Oudejaarsoverpeinzingen 2017

Wat een jaar was het weer lieve mensen.
Ik herinner me nog goed toen ik vorig jaar met Rem proostte op een rustig jaar, maar de storm is nog niet voorbij of de volgende diende zich alweer aan: onze beslissing te gaan scheiden.

Natuurlijk waren er ook leuke dingen zoals bijvoorbeeld ons 20-50-50 feest.

Vakantie:
Behalve de drie dagen Noordwijk waar ik dunnetjes met Rem en Kyl mijn vijftigste verjaardag vierde, zijn we alleen niet echt op vakantie geweest. Vakantie is ook wel het laatste waar mijn hoofd naar staat, dat komt wel weer in 2019. Ik moet mijn dagen in 2018 gebruiken om te verhuizen en dergelijke.

Kylian:
Afgelopen jaar stond natuurlijk ook in het teken van Kylian zijn Australië avontuur. Wat heeft hij het daar fijn gehad, en wat heeft hij er veel van geleerd. Het gaat goed met hem en dat is zo ontzettend fijn.
Ook met Neef gaat het goed, hij heeft een baan gevonden in de beveiliging.

Werk:
In 2017 heb ik het hele jaar weer 32 uur gewerkt (en ik heb me op een of twee dagen na niet ziek gemeld.) 25 januari vier ik met drie andere collega’s mijn 25-jarig jubileum. Zin in!

Rouwverwerking:
Afgelopen augustus is mijn schoonstievie Geert overleden, het was zo’n lieve man. Maar soms kan de dood ook een verlossing betekenen.

Afgelopen zomer heb ik de as van mijn ouders, Fenna en Nino uitgestrooid in het Guisveld, zoals beloofd. Er waren moeilijke dagen. Verjaardagen, sterfdagen. En dagen waarop je gewoon zo graag zou willen dat ze bij je konden zijn. Zoals vorige week bijvoorbeeld.
Was lief van Sandra om me mee te nemen naar de Gooise vrouwen bingo…ik had daar alleen niet zo veel moeten drinken:(

Gezondheid:
In februari een maand niet gedronken. Dat beviel goed.
Daarnaast dezelfde maand geheel biologisch gegeten.
Voelde me daar goed bij.
Nu nog steeds een aantal producten biologisch:
Aardappelen, zuivel, en vaak vlees, brood, groenten.
Februari 2017 is zeker voor herhaling vatbaar.

Sociaal:
Karin, Daisy, Joyce en Sandra regelmatig gezien.
Linda en Esther staat op de planning. Blijft belangrijk, maar ik ben gewoon druk. En als ik vrij ben dan moet ik thuis aan de gang of me bezig houden met nadenken over het huis/ convenant en dergelijke. Komt goed!
Ook oud collega Nicole en Marcel 1 ga ik in 2018 zeker weer zien en daar ben ik erg blij om.

Vorige week kreeg ik nog een berichtje van een oude liefde van vroeger om in het nieuwe jaar met hem en zijn vrouw wat te drinken, zo leuk! Ook kreeg ik afgelopen week een mail van een oud klasgenootje van mij van de mavo. Na de tweede klas ging hij van school af. Nooit meer gezien.
Hij had mijn blog gevonden.
Zo leuk om dan te horen dat hij mij herinnert als een lachebek, een vrolijk meisje.
Was trouwens wel jammer dat we destijds nooit van elkaar geweten hebben dat onze verliefdheid wederzijds was.
Leuk toch, dat soort dingen?!

De plannen?
Januari:
-Ik ga het weer een dikke drie weken over de gezonde boeg gooien. Geen wijn en veel biologisch eten.
-Voorbereidingen treffen voor het echtscheidingsconvenant.
-jubileum

Februari:
-1 feb naar scheidingsadvocaat voor convenant
-eind feb hopelijk scheiding inzetten.

Feb/ Maart:
-Spullen uitzoeken en in verhuisdozen stoppen wat ik wil bewaren.
-Opslagruimte huren.

Maart/ april/ mei
-off gescheiden
-Huis evt. opknappen/ tuin
-Schilderwerk buiten laten doen
-taxatie
-huis op de markt (?)
-(tijdelijke) woonruimte zoeken

Mei/ juni/ juli / augustus:
Verhuizen.

September:
Wie weet heb ik nog dagen over en kan ik nog een weekje weg of zo.

