Gaat u mee varen?

image
Eerst even door het sluisje
image

image

image

Er zit op het moment ongeveer een meter verschil in het waterpeil, ziet u?

image

image
Bruggetje gehad? Vlaggetje uit!
We gaan linksaf de Nauernasche Vaart op.

image

image

Stoomgemaal

image

image

image

Fietspontje. Kent u trouwens de pontjesroute?

image

De Woudaap

Voor het eiland de Woude gaan we weer linksaf, richting Uitgeester- en Alkmaardermeer.
image

image

Heeft u al een idee waar we heengaan?

image
Naar Alkmaar natuurlijk! 
image

image

image
Tijd voor koffie op het Waagplein. Hier wordt iedere vrijdagmorgen de kaasmarkt gehouden.
image

image
Koffie op? Koekjes op? Mooi, dan varen we weer verder.
image

image

image

image

image
Alkmaar is zeker zo gezellig als Amsterdam. Alleen wel wat kleinschaliger en veel minder massaal.
image
Kijk nou, wat aardig. Ik krijg zomaar een ehh…-wat is het eigenlijk?- cadeau.
image
Hou jij mijn Tarzan even vast.
image

image

image

Havengebouw.

image
Spring jij maar gerust hoor. 
image

  
image

image
Dat ziet er gezellig uit. Leg maar aan. Hou jij de boot in de gaten? Mooi.
image

image

image

image

image

image

image

image

image

image
Dan laat ik even snel dit gezellige straatje zien aan de bloggende belgjes, vinden ze vast leuk. 
image
Als ik nou op de punt ga zitten schat, en mijn haar los gooi, maak jij dan een mooie foto van mij?
-Bijna goed Rem, bijna goed-  
image

image

Voor je het weet zit je alweer bij het strandje van Uitgeest. Tijd voor lunch bij Schippersrijk
image

image

image

image
Heerlijk uitzicht hier. Net vakantie zo.
image

Wat doe jij nou weer in die boot? Hoezo niet voldoende benzine om eerst nog even naar ’t Kombof op De Woude te gaan:-(
-Hoezo stond Alkmaar niet op jóúw planning?-
image

image

Love wat of wie nou eigenlijk precies? We komen er niet uit. Raar kussen. Het mag nooit meer mee. 

image

image
Ach, dan moeten we maar in Krommenie gaan tanken bij (heerlijk tapasrestaurant;-)) de Krokodil.
Hop- hop, sluisje open, sluisje weer dicht, eerst even snel nog het slot van de boot thuis oppikken. De jongens komen straks gezellig met de auto.
image

image

image
Ja hoor, daar kunnen wij best tussendoor.
image
Kijk eens hoe blij hij daar van wordt.
image
Appeltje eitje
image

image

image

image
Onze aanlegplaats bij café het Centrum. Maar daar gaan we nu niet heen. 
Daag Nance.
image
Het is dan wel geen Alkmaar, maar Krommenie is ook best leuk hoor. 
image

image

Ham en Crommeneije

image

image

image

image
Tja, en dan zit je alweer op een terras. 

Hapje eten dan maar?

image

image

Aha erlebnis: Ik moet meer pepertjes in mijn Gamba’s doen. 

image
U ziet ze niet, maar de jongens kregen hier heus ook eten hoor.
Alles op? Mooi. Dan kunnen we gaan. Ik ben kapot. Doodvermoeiend, dat varen.
image

image

image
Volkomen stuurloos zonder hem. 

image
“Wijd is mijn land”. En daarmee bedoelde hij dit land dus. 

image
Of we nog wat tapas over hadden. 

image
Nou ja zeg!

image

Ik had al een Tarzan, ziet u?

image
Zoiets kun je natuurlijk ook doen. Buurtbbq in Plan Willis. Daag lieve mensen, was het lekker?
image
En nu nooit meer vragen waarom hij bijna kaal is. 

image
Hoi buurman.

image
Hoi mooie waterlelies-van-dichtbij. Gaan jullie slapen? Ik ook hoor. 
image
Strikje erin, klaar.

