PC/10-12 Beeld van een beeld: ‘Zorgvliet’, by Marjon Veerkamp

Mijn ‘Beeld van een beeld’ blogjes zijn er een beetje bij ingeschoten de afgelopen maanden. Om eerlijk te zijn was ik het gewoon vergeten door alles, tot ik deze foto’s van beelden van mijn collega Marjon Veerkamp op FB voorbij zag komen. Ze zijn gemaakt op de bekende Amsterdamse begraafplaats ‘Zorgvliet’, waar vele bekende Nederlanders hun laatste rustplaats hebben gevonden, waaronder bijvoorbeeld Martin Bril.

En natuurlijk mocht ik van haar een aantal van deze foto’s op mijn blog zetten, waarvoor dank.

image

image

image

image

image

Voor meer foto’s van Marjon zie:

http://marjonveerkampphotography.com/

Beeld van een beeld is een maandelijkse challenge. Voor meer informatie en bijdragen van andere bloggers verwijs ik u graag naar
http://nachtbraker.wordpress.com

Advertenties

PC/3-12 Beeld van geen beeld: Herman Gorter

-Ja, wat nou weer Nar, hoezo Beeld van geen beeld. Wat spreek je weer in raadsels?-

Kijk.
Het zit zo:
In januari heb ik het hier al even over het beeld van schrijver Hotze de Roos gehad.
En in maart schreef ik hier over het beeld van Keteltje, geesteskind van Cor Bruijn.
En dus leek het mij een logische stap om deze serie met beelden van schrijvers die opgegroeid zijn in de Zaanstreek te vervolgen met Herman Gorter.

Maar waar staat dat beeld eigenlijk van Herman Gorter?

Om een lang verhaal kort te maken, ik kwam er achter dat er helemaal geen beeld in mijn omgeving stáát van Herman Gorter.
Niet in zijn geboorteplaats Wormerveer waar hij tot zijn negende woonde in een koud huis aan de Zaan, noch elders in de Zaanstreek.
Wél staat er een beeld van hem in Bergen (Noord-Holland) en in het Friese plaatsje Balk.
Ik dacht altijd dat hij in het gedicht ‘Mei’ refereerde aan zijn en mijn geboortedorp, maar het schijnt dus over het plaatsje Balk te gaan, waar hij soms bij zijn grootouders logeerde.
Weer wat geleerd.

Door mijn zoektocht naar een beeld in de Zaanstreek van HG kwam ik trouwens toevallig op de site terecht van ‘Puur Zaans’, een gratis huis aan huis magazine voor de inwoners van de Zaanstreek.
Zij hadden namelijk ook een artikel over Herman Gorter geplaatst.
Op deze site las ik verder dat ze op zoek waren naar mensen in de Zaanstreek die het leuk zouden vinden om af en toe op vrijwillige basis wat voor ‘Puur Zaans’ te schrijven.
Om een lang verhaal kort te maken: waarschijnlijk verschijnt er in de uitgave van 1 juni een stukje van mij.
Hoe leuk is dat?!

Enfin.
Allemaal hartstikke leuk en aardig natuurlijk, maar ik zit nu dus wel nog steeds mooi zonder beeld voor mijn Beeld van een beeld Maart.

Ik denk dat ik het maar oplos door gewoon maar wat gedichten van hem te plaatsen.
Daar koop ik u vast wel mee om.
Het beeld verzint u er dan vàst vanzelf wel bij toch?

———————————————

Zie je ik hou van je,
ik vin je zo lief en zo licht –
je ogen zijn zo vol licht,
ik hou van je, ik hou van je.

En je neus en je mond en je haar
en je ogen en je hals waar
je kraagje zit en je oor
met je haar er voor.

Zie je ik wou zo graag zijn
jou, maar het kan niet zijn,
het licht is om je, je bent
nu toch wat je eenmaal bent.

O ja, ik hou van je,
ik hou zo vrees’lijk van je,
ik wou het helemaal zeggen –
Maar ik kan het toch niet zeggen.

