Wie schrijft, die blijft

31-12-1975
Vandaag voor het eerst gefondued en appelflappen gegeten en naar vuurwerk gekeken. En om kwart voor twee naar bed geweest en naar André van Duin met drie benen en Jan Steen met zijn derde been.
(Uit: het dagboek van mijn zusje).

Een jaar later aten we weer appelflappen en keken we ‘Hello Dolly’ en Wim kan, lees ik enkele bladzijden later in hetzelfde boekje.

Pas als ik het weer lees herinner ik het mij.
Ik zie weer voor me hoe mam de woonkamer binnenloopt en het oliebollen beslag in de buurt van de kachel zet, afgedekt met een schone theedoek. ‘Niet stiekem kijken hoor meiden’.
Wij lagen op de grond voor de tv. Nou ja, meestal lag Ìk daar, met een dik kussen tegen de poot van de salontafel. Zus zat gewoon op de bank denk ik. Op oudejaarsdag begon de uitzending ’s middags al.

Naast de appelflappen moesten er ook gevulde eieren komen. Mijn moeder maakte die met boter en kerriepoeder. Vast een recept van de Volkshogeschool in Alkmaar. Of misschien staat het gewoon wel in haar oude groene kookboekje. Het waren in ieder geval de allerlekkerste!

Cola, chips, tv.
Was ‘Singing in the rain’ van Frank Sinatra nou een liedje van dezelfde musical?
Of was dat een ander jaar?
Musicals. Wim kan, André van Duin. En wat dacht je van de ‘Pink Panter’?
Dat werd volgens mij ook ieder jaar standaard uitgezonden, of niet?
En de Mounties. ‘Wie van de drie’. Ach, er was genoeg te beleven op die twee zenders op oudejaarsavond.
En zo niet, dan stond de sjoelbak dichtbij.
Even na twaalven werden de jassen dan aangetrokken.
De emmer water had mijn vader (brandweerman) al stand by op het balkon gezet.
‘Hou je sterretje over de rand!’
En terwijl we daar keken naar het fantastisch mooie vuurwerk boven de Ambonese wijk en zelfs van Assendelft voelden wij ons intens veilig en gelukkig.

Ik kan me ook nog een oudjaarsavond herinneren bij mijn oma, de moeder van mijn vader. Mam had een heerlijke zalm-mousse gemaakt in de vorm van een heuse vis. Mijn ome Jan, een broertje van mijn vader en tante Joke waren er ook met mijn neef en nichtje, en verder waren Henk, het nog wat jongere broertje van pap, en Marjo, zijn jongste zusje van de partij.

Mijn god, wat hebben we toen gelachen met alle gekke spelletjes. Vooral Ome Henk en tante Joke hielden wel van een beetje gein. Spijkerpoepen, Pim-pam-pet, we waren allemaal zo melig als wat!

Zomaar wat herinneringen.
Herinneringen die gewoon weer naar boven komen door het lezen van enkele regels van zus.

Zo.
Dat was mijn laatste dit jaar.
Nu snel douchen en dan de laatste boodschappen doen voor mijn appelflappen.
Maar voor ik de deur uitga eerst mam maar eens even bellen.
(Voor een zeker receptje).

Tot volgend jaar!

Oke, nog 1 laatste tag-je dan. Over bloggen dit keer.

Vandaag kreeg ik een tag over bloggen toegespeeld door Joyce
En jullie weten inmiddels vast hoe gek ik ben op tags, awards, kwissen, lijstjes, spelletjes en statistieken.
-Hoewel ik me kan voorstellen dat sommigen van mijn lezers het vast wel een beetje zat zijn. Daarvoor volg je natuurlijk geen blog!-
De laatste dan, van dit jaar;-)

Er zitten natuurlijk weer een zootje regels vast aan deze tag:

– Link naar de gene van wie je de tag gehad hebt.
(Check!)
– Gebruik als illustratie je favoriete plaatje dat iets te maken heeft met het getal drie. Komt íe:
IMG_5450

– Beantwoord de elf vragen op jouw manier.
– Nomineer twaalf andere bloggers en laat hen weten dat je ze genomineerd hebt.
Ah nee hoor, dat doe ik niet vandaag. Iedereen die zin heeft om tussen de oliebollen door deze tag in te vullen, nodig ik gewoon van harte uit.

1. Welke 3 dingen zijn voor jou onmisbaar bij het bloggen?
99 keer van de 100 schrijf en lees ik blogs op mijn Iphone. Die dus!
Verder een vleugje inspiratie en een redelijk stille omgeving.

2. Welke 3 dingen mogen niet op een blog ontbreken?
Ik wil graag weten wie ik voor me heb, en dat hoeft niet perse met een foto.
Ik wil graag weten waar het -in hoofdlijnen- over gaat.
Categorieën vind ik daarbij wel handig, en een archief.

3. Over welke 3 dingen schrijf je het liefst?
Nou ja het liefst?
Het meest in ieder geval over het leven, de dood, en alles wat daar tussen zit.