Gewoon een beetje saaie update

De dagen zijn onopgemerkt voorbij gevlogen. Mam zit inmiddels alweer ruim een week in de Schelp, en begint al aardig te wennen.
Inmiddels kan ze zelf vanaf haar kamer naar het afdakje met Scotty. Zonder de boel te slopen. 

Afgelopen maandag heeft ze voor het eerst visite gehad. Kees en Fenna (een zusje van mijn vader), Lidy en Verra, die onverwachts ook nog even kwam kijken.
Heel gezellig, maar wel heel vermoeiend vond ze het. Vrijdag komen ome Jan en tante Joke. Ik vraag het bezoek steeds rond drie uur te komen want dan hoeft ze niet steeds na te denken hoe laat de visite ook al weer zou komen. Bovendien heeft ze veel houvast aan haar terugkerende regelmaat.

Soms haal ik haar op, net als voorheen, rond vijf uur. Dan breng ik haar acht uur, half negen weer terug en drink ik nog wat daar met haar. Als ze niet hier ‘eet’ ga ik ’s middags en ’s avonds bij haar langs.

Vanmiddag ga ik om half drie heen. We gaan een klein beetje de buurt verkennen. Klinkt raar, maar ze heeft nog steeds geen gevoel voor waar de Padlaan ligt, en waar de Noorderhoofdstraat. (Ik heb mijn geweldige richtingsgevoel niet van een vreemd. Zus en pap lazen altijd de kaart vroeger).

Hoe het met haar gaat?
Ze gaat langzaam achteruit. De hoge temperaturen vorige week vond ze zalig. Eindelijk had ze het weer eens ‘lekker warm’. Ze heeft zich dinsdag voor het eerst laten helpen tijdens het douchen en we hebben haar daarvoor de hemel in geprezen. (Dat moet je natuurlijk ook weer niet te enthousiast doen hè!) Het feit dat ze hulp aanvaard vertelt me heel veel.

De mensen in de Schelp zijn allemaal erg lief en behulpzaam. Naast mam logeren er twee heren.
De ene is de vader van een oud klasgenootje van me.
We hebben een gemeenschappelijke vriendin. Mam heeft van de week haar palingfileetje met hem gedeeld.
‘O, hij vond het zo heerlijk!’
De andere man is totaal bedlegerig. Van hem zien we alleen de visite.

De jongens (logerende Neef en Kyl) vermaken zich prima. Vorige week heeft Kyl heel veel met zijn vrienden in ons Beautje gevaren en gezwommen op de Ham. Funtube mee, meiden op het zonnedek, helemaal leuk. Deze week is het weer wat minder natuurlijk. Gister zijn ze naar Amsterdam geweest en eergisteren hebben ze vanilletaart en stroopwafelcake (“voor oma”) gebakken. Heus, dat kunnen zij als de beste!
Oma vond het hééérlijk!

Zaterdag willen Rem en ik eindelijk ook iets voor ons tweetjes doen, en een dag niet naar mam. Lekker varen, -met of zonder de jongens- of als het weer toch onverhoopt minder mocht zijn samen met de motor weg. Niet ver hoor. De Koemarkt in Purmerend zou al heel leuk zijn. Ik hoop echt zo dat we kunnen varen, dat zou voor ons de eerste keer zijn dit jaar.
Alice, mijn kapster/oud vriendinnetje werkt ook als vrijwilligster bij de Schelp.
En net komende zaterdag natuurlijk. “Gewoon lekker gaan varen hoor Nar!”, appte ze me. En ook mam vind het helemaal niet erg om een dagje alleen te zitten.

Over een paar weekjes gaat Kylian naar Lloret de Mar.
Ik hou mijn hart vast.
Ik moet er niet aan denken dat mijn moeder net zou overlijden als hij daar zit.
Pffff….niet aan denken. Stop. Denk Scarlett ‘O Hara:

image

Dansen in de regen…

20140609-172453.jpg
Vrijdag.
Het is prachtig weer.
Zal ik:
A) Me weer ontzettend gaan uitsloven bij medisch fitness?
B) De ochtend spenderen aan de weekendboodschappen en de stofzuiger zodat ik vanmiddag met mam een borrel kan halen bij Schippersrijk?

