Wat was de vraag?

Oudejaarsdag ging verder gezapig voorbij.
Ik bakte wat flappen en fikste wat eieren die we om half zes bij mam gingen oppeuzelen.
Rem ging gezellig de verstopte afvoer van mam proberen te ontstoppen terwijl ik -just to make sure!- even snel een foto maakte van de juiste kerststalopstelling#Dat je het de volgende keer even terug kunt zoeken Rem: Kijk, zo heurt het nou!

IMG_6137.JPG

Half negen keken we thuis naar Guido Weijers. Persoonlijk waardeerden wij zijn optreden meer dan dat van Youp, waar we even later weer naar keken.
De rode draad was hetzelfde.
Voorspelbaar.
Wat ik allerminst negatief bedoel.
Hoewel de boodschap dat natuurlijk weer wel was.
Nou ja, je begrijpt me wel.

De katten waren natuurlijk bloedje nerveus. De kippen zaten al de hele dag zo’n beetje op of onder stok.
-Ben er een beetje flauw van dat de buurman al vanaf een uur of elf ’s morgens zijn kleinzoon van vijf leerde rotjes af te steken.-

Nou ja, ik kan het allemaal niet mooier maken dan het was: We lagen gewoon rond enen al in bed.
Saai hè?!
Ik was er gewoon klaar mee.
Rem ook geloof ik.
-Of met mij, dat kan ook hoor.
Echt gezellig was ik niet.
Kon nog net de neiging onderdrukken om op FB te vragen of iemand dat vuurwerk nou eindelijk eens af kon zetten.
Ik bedoel maar-.

Vandaag dus wel weer vroeg uit de veren.
Eerst maar eens een quote voor mijn vrienden
op het FB gesmeten – mijn FB vrienden zijn namelijk over het algemeen dol op quotes van anderen;-)

IMG_6143.PNG

Afbeelding dus van internet!

Daarna maar weer naar mam, deze keer met de trekveer -ja, die schijnen we te bezitten. De schuur van Malle Pietje is echt niets vergeleken met die van ons- want de verstopping zat behoorlijk diep. Aan de andere kant van de straat als je het mij vraagt.
Ik zat nog maar net achter de koffie of ik kreeg een apje van Linda van de thuiszorg. Na haar man (oktober) is nu ook haar broer van 52 overleden aan een hartstilstand vannacht.
Wat een vreselijk nieuws.
Lieve hemel, houdt het dan nooit op voor sommige mensen?
Hoeveel kan een mens dragen?
Waarom zij?
Waarom háár moeder die nu al haar derde kind verliest?
Ik weet niet wat ik haar zeggen kan.
Mam en Rem ook niet.
Sterkte?
Stèrkte??

Nadat we afscheid hebben genomen van mam rijden we naar het strand, de zee.

IMG_6148.JPG

IMG_6146.JPG

IMG_6144.JPG

IMG_6149.JPG

IMG_6155.JPG

IMG_6152.JPG

Ja.
Rem heeft een beetje last van tunnelvisie.
Ik meer van ongecontroleerde bewegingen, hier probeer ik zo’n beetje de dag te plukken.

IMG_6157.JPG

IMG_6164.JPG

IMG_6163.JPG

IMG_6160.JPG

Met een thee / cappuccino en een lekkere pannini kijken we naar spelende honden, kite surfers en andere durfallen.

IMG_6170.JPG

IMG_6168.JPG

IMG_6166.JPG

Vanachter onze drankjes kijken we naar de nieuwjaarsduikers.
Het is reuze gezellig.
Maar om kwart voor vier wordt het wel weer tijd om lekker naar huis te waaien.

IMG_6174.JPG
Hé, jij daar!

IMG_6176.JPG
Ja, dat is beter!

IMG_6179.JPG

Doe jij ook eens gezellig!

IMG_6179-0.JPG

Kom, snel naar huis, kaarsjes aan, wijntje drinken en boontjes eten.
En let’s play some darts dan, later on!

GELUKKIG NIEUWJAAR!

Advertenties

Wist-je-datjes

Vroeger, en dan heb ik het over mijn dagboeken periode, kon ik hele weken samenvatten door middel van een ‘Wist je dat- je’.
Dat ging dan ongeveer zo:
Wist je dat…
…Kylian maandag voor de uitslag van zijn mri naar de orthopeed moest?
…hij gewoon een hernia blijkt te hebben?
…ik al wekenlang tegen hem zeg dat hij zich niet zo aan moet stellen?
…dat wel behoorlijk ontaard is van mij?
…ik mij nu natuurlijk hartstikke schuldig voel?

