Neef, Kyl en wij: het leven gaat door en door

Happy birthday Neef😎🍺🌻

Mijn hemel lieve mensen, wat vliegt die tijd toch. Het lijkt pas gisteren dat Zus me belde om te zeggen dat de weeën waren begonnen, en vandaag is Neef alweer twintig jaar! Het feestvarken zit nu lekker met zijn vriendin ergens in een hotel, dus die vermaakt zich verder wel. Zo fijn dat hij door zijn relatie met Tam nu ook direct deel uitmaakt van een liefdevol en warm gezin. Geniet er maar van Mien Jong💜
andaag (bijna alleen maar) aan Fenna en mijn ouders. Hoe spijtig het is, dat ze Neef en Kyl niet volwassen zien worden. Ik voel me soms zo te kort schieten op alle tante fronten. Ik had zo graag hun successen maar ook de zorgen gedeeld. Of gewoon niets gedeeld, maar soms gewoon even naar dat niemandsland dat ouderlijk huis heet gegaan. Dat huis, waar je mag mopperen, de koelkast open rukt zonder te vragen, of het koffiezetapparaat doodleuk aanzet als je zin hebt in een bakkie. Ik had zo graag nog gewoon even gaan zitten bij mijn moeder aan tafel. Gewoon even stil zitten samen. Beetje kijken naar de tuin, naar de kleine kat van de buren. De radio even harder zetten, of juist zachter, terwijl mam haar kleine handen geruststellend doen van tik-tik-tik, en ik de zegeltjes lik , af en toe elkaar stilzwijgend aankijken en toeknikken. Ik zie haar glimlach zo voor me, haar liefdevolle ogen knijpen me toe. ‘Jij nog een wijntje kind?’ Nergens leek de tijd meer op pauze te staan dan in mijn ouderlijk huis. Veilige muren, warme armen. Onvoorwaardelijke liefde. Ik mis ze soms zo. Alledrie. Èn het huis. Maar goed, genoeg gemis. Genoeg tranen voor nu. Over naar de blije dingen. (Denk🤔…)Ik heb nog steeds veel plezier om Kyl met al zijn netwerkactiviteiten. Vrijdag had hij ook weer wat hoor. J. had hem vorige week gevraagd of Kyl adhoc voor vrijdagavond even zes man horecapersoneel kon regelen voor een event op een boot in het IJ. Vond hij hartstikke leuk natuurlijk, je zou hem moeten horen aan de telefoon, ons regelaartje. In het hotel geeft hij het ook naar zijn zin. Wel buffelen hoor, en dan na sluit vaak nog met de nachtbus naar huis. Hij denkt erover om naar Amsterdam te verhuizen. Op zichzelf te gaan wonen. ‘Antikraak of zo mam, een collega doet dat ook’. *slik*Ach, en verder?Alles gaat wel oké. 8 ga ik wijn proeven met mijn nichten en een paar tantes. (Alsof we dat nog nooit gedaan hebben;)Daar heb ik echt zin in. Mijn tante Agnes zou daar ook zo van genoten hebben, zo’n uitje. Zij was toch altijd wel de superglu voor dat soort feestjes, maar eigenlijk hebben we met elkaar altijd wel veel lol. Dezelfde humor. Ja, echt zin in. Ook leuk voor tante Nel, het is een verjaardagscadeautje voor haar van ons. (Hoe verzinnen we het hé;-)Vrijdagmiddag ga ik met Kyl iets leuks doen. Naar Alkmaar of zo. Misschien wel Almere. Komend weekend weer werken. Al met al gaat het dus redelijk hier. Ik heb Rem zondag voor het laatst gezien. Hij maakt lange dagen. Straks zal hij rond half negen pas thuiskomen en hij gaat ook weer op een redelijke tijd naar bed natuurlijk. Wel fijn om straks weer even met hem bij te kletsen hoor, het blijft toch mijn maatje hé, we kletsen en discussiëren hier altijd wat af samen. Ondanks dat er natuurlijk dingen níet goed gaan tussen ons stel ik zijn mening meestal heel erg op prijs. Rem en ik zijn verbaal zeer aan elkaar gewaagd, zijn visie is altijd interessant. -Nou ja, dat vind ik- Gek eigenlijk toch dat mensen intelligentie aan een functie koppelen. Rem is dan wel dyslectisch, maar verbaal veegt hij -met steekhoudende argumenten- de meeste mensen van tafel. Het lijkt nu net alsof ik niet wil scheiden, maar dat wil ik wel. Maar Rem is toch mijn thuis, mijn maatje, mijn FAMILIE. Pfff…soms is het zoveel. En daarom doen we het met beleid, rustig aan. #alles komt goed(Gewoon door roeien;)

Advertenties

Melk

Bijzonder toch, ik dronk gewoon een beker melk. En voor ik het wist zaten mijn gedachten bij onderbroeken met de dagen van de week erop die ze vroeger soms bij gymles droegen.

