Beetje peddelen, beetje dobberen…

Mén Mén als ik u nu vertel dat mijn leven in puin ligt, dan bedoel ik dat alleen letterlijk hoor!
Mijn hemel, waar heb ik ja op gezegd?

Weet u misschien nog? Een jaar of vijf terug?
Kylian stond onder groot protest zijn slaapkamer af aan ons. U voelt hem vast wel aankomen: Kylian en ik gaan van slaapkamers ruilen. Nou ja, niet helemaal, want om precies te zijn wordt Kylians kamer de kastenkamer, mijn kamer Kylians kamer en de kleinste kamer mijn slaapkamer. En da’s best een heel gedoe. Vooral als je dan ook nog achterstevoren werkt.
Waar de meeste mensen namelijk éérst gaan opruimen en kamers gaan leeghalen koopt Kylian gewoon eerst de halve Ikea leeg. Da’s puur voor de motivatie begrijpt u? Sinds drie weken deel ik mijn woonkamer dus met een opgerold vloerkleed, een kei-gaaf industrieel kledingrek, een glazen bureau met een kek zit/sta krukje, 45 deurmatjes ‘voor op de muur’ en verder alles waarvoor nu boven geen plek voor is. Niet dat ik veel tijd heb om mij hieraan te ergeren hoor, daar zorgt mijn slavendrijvertje wel voor. Moet wel zeggen dat mijn kastdeuren enorm opgeknapt zijn met een paar matzwarte spuitbussen en bling-bling knopjes.

Buiten dat loopt eigenlijk alles wel lekker. Op het werk mocht ik gister tijdens het VMO een praatje houden over mijn Lean Six Sigma Orange Belt projectje (effectieve communicatie) en dat werd tot mijn verbazing best wel enthousiast ontvangen. De werkdruk door het -landelijk!- gebrek aan gespecialiseerde verpleegkundigen ligt zo ontzettend hoog momenteel.
Ben er trouwens nog het meest trots op dat ik naast de 8 verspillingen die Lean kent er zelf nog een verspilling aan toe heb gevoegd: ‘Verspilling van werkplezier, motivatie en draagkracht’. Tegenwoordig worden er hele marketing strategieën en campagnes op los gelaten om personeel te werven. -Lijkt mij dat het misschien nog belangrijker is om je eigen personeel gezond, gelukkig en gemotiveerd te houden, zeker nu alle ziekenhuizen personeel proberen te werven d.m.v. gunstige secundaire arbeidsvoorwaarden. -Waarmee ik niet wil zeggen dat ze daar bij ons hun best niet voor doen-

Om nu wat tijd te creëeren voor de ZV heb ik met het Office programma OneNote een Whiteboard/organizer gemaakt. We werken daar nu al een jaar mee met de secretaresses onderling en de triagisten, maar nu dus ook teambreed met alle coördinatoren, verpleegkundigen, verloskundigen en kraamzorg.
Afgelopen maandag ben ik begonnen om deze collega’s een beknopte uitleg te geven. Erg leuk om te horen dat de meeste er enthousiast over zijn. ‘T is toch een beetje je kindje hé😁?

Verder heb ik privé ook windje mee. Vorige week borrel met een paar (ex) collega’s, zaterdag een uber-romantische bruiloft van mijn nichtje op het stand bij Wijk aan Zee. Leuk om weer familie van mijn vaderskant te zien.

Verder ook aan mannelijke interesse op het moment absoluut geen gebrek maar ik vind het eigenlijk wel heel fijn en relaxt om mijn eigen ding te doen. Ik heb veel zin in het zeilweekend. Inmiddels helaas een beetje minder zin in Turkije. Zat in zo’n groepsapp en kreeg zo’n 50 app- berichten per dag over hé-le-maal-niets! Oké, op drie app berichten na over de aankomst- en vertrektijden🧐, visum regelen😳, en de duur van transfer tussen vliegveld en hotel.
Heb me dus afgemeld voor de appgroep. En uitgelegd dat het mij vééél leuker lijkt om ze pas daar te leren kennen. Zit nog wel in app groep met twee vrouwen die ook in de zorg werken. Zij gaan ook een beetje hun eigen plan trekken. We gaan het meemaken allemaal.
‘Zon, zuipen, ziekenhuis’ is niet direct wat ik voor ogen had bij het boeken.

Verder niets te liegen. O ja: heb weer wat meer contact met LLS. Wie weet spreek ik binnenkort wel weer eens met hem af. Hij is immers nog steeds lief, leuk en slim.
We gaan het zien. Ik peddel gewoon lekker een beetje rond.

Morgen na het werk ga ik gezellig eten in de stad met Kyl die deze week zowaar om half acht moet beginnen. (Ze starten nl. deze week met een a la cart ontbijtbuffet, dus daar heeft onze manager het natuurlijk weer druk mee;)

Advertenties