…mijn moeder eindelijk een mobiele telefoon heeft?
…deze slechts vier keuzeknoppen en een SOS toets op de achterzijde heeft?
…we toch nog flink hebben moeten oefenen afgelopen zondag?
– we nu maar hopen dat ze hem daadwerkelijk bij zich houdt ‘ s nachts?

…onze nieuwe vaatwasser nog steeds niet bezorgd is?
…dat Kylian gister namelijk door de bel heen sliep?
…we de deurbel notabene in zijn slaapkamer hadden opgehangen?
…er bovendien nog een brief aan de voordeur hing met zijn mobiele nummer ook?
…die chauffeur dat niet gezien had?
…Rem nu ergens in Groningen rond tuft?
…hij gelukkig straks gaat bellen met de keukenloods?
…ze mij gister niet terug gebeld hadden?
…dat dat misschien wel kwam omdat ik vreselijk tegen ze te keer ben gegaan?
…het me gister misschien allemaal even te veel werd?
…ik maar hoop dat Rem dan wel zijn twee handen aan het stuur houdt?
…hij leeg terug moet over de afsluitdijk met die harde wind?

…Kylian gister totaal not amused was?
..dit kwam omdat hij van mij niet met de scooter naar Beverwijk mocht met deze storm.
…hij me om half twee vannacht een Whatsap stuurde?
…met de mededeling dat hij nooit en ten nimmer meer met de trein zou gaan?
…hij om elf uur al klaar was met werken?
…en nog steeds onderweg naar huis was?

…dat ik een vaag gevoel had dat er iets anders was dan anders toen ik net thuis kwam?
…dat ik er de vinger niet direct op kon leggen?
…het kwartje pas viel toen ik de kippen ging voeren?
…dat de boom van de buren namelijk gewoon is omgewaaid?

…ik gewoon zelfs te moe ben om te slapen?
…ik dit natuurlijk zelf ook een waardeloos blogje vind?
…nachtdiensten niet heel bevordelijk zijn voor mijn inspiratie?
…dit blogbericht wel zeer bevordelijk is voor mijn slaap?
…het trouwens prima slaapweer is?
…ik eens een oud wistje-datje op zal zoeken?
…ik niet weet hoe ik er nu netjes een eind aan moet breien?
…ik dus gewoon maar een foto plaats van de omgewaaide boom?
…je de leuke buurman met zijn zaag er zelf maar even in moet denken?

IMG_5262.JPG

Over een geslaagde zaterdag en maatjes 38

Zaterdag
Om twee uur pikken we met z’n drietjes mam op.
Vandaag gaan we ‘gezellig winkelen’ in Zaandam.
Als er iets is waar mijn moeder niet van houdt is het winkelen.
Pas nadat ik haar vorige week had beloofd dat we dan echt alleen naar de C&A zouden gaan, en direct aansluitend een gezellig verwarmd terrasje op de Dam zouden pikken wilde ze er wel over nadenken.
‘Mam, je hebt echt een nieuwe jas nodig’. Vorig jaar was het er ook al niet van gekomen omdat pap ziek was.
‘Weet je wat, dan ga ik ook gezellig mee, jij ook Kyl?’

Terwijl rem en Kyl in de Saturn rond struinen gaan mam en ik naar de C&A. Ze parkeert hem keurig voor een grote pas spiegel. Ik zie dat ze het nu al Spaans benauwd krijgt.
‘Blijf maar lekker zitten hoor’.
Het volgende uur loop ik af en aan met jassen. ‘En deze dan? Pas deze dan eens’.
Het valt me mee dat ze ze bijna allemaal wel wil passen als ik tenminste met de ‘juiste’ maat aan kom.
‘Ik heb maat 38 kind, een 36 is me echt veel te klein’.

Na een poosje voegen Rem en Kyl zich bij ons.
‘Die is leuk oma!’
Ook Rem geeft haar een compliment. ‘Ja, die staat je hartstikke goed hoor!’
Het betreft een Camel kleurige jas met een tijgervelletjes voering. ‘Lekker zacht mam’.
Mam glundert.
‘Ja, deze is wel leuk. Waar is de kassa?’
‘Maar je wilde toch nog wat truitjes ook?’
Mam is er helemaal klaar mee.
‘Nee hoor, ik ben het zat’.
Onderweg naar de kassa pluk ik lukraak een lief truitje uit een rek. ‘Wat voor maat?’
’38 mam’.
‘Nou, doe maar dan’.
Even verder zie ik schattige camel kleurige bontlaarsjes staan.
‘Kijk nou, wat heerlijk mam, voor op je scoot!’
Rem en Kyl die ook een duit in het zakje.
‘Precies de kleur van je jas’
‘Lekker warm oma!’
Ik wurm de rechterschoen van mijn moeders voet en trek het laarsje aan.
‘Je hebt toch wel maat 38 Narda?’
Het zit als gegoten.
Eigenlijk wil ze ze gelijk wel aanhouden. En de jas ook.
‘Nou, dan laat ik de kaartjes er toch meteen uit knippen?’