Heeft u dat ook wel eens? Valt heus te verklaren hoor: ik bedacht me gewoon tijdens het drinken dat het zo fijn is dat de smaak van melk altijd lekker hetzelfde blijft, ongeacht of de wereld op zijn kop staat of je leven in puin ligt: melk is melk.

Via mijn melk gingen mijn gedachten daarna als vanzelf naar de rode beker waarin die zat, en voor ik het wist ging ik in gedachten terug naar bekers waar ik ooit mijn melk uitgedronken had: van de rode naar de zwarte, hop naar de koeienvlekken, en via de vierkante en de dikke groene glazen naar de rood met witte stippen beker die ik van mijn oma had gehad, om via de Goofy-beker van mijn zus uiteindelijk te belanden bij de bekers met oren en gekleurde cijfers van 1 tot en met zes die vroeger thuis aan een rekje naast het aanrechtblokje hingen, niet ver van het Brabantia kammenbakje.

De rode 1 was snel gebroken. De blauwe 2 was van mij. De paarse zes had de anderen uiteindelijk overleefd.

Tja, en via de gedachten dat zoiets toch eigenlijk best educatief was voor die tijd beland je dan als vanzelf op de markt voor de onderbroekenstal waar de genoemde onderbroeken aan een waslijn pronkten en -voilà- ben je zomaar opeens weer in de kleedkamer van school ‘de Schakel’.

De kunst is echter om het dan ook verder daarbij te laten.

Dus dan niet je gedachten verder te laten dwalen naar het truttige losse kraagje van Klasgenootje S. of aan Piet Hazelbach, want voor je het weet loop je dan weer op een regenachtige donkere avond in de Schoorlse duinen dierengeluiden te raden.

Nee, beter is het om de gedachten daar tot stoppen te manen en je bijvoorbeeld af te vragen wat er nou eigenlijk veranderd is, behalve de bekers dan?

Proberen we nu niet nog steeds het leven overzichtelijk te maken? Ontlenen we daar niet nog steeds onze schijnzekerheden aan?

Alles veilig in hokjes.

Etiketten.

Regels.

Vastomlijnde functie omschrijvingen.

Data en afspraken.

Hiërarchie.

Wat zijn we zonder dat al?

Wat zal er met ons gebeuren als we niet meer weten van cijfers en letters, wetten en woorden?

Als je huis je huis niet meer is en je iedereen op de wereld nog moet leren kennen?

Wie zullen we zijn?

Wie ben jij?

Is je beker half leeg of half vol?

En: Wát, WAT zit erin?

Dat is eigenlijk toch de grote vraag.

Weekverslag en agenda komende week

Het was weer een druk en spannend weekje.

Allereerst was er vorige week zaterdag natuurlijk de taxatie van ons huis. Erg spannend allemaal. De makelaar(ster) waarop mijn keuze was gevallen was er even na drie uur en pas even voor vijf uur ging ze weg.

Haar advies is om het -indien we tot verkoop besluiten- voor …. op de markt te zetten.

De rest van de week hebben Rem en ik daar allebei onze gedachten over laten gaan. Vooralsnog is het plan dat -indien er geen 250.000 wordt geboden, Rem mij vermoedelijk uit zal kopen.

We zijn het erover eens dat we de tijd nemen om de nodige klussen nog te doen voor het op de markt komt. Rem werkt zo’n 60 tot 70 uur per week dus het moet allemaal in de weekenden. Waarschijnlijk wordt het pas komend voorjaar dus. Schilderwerk buiten gaan we gewoon laten doen.

Komende week gaan we alle mogelijkheden die we tot dusver hebben bedacht afzonderlijk van elkaar op papier zetten en uiteindelijk hopen we dan drie goede opties over te houden die we met echtscheidingsadviseur willen laten beoordelen.

Áls we tenminste gaan scheiden, getrouwd blijven en een chaletje erbij te kopen is misschien ook een (voorlopige)optie.

Maar goed, we zijn er maar druk mee.

Over druk gesproken: Kylian is maandag begonnen bij het hotel.

