Me Gustas tu

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn blog geschreven heb, soms gaan die dingen gewoon zo.
Niet alleen bij mij, kennelijk ook bij anderen. Bij mij heeft dat niet echt een reden. Maar om Mirjam begin ik me een beetje zorgen te maken. Heeft iemand nog iets van haar gelezen of gehoord?

De dagen gaan hier gewoon zijn gangetje. De tuin is eindelijk betegeld. Wat een klus was dat voor die mannen. Afgelopen maandag zijn ze weer met z’n tweeën van acht uur tot 19:00 bezig geweest. Gelukkig hadden we een vaste prijs afgesproken. De foto’s volgen nog wel als het er buiten weer wat vrolijker uitziet. Wat een guur weer toch hè mensen?!

Verder rommelen we gewoon lekker door hier. Ik droom de laatste tijd trouwens wel veel. Met name over mijn zus, maar ook over mijn moeder. En zo echt lijkt het soms. Gisternacht vroeg ik aan mijn zus of ik haar kon aanraken en een knuffel kon geven en dat kon gewoon. Terwijl ik in mijn droom wist dat ze in mijn droom was, zo bizar.

Nog zoiets bijzonders: toen we in Zwolle waren had ik mijn neef ( de zoon van zus) op het hart gedrukt dat als hij iets wilde weten of iets van haar wilde hebben wat bij ons op zolder ligt hij het echt tegen me moest zeggen. Een paar daagjes later vertelde hij dat hij al een een paar dagen zocht naar een liedje waar mijn zus vaak naar luisterde. ‘Spaans, met een radio erdoor’, en nog wat van die vage aanwijzingen.
Mèn, we zijn hier de hele avond onder de pannen geweest, hij vraagt nooit zoiets dus dit was zo belangrijk voor hem.
En voor mij dus als tante.
Uiteindelijk begon er bij een vriendin van mijn zus een lampje te branden, en de volgende morgen schreef ze me het antwoord. 
Neef was er zo blij mee!

Grappig- of toevallig- maar een paar dagen later Appte neef me dat Manu Chou in Zwolle op zou treden op Koningsdag.
Helaas moest ik werken…

En drie maal raden waar ik in de trein naar luisterde😎