Even later lopen we langs de Gedempte Gracht-die-niet -meer-gedempt-is naar de Dam. Mam kijkt haar ogen uit.
‘Best gezellig geworden toch?’
Bij de Koperen Bel is nog een fijn tafeltje onder de luifel vrij.
Er hangt zelfs een terraskacheltje boven.
Mam kan haar geluk niet op.
Er staat een asbakje klaar.
Ze hebben zelfs sherry.
‘Toch wel droge he?’
Zelfs droge.
In hele grote glazen.
En een bitterballetje lust ze ook wel ja.

Vandaag zelfs wel drie.

Even showen hoor!

Nou, dit is ‘m dan geworden: Onze keuken na de make-over.
We zijn er zelf heel erg blij mee, al moeten de kastdeurtjes onder nog wel vervangen worden. Voorlopig vinden we het zo best.
Ben ook erg tevreden met de hang rekjes en de kruidenrekjes.
En natuurlijk de planken.
Je begrijpt nu natuurlijk ook waar ik het keukentrapje voor nodig heb.
Wat past ‘ie goed in onze keuken, het trapje bedoel ik.
Het is bijna jammer dat ik niet zo goed kan koken.

Gelukkig heb ik twee keien van keukenprinsen;-)

image

 

 

image image image image image image image

Het mooiste krukje ooit…

‘Ja hoor, dat mag wel. Hij staat in de schuur. Ik kan hem toch niet meer tillen’.

Met het oude Brabantia keukentrapje onder mijn arm verlaat ik vorige week het huis van mam. Het voelt een beetje alsof ik uit ben op haar spullen. ‘Wel raar mam. Weet je het wel zeker?’
Ze kijkt een beetje weemoedig. ‘Ik had het al voor ons trouwen’.
‘Weet je nog dat zus en ik er altijd op zaten tijdens de afwas vroeger?’ Nou ja meestal zat ik. Zus was ouder, die mocht helpen. ‘Wat zal ik veel gezongen hebben op dit krukje, weet je nog?’
Mam knikt.
Er komen meer beelden voorbij.
1001 Peertjes koken van onze perenboom.
Mijn grote stoere zus van vier of vijf die via het trapje op het aanrecht klimt om dropjes te pikken.
‘Weet je nog dat we vaak boterkoekjes bakten?’
Ik weet het nog. Met mijn knietjes op de kruk
versierde ik de deegballetjes met een natte vork.
Daarna mochten we met onze vinger de kom uit likken.
‘Niet teveel hoor, daar krijg je wormen van!’
Nog meer herinneringen.
Mam die een pleister plakt, de zoveelste, op mijn kapotte knie. ‘Kusje erop, over!’
‘Weet je nog dat ik droog paardrijles op de kruk kreeg van zus?’

Mam ziet de beelden ook voor zich.
‘Neef en Kylian hadden er ook zo’n lol van. Weet je nog dat je vader met een gladde plank er een glijbaan van had gemaakt voor de jongens?’
Ik zat dan vast te buffelen op het werk. ‘Nee, dat weet ik niet’.
Mam vertelt lachend dat ze dan zo -ploeps!- in het schelpbadje met water gleden.
‘En een lol dat ze dan hadden!’
Zachtjes laat ze haar hand nog even over het krukje gaan.
‘Dank je wel mam. Ik zal er heel erg goed op passen’.

Rem is bijna klaar met de keuken als ik met het krukje thuis kom.
‘Ga je hem schilderen?’
Ik bekijk het krukje aandachtig.
Hier zit wat rode verf, dezelfde kleur als waar pap de mooie zwarte gietijzeren potten ooit mee heeft verknald.
Daar wat groen.
Groen van zijn boot.
Van de stoepen.
Een druppeltje bloed.
Wat wit, van wat later op het bovenste treetje.
Roest.
1000 krassen.
En 1001 herinneringen.
‘Nee. Natuurlijk niet’.

Kijk hem eens mooi zijn!

20140823-160821-58101225.jpg