Halloween 2014 in beeld

IMG_5294.JPG

IMG_5293.JPG

IMG_5299.JPG

IMG_5298.JPG

IMG_5303.JPG

IMG_5305.JPG

IMG_5306.JPG

IMG_5300.JPG

IMG_5309.JPG

IMG_5312.JPG

IMG_5310.JPG

IMG_5311.JPG

IMG_5322.JPG

IMG_5321.JPG

IMG_5314.JPG

IMG_5315.JPG

Advertenties

Spookpraktijken

20140905-102333-37413587.jpg

<
Het schiet er vaak bij in, een het schrijven over onze beestenboel / schorriemorrie.
Over de meeste valt toch heus wel het een ander te vermelden. Over Spook kunnen we zelfs een boek schrijven,
-als we dat zouden willen-

Een eigen Twitteraccount heeft hij trouwens al: 'Spookerig'.
Het is alleen een beetje stil op 'Spookerig', want inmiddels heeft Spook alle plekken wel een keertje geprobeerd. Tenminste, dat dacht ik. Als je daar ooit een kijkje hebt genomen weet je dat Spook de meest bizarre en / of provocerende poses aan kan nemen. (Zo niet dan moet je me gewoon maar op mijn woord geloven, het ziet er niet uit). Die posities neemt hij dan iedere week weer op een ander plekje in. Je moet je dus voorstellen dat Spook aan het begin van de week door huis en tuin struint op zoek naar 'de plek van de week'. Eenmaal gevonden installeert hij zich comfortabel, en komt hij er slechts vandaan voor een slok water uit de kraan (uit een bakje belieft meneer niet) of een lekker hapje.

En bij lekker hapje denk jij natuurlijk aan een heerlijk mals stukje biefstuk, gebakken kipfilet of verse vis.
Fout!
Met een lekker hapje denkt Spook namelijk aan Activia muesli, oude kaas, een olijfje, of een stukje wortel. Liefst weggespoeld met een paar stiekeme teugen uit het glas rosé van het vrouwtje.

20140905-103826-38306941.jpg

Maar goed. Ik dwaal af. We hadden het over de plek van de week. Ondertussen heeft hij natuurlijk alles al zo’n beetje gehad. -Tenminste, dat dachten we-
De ene keer wat handiger dan de andere keer.
Soms is Rem de lul en moet hij gewoon perse bij hem op schoot zitten. Het maakt niet uit waar hij gaat zitten, Spook is there. Liefst schurkend, likkend, en krabbelend aan zijn edele delen.

20140905-104010-38410276.jpg
-Hoewel hij de wasbeurt van zijn edele delen toch bij voorkeur uitvoert op oma’s schoot-

In het dienblad op de eettafel kan mij trouwens ook niet zoveel schelen, maar het wordt wat lastiger als je die week net een etentje geeft.
Ik bedoel maar.

Afijn.
Sedert drie dagen nachten bivakkeert Spook nu op de afzuigkap.
Dezelfde afzuigkap waar ik van Rem slechts een paar lichte kruidenpotjes op mocht plaatsen vanwege het gewicht.
Die potjes gooit hij er dan gewoon wel even af.

Nu hoor ik je denken:
‘Kom op, het is maar een kat, je laat je toch niet terroriseren door dat beest?’
Punt is dat hij zich moeilijk laat snappen. Ik had aan dit verhaaltje graag een foto bijgevoegd, maar tegen de tijd dat ik beneden ben zit hij al lang en breed schijnheilig te wachten tot de kraan wordt opengedraaid.

Maar natuurlijk:
Soms krijgt hij wel degelijk straf.
Van de week nog. Van Rem.
Ik had avonddienst. Kyl liep stage in het restaurant.
Het was etenstijd voor de beesten. En da’s ook een heel gedoe tegenwoordig. Bram moet namelijk apart voer ( a 100 euro per maand!) vanwege zijn blaasproblemen, Noes vertikt het om naast die klootzak van een Spook te moeten zitten eten, en Spook op zijn beurt heeft wel eens de neiging om Noes de route naar haar bordje te belemmeren door breed lachend op de deurmat plaats te nemen.
Zo ook deze bewuste afgelopen dinsdag avond.

Nu heeft Spook praatjes voor tien in huis en tuin, echter op straat is het een ander verhaal. Dan veranderd onze held in een kleine bange paniek stresskip. Soms gooien zetten we hem expres wel eens buiten als hij het te gortig heeft gemaakt. Tegen de tijd dat jij dan weer *flap-flap, doet het kattenluikje * lekker wil gaan zitten op de bank heeft hij je plek al ingenomen. (En nee, dit was echt niet de plek van de week).

In ieder geval, Spook zat Noes dus te pesten en Rem gaf hem een zetje met zijn voet, deed de deur snel dicht en begon de seconden te tellen om te kijken hoe snel hij deze keer door het kattenluikje achter zou komen.
Niks.
Niet na tien seconden.
Niet na dertig.
Na twee minuten.
Vijf.
Twintig.
Hij was ook niet in de tuin.
Een uur.
Geen Spook te bekennen.
Voor ook niet.
Twee uur.
En er was tijdelijk nog verkeer in beide richtingen toegestaan ook.
Het werd half elf.
Nog geen Spook.
Om elf uur besloot Rem de Dierenambulance te bellen.
‘Helemaal wit meneer? Maar dan begrijp ik waarom hij niet komt als u roept’.
‘Als ik ‘Spook, eten’ zeg komt hij anders wel’.
Afijn, de gegevens werden keurig genoteerd.
Ras? kleur ogen? Geboortedatum, chipnummer.
Kortom de hele reutemeteut.
Dat laatste was natuurlijk ook nog wat want waar lag dat stomme paspoort nou?
‘Zoekt u maar rustig hoor meneer, ik wacht wel even’.
Afijn, uiteindelijk was de dame tevreden. ‘Als we wat horen dan bellen we u meteen hoor meneer, maakt u zich nou maar niet al te ongerust.