4. Wat zijn je 3 populairste posts op je blog?
Zie het statusoverzichtje van 2014 wat ik vanmorgen al geplaats heb.

5. Welke 3 dingen wil je uitstralen / bereiken met je blog?
-Begrip.
Waarom zijn/heb ik de dingen zo gegaan zoals ze zijn gegaan/gedaan?
Ook voor mezelf probeer ik dat op een rij te zetten d.m.v. herinneringen op te halen aan mijn jeugd.
Ik schrijf ook voor mijn neef en mijn zoon. Nu interesseert het ze nog bar weinig, maar later misschien wel.
-Updates.
Iedereen die wil weten hoe het gaat kan hier altijd even terecht. Van 10 keer hetzelfde bericht mailen word je ook niet vrolijker.
-Ieder huisje heeft zijn kruisje!
Waarom doen mensen toch zo geheimzinnig over hun privé leven?
Denken ze nou werkelijk dat dat van hen zo bijzonder is, of zo anders dan het mijne?
We eindigen allemaal als een hoopje stof.
-Geloof me nou maar, je stelt niets meer voor als je dood bent, ik heb het zelf gezien.-

6. Via welke 3 social media is jouw blog te volgen?
Wordpress, twitter, en een enkele deel ik de blogs die ik geschikt vind op FB.

7. Wat zijn 3 voor – of nadelen van bloggen?
Voordelen:
-Rust in mijn hoofd, alles even op een rijtje zetten.
-Naslagwerk voor later
-Blogmaatjes, de leuke contacten;-D

Nadelen:
Soms weet ik niet of iemand wel of niet mijn blog volgt.
Heb ik het idee dat mensen naar dingen die ik zeg luisteren die ze waarschijnlijk allang al gelezen hebben. Vervelend als ze mij niet laten weten dat ze bij me lezen. Herkenbaar?

8. Welke 3 lezers laten de meeste reacties achter?
Suske, Rietepietz en Ingrid.
Ingrid is van de week gestopt met bloggen. Ik hoop tijdelijk.

9. Wat zijn jouw favoriete blogs van andere bloggers?
Ingrid dus. En Mirjam Kakel, Rebelse huisvrouw, Riet, ach zoveel! Soms gaat het me gewoon meer om de persoon achter de blog die mij zo aanspreekt.

10. Over welke 3 onderwerpen lees je het liefst?
Persoonlijke dingen. Ik lees heel graag hoe een ander omgaat met de verschillende facetten van het leven.
Verder vind ik verhalen blogs erg leuk, en de luchtige bladiebla-blogs zoals je die bij Marion kunt vinden. Lekker gekeuvel op niets af, gezellig.

11. Welke 3 tips heb je voor andere bloggers?
Schrijf wat je wilt, zolang je er geen anderen mee kwetst of benadeeld.
Lees en reageer veel bij anderen. In het begin dacht ik echt dat het me alleen om het schrijven ging, maar het is gewoon zo gezellig en warm in Blogland.
En volgens mij is iedereen daar welkom, dus schroom niet!

Mijn blog statistieken van 2014

De statistieken hulpaapjes van WordPress.com heeft een 2014 jaarlijks rapport voor deze blog voorbereid.

Hier is een fragment:

In de concertzaal in het Sydney Opera House passen 2.700 mensen. Deze blog werd in 2014 ongeveer 24.000 keer bekeken. Als je blog een concert zou zijn in het Sydney Opera House, zou het ongeveer 9 uitverkochte optredens nodig hebben voordat zoveel mensen het zouden zien.

Klik hier om het complete rapport te bekijken.

Oudejaars overpeinzingen 2015

Jeetje.
Waar moet ik beginnen?
Er is zoveel gebeurd.
Mijn vader overleed in januari. Mijn moeder viel in februari in de badkamer en brak daarbij haar sleutelbeen en zes ribben.
Ik werd geveld door een flinke griep tijdens de Winterspelen.
Vervolgens bleek in maart dat mam longkanker had.
Mijn tante Lies, de zus van mijn vader, overleed niet lang daarna.
Kylian kreeg last van zijn hart. Gelukkig bleek het niets ernstigs, maar de schrik zat er goed in.
Op zomervakantie zijn Rem en ik niet geweest omdat we mijn moeder niet alleen wilden laten. Rem heeft de hele zomervakantie doorgewerkt.
Ik heb zelf drie dagen in het ziekenhuis gelegen.
Mijn enige zusje, de moeder van Neef, overleed plotseling in november aan een hersenbloeding.
We hebben haar huis moeten leeg maken, schoon maken en opleveren.
Een van mijn liefste tantes, het jongere zusje van mijn moeder overleed in December.
Ik kan wel stellen dat het het meest ellendige jaar van mijn leven was.
En terwijl ik dit schrijf moet ik er zelf een beetje om huilen.
Het was gewoon zo veel.

Maar er waren gelukkig ook mooie dingen.
En daar schrijf ik nu liever even over.

Allereerst ben ik dankbaar voor alle vrienden, vrienden van vroeger, collega’s, familie, en andere mensen die ‘zomaar’ op ons pad kwamen, zoals Linda van de thuiszorg, die haar lieve man in oktober moest verliezen. Mensen die heel even náást me kwamen lopen op dit kl#tepad.
Allereerst Remco natuurlijk, die liep daar het hele jaar, de arme ziel.
Maar naast hem waren er nog zo veel lieve mensen om me heen dit jaar.
Te veel om ze op te noemen, maar laat ik vooral mijn blogmaatjes niet vergeten.
Ook de steun via mailtjes, en Facebook hebben mij goed gedaan.
Soms was het alsof al deze mensen mij met elkaar gewoon een beetje over het jaar heen gedragen hebben.