We gaan het zien lieve mensen.
Het komt vast allemaal wel weer goed.https://youtu.be/jWpyi1dDUlc

Ik zal morgen werken van 10 tot 18:30, zondag overdag slapen en in de nacht van 31 op 1 en 1 op 2 werken dus ik wens jullie bij deze een hele gezellige oudejaarsavond.
Maak er een mooi feestje van.
(Voor je het weet lig je in je kissie;-)

XXX

 

 

Advertenties

Over onze kerstprogrammering, een blunder en mijn nieuwe Up!

En weer is het kerst.

De derde kerst zonder pap en zus, de tweede zonder mam.

Ja, mam’s stalletje staat.

Maar ik kon (wilde) het niet opbrengen om voor de laatste keer in dit huis de kerstboom op te zetten. Te emotioneel. Bovendien heeft Rem het al druk zat, en om hem dan ook nog de kerstspullen uit de achterste regionen van de schuurzolder op te laten diepen?

Nu staat er dus een kleine Cyprus met wat lichtjes.

Het zal onze laatste kerst als gezin worden. Dat doet toch pijn.

Kyl zal volgend jaar gewoon moeten werken, dat is nou eenmaal zo in de horeca.

En ik zal vermoedelijk ergens in Almere zitten.

Rem is dan hopelijk nog hier zodat ook Kyl en de katten hier nog even hun eigen vertrouwde plekje kunnen houden.

Gisterenavond gezellig ‘All you Need’ gekeken met z’n drietjes.

Rem heeft al een week of drie een vriendinnetje. Ik vind dat eigenlijk alleen maar fijn voor hem.

Met de leuke, lieve, slimme (lls)man heb ik het inmiddels weten te verknallen. Ik ben zo ontzettend dom soms. Nu lijkt het lls een beter idee dat ik eerst maar eens mijn leven weer op de rails ga zetten. Hij zit niet zo heel erg te wachten op een vrouw die met haar zatte kop idiote dingen zit te appen. En daar heeft hij natuurlijk helemaal gelijk in.

Het is gewoon teveel voor mij om èn verliefd te zijn en nog te moeten scheiden en alles wat daarbij verder nog komt kijken. Ik heb daarnaast een chronisch gebrek aan slaap, zit midden in de overgang, mis mijn familie ontzettend en drink soms meer wijn dan goed voor me is.

Dat laatste vraagt natuurlijk om problemen. Nu ben ik echt geen alcoholist, maar als je dingen gaat doen door de alcohol waardoor je in de problemen komt dan heb je natuurlijk toch min of meer een drankprobleem.

Dus daar moet ik wat mee. Hou nu dus een lijstje bij om e.e.a. inzichtelijk te krijgen en ga in januari sowieso (tot mijn jubileum op de 25-ste) geen druppel wijn drinken.

Genoeg hierover.

Iets anders:

Zaterdag heeft Rem een auto voor me gekocht. Ik had er een paar uitgezocht op MP maar moest zelf werken, dus hij heeft het verder voor me geregeld. Het is een zwart Up!-je, met zwart interieur, hele mooie brede bandjes en velgen en een kenteken dat ik zou kunnen onthouden.

-Zo lief, het kenteken eindigt met een kusje.-

Zaterdag mogen we hem ophalen.

Straks gaan we brunchen in Beverwijk. Vroeger heeft Kyl een jaar of drie in de bediening bij de Koster /‘t Gildenhuys gewerkt, maar dat bestaat niet meer als zodanig. We gaan nu naar het restaurant wat de vroegere eigenaresse van de Koster (mede) heeft opgezet. Kyl heeft nog steeds af en toe contact met haar. Ben benieuwd. Recensies (over het personeel) zijn vooralsnog niet erg lovend.

Daarna lekker met de voetjes op de bank tv kijken of een spelletje doen en vanavond redelijk gewoon eten: kalkoenrolade, witlof ham kaas en aardappelgratin uit de oven.

Morgen gaat Rem naar B.

Kyl en ik hebben verder geen plannen. Denk dat ik lekker voor de tv ga hangen met lekkere toastjes en zo in mijn lange sweat-shirt met of zonder Kyl.

Kyl zal denk ik nog wel wat gaan drinken later.

Lieve lezers, lieve collega bloggers,

Ik wens jullie een hele fijne kerst. 🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄🎄

Happy stuff;-D

Laten we maar liever stoppen met de melancholische gedachten en eens kijken naar alle mooie dingen die er óók gebeuren in mijn leven voor ik jullie in een depressie stort. Nergens voor nodig!

Goed, happy stuff:

Kyl gaat lekker in zijn nieuwe functie als restaurant manager. Inmiddels zijn ze open voor de lunch, pas in januari volgt de officiële opening en gaan ze ook open voor diner. Hij heeft al heel veel kunnen leren van de Chef en de hotelmanager. Inkopen, wijn proeven, kassa cursus, koffiecursus, weet ik veel allemaal. Leuk hoor.

