Hoe het gaat en verder ging

Inmiddels is het al weer ruim een week geleden dat mam gestorven is.

De uitvaart vond ik heel mooi. Natuurlijk zijn er ‘dingetjes’, ‘Pastorale’ was volgens mij al afgelopen voordat alle mensen zaten. Pastor Ria sprak in het begin uitgebreid over het leven van mam. Dat had ik wel een beetje ingecalculeerd gelukkig, anders had ik tien minuten later hetzelfde staan vertellen.
Ook de maand van het overlijden van mijn ome Leo had ze verkeerd, wat ik vervelend vond voor mijn nicht. 
Gek, dat ik dat soort dingen dan opsla hè?

Maar wel lief natuurlijk dat ze voor mijn moeder keam en sprak natuurlijk. Mijn moeder had dat zeker gewaardeerd. 

Na mijn tekst speelde Barbra Streisand ‘The way we were’, terwijl de slight-show van foto’s uit mijn moeders leven in chronologische volgorde voorbij kwam. Dat was erg mooi en troostvol.

Daarna sprak pastor Ria weer uitgebreid en gaf ze de absoute.
Toen kwam er nog een slightshow met foto’s uit Spanje, terwijl Julio Iglesias ‘la caratera’ zong, hetzelfde lied als bij mijn vaders uitvaart. Ook zeer zalvend.

Nadat Letty van MM alle aanwezigen had bedankt lieten we toch Maaike Ouboter horen.
Halverwege dat nummer verlieten de eerste mensen de zaal. Erg heftig vind ik dat altijd, als je ziet hoe de mensen een laatste groet geven aan de overledene.

Nadat ook wij voor de laatste keer afscheid hadden genomen was het tijd voor de informele condoleance. Ik vertikte het om nog een keer in een hoek gepropt te worden en op een rijtje te staan. Dat had ik donderdag wel gedaan, maar ook een beetje anders dan bij mijn vader en zus; deze keer hadden we in de andere hoek van de zaal gestaan, vlak bij de kist.

Dat informele was heel erg fijn. Rem, Kyl en ik deden apart van elkaar ons eigen rondje. Omdat Neef natuurlijk 230 km. verderop woont kent zijn familie mz. niet zo goed als Kylian ze kent. Hij vind het fijner om te blijven zitten bij zijn andere oma, vader en vriendin en dat was helemaal prima.  

Doordat het informeel was hadden we veel meer tijd om even te praten zonder dat we ons gehaast voelde omdat er mensen stonden te wachten. Ook konden we de mensen overslaan die we de avond ervoor al hadden gesproken. De wijn en de bitterballen vielen ook wel in de smaak alleen was 120 stuks wel een beetje weinig achteraf. Dat had ik de dag ervoor nog proberen aan te passen, maar helaas. (Trek er je lering uit).

Ik was aangenaam verrast toen ik mensen zag die ik never nooit niet verwacht had zoals twee ex collega’s en een nichtje vaderszijds van mijn leeftijd waar ik vroeger veel logeerde.
Ik had haar denk ik al een jaar of dertig niet gezien.
We zijn van plan om in januari iets van een reünie te organiseren. Maar die maand ben ik ook al uitgenodigd op de verjaardag van Jaap, de jongste broer van mijn vader.

Om 15:40 begon de auladienst (duurt 45 minuten of een veelvoud daarvan!) en om 17:30 gingen de laatste weg. We hadden net als bij zus en pap een uur gerekend voor de condoleance.
Ben benieuwd naar de eindafrekening. Vorige keer bij mijn zus moesten we 400 euro bijbetalen omdat de dienst in de aula 5 minuten was uitgelopen.
(en dat kwam niet door de toespraken van Ex en mij).
Ach de dood, de dood.
De dood verkoopt goed.
Dat zie ik ook al aan mijn blogstatistieken van vorige week.

Daarna hebben we met oma Marga (de andere oma van Neef) Ex, neef en zijn vriendinnetje gegeten bij de Krokodil.
Alleen een hoofdgerecht want we waren allemaal moe en zij moesten nog naar huis, 330 km verderop.

Tja, en nu?
Het gaat. Ik slaap slecht, mijn hoofd staat nog steeds op tilt. Er zijn bepaalde dingen toch niet helemaal gegaan zoals ik dat voor ogen had gehad, dus daar zit ik ook nog mee in mijn hoofd, net als de muziek van de crematie.
Mijn maag en slokdarm spelen ook weer op dus gister ook even bij de huisarts geweest. Weer omeprazol en over twee weken weer even langs komen.
En nou hou ik op met mijn gepiep, sorry!