Het is ’s middags zalig op het terras aan het Uitgeestermeer. Er zijn net genoeg mensen om het gezellig te maken. We treffen het, in de hoek is nog een tafeltje vrij.
Mam neemt een rode port.
Ik hou het bij een rosé met ijs.
‘Heb je gister ook nog gekeken naar Alpe d’ HuZes?’
Dat heeft ze.
‘Wat ontroerend hè?’
Weer verbaas ik me over mijn moeder. Hoe kan ze het in godsnaam?
‘Rem denkt erover om volgend jaar ook mee te gaan fietsen mam’.

Zaterdag
We gaan al vroeg met Beautje door het sluisje.
Echt warm is het niet.
Op het Uitgeestermeer zetten we zelfs de kap even op.
De zon laat even later ook verstek gaan.
Als we aanleggen bij ’t Kombof begint het zelfs te regenen.
Hup, alles onder de kap, en snel het terras op, onder de luifel.
Om drie uur zijn we al weer thuis. Als we nog maar net zitten breekt de zon weer door. Zul je net zien.

Zondag
Vandaag gaan we eindelijk paps bordje ophangen.
De eerste versie was mislukt.
Ondanks dat mam en ik samen met onze boven het briefje hadden gehangen stond er toch een verkeerde geboortedatum op.
Dertien augustus in plaats van dertig.
‘Ach, het scheelt maar zeventien dagen mam’.
Mam was onverbiddelijk. En terecht. ‘Maar goed dat het geen grafsteen was Narda’.
Mijn vader was een maagd; punctueel tot aan zijn dood.
” De dokter is weer eens te laat!”
Mam en ik kijken toe hoe Rem het bordje insmeert met lijm.
‘Wel netjes in het midden hè schat!’
Schat is ook een maagd.
Ik durf er mijn leven om te verwedden dat er aan de linkerkant net zoveel millimetertjes zitten als aan de rechter.
Als het hangt doen we tegelijkertijd een stap achteruit.
‘Mooi hoor’.
Mam kijkt tevreden naar het plastic bordje van afzichtelijk groen.
Ze heeft gelijk: mijn vader had het vast mooi (lees: warm bruin -hij was kleurenblind-) gevonden.
Als mam het kaarsje van het engeltje aansteekt ga ik de plantjes water geven.
‘Loop je mee Rem?’
We hebben zo ons eigen ritueeltje ontwikkeld: als we terugkomen met de plantjes zit mam volgens ‘protocol’ op het bankje haar sigaretje al te roken, het kleine blikken asbakje in haar hand.

Het terras bij de Krokodil zit helemaal vol op het door ons gereserveerde tafeltje na.
Kylian zal later aanschuiven, hij is nog aan het varen met wat vrienden. ‘Is het niet te heet in de zon mam?’ Zelfs ik brand zowat weg. ‘Nee hoor, ik zit heerlijk hier’. Gelukkig zit ik met mijn rug in de zon. Rem zit gedeeltelijk in de schaduw.
‘Alleen die stoelen zijn zo hard’.
Ons etentje hebben we nog een beetje aan mijn vader te danken. Ik heb 200 euro gekregen omdat ik mantelzorger was. Leuk compliment hè?! Mam was natuurlijk 100 keer meer mantelzorger dan ik, als er iemand een compliment verdiend is zij het wel.
Tegelijk met de eerste tapas komt ook Kyl op zijn scooter aan. ‘Kijk eens oma, kussentjes!’ Waar Whatsap toch al niet goed voor is.
Het eten is zalig. Mam geniet zichtbaar van haar sherry’tje en de ieniemienie hapjes die ik op haar bordje leg. ‘Nee, niet zo veel hoor!’

20140609-174014.jpg
Als we mam thuis af zetten nemen we gelijk een mand hout mee. Het is hetzelfde hout dat ik afgelopen winter met Kyl voor pap bij de Gamma haalde. Zes zakken. Hij hield zo van zijn open haard. Mam ook.

