Mijn toespraak voor mam

Lieve mam,

Weet je nog?

Van vroeger?

Travaille?

Van Schildpad Henkie, de Klaviertjes vier en mijn indianentent?

Weet je nog?

Dat er ‘zeven rovers waren’?’
En hoe de laatste heette?

Van Purdy.
In de hoek op de tv.
Onze tranen bij Black Beauty in zwart wit.
En van onze slappe lach
door jouw Sjors en Sjimmie moppen.

Weet je nog

Van Poerek

En Porrek?

Van de kippen

En het strand

Van dat gedoe met de auto altijd.

En van die mooie lange warme zomervakantie in ’76?

Odoorn?

Van mijn liefdesverdriet?

Mam?
Weet je nog?
Van Fenna.

Van pap?

Hoe vaak heb ik je dat niet gevraagd de afgelopen periode.
En jij zei dan: ja hoor kind, natuurlijk weet ik dat nog.
En nee, natuurlijk waren het niet alleen maar mooie momenten vroeger.

Natuurlijk was er ook verdriet. Soms strijd in huis.
Ik leek wat karakter betreft erg veel op pap.
En jij en Fen waren onze twee bemiddelaars.

Mam, er valt zoveel te vertellen over jou.
Je was zo’n lieve moeder, schoonmoeder en oma.
Zorgzaam. Mild. Liefdevol.
Jij was degene die ’s nachts bij me was toen ik weeën had en het bed van de thuiszorg op blokken zette.
En jij was degene die altijd op Kylian paste zodat ik kon blijven werken.

Waar het mij aan geduld of tijd voor Kylian ontbrak daar was jij.
Sneeuwpoppen maken, hotelletje spelen, voorlezen, kaarten frutselen.
Je fantasie kende geen grenzen.
En als Aelon kwam logeren deed je hetzelfde met hem.

Wat vonden de jongens het toch altijd fijn op de camping bij jullie. Ze bewaren daar voor altijd hele mooie herinneringen aan. Dank je wel daarvoor.

Mam,
Ik heb zoveel mooie woorden voor je, zoveel mooie herinneringen.

Je wist dat ik deze herinneringen aan vroeger opschreef en op mijn blog plaatste.
Soms las ik deze stukjes aan je voor, net zoals ik bij pap had gedaan.
Ik kon nog dingen verifiëren.
Klopt het zo?

Je wist ook dat ik vaak over ons dagelijks leven schreef. Over jou.
Je begreep dat dat me hielp in deze moeilijke tijden. Ik heb je beloofd dat altijd op respectvolle wijze te zullen doen.
En ook zal blijven doen.
.
Net zoals ik over pap en Fenna zal blijven schrijven.
Want dan houd ik de herinneringen aan jullie toch een klein beetje levend.
Ook voor Kylian en Aelon.
En dan zullen er misschien weer andere mensen zijn die zullen zeggen: ‘Ja, dat weet ik toch van je Nar? Ik weet toch waar jij vandaan komt?’

We hebben samen op je verjaardag dit grote afscheid besproken.
Op het terras bij Havenrijk.
Jij achter je sherry’tje, ik met een rosé.

Je vond zo’n fotoserie die een beetje je levensverhaal verteld wel mooi zei je.
Net als bij Fen.
De kist moest ook maar Spaans groen zijn, en ja, ik mocht deze grappige verhaspeling van jou gerust gebruiken in de toespraak.
Ik liet je een liedje van Barbara Streisand op mijn telefoon horen en vertelde je waar het over ging.
‘Ja, dat is een mooi tekst’ zei je.
‘We moeten de vervelende herinneringen vergeten, en de mooie momenten moeten we koesteren’.

Dat we de Pastorale van Ramses Shaffy en Liesbeth List voor jou zouden laten horen hadden we vorig jaar al afgesproken toen we de muziek voor pap uitzochten.
Ik ken geen lied wat jou en pap meer op het lijf geschreven is.
Pap de zon. Jij de maan.
En Fenna is natuurlijk de allermooiste ster.

Zaterdag zat ik nog bij jou mam. In de mooie tuin van de Schelp waar je nog twee hele fijne maanden hebt gehad.
Lidy was s middags ook geweest. Rem en Kyl gingen na het eten weg.

Je sherry-tje stond voor je.
Onaangeroerd.
In je beker zat nog een klein laagje Nutridrink.
‘Laat toch staan mam’.
‘Nee’, zei je toen.
‘Dat moet op’.