Waar ik ook heel dankbaar voor ben is dat het met mijn lijf zoveel beter gaat. Je ziet volgens mij niets meer als ik gewoon wandel. Dat gaat ook weer steeds sneller hoor.
Mijn heup blijft een beetje zeuren en mijn handen ook, en die stomme darmen natuurlijk, maar als je dat vergelijkt met waar ik vandaan kom ben ik zo ontzettend blij en dankbaar dat ik weer kan wat ik weer kan.

Verder ben ik blij dat het zo goed gaat met Kylian.
Zijn rug gaat veel beter en hij heeft het naar zijn zin op school en op zijn werk in het restaurant.

Met Neef gaat het -godzijdank !-ook goed. Hij staat ondanks alle ellende die hij heeft meegemaakt in zijn zeventien jarige leventje ontzettend sterk in zijn schoenen. Het komt wel goed met hem. -En daar ben ik met name zijn vader ontzettend dankbaar voor!-

Ook voor de wijze lessen die het leven me gaf in2014 ben ik dankbaar.
Harde lessen.
Dat wel ja.
Ik ben er zeker door veranderd.
En ik geloof in positieve zin.
Daarover blog ik vast nog wel eens.

O jee! en wat dacht je van de vakantie in april met zus en mam.
Wat ben ik blij dat we dat gedaan hebben. Dat ik, op die dag begin januari met pap gesproken heb over het meenemen van mam op vakantie. ‘Ja, dat moet je doen hoor Adri. Àls je het tenminste zelf wilt’.
Als mijn vader dat toen niet gezegd had, had ze het vast niet gedaan.
En wat een prachtige warme zomer hadden we erna.
Zoveel mooie herinneringen gemaakt met mam.
Ik ben heel blij dat ze nog steeds bij ons is. Dat had ook best heel anders kunnen zijn nu hoor.

Genoeg nu over dankbaarheid.
Plannen! Laten we het daar eens over hebben.

Mijn plannen voor 2015
Het komend jaar zal ook niet zo makkelijk worden. Mijn moeder is natuurlijk ziek en ze zal het komende jaar alleen maar achteruit gaan en meer zorg nodig hebben.
Ik wil mijn best doen om de tijd die haar nog rest zo fijn mogelijk voor haar te maken. Wie weet, is het nog wel een heel jaar. Zelf is ze in ieder geval nog lang niet van plan om dood te gaan.
O zo.

Daarnaast wil ik nu echt weer lid worden van de sportschool. Ga ik 1 keer per week. Ik wil yogalessen voor stijve mensen volgen. Daarna nog wat lichte fitness. Saunaatje;-))
Ook wordt het wel weer tijd om wat meer te gaan fietsen.
Ik zou eigenlijk zo graag het hardlopen weer voorzichtig op willen pakken.
Al kan ik maar weer mee met de langzaamste groep op dinsdag de duinen in.
Wie weet trek ik vandaag of morgen gewoon mijn stoute loopschoenen wel aan.
Gewoon, heel, héél rustig aan met Renate Wennemars.
In het zonnetje.
Op de dijk.

Misschien ga ik ook solliciteren op een andere afdeling. Ook weer als secretaresse, want op zich vind ik dat gewoon hartstikke leuk. Alleen die nachtdiensten breken mij zo ontzettend op.

Verder zou ik de tuin wel op willen knappen. Hij is hartstikke leuk hoor, maar dat grind ben ik zo zat. En ik zou graag het middenterras bij de cirkel vergroten. Leuk, met van die grote grijze tegels. Rem heeft er helaas totaal geen oren naar.
Kyl wel.
Die is het volkomen met me eens.

Ach, een mens moet wat te wensen houden nietwaar?

Ik hoop van harte dat heel veel wensen van jullie in 2015 mogen uit komen.

Zelf houden we het de komende dagen rustig.
Morgen heb ik met Lins afgesproken, één van mijn beste jeugdvriendinnen van vroeger.
-Misschien blog ik daar nog wel even over voor het jaar om is-.

Oudejaarsavond gaan we oliebollen bij mam eten en daarna gaan Rem en ik thuis de hele avond cabaret kijken.
Gevuld eitje erbij, lekker kaasje, wijntje, gewoon dàt.
En een paar traantjes, dat denk ik ook.
Het vuurwerk, en met name knalvuurwerk mogen ze voor mijn part afschaffen. Rem geeft er ook weinig om.
Kyl wel, maar die heeft een feestje bij Roel en neef is vanmorgen alweer vertrokken naar Groningen.

Ik wens jullie allemaal een fijne
jaarwisseling. Misschien met een traan, maar ik hoop ook zeker met een lach en een beetje vertrouwen in de toekomst.

Ploggen met Sterren.

Zaterdag 27 december
Vandaag koken Neef en Kyl.

IMG_6062.JPG
We gaan denk ik dit eten

IMG_6061.JPG
en deze

IMG_6064.JPG
En hier moeten ze denk ik ook nog iets mee

IMG_6065.JPG
Mijn nieuwe poffertjes recept hebben ze links laten liggen hangen.