Thuis steekt Rem er gelijk lekker de fik er in tot volle tevredenheid van Spook.
Her en der plaats ik wat kaarsen in de tuin. Roel komt, en even later komen er ook nog vier meiden. Ze hebben zelfs Marshmellows mee. In een kring zitten we om het vuur. Zo gezellig. Meiden kunnen zo open zijn soms.
Pap had het vast een hele mooie bestemming voor zijn hout gevonden. Hier, nu, vandaag.

20140609-174148.jpg
Maandag.
We hebben geen zin om te varen. Geen zin om te fietsen, geen zin in wat dan ook.
We hebben gewoon zin in een lange dag ‘niks’ in de tuin.
Ik maak een uitgebreide lunch klaar. Warme beenham, een salade (beiden kant- en klaar van de supermarkt, het kan ook te gek hè!) vers ongesneden witbrood met Camembert, aardbeien met slagroom, het kan niet op.
Letterlijk. Als de boel weer aan kant is, mag ik Kyl zijn haar doen met de tondeuse. Zo leuk. (Diep in mijn hart heb ik altijd een kapster willen zijn. Oké. Of journaliste/ schrijver). Rem kijkt tv. Wielrennen. Formule 1. Dat laatste is waarschijnlijker denk ik; hij heeft zijn koptelefoon op.
Dan douche ik Bink.
Lees wat, pluk hier en daar een onkruidje weg. Voer een druifje aan de kipjes en kijk wat naar de merels die mijn krentenboompje plukken.

20140609-174541.jpg
Het onweer hangt al een klein beetje in de lucht.
Er ligt inmiddels een handdoek klaar op de veranda.
Ik denk namelijk dat ik straks misschien ga dansen.
In de regen.
Gewoon.
Omdat het kan.

Zo’n week.

Het was me weer een weekje wel.

Voor Rem stond de week meer in het teken van de laatste administratieve rompslomp klusjes.

Laten we hem even snel doornemen.
De week.

Maandag hebben we eindelijk de as-urn van mijn vader bijgezet in de zuil, maar dat had ik al verteld geloof ik.

Dinsdag coachingdag.
Erg ehh…verhelderend?!?
Leerzaam sowieso!

Woensdag en donderdag avonddiensten.
Mijn leidinggevende (die van de hartjes) kwam nog even naar me toe om te vragen hoe het eigenlijk met me gaat, hoe het nu met Kyl gaat, hoe ik de coachingdag ervaren had, wat de reden was waarom ik -net als de andere helft van mijn collega’s overigens- mijn witte uniformblouse niet aan had.
Zo’n week.

Alle belastingaangiften zijn vandaag eindelijk de deur uit, en de vakantie is betaald.
Yee-ha!

Vrijdag
Nadat ik gemasseerd ben door de fysio en voor de eerste keer gebruik heb gemaakt van de sportzaal, doe ik snel wat boodschappen en race ik naar huis.
Rem is bezig met onze slimme meter in de kast.
We zijn overgestapt op een ander energiebedrijf geloof ik.
En nu schijnt er aan die eerste versie ‘slimme meter’ eigenlijk een klein steekje los te zitten.
Hebben wij weer.
Vanachter mijn muur van voorraadje plastic zakken verteld hij dat hij zojuist de auto van pap heeft verkocht. ‘Hij is net weg’.
Paps auto.
Weg.
Zonder afscheid.

Ik heb geen tijd om er lang bij stil te staan, over een half uurtje komt een van mijn vele -sorry, ik heb ze nog steeds niet geteld- nichten langs voor een bakkie en een rosé-tje.
Uiteraard.
Je bent familie of je bent het niet.
Hoewel ik ook weer nichten heb die juist een aversie tegen alcohol hebben.
Melkboergevalletjes ben ik bang.
Het is erg gezellig. 18 mei zien we elkaar alweer op de familiedag.

Zaterdag.
Rem komt de nachtdiensten uit.
O. Dat had ik nog niet verteld hè? Hij heeft ook de hele week gewerkt van 20.00 tot ie klaar was. Dat kan 10.00 zijn, maar vandaag was hij vroeg klaar.
Om tien uur staat hij alweer te trappelen.
‘Ik ga de boot en de veranda schoonmaken’.
Om half een ben ik alweer bij de bieb geweest en liggen de boodschappen in de koelkast zodat ik nog even lekker een uurtje kan lezen voor ik mam thuis op pik.

