Over een date en alles wat stuk ging…

Het was me een weekje wel hoor mensen, wat sommige mensen normaal gesproken in een paar maanden of een jaar gebeurd weet ik altijd wel weer op de een of andere manier in één week te proppen.

Allereerst natuurlijk de sneeuw en de ijspret (en de schnaps) wat heb ik daar van genoten.

Maar ik ben – nu de dooi heeft ingezet- eigenlijk ook wel klaar met de winter. En dat treft: komend weekend wordt het heerlijk weer, 15 graden en ☀️😎

Verder leek het wel alsof alles het begaf:

Het begon ermee dat de achterklep van mijn auto niet meer open wilde. Gelukkig kwam Remco langs om de leiding onder de grond af te sluiten en heeft hij hem kunnen maken.

Daarna gaf m’n magnetron opeens de geest.

De dag daarna ging m’n mop stuk, gelukkig kon ik een nieuwe laten bezorgen, zonder zit ik echt letterlijk in de shit hier.

M’n humeur werd er niet beter op toen m’n auto niet meer wilde starten zondag. Verlichting in de kast had er gelijk ook de brui aan gegeven, evenals een mooie terra cotta pot in de tuin. (Stom ook dat ik m’n geraniums niet even binnen heb gezet). Maandag kreeg ik tot overmaat van ramp een echt idioot hoge rekening van de belastingdienst, hoe durven ze! Schijnt echter een normale rekening te zijn. Dat soort dingen regelde Rem voorheen altijd, dus was me gewoon nooit eerder op gevallen dat we dat bedrag -iets meer nog- ieder jaar al betaalden. Ik voel er nu veel voor om de rest van m’n leven in het wild te gaan kamperen.

Op moment van schrijven lekt de vaatwasser ook nog ineens en brandt er een vervelend blauw kraantje op het display. Ik zit mezelf moed in te praten om me daar zo dan maar even in te gaan verdiepen.

Gelukkig waren er ook leuke dingen hoor, naast de ijspret. Om al de ellende een beetje te compenseren had ik zondag (jawel op Valentijnsdag❤️) een date met een man. Een paar weken geleden hadden we al een kwartiertje koffie gedronken voor de AH in Zaandam. Ow-sow-romantisch buiten op een bankje in de kou. En toen hadden we al besloten dat we elkaar best nog eens wilden zien. Aldus geschiedde jl. zondag. We zouden eigenlijk ergens gaan wandelen maar omdat mijn auto niet wilde starten en hij direct aanbood om met startkabels langs te komen (➕➕➕➕➕👍😃) nodigde ik hem toch maar uit bij mij thuis. Hoewel ik niet veel om Valentijnsdag geef vond ik het toch wel heel erg leuk dat hij een mooie bos bloemen voor mij had gekocht (➕➕➕➕➕😊) Na de koffie hebben we lekker een stuk gewandeld over en langs het ijs en na de wandeling samen nog een paar gluhwijntjes gedronken. Van rondjes rijden om m’n accu weer op te laden kwam het natuurlijk na die wijn niet meer, dus maandag kwam hij eind van de middag nogmaals even langs met zijn startkabels (➕➕➕➕➕👍😃)

Toen ik zojuist terug kwam van boodschappen appte ik hem dat m’n Uppje het nog steeds deed, wat hij vervolgens ‘jammer’ vond. (Ik kon me nog maar net op tijd bedwingen om te vragen of hij ook verstand heeft van vaatwassers..)

What else?

Vanavond komt Kyl weer eten. Ik ga deze keer pogen een Spaanse kipschotel in elkaar te flansen, de preischotel was laatst een groot succes dus dat geeft de burger moed.

Straks dus eerst de kip in de Pori piri en dan even naar de Grofvuil stortplaats. Gezellig! Een mens moet wat, nietwaar?

O nee -f#ck!- dat blauwe kraantje😭

https://youtu.be/sttGFmTK7n4 appeltje eitje🤪