De rode loper was nog net niet voor hem uitgerold, maar er werd wel zaterdag een pracht van een bos bloemen van het hotel voor hem thuis bezorgd, zondag volgde er een welkomstmail, maandag hoorde hij van een nieuwe collega dat ze de aankondiging over zijn komst op de webpagina had gelezen, en dinsdag zei iemand anders tijdens het voorstellen dat hij zijn foto al ergens had zien hangen.

‘Je hebt toch gewoon voor de bediening gesolliciteerd Kyl?’

‘Ja, ik snap het ook niet’.

Lol hebben we er hier thuis natuurlijk wel weer om gehad met z’n drieën.

Hij heeft vijf avonddiensten gewerkt en nu is hij weer naar Vinkenveen om de lunch te verzorgen bij M.

Rem en ik stonden dus om tien uur al in de Gamma voor nieuwe rolgordijnen voor de slaapkamers, luxaflex voor in de badkamer, een metalen radiatorombouw voor in de keuken en verhuisdozen, dus voorlopig kunnen we voort. Daarna vlug-vlug de boodschappen gedaan want Kyl had de auto nodig.

We gaan een selfstorage box huren, dus ik kan de komende weken weer gaan schiften wat ik persé wil bewaren en wat naar de kringloop kan. Dan komt er weer een beetje lucht boven en kan ik de donkerrode slaapkamermuur wit gaan schilderen. Of zal ik hem toch maar behangen? Ik ben er nog niet uit.

Komende week wordt ook weer een drukke week.

Ma werken van 10 tot 18:30, dinsdag 07:30-16:00 met aansluitend vergadering, woensdag 07:30 tot 16:00 met aansluitend receptie van 16:30 tot 18:30, donderdag en vrijdag hier aan de gang en het hele weekend weer werken.

Maar goed, geen klagen hoor, Rem begint meestal tussen 4 en 5:30, soms nog eerder. Beetje cowboywereldje daar geloof ik, maar daar houdt hij wel van.

Nu even hier rommelen en dan vanavond naar Sandra want Evani viert zijn 21-ste verjaardag, reden voor een feestje. Hopelijk brengt en haalt Kyl me, anders moet ik zelf rijden.

Fijn weekend!

Niet lullen maar poetsen / Én uitjediptip 2

Naarmate het langer duurt voor ik weer blog, des te onrustiger ik word. Ik heb het eenvoudig nodig als ware het een katalysator om mijn gedachten structuur te bieden. Al die gedachten zoeken een uitweg, een punt waar ze even samen verbonden zullen zijn in zinnen die uiteindelijk samen een betekenis krijgen, in plaats van als losse flarden kriskras door mijn hoofd te suizen. Maar niet alleen de gedachten landen uiteindelijk zachtjes dwarrelend op het papier, ook de emoties komen tot rust. ‘Von himmelhoch bis zum tote betrübt’, wie immer.

Pauze in mijn hoofd. Even maar, tot de volgende gedachten en emoties zich al weer aan mij opdringen voor aandacht.

Brengt me geheel onbedoeld naar uitjediptip 2: Schríjf!

Zorg dat je gedachten een uitlaatklep vinden.

Maakt eigenlijk niet eens zoveel uit hoe: Schrijf, ga beeldhouwen, schilderen, maak muziek, of wat dan ook, als je er maar je emoties en gedachten in kan leggen zodat je hoofd weer rust en ruimte krijgt.

Tja, het waren weer weken waarin zoveel viel te onderzoeken en te overdenken. Weken waarin Rem zijn draai moest zien te vinden in zijn nieuwe baan. Best een uitdaging: Een ‘Amsterdammer’ in Enkhuizen, nogal een dingetje daar hoor. Twee collega’s van Rem die ook waren overgestapt hebben het alweer voor gezien gehouden, maar onze bikkel houdt zich uiteraard(!) wel staande en maakt werkweken tussen de 60 en 70 uur. Daar komt dan nog 2×40 minuten reistijd ook bij.

Zelf ben ik ook druk geweest op het werk. Maandag en dinsdag een collega ingewerkt (kost me bakken energie want ik doe zoiets natuurlijk met 110%) en gister en eergisteren avonddiensten gewerkt, dus rond een uur pas thuis.

Zondag mag ik weer een dagdienst.

Vandaag moet ik echt aan de poets want morgen komt de makelaar voor een natte vinger taxatie.

Daarvandaan maken Rem en ik dan verdere plannen, zo hebben we besloten.