Ook Rem gaat lekker. In januari komt de nieuwe LZV, dus dan zal het om de week nachtwerk worden. Superzwaar.

Op mijn werk gaat het ook goed, alleen die nachtdiensten. Met kerst ben ik vrij maar 31/12 en 1/1 ben ik het haasje en heb ik nachtdiensten. Verstand op nul maar. Laatste trein vertrekt om 19:45, dus het wordt nog een superlange nachtdienst ook waarschijnlijk. Tenzij Kyl niets om handen heeft en me een slinger wil geven, maar dat durf ik niet eens te vragen.

Verder is het wel heel erg leuk dat ik een hele leuke, lieve, slimme etc. man heb leren kennen. Ik denk niet dat hij het zeer op prijs zal stellen als ik over hem schrijf, dus dat ga ik niet doen.
Maar hij is wel heel leuk.
Zo leuk dat ik er tegenwoordig zo😊bij loop. Ik heb hem nu vier keer gezien en hij loopt zeker niet in zeven sloten tegelijk, en dat is precies wat ik nodig heb.
Heb mezelf voorgenomen gewoon maar mijn hart te volgen. Als het niets wordt overleef ik dat ook heus wel na alles.

Achteraf bezien waren de gevoelens voor Remco denk ik al veel langer voorbij dan ik zelf vermoedde. Hoe kun je jezelf voor de gek houden hé?!

Het is wel heel raar hoor.
De afgelopen jaren heb ik over het algemeen alleen maar hele verdrietige emoties ervaren.
En nu ineens dít!

En kom nu niet aan met wijze woorden over rebound liefdes en zo. Dat weet ik zelf ook heus.
Laat me lekker genieten.

En gewoon voelen dat ik leef.

 

Koperen bruiloft

74514B38-6925-4907-AAA6-4C534B2FEB8C2005

Het was bloedheet die dagen in juni. Eigenlijk zouden we de foto’s op het strand laten maken, maar vanwege de ellenlange files waren we uitgeweken naar het Oversluispad, een van de gezelligste buurtjes in mijn geboorteplaats.

Trouwen deden we pas in de avond van die eenentwintigste juni in bijzijn van familie en vrienden, vandaag twaalfeneenhalfjaar geleden in het Wapen van Assendelft, dus keurig voor de kerk;)

En daarna was het feest!

 

Ik moet nog ergens een video opname hebben. Met bewegende beelden van mij die door pap naar Rem gebracht werd. Nino en Kylian die de ringen brachten. Pap en ik dansend. Bewegende beelden van Mam, Zus, en teveel anderen die er nu niet meer zijn. Beelden van dierbaren in een kring om ons heen, terwijl Rem en ik eerst met ons twee en later met Kylian erbij op mijn arm slowen op I want you van Elvis Costello.

Beelden van mijn ‘We gaan LOSSS’ speech, hoewel ik die natuurlijk het liefst zou willen vergeten. (Voor de mensen die nog steeds niet geloven dat ik geen stukje cabaret had ingestudeerd: ik was bloedje-serieus!)

 

In mijn hoofd zie ik nog de beelden, hoor ik de feestgeluiden. Tinkelende glazen. Een lach.

Het voelt eenzaam.

Het voelt oud.

Gelaten.

Murw.

 

Langer dan twee volle maanden heeft de trouw helaas niet mogen duren. Wat daarmee stuk was gemaakt viel helaas nooit meer echt te helen, hoe graag we dat ook wilden.

Maar toch bleven we bij elkaar. Voor mijn ouders, die ik het niet aan wilde doen om ook nog eens zorgen te hebben om mij, naast de zorgen om Zus. Voor Kylian, voor wie Remco een echte vader was. Maar ook voor mezelf, voor ons, want het houden van, dàt bleef desondanks wel bestaan.

 

Rem zei van de week dat hij vandaag evengoed een mooie bos bloemen voor me zou kopen.

‘Het is toch een hele prestatie dat je het zolang hebt volgehouden met me’. En dat geldt ook voor hem.

 

Nee, spijt van ons huwelijk heb ik niet. Het heeft me meestentijds heel erg gelukkig gemaakt. Rem heeft ontzettend veel goede dingen voor mij gedaan. Maar ook voor Kylian.

Ook Rem heeft geen spijt van ons huwelijk. ‘Je bent de enige vrouw met wie ik ooit heb willen trouwen’.

 

Nee.

Verloren jaren zijn het zeker niet geweest.

