‘Waar ga jij naar toe vandaag?’

Ergernissen in de trein.
Mishandeling van conducteurs.
Het is schering en inslag lijkt wel.
Niet dat ik hiervoor een excuus ga zoeken, er ìs namelijk geen excuus voor geweld, maar toch zijn er zo ontzettend veel ergernissen in de trein.

Het begint al met het instappen. Je weet niet wat je ziet.
Grote volwassen kerels die je gewoon opzij duwen.
Allemaal willen ze een plekje.
Allemaal zijn ze moe.
Allemaal op zoek naar een eigen plekje om even bij te komen na een lange dag.

Ik weet niet of u weleens in een Sprinter van de NS reist?
In dat geval zult u het met me eens zijn dat de voltallige pascommissie van de stoeltjes en wagonnetjes haast wel moet hebben bestaan uit Pichelmeetjes.
Ik zit namelijk altijd met mijn knieën tegen de knieën te bonken van degene die tegenover me zit.
Àls ik tenminste al kan zitten.

IMG_6781
Want soms zijn de treinen gewoon te vol. Lees: te klein.
En dan moet je staan.
-Weet u wat dat kost, zo’n enkel reisje?
Bijna vier euro!
En daar sta je dan.
Als je een beetje mazzel hebt nog naast een paal, waaraan je je samen met tien andere mensen krampachtig staande probeert te houden, en als haringen in een ton naar een beetje frisse lucht staat te happen op het moment dat de deuren even open gaan om nog meer mensen binnen te laten.
“Wil iedereen zoveel mogelijk doorlopen, er moeten nog meer mensen mee”, roept de conducteur dan.
Of, een andere conducteur weer op een andere keer:
“Dames en heren. We naderen zo direct de tunnel. Door de drukte in de trein kunnen wij helaas uw veiligheid niet garanderen”.

Een enkele keer wordt er op het Centraal station in Amsterdam al omgeroepen dat er ook plaats genomen mag worden in de eerste klas coupe’s.
Dat is wel aardig hè?
Maar alleen als het de NS uit komt hoor.
Denk erom!

Op een zomerdag in 2013 kwam ik met Kylian en Neef terug van Schiphol. Kylian was naar zijn vader in Engeland geweest.
Het was in de periode dat ik nog best ziek was. Ik kon amper lopen, en lang staan was helemaal een crime.
Helaas waren alle zitplaatsen bezet.
Ook op het balkon, waar ook de conducteur op een stoeltje zat.
En hij bleef daar ook zitten.
‘Vind u het goed als ik even in de Eerste klas coupé plaats neem, ik kan niet zo lang staan’.
Ik vroeg het aardig, en was er van overtuigd dat dit voor hem geen enkel probleem zou zijn.
Maar helaas.
Om een lang verhaal kort te maken, daar was geen sprake van. “Als u daar had willen zitten dan had u daar een kaartje voor moeten kopen”.
Hij maakte echt geen grapje hoor.
Ook stond hij niet op om zelf in de eerste klas coupe plaats te nemen.
Hij bleef gewoon zitten.

Nee.
Er is geen enkel excuus voor geweld.
Ook al haalt iemand expres het bloed onder je nagels vandaan, en geniet hij zichtbaar van zijn spelletje machtsvertoon.
Er is geen enkel excuus.

Dàt niet.
Nooit.

IMG_6783