Halloween 2014 in beeld

IMG_5294.JPG

IMG_5293.JPG

IMG_5299.JPG

IMG_5298.JPG

IMG_5303.JPG

IMG_5305.JPG

IMG_5306.JPG

IMG_5300.JPG

IMG_5309.JPG

IMG_5312.JPG

IMG_5310.JPG

IMG_5311.JPG

IMG_5322.JPG

IMG_5321.JPG

IMG_5314.JPG

IMG_5315.JPG

Advertenties

Een weekje wel

En weer een week voorbij!

Een week waarin ik zeker wist dat Sint alleen even snel twee shawls zou droppen voor de heren (en mij met zijn Sint-stemmetje vriendelijk heeft verzocht om zelf even een nieuwe spijkerbroek te kopen op zijn kosten), maar waarin ik minder zeker was van een behouden thuiskomst van mijn mannen.
Kyl had die ochtend van mij zijn scooter moeten laten staan, en Rem reed met een grote lege kastentrailer door de storm van Groningen terug naar Noord-Holland.

Een week waarin de treinen weer eens niet meer reden vanwege het barre weer. Waarin Kylian om vier uur dus maar moest zien hoe hij thuis kwam. Gelukkig reden de bussen nog wel, dus na twee en half uur reizen kon ik hem heelhuids op het station in onze woonplaats in mijn armen sluiten en half doodknuffelen oppikken. Op zulke momenten baal ik weer zo dat ik de snelweg niet op durf met de auto, hij is potdorie nog maar 16 hoor! (Dat ik op zijn leeftijd allang al alleen op vakantie was geweest met veertien jongens en twee meiden laat ik voor het gemak hier even achterwege;-)

Het was ook een week waarin
er weer een bezoek aan de bedrijfsarts stond gepland.
‘Narda, als jij je niet prettig voelt bij de psycholoog dan zal niemand van je verwachten dat je daar heen blijft gaan.’
En:’Jawel, het kan soms wel degelijk schaden Narda’.

Een week waarin Essie Erwt me belde en we met een pot thee heerlijk een beetje hebben bijgekletst. Binnenkort gaat ze voor me koken. Hoe leuk is dat?!

Een week waarin Rem het kippenhok verhuisde. Nu staat het meer beschut onder het afdakje bij de schuur. Dat ik Rem nu gezellige kerstlichtjes langs hun dakje kan hangen is natuurlijk een prettige bijkomstigheid.

Een week waarin ik de kerstboom weer gezellig neerzette, en de guirlande weer door de trapspijlen trok, terwijl Kylian 25 km verderop dezelfde tijd nodig had om een verstopping en overstroming van drie urinoirs het hoofd te bieden. Na de perikelen van vorige week met de ‘stofzuigerslang die tussen de liftdeuren bleef hangen’ en het ‘Verloren wiel van de volle roomservice kar’, heeft hij het voorlopig wel een beetje gehad met de house-keeping van het hotel geloof ik.
Gister heeft hij tenminste de hele dag met zijn hoofd onder zijn dekbed gelegen, de ziel.

Een week waarin we verhuist zijn naar onze nieuwe receptie die zo lang is dat we er met zijn tweeën in de lengte makkelijk een tukje onder zouden kunnen gaan doen in de nachtdienst.

Een week ook van de post van pap, waarmee hij ineens niet meer zo goed raad wist.
Al een tijdje niet, zo bleek.
Een week dus dat Rem de administratie nu helemaal over heeft genomen.

En een week waarin we bewust besloten extra (vet!) te gaan koken voor pap en mam ‘omdat dat toch lekker makkelijk is mam?’

Ja.
Het was me weer een weekje wel.

Zout 2

Dit geloof je toch niet?!
Wil ik mijn weekend boodschappen afrekenen, -alles al ingepakt- ben ik mijn portemonnee thuis vergeten.
Ik zeg:
De hoogste tijd voor mijn lunch!
Dat wil zeggen, als ik tenminste een beetje opschiet met die foto maken.
Lekker hè? Salade-tje, sapje, en een croissantje rosbief.
Zonder Zout.
Dat dan weer wel.
Tja.