Uit: Verzen, W. Versluys, Amsterdam 1890; 4e dr. 1916

—————————————————–

Mijn favoriete stuk uit ‘Mei’:

En haar verlangen werd zó groot, ze kon
Al deze aardse dingen niet meer aanzien
Van tranen en van liefde, en in waanzin
Voelde ze in hem ieder ding: ze snelde
Op een boom aan, hem denkend, en ze stelde
Zich voor die, armen open, en ze viel
Tegen die aan en kuste en een ziel
Voelde ze in hem; in een sloot die open
Langs bomen lag, stortte ze zich, het lopen
Verrukte haar, diep in zijn worst’lend nat.
Toen werd ze op de lucht verliefd en mat
Die met heel grote stappen en ze dronk
Hem in en at en streelde hem, gelonk
Gaf ze ‘m met haar ogen en ze liep
Heel hard door hem, dan voelde ze hem diep.

Meiboek II fragment (1889)

Beeld van een beeld is een maandelijkse challenge. Voor meer informatie en bijdragen van andere bloggers verwijs ik u graag naar
http://nachtbraker.wordpress.com

IMG_6933
Een van de vier Herman Gorter-flats aan de Herman Gorterstraat in Wormerveer.
Dit is de flat waar ik geboren ben, en waar ik hier al eerder over schreef.
Op drie hoog achter, helemaal boven aan de andere kant bij de wenteltrap.
Bron foto

PC/2-12: Beeld van een beeld: Keteltje

IMG_6455-0

Mag ik jullie voorstellen aan Keteltje, geesteskind van schrijver Cor Bruijn.
De oudere bloggers kennen hem vast nog wel van Sil de Strandjutter, misschien dan niet van het boek, maar dan toch zeker van de serie?

Mijn ouderlijk huis staat op nog geen 200 meter hemelsbreed van waar het zijne heeft gestaan.
Ik heb nog lang niet alle boeken van hem gelezen, maar de romans die zich afspeelden in mijn geboortedorp natuurlijk wèl.
Keteltje uiteraard. Maar ook in de Zaadsjouwers beschrijft Cor Bruijn het leven zoals dat er voor mijn opa uit moet hebben gezien in zijn kindertijd. Maar door alleen deze reden te geven doe ik het boek zeer te kort. Het beschrijft ook het harde leven van de arbeidersklasse die op een bijna onmenselijke wijze het hoofd boven water probeerde te houden, de teloorgang van de molens, en de opkomst van de fabrieken.
Mijn favoriete boek van hem is echter
‘Wijd was mijn land: mijn jeugd aan de Zaan’.

De tekst hieronder is geschreven door Redactie Oneindig Noord-Holland, 31-7-2011
Een idealistisch bevlogen onderwijzer die de Zaanstreek van zijn jeugd koesterde en verwerkte in tal van boeken. Zo staat Cor Bruijn, geboren op 17 mei 1883 te Wormerveer, te boek. Zelf verwoordde hij het als: ,,Ik ben geboren in de mooiste tijd van het jaar – midden mei – en op een van de mooiste plekjes op aarde: te Wormerveer.’’

Zestig romans
Bruijn schreef in totaal zestig romans voor volwassenen en kinderen, waarvan er twintig zich in de Zaanstreek afspelen, waaronder zeven kinderboeken. Bruijn, de oudste uit een gezin van tien kinderen, volgde de opleiding tot onderwijzer aan de Normaalschool te Zaandam en de Rijkskweekschool in Haarlem. Hij verhuisde in 1906 naar het Gooi was hij tot zijn dood bleef wonen. Hij overleed in 1978. Beroemde jeugdboeken van Bruijn zijn het drieluik Keteltje in de Lorzie (1922), Keteltje in het veerhuis (1922) en Keteltjes thuisvaart (1930). Zijn bekendste werk is zonder twijfel de roman Sil de strandjutter dat later werd bewerkt tot een televisieserie. De naam van Cor Bruijn leeft nog altijd voort in Wormerveer. Er is een straat naar hem vernoemd, het buurthuis aan het Marktplein kreeg de naam De Lorzie en op het plein voor het buurthuis staat een beeldje van Keteltje.