*Flip-flap*
Wie komt er op zijn dooie akkertje binnen slenteren?

Waar je de mosterd haalt…

Donderdag.
Met vriendinnetje Karin op de fiets naar de Zaanse Schans.
Karin heb ik leren kennen tijdens de zwangerschapsgym. Lag toevallig naast me in strakke tijger legging. Klikte direct. Het leukste aan Karin is dat ze heel makkelijk is. Steef ook. Steef is haar man. Kinderen zijn trouwens ook stront makkelijk. Kan ook niet anders.
Geen omkijken naar. Vorig jaar nog vloog Sabine in haar eentje (net 16) naar een vriendinnetje in Frankrijk. Met een overstap in Düsseldorf. Geen enkel probleem. Als ik Karin voorstel om morgen samen voor een weekje naar Tuka-Taka land te vliegen zal ze misschien hooguit vragen of het misschien ook overmorgen kan. Ik bedoel maar.
Overal voor te porren.
Nooit wat te zeuren.

Maar goed, ik dwaal af….
Moest eerst half uur bijkomen met cola+ijs op luxe loungeset van Kaar in Wormerveer Zuid voor ik verder kon.
Via Wormer over het dijkje naar de Schans gefietst. Van molen zonder wieken waar vriendinnetje van Jouri woont wat foto’s geschoten. Vielen helemaal niet op tussen Japanners.

20140725-122808.jpg
Fietsen vervolgens bij kaasboerderij tegen hek geparkeerd. Proeverij was vandaag beetje minnetjes. Ons Engels trouwens ook.
Besloten koop nieuwe mosterd derhalve maar uit te stellen tot na de rosé.

Schattige rode lakklompjes gepast. Impuls aankoop kunnen bedwingen. Waren immers op zoek naar boeren blonde vlechten voor Karin. Hadden ze weer niet. Meisje van de bediening op het terras trouwens wel. Impuls wederom weerstaan. Ook nadat ze de rekening bracht.

20140725-122923.jpg

Daarna gezellig in klompboot geklommen met Kaar. Leek me leukere foto voor FB dan die geamputeerde molen. Vertrouwd uitziende Italiaanse toeriste bood aan leuke foto te maken.
-Hadden misschien toch beter jappannertje kunnen nemen-

20140725-123014.jpg
Bij kaasboerderij wederom de bordjes kaas gecontroleerd. Uiteindelijk keuze gevallen op
Peppadew en de mosterd dille dip. Laatste potje gelijk maar half opgevroten bij ons kaasplankje op terras van d’ Vijf Broers aan de overkant van de Schans. Stond straf windje….

20140725-123232.jpg

Binnendoor terug gefietst over de dijk. Slingert natuurlijk al van zichzelf. Kwam niet door ons.
Moesten wel even uitrusten bij de Bataaf.
Zelf maar weer foto genomen…

20140725-123409.jpg

Rem stond thuis gelukkig al te koken.
Hij was natuurlijk heel erg blij met de nieuwe mosterd.
;-D

Getver!

Net als ik de deur uit moet :
Brief op de mat van een advocaat van ex.
In het Nederlands.
Kijk aan!
Dat is handig.
Ik loop met de brief naar de tafel.
Onder de tafel zit Bram ineens heel zielig te doen.
Hij miauwt.
Nou ja, hij ‘Oowt’ meer.
Dat klinkt niet goed.
Dat klinkt als ouwe katerkwaal.
Even voelen.
Ik voel geen bal.
Dat is goed nieuws.
Een blaasbal is foute boel.
‘Ooiooiowwww’.

Ik open de brief.
Getver:
‘Of hij niet meer hoeft te betalen’.
?
Hij betaalt al jaren niets.
Hij heeft namelijk geen geld.
Nou ja.
Wel korte citytrips natuurlijk.
En voor cadeautjes:
Als:
Een elektrische gitaar.
Boxen.
Een trompet.
Tamelijk nutteloos als je als zoon zo muzikaal is als een doordeweekse stoeptegel.
O ja: en een metalen met de hand vervaardigde Viking helm op zijn twaalfde.
‘Leuk hoor pap:-(‘
Laat ik de gave gadgets en een ‘iets’ waardoor je zelfs midden in het Lake District een internetverbinding hebt niet vergeten.
And so on.

En nu dus voor een advocaat.
Wat zou dat kosten?
Ik moet echt weg.
Mijn collega was alleen vandaag.
Ik kan echt niet later gaan komen.
Ik bel Rem.
Hij popelt natuurlijk nu al om naar huis te komen.
-Brief.
Dierenarts.
Nasi van de AH-
‘Laat je de auto dan staan Nar?’

Getver.
Nu moet ik ineens op de fiets.
Echt weg nu.
Anders mis ik de trein.
Zelfs geen tijd om mijn slippers om te wisselen voor mijn gympen.
Ik gris nog snel een vestje van het haakje.
Getverdegetver.
Baasje komt zo Bram.

‘Ooowoowoow’.
-Dat was ik-