Over een band, drie hazen, een kip en een bruiloft

Het was me weer het weekje wel.-Zo’n week waarin er in het hele huis geen velletje toiletpapier meer te vinden is en je fijnste sokken kennelijk allemaal in de wasmand liggen.. Kyl werkte de avonddiensten in het hotel en ik had vier dagdiensten, dus die heb ik amper gezien. Nou ja, maandag dan, want toen waren we beiden vrij.

Was ook nog wat hoor maandag, want Rem had geregeld dat er een nieuwe energiemeter kwam. Ik zat om acht uur dus al gepikt en gedreven in de woonkamer.
Ik was er trouwens nog net op tijd achter gekomen dat het om een energiemeter ging, en niet om de verwarmingsketel boven ging, zoals ik tot de avond ervoor had gedacht. Zou toch wel grappig geweest zijn: ‘Ja komt u maar mee hoor, hij staat boven’.
Dat de stekkers van de tv en het Nespresso apparaat eruit moesten, de cv op 6 graden gezet moest worden en een ander zo’n drie uur zou duren, daar kwam ik op de ochtend zelf pas achter.
Maar goed, alles voor de groene stroom natuurlijk. Het had weinig gescheeld of ik was deze week nog eigenaar van een windmolen geworden ook. Heb hem gelukkig bijtijds kunnen overtuigen dat een nieuwe wasdroger nog vééél groener zal zijn;-). De huidige stamt nog uit de tijd met zijn ex en die was toen al een jaar of drie, dus nu ongeveer zestien jaar oud.
Rem was helemaal in zijn nopjes.
Nou ja, tot donderdag dan…

Ik reed namelijk net de straat uit, ging linksaf de bocht in en toen hoorde ik me toch een knàl. Mijn allereerste klapband was een feit. Hij was nog geen jaar oud! Ik was zo in shock door alles dat ik een stief kwartiertje later een plek voor mijn fiets zocht op de autoparkeerplaats in plaats van in de fietsenstalling.
Het was de rest van de dag trouwens ook niet meer goed gekomen.

Rem is er natuurlijk weer zoet mee. Het bleek dat de schokdemper rechts voor was afgebroken. Er was zelfs een stuk tussenuit. Iemand moet keihard de stoep opgereden zijn. Nu kom ik doorgaans niet verder dan het station, het crematorium en de ondergrondse parkeerplaats van de supermarkt, dus mijn naam is natuurlijk haas. Rem rijdt sowieso bijna nooit, nou ja, alleen als er benzine of een nieuwe band gekocht moet worden, en bovendien is hij getrouwd met mij dus zijn naam is ook Haas.
En sinds donderdag is Kyl zijn naam dus kennelijk ook Haas.
Zijn we ineens toch nog eens een èchte familie geworden.
En dat alleen maar door die band.

Anyway.
Gister heeft Rem op een sloop ergens in Limburg twee ‘nieuwe’ schokdempers gekocht en die gaat hij er dit weekend onder zetten. Eentje geloof ik. Hebben we er mooi nog een voor de breek achter de hand, altijd handig.

Gister mochten we gelukkig een busje lenen dus konden we tòch nog naar de bruiloft in Twisk.
Een paar kilometer van de feest lokatie woont Mike met zijn vrouw. Mike is een oude jeugdvriend van Lins en mij op de camping. Ik denk dat we elkaar 32 jaar niet hadden gezien maar het is nog steeds een toffe gast: hij is namelijk degene die op de contactadvertentie die ik voor kip Lieke op FB had gezet had gereageerd. Even uitleggen: een kip is namelijk een sociaal beestje dat erg ongelukkig wordt zonder andere kippenvriendjes.

Het voelde gelijk helemaal goed. Mike en zijn vrouw wonen op een prachtige boerderij met een groot nachthok en een stukje land voor de kippen en twee varkentjes. Lieke mocht eerst even op de keukentafel begroet worden en ze was allerminst bang van de grote hond en de kat, en liet zich lekker aaien. Ook toen we haar in het hok bij de andere kippen zetten reageerde ze nieuwsgierig. De kippen ook naar haar. Zowel de grote kippen als de kriel lagen lekker bij elkaar in een ketel met hooi of zo.
Ja volgens mij gaat dit helemaal goed komen. Hopelijk heeft ze nog een mooie zomer daar. En mocht het toch niet goed gaan dan brengt Mike haar weer terug.De vrouw van Mike zou me een beetje op de hoogte houden, en een fotootje sturen, dus dat houdt u van me tegoed. 