Kyl gaat ook lekker. Hij had vorige week twee sollicitatiegesprekken waarvan eentje aan de Amstel;-) Bij beide hotels was hij aangenomen maar omdat hij bij het het hotel aan de Amstel een contract voor een half jaar (mag dat tegenwoordig weer?) en bij het andere hotel voor een jaar gaat hij daar heen. Betreft ook een vijf sterren hotel, maar vanwege Kyl zijn privacy houd ik die naam even voor me. Anders gaat u natuurlijk gelijk massaal boeken en zo. Moeten we niet hebben, krijgt kind het veel te druk;-D

Neef is ook een paar dagen wezen logeren. Fijn om hem weer eens lekker te knuffelen. Hij wordt knuffeliger naarmate hij ouder wordt met zijn tante Naddaaatje. Fijn ook dat ze het nog steeds zo goed samen kunnen vinden. Ik vind dat zo belangrijk voor ze. Hopelijk vindt Neef nu ook snel een baantje.

Verder weinig te melden. Was vorige week leuk om weer even bij te kletsen met Yvon en vrijdagavond ben ik gezellig uit eten geweest met San.

Goede gesprekken, waardoor het voor mij ook net weer iets makkelijker is geworden om spullen los te gaan laten.

Verder niet veel behoefte aan gezelschap. Heb het al zo ontzettend druk met mijn eigen gedachten.

Bovendien word ik op mijn werk al bedolven onder gezelschap, dus kom niets tekort.

Nou, genoeg gehoosd en geloosd.

Niet lullen maar poetsen nu.

-Eerst de tanden maar-

-En even een woordje leggen voor Rina, mijn Wordfeud friend-

Gaan ze weer

die gedachten.

Doodmoe word ik van mezelf.

Kent u het?

Gewoon door roeien maar, een twee, een twee.

Fijn weekend lieve mensen.

Uit je dip-tip 1

Uit je diptips

Sommige mensen vragen wel eens hoe ik mezelf overeind weet te houden.

Ik vind het leuk om met u te delen wat mij daarbij helpt. Nu wil ik niet de expert gaan uithangen, maar wie weet, als ik er iemand mee kan helpen is dat toch fijn?

Verder is het allemaal baat het niet-dan schaad het niet gedoe, dus kwaad kan ik er niet mee doen.

Oké, vandaag uit je dip-tip 1:

Voeding: een gezonde geest in een gezond lichaam.

Ik weet het, het is een dood-doener maar o-zo waar! Bovendien, je moet toch érgens beginnen. Als het beroerd gaat is het immers zo verleidelijk om in je oude kloffie met een paar zakken chips / pizza/ wijn/ godsverlaten en moederziel alleen je wonden te likken op je bank of je bed. Kent u het?

Het aanrecht vol met vuile vaat, de kattenbak moet nodig verschoond, en je hoofd dat jeukt als ern gek omdat je al dagen niet onder de douche hebt gestaan. Been there!

En ook al is het soms goed om te treuren en te balen: op gegeven moment wil je verder. Móet je verder. Opstaan, stof van je knieën slaan en weer door met je leven. Alleen…waar moet je beginnen? Het kijkt allemaal zo zinloos, zo hopeloos. En je bent zo moe, je hebt totaal geen energie. Da’s wel een puntje.

Daarom is het dus van cruciaal belang dat je allereerst start met het opbouwen van je energie level. Door bepaalde voedingstoffen te eten zul je je binnen een paar dagen iets beter voelen waarna je van start kunt met diptip 2. Voeding die je goed zal doen is bijvoorbeeld:

Griekse volle yoghurt Havermout

Bosbessen

Walnoten

Lijnzaad

Speltbrood / biologisch brood

Roomboter

Eieren

Sojamelk

Pasta

Zalm

Spinazie

Pijnboompitten

Broccoli/ Bloemkool

Biefstukje

Shii-takes

Kalkoen filet

Asperges

Tussendoor:

Banaan

Cherrytomaatjes

Crackers

Komkommer en kaas

Cashewnoten

75% cacao chocola

Bietensap (als je het lust)

Abrikozenjam met

weinig suiker

Sinaasappel

Water

Groene thee

Aloe Vera sap

In al deze voedingsmiddelen zitten stofjes waardoor je je beter zult gaan voelen.

Probeer verder niet meer dan 3 koffie per dag te drinken, en neem ’s avonds liever iets anders.

Verder slik ik een goed vitamine preparaat en magnesium met B6.

Nou, zet ‘ m op, en sleep jezelf naar de shop😘

Tot de volgende dip-tip🌻