20130816-120011.jpg

20130816-120019.jpg

20130816-120024.jpg

Juni update-je…

En voor je het weet zit je alweer dik in juli en heb je ineens zomaar heel lang niets hier gepost. Alsof het saai was. Alsof er niets te melden viel.
Misschien wel teveel. Misschien was het wel zo’n ‘Himmelhoch jauchend und zum tote betrubt’maand, dat het even teveel was.
Allereerst was er een hele lieve oom van me overleden. Kanker. Soms heb ik er zoveel moeite mee dat mensen die nog zo midden in het leven staan en van alles ondernemen ziek worden en uiteindelijk (toch) overlijden. Mijn oom was nog steeds ski leraar. Ook een tante die tot voor kort kilometers wandelde zal er binnenkort niet meer zijn. Borstkanker.
Nooit gedronken. Sporadisch een wijntje. En andere mensen, die nooit sporten maar ongezond leven in een steeds kleiner en bekrompen wereldje gaan maar eeuwig door.
Niet dat ik DAAR niet blij om ben, maar ik begrijp het gewoon soms niet….

Even wat leukers nu hoor!
Kylian is geslaagd voor VMBO TL. Hartstikke mooi natuurlijk, alleen jammer genoeg een vijf voor zijn wiskunde waardoor hij niet naar de havo terug mag. Herexamen zag hij niet zitten. En hij had wel gelijk ook, hij had zo zijn best al gedaan, meer zat er gewoon niet in. Ik vind het trouwens nog knap hoor, ik was na drie maanden wiskunde in de eerste van de mavo al volledig het spoor bijster. hij heeft het dus niet van een vreemd. Maar ja, er moest wel een ander school komen natuurlijk. En 1 van de redenen waarom we graag wilden dat hij naar de havo ging, was omdat hij nog niet echt een beeld had van wat hij later zou willen worden. In maart hebben we wel geprobeerd om scholen met hem te bekijken, maar meneer was niet geïnteresseerd. ´Ik heb me toch al ingeschreven op de havo, dat lukt heus wel hoor!´
Maar goed, na een paar avonden bomen met z´n drietjes, kwamen we erachter dat de middelbare hotelschool hem toch wel het allerleukste leek. Voor de zekerheid hem ook maar ingeschreven bij het ROC in Zaandam en bij het HMC voor de opleiding interieuradviseur. Vorige week mocht meneer op gesprek komen bij de hotelschool, en ik kan u het heuglijke nieuws meedelen dat mr. baggypants Ondanks zwarte kroonluchter in zijn oor die ik zelf even over het hoofd had gezien is aangenomen. ´Crocodile Dundee mag alleen nog wel even oefenen met het openbaar vervoer in Amsterdam…
Vanavond diploma uitreiking. Schiet nu al vol, dat beloofd wat…

Tja wat hebben we verder gedaan? Er waren een paar mooie dagen waarop we natuurlijk gelijk lekker ge/bbqed hebben. Lekker vuurtje er na, zaaaaalig.
Verder heb ik mijn café Machiatto geperfectioneerd. Zit sowieso beetje in de kookmodus de laatste tijd. Zal het soms te maken hebben met het nieuwe Smeg zes pits gasfornuis met dat ik binnenkort ga bestellen? Welnee, tuurlijk niet, ben je gek!