Ja, was een goed plan geweest om haar daar te brengen. Nou ja.
tot ik een uurtje later tijdens de bruiloft mijn laarzen op het toilet zag dan;-)

Het feest was hartstikke gezellig.de bruid en gom (Rems oomzegger) zagen er prachtig uit.
Mijn schoonmoeder Lies had weer helemaal van Bussum naar Blokker gereden. Tachtig is ze hè!! Ik vind het knap. Mijn schoonvader Geert ziet nog maar heel weinig en is sinds een jaar een beetje in de war jammer genoeg, maar hij had het reuze naar zijn zin. Om een uur of tien gingen ze met de taxi naar het huis van Karla en Ruud, (Rems’ zus en zwager) waar ze zouden blijven slapen, evenals mijn schoonzuster Ellie en haar dochter en schoonzoon. Zij wonen in Emmen, dus ook niet echt in de buurt.
Ja, was een mooi feest. Er werd goed gedanst en de bediening was helemaal top!

Maar nu moet ik dus aan de slag met mijn huiswerk. Ik moet voor morgen 24:00 uur twee verhalen schrijven. De opdracht over de aangereden hond en de dierenarts weten jullie al maar ik moet ook nog de volgende opdracht schrijven:

A ontmoet B. Zij praten:
A loopt even weg.
C komt langs praat met B, en loopt dan weg.
Door het laatste gesprek is er een voorsprong /voorspelling tav A ontstaan.
A komt terug en praat met B. De sfeer is veranderd.
-of je ook nog de V van verrassing wil toevoegen mag je zelf weten.
En het mag niet over vreemdgaan gaan
!

Waarover het dan wel moet gaan, ik heb werkelijk geen flauw idee. Ik denk dat ik me nu eerst maar in die dierenarts vastbijt.
En tegen de tijd dat ik daarmee klaar ben staan er in de reacties hieronder misschien wel een paar leuke ideetjes van jullie;-D

Fijn weekend allemaal.

Advertenties

Lumpiedumpie en w.v.t.t.k.

imageLaten we maar beginnen met het slechte nieuws: onze haan Lummel heeft het loodje gelegd. Rem vond hem in het nachthok, de vleugels gespreid, zijn bekje een beetje open. En uurtje eerder had hij nog kwiek rechtop zijn stokje gezeten, een mooiere dood kun je je nauwelijks wensen. De plechtigheid heeft gister plaatsgevonden in wel heel besloten kring: Remco en Bram.
Wat overigens allerminst een afspiegeling was van zijn populariteit, het was een toffe haan. Nee, het was vanwege de kou en de nog steeds vroeg invallende duisternis dat een en ander voor ik thuis kon zijn plaats moest vinden.
-Kyl sloeg even over.-

Natuurlijk rees dezelfde avond van zijn overlijden de vraag wat we nu met manke Lieke aanmoesten. Alleen is ook maar zo alleen, en een verder gezonde kip afmaken is ook weer zowat. Uiteindelijk besloot ik maar een contactadvertentie op FB te plaatsen, en wat denkt u?
Het is bijna te mooi om waar te zijn, maar er is iemand -een oud jeugdvriendje- die haar wel wil adopteren. Ze komt op een prachtige boerderij met vijf andere hennetjes en veel vrijheid.
5 februari brengen we haar ‘ s avonds heen. Ineens wist ik gewoon weer dat je zo’n nieuweling het best ’s avonds op de stok bij de anderen kon zetten. -Net of pap me dat influisterde. Onzin natuurlijk, die kennis kwam gewoon weer boven toen ik het nodig had.-
We hebben daar in de buurt van de boerderij namelijk een bruiloft van Rems neef. Hopelijk houdt Lieke het dus nog even vol in haar upje.
-Zo sneu ook met die kou.-

Verder rommelt het allemaal wel wat aan hier. Rem is weer op dieet. Dat is hij altijd in de eerste maanden van het jaar, maar vorig jaar strookte het zo weinig met het volle kookroom-dieet van mam dat hij het alweer snel opgaf en voor de gezelligheid maar met een koud pilsje aanschoof. Mam vond het maar saai en nergens voor nodig dat dieet van Rem.
-De vis en roerbakgroenten komen Kyl en mij nu al onze neus uit, maar we blijven – in zicht van Rem- natuurlijk solidair!