Natuurlijk zijn we begonnen met het huis leegmaken.
Dat valt niet mee als zoveel spullen een emotionele waarde voor je hebben. Rem neemt gelukkig de leiding, dus ik hoef niet teveel na te denken over de organisatie, dat zit wel snor, mijn vent is natuurlijk niet voor niets planner geweest;-)
Ik moet er geloof ik alleen een beetje voor waken dat ik ons huis niet ga omtoveren tot een een of ander museum.

Echt tijd om te rouwen gun ik mezelf nog niet.
Straks komen ze Scotty ophalen (mam haar scootmobiel). Dat vind ik ook moeilijk, maar wel fijn als hij hier uit de kamer weg is.

Nu ga ik maar verder met de kast en opnieuw inruimen.
Ik heb de Italiaanse glazen die mijn vader in 1961? in Italië gekocht had weer op zolder gevonden. Hij was toen met zijn broers in zijn Citroen op vakantie geweest. Die glazen vond ik vroeger altijd zo mooi, dus die krijgen hier zeker een plekje.

Lezen bij anderen lukt nu even niet zo goed, het zijn gewoon teveel prikkels voor me. Maar dat komt wel weer hoor.

Liefs, Narda

image

Advertenties

37 gedachtes over “Hoe het gaat en verder ging

  1. Doe alles maar lekker in je eigen tempo, meid, geen haast. Zorg maar een beetje voor jezelf en super dat Rem zo goed mee plant en organiseert, daar heb je een hele steun aan. Je moeder heeft rust gevonden, nu jij nog… Nog maar eens een dikke knuffel. En was het niet zo ver geweest, ik was ook gekomen. x

    Liked by 1 persoon

  2. Alsnog gecondoleerd met je verlies Narda. Ik snap heel goed dat lezen bij anderen niet lukt, geldt voor mij ook. Ik scan hier en daar en dan merk ik ineens dat er hier erg veel gebeurd is in de tijd dat ik hier niet geweest ben. Veel sterkte meid, dat zal niet meevallen.

    Like

  3. Na hele lange tijd kom ik weer bij lezen op je blog, ben er even tussenuit geweest.
    Heftig om te lezen wat je de afgelopen tijd doorgemaakt hebt en wens je heel veel sterkte en kracht de komende tijd.
    Neem de tijd voor jezelf en soms piepen , zoals je het zelf beschrijft, hoort daar ook bij. Alles binnenhouden is niet goed, weet ik inmiddels uit ervaring.

    Liked by 1 persoon

  4. Doe maar rustig aan! Ja, zoals je schrijft: de één zijn dood is de ander zijn brood… Maar het is heus niet omdat je mama net overleden is dat ik hier kom lezen. Ik las hier al vaker, maar reageerde dan weer minder. Nu weer wel meer, omdat ik nog niet zo lang geleden zelf heb moeten afscheid nemen van mijn opa. de pijn komt terug en door jouw verhaal denk ik weer elke dag aan hem. Bedankt daarvoor.

    Liked by 1 persoon

  5. Even een praktische tip van een ervaringsdeskundige: Bij het leeghalen van het huis alles waar je over twijfelt of het wel of niet weg kan: niet doen. Twijfel lost zich na verloop van tijd ( een jaar o.i.d.) zelf op en dan kan je het alsnog weg doen of toch bewaren. Gooi je het nu weg dan is er niets meer aan te doen.

    Liked by 1 persoon

  6. Ja klopt, de dood is voor veel mensen gewoon “werk” en altijd vervelend als dat merkbaar is want dat hóórt niet! Gelukkig weet jij goed wat je wilt en je hebt helemaal gelijk met je niet in een hoekje te laten proppen om “een rij” weg te werken. Ik voel me altijd erg begaan als ik mensen zo bezig zie, zo ontspannen rondwandelen is veel beter. Fijn dat er ook mensen verrassend aanwezig waren. Soms gaan mensen niét naar een uitvaart omdat ze de overledenen niet kende, daarbij geheel uit het ook verliezend dat je om twéé redenen daar aanwezig kunt zijn. De één is inderdaad de overledene een laatste eer bewijzen maar de andere reden, minsten nét zo belangrijk, om de nabestaanden te steunen en dat is zo mogelijk nog belangrijker vind ik zelf.
    Zit ik weer een heel verhaal te schrijven terwijl je net zegt dat je niet op lezen kunt concentreren…… nou ja, gewoon overslaan dan maar , had ik natuurlijk bóvenaan moeten zetten….zucht…ze bedoelt het heus goed hoor……XXX