IMG_6067.JPG
Ze zijn meer van de taart geloof ik

IMG_6092.JPG
Schiet eens een beetje op daar.
Karin, Steef en de kinderen zijn er al

IMG_6070.JPG
Karin wilde het graag eens bij één flesje houden voor de verandering.
Ik doe mee.
Heel verstandig.

IMG_6074.JPG
Deze smaken er doorgaans prima bij.

IMG_6071.JPG
Maar deze nog veel beter.
Dat je zoiets zelf kan maken zeg!

IMG_6072.JPG
Of zoiets.
Jee.

IMG_6076.JPG
Zag ik neef hier gister niet in roeren?
Jeetje wat lekker en wat knap allemaal jongens.

IMG_6080.JPG
Karin en ik komen nooit verder dan zoiets.

IMG_6083.JPG
En zoiets.

IMG_6077.JPG
Karin is nog erger dan mij. Ze wist niet eens dat je ‘dit soort bakjes’ eerst in de oven hoorde te doen.
Ik weet dat wel.
Ik weet zelfs hoe ze heten in het Frans.

IMG_6073.JPG
Maar deze gefrituurde en daarna gegratineerde aubergines smaken veel beterderderder.

IMG_6075.JPG
En deze verse tonijn ook zeg!
Neef en Kyl hebben trouwens nog geen plannen voor volgend jaar kerst.

IMG_6079.JPG
Maar vanaf nu wel.

IMG_6082.JPG
Als ze dit kunnen geloven we namelijk niet dat een lullig kalkoentje heel veel problemen op gaat leveren.
Toch?!

IMG_6094.JPG
Sabine vindt het ook een strak plan.

IMG_6097.JPG
Steef ook

IMG_6101.JPG
Rem ook. Zie je wel?

IMG_6114.JPG
Kijk eens aan. Het is even investeren in de scooter benzine, maar dan heb je wel wat hoor.

IMG_6113.JPG
Gezellig hè Kaar?

IMG_6115.JPG
Overdrijven we nu niet een klein beetje?

IMG_6095.JPG
Hé, jullie daar.
Kijk eens wat feestelijker!
Hoezo moe?!

IMG_6124.JPG
Ja.
Regel jij die Irisch Coffee maar eens Jouri.

IMG_6131.JPG
Sabine heeft het culinaire talent van haar moeder geloof ik.
Hé! Pak eens uit die kaas.

IMG_6132.JPG
Zo hoort dat ja.
Nooit meer vergeten nu.

IMG_6060.JPG
Hebben de kinderen hun drinken ook op?
Mooi, dan kunnen we afscheid nemen.
Dag hoor.
Was reuze gezellig.
En we hebben zálig gegeten.
Applaus voor de koks.
We zijn heel trots op jullie.

IMG_6135.JPG
Zullen we dan nu gezellig samen in slaap gaan vallen bij darten?

En dit was de tweede

Vandaag plakken we er gewoon nog een soort van derde kerstdag achteraan.
Kylian en neef waren gister al druk bezig met de voorbereidingen van het eten.
De brownietaart en cheesecake staan al te wachten naast weet ik wat Sl niet meer in de koelkast.
Geloof dat ze vandaag ‘alleen nog even’ de verse tonijn met sesamzaad, de biefstukhapjes en de spiesjes in elkaar hoeven te flansen.
O, en ik hoorde ook nog iets over gebakken courgette rolletjes.
Arme Kaar, ik zie al twee dagen soort van sos berichtjes van haar voorbij komen op FB. Ik geloof dat ze inmiddels bijna uit elkaar ploft.
O jee.
(Wordt vervolgd).

Terwijl de jongens lekker bezig waren met de boodschappen en eerste voorbereidingen, zijn Rem, mam en ik even naar de begraafplaats geweest en daarna bij Johanna’s hof in Castricum. Inmiddels een soort van kersttraditie bij ons.
Daar neem ik dan altijd gezellig een Irisch Coffee.
Of een Ammareto.
Of allebei.
Zoals gister.
We hadden een heerlijk plekje onder de overkapping met terrasverwarmer. Mam zat heerlijk te genieten van haar sherry’tje en sigaretje.
Op gegeven moment was het terras zelfs bijna leeg, en dat terwijl ik zo’n drukte had verwacht.
Nou ja, zij van de kerststal waren er gelukkig wel.

IMG_6047.JPG

IMG_6059.JPG

IMG_6056.JPG

IMG_6057.JPG
Mam bedacht de bijbehorende kerstgedachten recepten ter plekke. ‘Weet je wat ook lekker is bij parelhoen?’

De jongens waren toen we rond half zes thuis kwamen, nog steeds druk bezig in de keuken.
(Zulke creatieve uitspattingen dien je als moeder natuurlijk van harte toe te juichen, dus mij hoor je niet over de totale chaos, of bijvoorbeeld het feit dat de zalm en witlof hoognodig de oven in moesten;-)

Om zeven uur dan toch nog even heerlijk gegeten. Rem bracht mam thuis en daarna hebben we heerlijk samen ‘Alles is familie gekeken’ en een cabaret voorstelling van Roland Goedemondt.
-Dat ik in slaap viel, lag zeker niet aan hem-.