Vandaag ben ik lekker vrij. Gister had ik een eerste gesprekje met de loopbaanfunctionaris.mijn werk vind ik leuk, alleen zijn de nachtdiensten te zwaar voor me, vandaar. Dat traject gaat wel een maand of vier, vijf duren geloof ik. Ook al komt er geen passende nieuwe baan voor me uitrollen, ik denk dat het sowieso zeer welbestede tijd zal zijn.
-Is het u trouwens wel eens opgevallen dat ik dat woord sowieso te pas en te onpas gebruik?-

Nu eerst maar de verhalen van de andere cursisten lezen en daar wat van gaan vinden.
Killiewillie is pas vanavond laat weer thuis vanwege school+werk. Bikkeltje;-)
Zaterdag gaan we trouwens naar een open dag op een HBO (Vastgoed en makelaardij) in Rotjeknor: Maken we er natuurlijk meteen een leuk dagje van.
Mijn agenda zit weer behoorlijk vol deze dagen:
Morgen van 7:30 tot 16:00 werken, 16:30 met Joyce wat drinken / eten in de stad, 19:00 tot 22:00 cursus. 23:30 slapen, 05:30 weer op, 7:30 werken
Vrijdag heb ik de scan en ga ik uit eten met Alice, Yvonne en Jaqueline, oude vriendinnen die ik ken van mijn negentiende of zo.
Daar heb ik enorm veel zin in.

Hebben jullie ook zo’n drukke agenda deze week?

Maria

‘Kyl, wil jij oma even de tuin in helpen? Ik sta midden op straat geparkeerd’. Terwijl ik het zeg zet ik mijn tassen met boodschappen op het aanrecht. Kyl staat al op. ‘Ik moet zometeen wel werken hoor mam’.
Hij werkt zich deze week een slag in de rondte. En dan ook nog toetsen en examens. -Als dat maar goed gaat-.
‘Ik had trouwens een tien voor mijn Engels’.
-Hoort u trouwens ook altijd alleen maar de hoge cijfers thuis? Wij wel-
‘Doeg mam, doeg hoor oma’.
image

Ik schenk een sherry-tje voor mam in en voor mezelf een half rosé-tje.
Dan maak ik een paar plakjes stokbrood met Camembert voor mezelf, een feestelijk ontbijt om te vieren dat ik die stomme nachtdiensten weer achter de rug heb. Ook heb ik vier Hollandse nieuwe in stukjes gehaald. Ik zet vast een stukje of zes op tafel.
Mam lust ook wel een stukje ‘straks’.
Wat gezellig zitten we zo onder de bloeiende rozen, mam op ‘haar’ stoel, en ik op de bank.

image

‘Weet je welk boek ik vanmiddag heb meegenomen uit de bieb?’
Ik wacht het antwoord niet af. ‘Gejaagd door de wind’.
Mam en zus lazen vroeger alles wat los ervaar zat, pas als zij het gelezen hadden en een zeer positieve recensie hadden gegeven, las ik het.
Dit boek had ons vroeger alledrie tot tranen geroerd.
‘Het moet nog op zolder liggen Narda. Achter de schuiven aan de zijkanten ligt zoveel. Boeken, tekeningen van jou en Fenna, schriften van mezelf…’

‘Zullen we anders die dozen samen weer eens bekijken mam?’
Dat kijkt haar wel wat. ‘Maar je kunt ze niet alleen naar beneden halen hoor’.

‘De negerhut van oom Tom moet er ook liggen. Die moet je aan je neef Dion geven. Dat was van ome Leo vroeger….
En Arendsoog. Die ook hoor’.
Ik vraag me af of deze boeken niet allang al in de boekenkast bij zus stonden. Ex en neef zijn vorige maand verhuisd en hebben alsnog een hoop boeken die vies waren weggedaan. We gaan het zien.

image

‘Zal ik van de week je haar verven?’
Dat wil ze wel.
Douchen wordt ook moeilijk nu, en zelf haar haar doen gaat echt niet meer.
‘Dan blijf ik voortaan toch lekker bij je als je gaat douchen?’ -Gelukkig heeft ze al een douchestoel-.

‘Dat is eigenlijk wel fijn hoor kind’.

‘Wanneer gaat Rem ook al weer naar de TT?’
Ze vraagt het steeds als we haar zien. Om erop te laten volgen: ‘En Kyl, wanneer gaat Kyl nou op vakantie?’

‘Zal ik anders vragen of Kyl zijn eerste week van de school vakantie een beetje vrij houdt? Misschien wil neef dan komen’. (de zoon van zus, 17).
Dat wil ze wel.
Dat zou leuk zijn.

‘Karin vroeg of ik vrijdag wat met haar wil doen. Steef is dan natuurlijk met Rem samen weg’.
Mam ziet mijn twijfel.
Dat moet je lekker doen hoor kind, ook aan jezelf denken’.
Ik app Karin en we spreken vrijdag om drie uur af. Eerst een terrasje en daarna gaan we lekker tapas eten. Wie weet heeft Marja ook zin om mee te gaan. Karin zal het haar vragen.

image
Ik voer de vogeltjes wat brood en ververs het water in vogelbad. Het volgende kwartier kijken we in stilte hoe de kauwen, Turkse tortels, kippen en eksters een beetje feest vieren.