Had ik jullie trouwens al verteld dat ik een nieuwe fiets heb gekocht?
Het is een Puch sport/stadsfiets. Met mandje, fietstassen, helemaal compleet!
No more excuses dus, en het werkt! Minstens vier, maar meestal vijf keer per week trapt deze dame zes kilometer weg, door weer en wind als het droog is. En op vrijdag roei ik dan ook nog even bij de fysio denkbeeldig in zes minuten de bosbaan op en neer, en beklim ik de Mount Everest in 10 minuten.
Inmiddels probeer ik de uren op het werk ook wat op te bouwen. Maandag had ik een drukke secretaressedienst op de verloskamers. En ondanks dat ik dat leuker vind dan achter de balie op de kraamafdeling werd het me even teveel. Opeens gingen de lampjes uit en de gordijntjes dicht. Wist niet meer wat ik zou gaan doen, kwam niet meer uit mijn woorden, het was gewoon OP. Nu was het ook wel een drukke dienst gelijk hoor. Zes verloskamers vol en een drukke dagbehandeling. Daarbij was er geen secretaresse op de kraam, dus de verpleging daar belde mij ook met verzoeknummers. Telefoon stond trouwens de hele dag roodgloeiend. `Ach, ik begin gewoon om negen uur en dan zie ik wel waar het schip strand´. Daar dus. Ho. Stop. Halt.
Voelde me de rest van de dag weer net zo ziek als in mei, maar een nacht slaap heeft me goed gedaan, dus gister weer vier uurtjes administratie gedaan. Voel me nog steeds niet helemaal top maar ´t komt wel goed, maar misschien iets langzamer dan ik zou willen. Maandag bedrijfsarts.

Afgelopen zondag weer een klein stukje achter op de motor gezeten. Rem heeft hem weer gerepareerd, maar twijfelt nog steeds over een nieuwe motor. En nu is het de vraag die daar enorm mee samenhangt of ik met die stomme heup van me nog wel achterop kam zitten. Het ging. Het ging, maar echt fijn was het niet. Meer last acchteraf. Maar jee, wat was het leuk! En wat was het gezellig met Karin en Steef die voor de eerste keer op hun nieuwe motor mee reden. Moet ik dan alles wat pijn doet gaan laten voortaan?
Ik wou maar dat ik wist of het allemaal beter zal worden. Of het over zou gaan. Alles, die stomme zeurpijn waar ik zo vaak wakker van word ´s nachts, of waarvan ik niet meer weet hoe ik moet zitten – liggen ´s avonds, en die stomme moeheid die me soms zo enorm overvalt.

Het regent. Straks boodschapjes doen. Bieb. En even het hoognodige hier in huis.
Koken hoef ik niet, er is nog genoeg over van gisteren gelukkig.

Vanavond is het feest!

20130703-121513.jpg

20130703-121534.jpg

20130703-121550.jpg

20130703-121602.jpg

20130703-121610.jpg

20130703-121621.jpg

20130703-121716.jpg

20130703-121728.jpg

20130703-121741.jpg

20130703-121755.jpg

20130703-121802.jpg

20130703-121809.jpg

20130703-121817.jpg

20130703-121825.jpg

Beste dief,

Zoals ik je al eerder op mijn fb heb laten weten gaan we binnenkort op vakantie. Ik zal het uiteraard zeer op prijs stellen als je ons huisje overslaat, maar in geval je je niet zult kunnen beheersen zou je je dan vooral op onze PC willen richten? Ja, ik weet het, het duurt even een half uurtje voor hij is opgestart en de verbinding met UPC komt vaker niet dan wel tot stand, maar op de zwarte markt zal hij je vast nog wel wat opleveren.

Sieraden hoef je trouwens niet naar op zoek, ik ga namelijk graag zelf als kerstboom door het leven.
De TV blijft een beetje lastig instellen, maar misschien ben jij daar handiger in als wij?

Verder ligt onze cd collectie in de kisttafel. Moet je wel ff sopje maken want er is laatst weer een beker chocomelk omgevallen en om heel eerlijk te zijn heb ik de schade nog niet durven bekijken.
Als je er toch bent, wees een schat en geef de katten een dikke knuffel van me wil je?

In het legkasten liggen trouwens vast een paar kakelverse eitjes (check dan gelijk even of de kippen nog vers water hebben) schroom niet om een paar
eitjes te bakken hoor, koekenpan vind je in het linkerkeukenkastje.
Misschien daarna nog even tijd om de uitgebloeide roosjes even weg te knippen? Tot na het eerste vijfblad, maar dat weet je vast!

Alvast heel erg bedankt dief. Ga je zelf ook nog weg?
In dat geval veel plezier dan vast, en vergeet niet:
Armoede is a State of Mind!