Kerstperikelen.

Dinsdag.
Ik heb geen minuut geslapen, en heb een zeer hoofd van al mijn gepieker in de nacht.
Ik blijf thuis van het werk en
zit me daar vervolgens de hele middags weer schuldig om te voelen.
Tussen de kerstkaarten door liggen de eerste eindafrekeningen van zus op de mat.

Woensdag.
Als ik om vijf uur thuis kom van het werk begin ik meteen aan de boerenkool. Half zes staan ex en neef al voor de deur. Neef komt gezellig logeren met kerst. Ik laat ze het plankje in onze vitrine kast zien waar ik wat spulletjes van mijn zus heb gezet. Een zilveren theepotje, haar grote zilveren armband. Dat soort dingen.
Ik draag nu alleen een klein ringetje van haar met een blauw steentje. Zelf had ik ooit ook zo’n ringetje. Met een groen steentje. We hadden de ringetjes samen gekocht in de winkel van Herman en Rebecca, twee nieuwe vrienden van zus. In 1992 denk ik of zo.
Zij kocht die met het groene steentje en ik deze die ik nu om heb. Buiten bleken de ringetjes ineens niet meer te passen. Heel raar. ‘Probeer jij die van mij dan eens’.
Dat lukte wel. Dus hadden er maar geruild. We vonden het maar bizar. Wel grappig ook, want in de winkel hadden ze echt gepast hoor!
Mijn groene ringetje ben ik allang kwijtgeraakt.
Het blauwe past me nu als gegoten.

Totdat Rem thuis komt bekijken we de stapels losse foto’s van zus.
Ik ben er nog niet verder mee gekomen dan de eerste grove selecties.
Neef kiest uit alle foto’s twee oude klassenfoto’s uit. ‘Wil je die vast op mijn bureau thuis leggen pap?’

Als Rem er is eten we boerenkool en praten we nog wat over de zakelijke beslommeringen van zus. Ex en neef hebben allebei een brief van de rechtbank gekregen waarin staat dat ze gaan uitzoeken of ex echt wel de voogd is van neef.
Bijzonder, niet? Neef woont inmiddels al bijna vijf jaar bij ex. Ook wij wachten nog op een brief van de rechtbank.
Ondanks de vervelende onderwerpen is het ook best gezellig.
Als ex er weer vandoor is kijken wij naar ‘All you Need’.
Neef luistert met zijn oortjes in naar zijn eigen hardcore muziek. Kyl komt pas na elf uur uit zijn werk.

Eerste kerstdag.
Ook vandaag werk ik, maar omdat mijn trein pas om kwart over zeven rijdt begin ik pas om acht uur. Gelukkig werk ik vandaag samen met flexkracht Doortje die wel op tijd kan zijn. Anders is dat ook weer zo lullig voor de collega van de nacht.
We hebben het erg gezellig.
Van verschillende patiënten krijgen we koekjes en snoepkransjes. Zo lief!
Ook komt AT5 gezellig langs om het eerste kerstkindje van Amsterdam te filmen.
Door gaat lekker op tijd weg, en als Iloon er is ga ik er na een dikke kerstknuffel en de overdracht ook snel van tussen.

Vijf uur pik ik mam op.
Wat staat haar nieuwe truitje mooi bij haar groene ogen.
‘Zal ik de juspan pakken mam?’
Ze is de hele dag in de weer geweest met haar Flappie-boutjes.
Op weg naar het gasfornuis zet ik gelijk de verwarming maar even wat lager. Mam is zo kouwelijk, maar 23 graden terwijl er niemand is…mijn vader zou zich bij wijze van spreken omdraaien.

De jongens zijn boven als we thuis komen. Ze zijn op de scooter naar de Zwarte markt geweest. Neef vond het niet zo bijzonder, verteld hij als ze even later aanschuiven. ‘Ze verkopen allemaal hetzelfde!’

Ik hoop dat mam vandaag een beetje rekening houdt met neef. Hij kan zo slecht tegen de rook. Misselijk, traanogen , dat soort dingen.
Maandag heb ik het er al even met mam over gehad.
‘Kind, dan ga ik toch in de badkamer zitten!’
Ze kan maar amper de trap nog op komen. ‘Tegen de tijd dat je beneden bent ben je al weer toe aan je volgende sigaret mam’. Ik zeg het wat smakend. Soms ben ik best een kattenkop. Maar hier is toch echt geen woord van gelogen. Het irriteert me gewoon, die stank elke keer in huis, mijn kleding, mijn haar.
‘Als we elkaar nou gewoon een klein beetje tegemoet komen mam? Rook jij er eentje per uur. Is dat wat?’