‘Gaat het nog een beetje met de trap thuis mam?’
Het gaat. ‘Ik heb twee leuningen waar ik me aan vast kan houden hoor kind. Slaap jij nou maar gewoon lekker thuis’.
Ik sta een beetje in tweestrijd.
‘Als je niet meer alleen durft te slapen kom ik bij je slapen hoor mam’.
‘Ja, dan zeg ik het heus’.

‘Wil je nog ergens heen, de komende dagen?’
‘Nee.  Ik ben te moe’.
‘En bij mij? Gaat dat nog wel?’
Dat gaat wel zegt ze. -Zolang ik niet teveel klets tenminste-.
‘Ik wordt altijd zo rustig van jullie tuin’.

‘Eigenlijk moet het Maria beeld van Zus nog een plekje krijgen hier. Zal ik haar daar links zetten, voor de beuk?’
Mam vindt het plekje waar ik naar wijs maar niets.
‘Nee, ik zou haar onder de appelboom zetten, een beetje in dat hoekje’.

Maria weegt, ondanks haar verlichting, minstens een ton. Ik kan haar maar net tillen en op de omgekeerde emmer zetten.
Mam knikt goedkeurend.
‘Ze wiebelt wel hoor kind’.
‘Dat regelt Rem straks wel’.
-Mijn schoonzusters gaven mij op onze trouwdag de tip mee dat Rem altijd de benen nam zodra hij uitgeklust was. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, mijn creatieve brein is grenzeloos-.

‘Het lijkt net of Maria tevreden is zo hè?’
Mam vindt het ook. Liefdevol kijkt ze naar de beestjes die zich rond het badje scharen.
‘Weet je mam…
als jij er niet meer bent hè…dan zou ik ook het liefst jullie vijvertje hier hebben.
Het vijvertje wat pap had gemaakt. De oude salontafel had hij hierbij als mal gebruikt.
‘Dat zou je vader leuk vinden kind. Ik ook’. 

Ik knijp in haar kleine hand.
Zij in de mijne.

Dan komt Rem thuis, en zet Maria recht.
image

Lentekriebels in de tuin

IMG_6438
Wat een lekker zonnetje.
Even buiten kijken…

IMG_6439
Kip Lieke gaat er lekker bij liggen.

IMG_6440

Hoi Bram, zit je lekker man?

IMG_6445

Hebben we er weer een beetje zin an?

IMG_6446

Waar waren jullie nou met de begrafenis van Bink?

IMG_6447

Op stok zeker?
Te frisjes zeker?

IMG_6448

Zullen we nieuwe bestrating nemen?
Wat denken jullie ervan?

IMG_6449

Crème kleurig Travertin in wildverband lijkt me wel wat.

IMG_6451

Lekker zacht aan jullie pootjes ook hoor.

IMG_6452

Mooi da’s dan geregeld.

O, nog een kleinigheidje: Lullen jullie de baas nog even om?

IMG_6437

Oké dan.
Dag hoor, ‘k ga weer naar binnen.
Best frisjes nog.

Een weekje wel

En weer een week voorbij!

Een week waarin ik zeker wist dat Sint alleen even snel twee shawls zou droppen voor de heren (en mij met zijn Sint-stemmetje vriendelijk heeft verzocht om zelf even een nieuwe spijkerbroek te kopen op zijn kosten), maar waarin ik minder zeker was van een behouden thuiskomst van mijn mannen.
Kyl had die ochtend van mij zijn scooter moeten laten staan, en Rem reed met een grote lege kastentrailer door de storm van Groningen terug naar Noord-Holland.

Een week waarin de treinen weer eens niet meer reden vanwege het barre weer. Waarin Kylian om vier uur dus maar moest zien hoe hij thuis kwam. Gelukkig reden de bussen nog wel, dus na twee en half uur reizen kon ik hem heelhuids op het station in onze woonplaats in mijn armen sluiten en half doodknuffelen oppikken. Op zulke momenten baal ik weer zo dat ik de snelweg niet op durf met de auto, hij is potdorie nog maar 16 hoor! (Dat ik op zijn leeftijd allang al alleen op vakantie was geweest met veertien jongens en twee meiden laat ik voor het gemak hier even achterwege;-)

Het was ook een week waarin
er weer een bezoek aan de bedrijfsarts stond gepland.
‘Narda, als jij je niet prettig voelt bij de psycholoog dan zal niemand van je verwachten dat je daar heen blijft gaan.’
En:’Jawel, het kan soms wel degelijk schaden Narda’.

