Coro-tijdens

Misschien mag ik het niet zeggen, of is het onbehoorlijk om het te zeggen maar in tegenstelling tot zovelen hebben zowel Kylian als ik het prima naar onze zin de laatste weken.

Natuurlijk vinden we het vreselijk voor de mensen die hun geliefden verloren hebben of niet kunnen knuffelen en natuurlijk baart Co-Vid19 ons zorgen, maar onze zorgen zijn natuurlijk minder groot omdat onze kwetsbare geliefden allang al niet meer onder ons zijn. En het uitgaan? Ach, dat komt ooit wel weer.

Inmiddels werk ik al een paar weken thuis. Nu alle electieve operaties zijn afgezegd tm 1 mei en we alleen de semi-spoed mogen plannen is dat prima te doen. We kunnen gewoon even niets. Zodra we weer electief mogen plannen zullen we aan de bak kunnen met de wachtlijsten.

Vooralsnog tijd genoeg om tussendoor even de stofzuiger erdoor te halen, een soepje te bouwen of met Nederland in beweging mee te doen, het lijkt alsof ik zeeën van tijd over heb. Geen trein, geen metro, geen ge-ren en ge-race. Je komt ineens weer toe aan dingen waar een normaal werkend mens gewoon geen tijd voor heeft (oké, maakt).

Zo heb ik inmiddels alles wat hier zo’n beetje los en vast zit gelapt, ontkalkt, gebeitst, gepoetst, uitgemest, versteld, gebrouwen, gesnoeid, ontdooid, en heb ik zowel mijn tortilla recept als mijn recept voor ‘gamba’s pil-pil’ geperfectioneerd. Daarnaast probeer ook tussendoor een beetje te sporten.Yoga sessies, soms van 10 minuten soms van een uur, beetje krachttrainen, en sinds vorige week ben ik zelfs begonnen met hardlopen.

Wat ik ook zalig vind is dat Kylian vaker thuis is. In de afgelopen weken heeft meneer zeer goede zaken gedaan op marktplaats met de inkoop en verkoop van merkkleding en accessoires en af en toe heeft hij met een paar vrienden geholpen bij het produceren van flessen hand-alcohol. Met dezelfde vrienden spreekt hij af en toe af. Deze week gaan ze in het restaurant ook starten met het bezorgen van drie-gangen menu’s dus nu is hij thuis bezig met de voorbereidingen. Zijn jaarcontract loopt tot september. Laten we hopen dat alles dan weer normaal is, en dat hij kan blijven werken daar.

Kortom, veel sporten, een zalig schoon huis, meer quality time dan ooit tevoren en bovenal veel meer knuffels.

Klinkt goed hé mensen?!

Maar eigenlijk is het best triest.

Want eigenlijk zegt het gewoon heel veel over mijn pré-Corona leven: Ik weet al zo lang niet beter.