Gordijn!

20130611-112041.jpg

Lekker dan weer…. Vond ik eindelijk mijn lievelingsrok weer terug laatst (achterin Remco zijn kast onder zijn oude werkkleding???) dus lekker aangedaan. Sta ik voor de spiegel komt Kyl zich er weer tegenaan bemoeien: ‘ Whaha mam, dat ga je toch niet aandoen hè?!’ Ik probeer er een ander hemdje op. ‘Hoe oud is dat ding?’ Ik denk hardop. ‘Nou, ‘Es’ even denken, i k had hem van een ex- collega gekregen en die had ‘m al een jaar of tien in haar kast hangen wachten op betere (lees: maat 38) tijden. En ik weet zeker dat ik hem aan had op die warme dag in maart 2001 toen jij proef mocht draaien op de kleuterschool’.
‘ Da’s ‘TweeënTwintig jaar mam, de motten hangen erin, getver!’.
‘Ja, maar hij zit ook zo lekker, waarom zou ik hem dan weg doen?’
‘Omdat het net een gordijn is?’
kaatst Kyl.
Ik zucht. Misschien staat dat gele hemdje toch leuker.
‘Straks komen ze de nieuwe stoelen brengen, dan doe je toch wel even wat anders aan hè?’
Ik peins er niet over.
‘Nee. Waarom zou ik?’
Hij hoort me al niet meer, ik praat tegen een dichte slaapkamerdeur.

Een gordijn!
Daar zegt hij zowat.
Ik kan er altijd nog eens een gordijntje van maken voor de wasmachine.
-Als ik hem niet meer pas!-