Beeld van een beeld is een maandelijkse challenge. Voor meer informatie en bijdragen van andere bloggers verwijs ik u graag naar
http://nachtbraker.wordpress.com

PC 1/12 de Kameleon

IMG_6200.JPG

Ik doe dit jaar mee aan de nieuwe “photo challenge” van Nachtbraker.
De opdracht? Een “beeld van een beeld”, en dat 12 maanden lang. Het maakt niet uit waar de foto genomen is, of in welke omstandigheden, zolang het maar gaat om een foto van een object dat valt onder de categorie “beeldhouwkunst”. Het is uiteraard de bedoeling dat je de foto voorziet van wat beknopte uitleg. Zin om meer beelden te zien? Kijk dan even bij http://nachtbraker.wordpress.com

IMG_6191.JPG

In de Zaanstreek zijn een aantal bekende schrijvers geboren.
Vandaag wil ik het beeld laten zien van ‘de Kameleon’.
Hoeveel jongens en meisjes hebben vroeger niet de boeken verslonden over de avonturen van Hielke en Sietse Klinkhamer?
Wij leenden ze altijd van ons buurmeisje die haar hele boekenkast er vol mee had staan. Ook Remco heeft nog een doos vol op zolder liggen.

IMG_6198.JPG

De schrijver van deze spannende boeken was Hotze de Roos. Hotze was in Friesland geboren maar is in de jaren dertig van de vorige eeuw naar Krommenie verhuist. Hij heeft onder andere op de Lijnbaan gewoond, maar volgens mij ook op Krommeniedijk.
Zijn boeken spelen zich weliswaar af in Lenten, een fictief plaatste in Friesland, maar hij gebruikte elementen uit zijn eigen woonomgeving.

IMG_6190.JPG
De molen de Woudaap die een rol speelt in de vele verhalen bestaat ècht en staat op loopafstand van ons huis, evenals het mooie beeldje wat een toepasselijk plek heeft gevonden voor de boekwinkel van Krommenie.

IMG_6194.JPG

IMG_6196.JPG

IMG_6193.JPG

In 1980 kreeg Hotze de Toos een zilveren pen cadeau van leerlingen op een lagere school die gek waren op de verhalen over De Kameleon en niet konden begrijpen dat De Roos nooit een literatuurprijs had gewonnen.
Op de vraag van de leerlingen aan Hotze of de avonturen van Hielke en Sietse zich in Terherne had afgespeeld antwoordde hij: “Het zou in Terherne gespeeld kunnen hebben”. Mede door deze uitspraak van de schrijver ontstond in Terherne een groep die zichzelf “vrienden van de Kameleon” noemden, en het plan opvatten om een dorp te laten verrijzen waarin de boeken over De Kameleon tot leven kwamen. Op 29 maart 1994 werden de plannen voor het dorp gepresenteerd. Ruim drie jaar later werd het dorp geopend voor het publiek.

IMG_6192.JPG

De tekst op de plaquette op het voetstuk luidt:
Vijftig jaar geleden begon Hotze de Roos in Krommenie met het schrijven van zijn alom gewaardeerde serie boeken over de Kameleon. Sinds 1948 zijn 60 titels verschenen, en zijn er meer dan 13 miljoen exemplaren van verkocht. Annemie de Wit uit Zaandam maakte dit fraaie beeld dat uit waardering voor het werk van Hotze de Roos is onthuld door Hielke en Sietse Klinkhamer en de heer Dr. R.L. Vreeman, Burgemeester van Zaanstad.
H. de Roos Stichting
10 oktober 1998

.

Op 15 oktober 1991 is Hotze de Roos op 81-jarige leeftijd in zijn woonplaats Krommenie overleden.

In 2003 en 2005 werden twee films gemaakt over De Kameleon. Hierin zien we allerlei personages uit de boeken terug: natuurlijk Sietse en Hielke en hun ouders, maar ook Gerben Zonderland, Kees van de Woudaap en veldwachter Zwart. Vooral de eerste film, De schippers van de kameleon, is gebaseerd op de boeken. Alleen het vriendje van de tweeling, Cor, is veranderd in een meisje: Esther. In de tweede film, De Kameleon 2, hebben de filmmakers veel van het verhaal zelf bedacht. De films zijn deels opgenomen in Terherne, maar ook in IJlst, Eanewoude en West-Friesland.
Nadat wij met neef en Kylian (toen 6) de film hadden gezien zijn we natuurlijk ook een keertje met ze naar kameleondorp geweest.

Tot zover mijn beeld van de maand. De volgende keer wil ik wat vertellen over het beeld van Keteltje. (Cor Bruijn)