Nadat we onze garnaaltjes ophebben, begin ik pas met koken zodat mam haar cocktailtje even kan zakken.
We houden het vrij simpel:
Nadat ik de Kalkoenfilet, aardappelgratin en aardappelkroketten in de oven heb geparkeerd, ruk ik wat potten groenten en champignons open en laat ik wat stoofpeertjes op een mooi schaaltje glijden.
Voilá!
O, en mams Flappie natuurlijk.
Ze heeft weer een fantastisch excuus om er niet veel van te eten: hij is haar eigenlijk nog niet gaar genoeg.
Rem ruilt wat kalkoen met haar konijn. ‘Die is wel heerlijk gaar hoor Adri!’
Mam vindt van niet.
Bij alles wat ik opschep voor haar roept ze bij voorbaat al dat het veel te veel is. Ik schep notabene 1 peertje op, vijf tuinboontjes met 2 champignonnetjes en wat reepjes katenspek, 1 1 heel klein aardappelkroketje, drie schijfjes aardappelgratin
Als ze klaar is met haar eten ligt er nog meer dan de helft.
Het doet me pijn om toe te moeten kijken hoe ze haar eigen gezondheid de nek om draait. -En dat doe ik zo’n beetje mijn hele leven al!-
Kyl en Neef dragen een uurtje later samen zorg voor het Grand dessert.
De jongens praten allebei honderd uit over hun opleidingen.
‘Wist je trouwens dat ik een paar weken terug de chef-kok op school mocht zijn mam!’
Ik wist het niet. De leraar was ziek geweest en hij had er die dag zorg voor mogen dragen dat alles soepel verliep. Er was een bruiloft. ‘En alles was goed gegaan!’
Ook neef verteld over zijn stage ervaringen. Hij wil heel graag beveiligingsbeambte worden. Al sinds hij in groep 7 zit heeft hij het daar over. Het valt alleen niet mee om aan zijn stage uren te komen. Ook door de dood van zijn moeder schiet dat niet op natuurlijk. Hij heeft er nog maar dertien van de tachtig.
‘Mam, mogen wij anders met Sabine en Joeri het eten maken voor zaterdag?’
Zaterdag komen Karin en Steef gezellig met de kinderen. Saab is net zo oud als Kyl en Joeri twee jaartjes jonger, vijftien.
Ik vind het een hartstikke leuk idee.
Heb er zin an!

We hebben het nog heel even over vorig jaar.
Pap was toen doodziek.
‘Even wachten met eten hoor, ik moet mijn anticonceptie eerst nog nemen!’
Hij bedoelde zijn medicijnen.
Morfine.
Neef was toen hier met Oud en Nieuw en zus was hier met de kerst.
Zij had namelijk een groot feest met Oud en Nieuw, vandaar.
Neef wisselt al sinds jaar en dag af. Het ene haar kerst bij oma in Groningen, en Oud en Nieuw bij ons, en het jaar daar op weer andersom.
De laatste keer dat hij zijn moeder zag was in de zomer, in ‘de nacht van Winschoten’.
Mam en ik hadden haar op 22 mei voor het laatst gezien.
Op mams verjaardag.
Ach.
We zijn er al zo aan gewend om haar te missen.

Even na acht uur wil mam naar huis. Er liggen inmiddels toch alweer vijf sigaretten in de asbak. Neef zit met rode ogen aan tafel.
Ik vindt het zo sneu voor hem.
Oké. Misschien heeft ze er twee minder gerookt dan anders, maar toch.
Moeilijk hoor.
Wat moet ik nou?
Ik snap het zo goed maar wil het ook zo graag opnemen voor neef. (en ons).

Straks eerst maar eens een mooie feestlunch klaar maken.
Om twee uur haal ik mam dan op, gaan we even naar pap op de begraafplaats.
En dan naar Johanna’s hof of zo.
Als ik Rem tenminste zo gek krijg, want het is er vast heel erg druk.
Anders gaan we maar spelletjes doen.
-Als neef tenminste in de rook wil zitten dan, ik kan hem daartoe toch moeilijk dwingen-.
Soms valt het gewoon niet mee om de (kerst)dag te plukken.

Nou….
Fijne dag maar weer allemaal mensen🎅🎄🎅🎄🎅🎄🎅🎄

Op zoek naar de waarheid

Zondag.

Nee.
We zijn niet geweest.
Niet naar de dienst die gisterochtend in de kerk voor zus werd gehouden.
-Of hoe noem je zo iets?-

We hadden zaterdagmiddag gedobbeld.
Met Kyl.
Met Rem.
In pap zijn oude dobbelbak.
Mam had alle potjes gewonnen.
Rem hielp haar daarna in haar jas.
‘Ben ik morgen kwart voor tien bij jou mam.
‘Nou, als ik dan al klaar ben hoor’.
Mam zag er volgens mij helemaal geen heil in.
-Opstartproblemen weet u wel?-
‘Als het teveel voor je is mam, gaan we toch niet!’
-Het ìs te veel!-
‘Als jij graag wil kind ga ik wel mee hoor’.
Voor mij hoeft het niet zo nodig.
En ik geloof ook niet dat zus er erg rouwig om zou zijn als we verstek laten gaan.
-Zelf had ze er ook heus niet gezeten.-
En dus blijven we lekker thuis vandaag.
Zelfs geen mam.
De hele dag zit ik lekker in mijn onooglijk lang t-shirt naast Rem op de bank in zijn nieuwe Berta vest.
(Mijn zwarte schaap, mijn trouwste fan;-))
Oude (witte) Berta hangt verloren aan een wiebelig haakje te groezelen in de schuur.
Mooi woord trouwens.
-Waarom zou Ìk geen woord mogen verzinnen?
Nou?-