Een week waarin Essie Erwt me belde en we met een pot thee heerlijk een beetje hebben bijgekletst. Binnenkort gaat ze voor me koken. Hoe leuk is dat?!

Een week waarin Rem het kippenhok verhuisde. Nu staat het meer beschut onder het afdakje bij de schuur. Dat ik Rem nu gezellige kerstlichtjes langs hun dakje kan hangen is natuurlijk een prettige bijkomstigheid.

Een week waarin ik de kerstboom weer gezellig neerzette, en de guirlande weer door de trapspijlen trok, terwijl Kylian 25 km verderop dezelfde tijd nodig had om een verstopping en overstroming van drie urinoirs het hoofd te bieden. Na de perikelen van vorige week met de ‘stofzuigerslang die tussen de liftdeuren bleef hangen’ en het ‘Verloren wiel van de volle roomservice kar’, heeft hij het voorlopig wel een beetje gehad met de house-keeping van het hotel geloof ik.
Gister heeft hij tenminste de hele dag met zijn hoofd onder zijn dekbed gelegen, de ziel.

Een week waarin we verhuist zijn naar onze nieuwe receptie die zo lang is dat we er met zijn tweeën in de lengte makkelijk een tukje onder zouden kunnen gaan doen in de nachtdienst.

Een week ook van de post van pap, waarmee hij ineens niet meer zo goed raad wist.
Al een tijdje niet, zo bleek.
Een week dus dat Rem de administratie nu helemaal over heeft genomen.

En een week waarin we bewust besloten extra (vet!) te gaan koken voor pap en mam ‘omdat dat toch lekker makkelijk is mam?’

Ja.
Het was me weer een weekje wel.

UO /WE 300 wat was er eerder het kip, het ei, of kerstpiekeren?

Het was niet groot, maar het dak was heel, zag Jozef. Een os stond naast een boom te grazen. Er scharrelde zelfs wat schaapjes en kippen rond het stalletje.
‘Kom Maria, laten we hier de nacht doorbrengen’. Hij pakte haar met beide handen bij haar heupen vast. Maria liet zich voorzichtig van het ezeltje afglijden. ‘Misschien hebben ze wel een eitje voor ons gelegd’, zei Maria. Ze klonk opgelucht, nu er voor even een eind was gekomen aan de lange reis.

‘Wat denk jij trouwens wat er het eerst was Jozef, het kip of het ei?’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Geen idee. Maar kom, rust jij wat uit , dan zal ik eens kijken of ik zo’n lekker vers eitje voor je kan vinden.’

Het was al een beetje gaan schemeren toen Jozef terug kwam. De os lag naast Maria in het hooi. Ook de schaapjes en de ezel hadden hun weg gevonden naar de stal. Maria haar hoofd rustte heerlijk zacht op een warm wollen lijfje. ‘Kijk eens wat ik gevonden heb?’ Trots hield Jozef twee eitjes omhoog.
‘Ik heb er nog eens over nagedacht’, zei Maria.
Jozef keek haar vragend aan.
‘Zit je nou nog steeds aan die kip en dat ei te denken?’
Hij schudde lachend zijn hoofd.
‘Ja weet je’, vervolgde Maria, ‘ik denk dat het allemaal uit 1 en dezelfde oerbron komt en ik denk dat dat…’
‘Ssst…’
Jozef knielde bij haar neer. Pakte voorzichtig een verdwaalde haar van haar wang die bijna in haar oog verdween. ‘Ssst…je moet niet alles willen beredeneren.’ Met zijn lippen beroerde hij zachtjes haar wangen, haar kin, haar mond.
Zijn hand streelde zacht haar voorhoofd, haar blonde lokken.
‘Au!’

De os zuchtte diep, en de haan kraaide al even
toen een nieuwe UO de volgende morgen het levenslicht zag.

Geschreven uitdaging voor http://platoonline.wordpress.com
UO en WE 300 tdecember 2013

Zout 2

Dit geloof je toch niet?!
Wil ik mijn weekend boodschappen afrekenen, -alles al ingepakt- ben ik mijn portemonnee thuis vergeten.
Ik zeg:
De hoogste tijd voor mijn lunch!
Dat wil zeggen, als ik tenminste een beetje opschiet met die foto maken.
Lekker hè? Salade-tje, sapje, en een croissantje rosbief.
Zonder Zout.
Dat dan weer wel.
Tja.

20130816-120011.jpg

20130816-120019.jpg

20130816-120024.jpg