P.s. Laat je nog even op voorhand weten wat je mee gaat nemen? Kan ik vast de bonnen bij elkaar zoeken voor de verzekering.

Vriendelijke groet, Narda

Dat dan weer wel

imageKijk ze nou zitten. Schorriemorrie! Heb ze verteld waar de snoeischaren liggen, de zomerbollen, het onkruidstekertje. Heb ze verteld dat ze niet zo kinderachtig moeten doen en heus wel even die Hosta overblijfselen van vorig jaar er uit konden trekken met hun snaveltjes. En ‘ Hoezo is verse Winde niet te pruimen?’ Heb ze – ter inspiratie- You Tube filmpjes laten zien van prachtig aangelegde Engelse tuinen, maar Niks, Nada Nop. Geen beweging in te krijgen en eitjes leggen, ho maar! Een ‘Het is zo warm- blik’ dat kon ik krijgen. En in de winter moesten ze onder het kacheltje, want dan is het zo koud.. Hoezo Brahma krielen? Drahma krielen zul je bedoelen.
En maar mee- eten hè , zodra ik wat lekkers heb zijn ze alle drie haantje de voorste.
Heb nog gedreigd met kippensoep, maar ze lachten me gewoon uit!
Ja, Schorriemorrie.
Dat is het!

(Maar dan wel lief schorriemorrie # jadatdanweerwel)

Plofkip

imageDit gaat een saai stukje worden. Over kippen. En die zijn immers saai. Toch? Wat doen ze nou eigenlijk? Beetje rond baggeren door de tuin, graankorreltje hier, slakkenhuisje slopen daar. Beetje spitten in de borders, zandbadje en en kukeltje op zijn tijd, zo nu en dan ff eitje leggen voor de baas….. Nee, niet echt een spectaculair bestaan, zeg maar ronduit saai. Toch?

Wat maakt het dus uit als we ze in een donker krap hok in veertig dagen slachtrijp mesten? ‘Hebben ze toch geen erg in? Weten zij veel? Wat bedoel je dat ze niet op hun pootjes kunnen staan? O, blijven die achter in de groei? Dat wist ik niet. Nou ja- haha- ze hoeven toch nergens heen! Weten die kippen veel En hé, de smaak is er heus niet minder om. Toch? Beter voor het milieu, – echt waar hoor, stond laatst in de krant-, beter voor de portemonnee. Kunnen we mooi in plaats van Euro-hopper cola de duurdere variant nemen. Is toch veel lekkerder dan dat goedkope bocht! ‘

Lummel, Lieke, lotte. Ja. Je kunt ze namelijk ook een naam geven. Zoals ik Een bestaan geven. Lachen om Lieke die vanaf de schuur naar ons toe komt sprinten als ik haar roep. Weten dat Lotte zachtjes uit je handen eet, en Lieke er liefst een hapje vinger erbij wil. Kippen zijn niet zo dom. Kippen hebben zelfs een lange termijn geheugen. Dit vroege voorjaar nog persoonlijk getest door de voerbakjes van de katten in een andere hoek van de kamer te zetten dan normaal, de tuindeuren voor het eerst dit jaar open te zetten en te kijken of ze op de geur afgingen of hun geheugen. Hoewel het zeker vijf maanden geleden was dat ze – o ze zijn zo ondeugend! – stiekem uit de bakjes hadden gesnoept, renden ze direct naar de hoek waarvan ze dachten dat de bakjes stonden….

Maar goed, ik las het net in de Metro in de trein. Na mijn nachtdienst op weg naar huis. De actie van Stichting Wakker Dier. En het hield me wakker, en houd me nu wakker. Ik kan de wereld niet in mijn eentje veranderen. En nee, ik kan die kipjes niet redden. Wat ik wel kan doen is er een stukje over schrijven. Wie weet helpt het.
Maar ik vrees van niet. Kippen zijn immers saai. Zeker plofkippen.

Tenzij je ze natuurlijk op een spectaculaire wijze serveert.