 

Maar spijtig, zeer spijtig is het wel…

 

 

 

 

 

 

 

Gewoon door plakken

Vrijdagmiddag.

Huis aan kant, boodschappen binnen, en een lekker rood wijntje ingeschonken. Ik zit aan onze keukenbar en terwijl ik naar een playlist met nummers uit de jaren ‘70 en ‘80 luister, plak ik de zegeltjes van de Deka netjes in het boekje. Het doet me denken aan de middagen met mam aan tafel. Ik plakte. Zij tikte. Wij zwegen. Samen.

 

Er gaat een zekere troost uit van het plakken van de zegeltjes. Iets geruststellend. Het is fijn om zover zitten. Zo te plakken. Het leven lijkt gewoon zo verdomd eenvoudig dan. Maar nu zijn ze allen geplakt.

Het was een bewogen week weer. Vorige week gezellig met Karin bij de Bataaf, Huis te Zaanen, de Kroon en het Laantje geweest. Was gezellig. Zaterdag had ik een leuke date in Almere. -Gewoon vooralsnog vriendschappelijk maar toch.- Vreemd hoe ik daar al weer zo voor open sta. Daar heb ik veel over nagedacht afgelopen week. Ik denk dat Rem en ik onze ‘relatiedip ’ te lang hebben geweten aan alle verdriet en ellende eromheen. We hielden onszelf steeds maar voor dat het een normale gevolgtrekking was.

Het feit dat zowel Rem als ik niet jaloers zijn en elkaar vrij laten om uit te gaan/ met anderen af te spreken zegt genoeg. Gelukkig denken we er allebei hetzelfde over. Er is denk ik gewoon teveel stuk gegaan tussen ons.

Ik kreeg vd week trouwens een e-mail van de Smart villa’s nabij Almere Hout. Ik kom in aanmerking voor een optie. Ik ga daar nog maar eens goed over nadenken, het zit zo afgelegen. En dan? Lokatie lijkt me niets, smart villa + tuin wel. We’ll see…

Gister nog even bij Daisy geweest. Samen een appje gestuurd naar een oud collegaatje van ons om haar uit te nodigen voor mijn 25 jarig jubileum in januari. Vroeger hadden we altijd zoveel pret met ons drie. Zoveel gelachen. De laatste keer dat we haar zagen was op onze bruiloft, bijna 12.5 jaar terug. Geen idee eigenlijk waarom het contact is verwatert. Zo gaan die dingen gewoon blijkbaar. Anyway: ze appte gelijk terug. En ze heeft kanker. Ver**mme! 

Met ex collega/ vriendin Joyce vorige week al een wijntje gedronken op CS, dus ook met haar weer eens bijgekletst. En met Lins een afspraak gemaakt en met Esther een poosje ge-appt. Ik zit zomaar ineens in mijn sociale periode denk ik;-).

De tijd leent zich er ook om hé, beetje warmte zoeken bij elkaar.

 

Weet u met wie ik ook lang gesproken heb door de telefoon vd week? Het broertje van M1. Zegt u weinig, M1 was de verloofde van zus. Heb nav dat gesprek toch nogmaals weer contact gezocht met M1 en binnenkort hebben we een afspraak. Ik zou het zo fijn vinden om hem weer in mijn leven te krijgen. Hij was elf jaar lang als een broer van mij. Veel bij ons thuis vroeger. Hij deelt dus veel herinneringen met mij. Ben alleen bang dat het hem teveel pijn doet ze optie halen.

Zus was zijn grote liefde.

Ik hoop zo dat ik ook iets voor hem kan betekenen  

Op het werk komt / is het ook wel weer goed gelukkig. Net weer de nachtdiensten gehad. Heb in de nacht op de valreep een sollicitatiebrief geschreven voor een secretaresse functie maar toen ik de brief de volgende dag na een paar uurtjes slaap terug las zag ik natuurlijk ineens twee vette spelfouten. Vergeet het dus maar. 

 

Kyl is vandaag eindelijk echt begonnen bij het restaurant. In de afgelopen weken heeft hij al samen met de chef en de hotelmanager kassa cursus, koffiemachine uitleg en sollicitatiegesprekken gevoerd. Allemaal voor zijn werk uit bij het Pulitzer. Hopelijk is het nu nog even een paar weken rustig voor hem.

 

Tot zo ver maar weer. Ik drink mijn wijntje op en dan ga ik lekker even in bad. Hele weekend moet ik weer werken. Morgen van 7:30 tot 16:00 en zondag van 10 tot 18:30. Rem is nog aan het werk. Hij is zo in zijn hum met zijn nieuwe liefde.(daf xf)

 

Fijn weekend allemaal!