En ook van je sherry moest nog gedronken worden.
Het werd wat kouder.
Je wilde zo wel naar het afdakje zei je.
Om daar te roken onder het kacheltje.
Maar ik zag hoe moe je was.
Je was af.
‘Mam, je hóéft niet naar je afdakje hoor’ zei ik.
Waarom ga je niet lekker naar bed?’
Ik begon een beetje te huilen.
En toen gaf je eindelijk aan je ziekte toe.
‘Zal ik morgen als ik op de begraafplaats ben maar aan pap vragen of hij je komt halen?’
‘Ja’, zei je.
‘Doe dat maar kind’.
En je droogde mijn tranen.

Dag mam, ik heb het je al gezegd vorige week, maar nu zeg ik het nog eens:
De bent de sterkste en liefste vrouw die ik ken, ik ben er heel erg trots op en dankbaar voor dat jij mijn moeder was.
Ik heb diep respect voor je.

Ga nou maar snel naar pap, Fenna en alle andere lieve mensen die op je wachten.
Vast met een borreltje.

Ga nou maar mam.
Je bent klaar, het is af
en je hebt een 10! image
Een van de heel veel lieve berichtjes. Deze is van Gerrie en Pieter.

Advertenties

45 gedachtes over “Mijn toespraak voor mam

    • Gelukkig. En weet je, het begon zo ontzettend hardcore regenen bij aanvang. En toen het afgelopen was en Maaike Ouboter zong -ja toch- brak de zon door de wolken en scheen op Rem, Kyl, Neef en mij. Echt waar. Dat was zo mooi…

      Liked by 2 people

  1. Wat ongelooflijk liefdevol en niet super opgehemeld(zoals helaas vaak wel gebeurd)! Het zal pittig zijn geweest om dit voor te lezen maar je hebt het gedaan en als je moeder nog in de buurt is heeft ze het vast gewaardeerd. Nu is het langzaam tijd om even alles een beetje te laten bezinken. Te praten over alles als je dat wil, maar misschien juist ook wel niet erover te praten. Doen wat je gevoel je ingeeft. Ik hoop dat je je blog blijft schrijven om je een beetje te kunnen volgen, maar niets moet! Ook al kennen wij elkaar ook niet in “real life”, ik sla in gedachten een arm om je heen en leef met je mee.

    Liked by 1 persoon

  2. Lieve Narda, ik heb het je vanmiddag al gezegd je heb het prachtig verteld. Mooi dat je het hier ook gepost hebt. Veel sterkte de komende tijd en je weet het als je een luisterend oor wil of gewoon even lekker een bakkie wil komen drinken onze deur staat altijd voor je open. Dikke Kus Alice

    Liked by 1 persoon

  3. En zó mooi dat je moeder het in die dat laatste jaar van haar leven ook allemaal meegekregen heeft van jou. Geen holle woorden achteraf maar die beleefde momenten voor haar herhaalt toen zij er nog was. En nu voor iedereen herhaalt , je bent een kanjer.<3

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een mooie en eenvoudige toespraak, precies zoals je moeder ook was en wilde.
    Wat ik een prachtig stukje vind, is dit..

    ‘Zal ik morgen als ik op de begraafplaats ben maar aan pap vragen of hij je komt halen?’
    ‘Ja’, zei je.
    ‘Doe dat maar kind’.
    En je droogde mijn tranen.

    Heel veel sterkte lieverd X

    Liked by 1 persoon

  5. Is een ode aan jouw mama, jouw papa en zus. Hoop dat je het ergens een plaatsje kan geven. Hoe erg dit ook mag klinken, het leven gaat verder. Ben ervan overtuigd dat je er ook zo over denkt. Loslaten is niet gemakkelijk, maar is DE manier om te overleven. Je bent een topmadame! Vergeet dat nooit.

    Veel liefs,
    Me

    Liked by 1 persoon

  6. Lieve lieve Narda, een mooier afscheid voor je mama kon je niet bedenken. Je hebt werkelijk alles gedaan voor haar wat een moeder zich maar zou kunnen wensen. Ik leef zo met je mee. Ze is nu gelukkig bij alle anderen die ze liefhad en die al zijn overgegaan. Daar geloof ik in. Sterkte lieve Narda. Ik denk aan jexxx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s