    Liked by 1 persoon

  7. Prima verslag van een emotionele dag. Zo te lezen kun je tevreden zijn over de afloop. Hopelijk sla je het bewust verwerken niet over.
    Ik sprak over je moeders dood met mijn overbuuvje Corry W. Want wat ik vermoedde bleek ook zo te zijn. Ze is een nicht van je moeder dwz haar moeder had dezelfde achternaam als de jouwe.
    Corry vertelde me dat ze jullie, net als haar jongste zus, ook graag een kaart geschreven had, maar dat kon dus niet. Enfin, dat je weet dat ook uit die hoek gemeende condoleances komen.
    Wilde ik je even laten weten.
    Zorg goed voor jezelf Narda. Neem overal de tijd voor. Dat verdien je. Je hebt al zoveel over je heen gehad.

    Like

    • Ach, dat is dat kleine oudere mevrouwtje is het niet? Ik heb er niet aan gedacht haar een kaartje te sturen. Wil je haar heel erg bedanken? Waarschijnlijk weet ze niet eens dat haar nichtje Agnes en neven Joop en Leo ook het afgelopen jaar zijn overleden.
      Dank je Plato. X

      Like

  8. Niet te gehaast willen doen hoor Narda… neem echt je tijd! Het komt allemaal zoals het komen moet!
    En helaas zijn er altijd wel achteraf wat dingetjes die je anders had gezien. Trek het je niet aan, het geheel was prachtig en dat was de bedoeling toch? Houd je taai meissie! STerkte nogmaals! XXX

    Liked by 1 persoon

  9. Heel veel sterkte. Fijn dat je goede hulp hebt, hopelijk kan je toch nog wat leuke herinneringen bewaren, zoals de glazen. Moeilijke tijd, neem tijd voor jezelf. Je beschrijft het allemaal erg mooi, hopelijk helpt je dat ook een beetje.
    Liefs LW 🌷

    Like

  10. oh wat lijkt me dit een moeilijke periode. Ik denk er vaak met grote angst aan, omdat voor mij natuurlijk ook ooit die dag komt dat ik afscheid moet nemen en dan die vervelende dingen eromheen. Ik ben de oudste thuis dus er zal wel wat van mij worden verwacht. Ook het afscheid van de spullen, omdat niet alles blijven kan. En dan die moeilijkste momenten in je leven, de laatste groet, alles is laatst laatst laatst. Nooit meer. Ik lees je blog en ik vind je zo moedig. Mijn trootstrijkste gedachte is als ik denk aan wat de overledene had gewild, die had gewild dat je verder gaat en gelukkig bent en denkt aan de mooie momenten die niemand je meer kan afpakken. Ook het ”nooit meer” niet. En wat me echt zo kan verbazen (ik ben naief) is dat die uitvaartbedrijven zo hard zijn! Effetjes 400 incasseren achteraf, beláchelijk hard vind ik dat. Terwijl je zelf op dat moment zo zwak bent. Ik haat dat grondig.

    Liked by 1 persoon

    • Dat was het crematorium hoor, en daar had memento Mori ons toen al voor gewaarschuwd. De een zijn dood is nou eenmaal de ander zijn brood. Zo gaat dat, maak je geen illusies.
      Wat het voor mij nu nog pijnlijker maakt is dat ik het niet kan delen met mijn zus. Letterlijk en figuurlijk. Ze zei altijd dat zij later het kerststalletje wilde…

      Like

  11. Dat je last van je maag heb, is vast de stress. Neem je tijd, Narda. Je hebt zoveel meegemaakt de laatste anderhalf jaar en deze laatste weken hebben energie gevreten.
    Ik vind het knap dat je je niet in een hoekje hebt laten proppen. Ondanks je sores wist/weet je heel goed wat je wil(de). Je bent een wijf met ballen:-))
    Je moeders huisje leeghalen is een zware dobber. Zet dat kerststalletje nu gewoon al neer…
    Liefs en een knuffel xxx

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s