Nadat ik mijn blog over het Award heb geplaatst pak ik de Happinez van zus. Ik had hem bovenop haar boekenkastje naast de bank gevonden.
Slechts 1 exemplaar had ze.
Verder in het hele huis geen enkele meer gevonden.
Nummer 3, 2008.
Waarom had ze deze bewaard?
Gekocht?
Stond er iets in wat ze mooi vond.
Of belangrijk?
Iets wat ze na wilde tekenen?
Haar inspireerde?
Het doet me denken aan de boodschappenlijstjes met daarop: Bruna: ‘Dan Brown, Inferno’.
Ze vergat hem kennelijk steeds te kopen, of had er wellicht geen geld voor.
Naast Dan Brown las zus ook de boeken van Paulo Coelo.
Alle boeken liggen bij ex en neef in de schuur.
Behalve drie: Een kruidenboek (voor al uw huiselijke hekserijtjes en ritueeltjes), een heel oud handboek voor dierenartsen, en Eline Vere. Die liggen nu hier.
De Scheepsjongens van Bontekoe zag ik ook voorbij komen.
Dat vonden we ook zo mooi.
Toen we Tom Sharp lazen waren we alweer wat ouder.
Ken je die boeken?
Zo hilarisch!
Zus kon dan niet ophouden met lachen.
De tranen liepen over haar wangen, ze lag letterlijk dùbbel, en pieste bijna in haar broek. Zo’n passage moest voorgelezen worden, dat begrijp je.
En dan pieste ik bijna gezellig mee.
Ik hoop echt dat ze niet allemaal beschimmeld zijn, want die gooit ex weg.
Als ze ‘de Scheepsjongens…’ nou maar niet weggooien.
Ex heeft trouwens een mooi nieuw hoek appartement gekocht aan het water waar hij samen met neef zal gaan wonen komende zomer. Op korte loopafstand van het centrum in Groningen.
Fijn voor ze hè?
Kerstavond komt ex neef brengen.
Ik ben zo blij dat neef bij ons zal zijn met kerst.
Ik moet weer eens aan ex vragen of zijn boek al een beetje opschiet.
Ja, hij is bezig aan een boek. Anderhalf jaar al.
-Genoeg inspiratie natuurlijk ook in een familie als de mijne, komt geen eind aan!-

Maar ja.
De mis op kerstavond schiet er dus ook bij in.
Mam vindt het ook veel te druk om ook nog eens op kerstavond te komen, ook voor mij.
‘Ik kijk wel naar een mis op tv hoor’.
Ik ben er eigenlijk wel blij mee.
Geen kerk- en broodmaaltijd-gezellig-gedoe, maar een bord boerenkool en ‘All you Need’. Irish coffeetje toe, mooi bonbonnetje.
Count me in!

Ach, de kerk.
Ach, bidden.
Zijn het niet allemaal maar gewoon rituelen?
Kaarsen branden, het licht verspreiden, zwaaien met wierook.
Kruisjes slaan?
Wat al niet meer?
Het komt allemaal op hetzelfde neer: De gedachten kracht bijzetten door middel van rituelen.
En die gedachten nog meer kracht bijzetten door samen hetzelfde te doen:
Energie van liefde de wereld in sturen.
Op welke wijze dan ook.
Het kan in een kerk, een synagoge, een moskee, in een heksenkring voor mij part, of waar dan ook, en met wie dan ook, maar ook net zo goed thuis.
Rituelen kun je ook prima zelf verzinnen.
Op je kop staan of zo.
Of acht keer over je kerststol springen, het kan allemaal, als je er maar in gelóóft. Dus leef je uit zou ik zeggen.
Ik ga gewoon heul, heul, heul veel kaarsjes branden.
-Doe je mee?-
Maar goed.
Ik dwaal weer enorm af.
Of toch niet?
De Happinez ligt nog steeds op mijn schoot.
Háár Happinez.
Waarin de waarheid zo veelbelovend op haar wachtte.

-eind-

IMG_6042.JPG

De Liebster Award!

Zo lief, ik ben gister door Saar van http://galabria.wordpress.com genomineerd door de Liebster Award. Deze award is bedoeld om bloggers die nog niet zoveel volgers hebben wat meer aandacht te geven.
Hoewel ik zelf méér dan tevreden ben over dat aantal neem ik hem toch graag aan, al was het maar om zelf deze Award door te kunnen geven aan bloggers wiens blog ik graag onder de aandacht wil brengen.

De vragenlijst.

Hierbij de antwoorden op de vragen die Galabria mij stelde:

1. Wat wil je in 2015 zeker realiseren?
Oeps, moeilijke vraag voor me.
Zoals je misschien weet ben ik in 2014 zowel mijn vader als mijn zusje verloren. En het zou een beetje onrealistisch zijn te verwachten dat mijn moeder over een jaar nog leeft, afgelopen maart is bekend geworden dat ze longkanker heeft, en hiervoor laat ze zich -een bewuste keuze- niet behandelen. Ik zal er alles aan doen om de maanden die mijn moeder nog rest zo prettig mogelijk te laten zijn. Dat ten eerste.
Aan het eind van 2015 hoop ik dat Remco, Kylian, neef en ik nog gewoon samen mogen zijn in goede gezondheid. Zowel lichamelijk als geestelijk.
Misschien Rem en ik met wat minder dikke buikjes, maar da’s maar bijzaak hoor!

