‘Don’t leave for tomorrow what you can do today’

Vandaag is mijn eerste dag van mijn week je vrij.

Gister had ik eerst nog even een OR dagje. De afgelopen twee weken was ik daar nl. niet geweest vanwege de crematie van Alice haar vader en de uitslag bij de mammapoli.

Achteraf ben ik misschien voor het laatste toch angstiger geweest dan ik voor mezelf wilde toegeven.

Het is niet eens zozeer dat ik bang ben om dood te gaan (àls ik er al dood aan zou zijn gegaan) maar het is de confrontatie met je eigen sterfelijkheid, de eindigheid van je leven. Het achter moeten laten van je kind. Toen de chirurg mij vertelde dat het een fibro ademoom was lag ineens mijn hele toekomst weer open met alle mogelijkheden en kansen van dien en dat maakt mij zo ontzettend dankbaar. Gewoon, dat ik gezond ben, geen schulden heb, een dak boven mijn hoofd, een leuke baan, vrienden, nou ja: alles!

De laatste jaren ben ik mij ook veel bewuster geworden van wat ik eet, en ga ik veel respectvoller om met mijn lichaam dan vroeger. (Oké, op mijn wijntjes na dan;-). Ik wil gewoon nog zoveel doen in en met mijn leven. Garantie geeft dat nooit natuurlijk, maar het vergroot natuurlijk wel je kansen.

Gisteravond, het was al vrij laat, kreeg ik opeens een appje van Ruud, een ex-collega van me. Tenminste dat dacht ik.

Toen ik het bericht opende bleek het een bericht van zijn vrouw te zijn. Op 18 juni was Ruud overleden. Slechts drie weken daarvoor had hij de diagnose alvleesklierkanker gekregen. Vanmorgen las ik onze laatste apjes nog eens terug: hij hoefde niet zoveel meer en genoot van zijn ‘betaalde’ vrijheid.

Zijn vrouw was helemaal gezond verklaard (na borstkanker) en hij hoopte nu samen heel oud met haar te worden…

‘Don’t leave for tomorrow what you can do today’

Robin (aussi Robin) schreef dat vaak naar me als ik weer eens bezwaren zag in van alles en nog wat. En des te ouder ik word, des te beter het lukt daarnaar te leven. Spontane dingen zijn ook vaak gewoon de leukste dingen.

Om nog even terug te komen op mijn spannende spontane actie van een week geleden op het strand: de man in kwestie kon niet (of wilde niet, dat laat ik maar in het midden). Zo spannend was het uiteindelijk dus niet. Wel jammer!

Kyl kwam vannacht trouwens weer ineens thuis rond een uur of vier. Straks (15.00) moet hij alweer werken en morgen (om 9.00) uur heeft hij zijn eerste kantoordagje. Had ik u trouwens al verteld over de beurs laatst van het reis/event-bureau waarin hij wat geld heeft geïnvesteerd? Om kort te gaan verkoopt het bedrijf hele exclusieve (voor een normaal mens) onbetaalbare reizen. Kylian helpt de eigenaar een paar uurtjes per week met van alles en nog wat, meestal kantoorwerk, of het voorbereiden van een beurs. Om het bedrijf te promoten hadden ze dus CEO’s uit exclusieve hotels vanuit de hele wereld uitgenodigd. Wonder boven wonder kwamen die ook nog. (Er is veel in de wereld dat ik nog niet begrijp). Een en ander vond vorige maand plaats in een chique hotel in het centrum. Was allemaal hartstikke goed gegaan/ leuk geweest en na afloop waren er een aantal genodigden die graag een kroeg in wilden, dus S. de eigenaar nam ze mee. (S. was trouwens ook de persoon die verantwoordelijk was voor de marketing van het restaurant op de Haarlemmerstraat wat nu dicht is gegaan. Daar kent Kyl hem dus van). Een andere groep vroeg aan Kyl waar ze lekker konden eten, dus Kyl leidde die groep naar een goed restaurant in de buurt en kwam er vervolgens niet onderuit om mee naar binnen te gaan. Maar goed, die groep had de zaakjes financieel natuurlijk wel op orde, dus even later stonden de duurste wijnen en gerechten op tafel en Kyl zweette natuurlijk peentjes voor de rekening. Gelukkig zei een van die CEO’s aan het eind van de avond dat zij de rekening voor het eten van de hele groep op zich nam, en een andere zei toen: ‘Dan is de wijnrekening voor mij’.

Wat een belevenis toch weer voor hem hé, het is bij hem eigenlijk ook nooit saai😄, en wat een geluk had hij toch weer. Ben best wel trots op hoe hij dit toch allemaal doet en durft, maar nog het meest trots ben ik op hoe gemakkelijk en respectvol hij met alle mensen om weet te gaan, en iedereen respecteert. En dat zoveel mensen hem graag om zich heen hebben. Anyway… hopelijk gaat deze beurs iets opleveren. Stelt u zich toch eens voor hé mensen, dan ga mijn aandeel verkopen en kan ik zelf ook zo’n reisje boeken🏖

Nou, tot zover maar weer. Het weer is zoveel lekkerder dan ik verwacht had dus ik zit eigenlijk gewoon nog steeds te wachten op wolken die helemaal niet van plan zijn om te komen.

Ga me nu maar even klaar maken om boodschappen te doen. Morgen komen Alice, Jacqueline en Yvonne lunchen dus moet even theeglazen en ergens ‘n gezellig geblokt tafelkleedje scoren. Daarna ga ik nog even mijn tuin verbouwen want de dames willen wel lekker in het zonnetje lunchen🌞🥂

Fijne dag allemaal, pluk ‘m! 🍀😉