2. Op welke bestemming zou jouw droomreis plaats vinden en waarom?
Okeeeej….
Dat weet ik wel:
West-Australië, Perth, Fremantle.
Daar ben ik geweest in ’99. Ik logeerde met ienie-mini Kylian en mijn ex bij Robin, een vriend van ex. Robin is een heel belangrijk mens in mijn leven geworden en gebleven.
Rem en Robin kunnen het ook goed vinden samen gelukkig.
Over een paar jaar willen we heen. Als Kyl dan op de hogere hotelschool zit (àls), dan proberen we het met zijn stage te combineren. Kylians halfzus Jessica (27) woont ook in Perth.
Vage plannen nog maar hoor!

3. Welke dingen zou je uit je leven willen schrappen?
-parkeermeters
-mijn uniform op het werk
-saus flessen die iedere keer als je de koelkastdeur open trekt op de grond flikkeren.

4. Wat doe ik op een off-day, hoe vrolijk je jezelf weer op?
-Shoppen.
-Met een lekker broodje, een beker warme anijsmelk en een goed boek (blog, plog) op de bank.
-Zelf een blog schrijven.
-Opruimen en schoonmaken.
– Hardlopen. (Als ik dat toch ooit weer eens zou kunnen oppakken in 2015;-) en daarna dan lekker in bad.
Je zou het misschien wel van me verwachten, maar ik ben niet iemand die dan een wijntje gaat drinken of zo.

5. Noem drie likes en drie dislikes.
Likes:
-bloggen, lezen.
-zonnige warme gezellige terrasjes, en die heb ik ook in de tuin;-)
-vakantie/ vrije tijd
Dislikes:
-alle ellende in de wereld inclusief dierenleed. (Een echt Missen antwoord. Bah, wat afgezaagd hè? Maar ik laat hem toch lekker staan.
-Oneerlijkheid
-Onoriginele, suffe, bange mensen die veiligheid zoeken boven alles.
Die in hun meningen, hun interieur, hun kleding geen enkel risico durven nemen.
Meelopers dus.

6. Ben je een benzine of een diesel?
Jeetje. Er heeft nogal wat gehaperd aan dit motortje, zeker in 2013.
Toch maar een dieseltje zou ik zeggen.
Ik ben er toch nog?
En langzamerhand gaat het toch steeds beter?
Ik ga nog steeds vooruit!
Ja hoor, een dieseltje:
Tuf, sputter, pruttel, that’s me!

7. Wie zou je nooit willen missen?
Als ik er maar één mag noemen?
Mijn zoon. Nooit!!!
-Nou ja, wel voor een stage periode of zo, maar ik zou hem niet echt kunnen missen in de zin van overlijden. Daar zou ik nooit meer overheen komen vrees ik.

8. Welk menu zou je kunnen bekoren?
Ik lust best veel hoor. Het ligt er ook maar net aan hoe het klaargemaakt is.
Een goede prei-schotel wint het altijd van een taaie biefstuk toch?

9. Als je een boom was, welke boom zou je dan zijn?
Geen idee. Doe maar iets met droge voeten, een mooi uitzicht, waar veel beestjes op bezoek komen zoals eekhoorntjes en een lekker geurtje.
Een Den?
Ja gezellig, en dan groots eindigen met prachtige lampjes op de Dam met kerst.
Of is dat een spar?
Ook goed.

10. Ben jij een planner?
Ja, dat ben ik.
Al lijk ik vaak nogal chaotisch en noemt Rem mij vaak Warda in plaats van Narda.
Rem is ook een plannertje.
We plannen en regelen wat af samen. Zalig.
Meestal zijn we het wel eens hoor.
Maar heel soms….

Goed, nu mag ik ook een aantal mensen nomineren.
Altijd moeilijk.
Eerst de vragen maar die ik geloof ik zelf ter plekke mag verzinnen.

1.lees je andere blogs en wat voor soort blogs lees je dan zelf het liefst?

2. Stel, je moet emigreren, naar welk land zou je dan gaan?

3. Hoe ziet een dag met een sterretje er voor jou uit?

4. Welke reis / vakantie vond je het allermooist en waarom.

5. Met welke vervelende menselijke eigenschap kun je maar moeilijk omgaan?

6. Hebben jouw vrienden één of meerdere eigenschappen gemeen, zo ja, welke?

7. Een mooie warme zomer of een prachtige winter met dik ijs en een Elfstedentocht?

8. Wat vind je het meest waardevolle tv programma en waarom?

9.
Wat, of wie wil je bereiken met je blog? Wat is je doel?
Is er een noodzaak?
Waarom blog je?

10.
Wat is ‘jouw’ liedje?
En waarom is juist dit liedje voor jou op het lijf geschreven?

En de genomineerden zijn:
1. Carolina van http://alleenenongewenstkinderloos.wordpress.com/

2. Karin van
http://overeenlevenmetwielen.wordpress.com/

3. Anna van
http://annaenhaarwereld.wordpress.com

Niet perse omdat ze zo weinig volgers zouden hebben maar gewoon omdat wat ze schrijven over het heden en hun verleden zeker de moeite van het lezen waard is.

Drie mooie sterke vrouwen.

Fijne zondag allemaal.