Nadat we samen de boodschapjes hebben gehaald gaan we namelijk even bij mijn tante op bezoek. Het is het jongste zusje van mam waarvan sinds twee maanden bekend is dat ze ook ernstig ziek is.
Alvleesklierkanker.
Ik bedoel maar.
Ondanks dat er natuurlijk over het ziek zijn wordt gesproken is het ook gewoon gezellig.
Met een rosé tje voor ons, een biertje voor Ton en wit wijntje voor mam.
Je bent familie of je bent het niet.
Zoals ik al zei.

Thuis is de cabriokap van de boot weer gewoon zwart in plaats van groen en ook de veranda ruikt weer fris en fruitig hoewel een likje verf geen kwaad zou kunnen. Kyl heeft lekker geholpen.
Morgen wil hij gaan varen met wat vrienden. Leuk.
‘Moet je kijken mam, je stoeltjes zijn helemaal beschimmeld’. Hij heeft gelijk.
Getsie.
En ik wilde ze nog wel meenemen naar Frankrijk, samen met mijn rood-witgeblokte tafelkleedje waarvan nog net een stukje uit de kliko piept.
‘Misschien moeten we toch maar eens naar een loungesetje kijken Rem’.
Hij is het er nog niet helemaal mee eens. ‘Laten we nou eerst maar eens spullen wegdoen voordat we nieuwe kopen’.

Om negen uur gaan we al slapen. Zo’n week waarin Rem maar een uur of vier, vijf slaapt per dag hakt er uiteindelijk natuurlijk wel in.

En nu is het zondag.
Wat zeg ik? ZON;-Dag!!
En nog zo lekker vroeg.
O nee.
Da’s nou weer jammer.

Ik zeg koffie, tuin, lezen, wat plantjes van nicht in de bakken doen. En dan vanmiddag met mam even naar de begraafplaats. En dan gezellig hier een borreltje doen en eten.
Zou trouwens ook best wel even een klein stukje op de motor willen toeren.
Even naar Purmerend of zo.
Voor de lunch.
Je kan zo’n week maar beter een beetje goed afsluiten.
Eerst de kapitein maar eens wekken.

Fijne dag!

May I present….

Beautje!

Je zult je als hardcore volger natuurlijk al meerdere keren in spanning afgevraagd hebben wanneer ik nu toch eindelijk iets zou plaatsen in die nogal mysterieuze categorie die ik Beautje heb genoemd.
Totday is the day!

Beautje hebben we vijf jaar geleden nieuw gekocht.
Het was nou eenmaal liefde op het eerste gezicht en tja, dan maal je er niet om dat je al een bootje hebt.
Zeker niet als de buren dat bootje, de ‘Lykkefund 1’ graag willen overnemen.
Tja, en als je dan samen het besluit hebt genomen dat je de eerst komende zomers noodgedwongen op je scheepje zult doorbrengen, dan wil je natuurlijk ook best nog dieper in de buidel tasten voor een metertje dit, metertje zo, zwemtrapje, kek stuurtje, cabrio- kapje, en als kers op de taart een rood-wit-blauw schattig vlaggetje met-mastje, dat gemiddeld 2 keer per jaar vervangen moet worden omdat je weer eens vergeten bent de vlag voor de brug te strijken.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de verplichte zwemvesten, brandblusser, en andere ongein als een vaarbewijs. Want ja, je wilde er immers ook een beetje pk achter….

Maar goed, we hebben er al een hoop lol van gehad.
Nino heeft er trouwens ook altijd erg van genoten.
We hebben de Biesbos er mee verkent, de Friese meren, de polders, de Amsterdamse grachten. Echt, ze draait er haar roer niet voor om.
Slapen?
Kan best voor een nacht of twee.
Funtube? Geen probleem.
Al planerend maakt ze sierlijk de meest spectaculaire bochten die je je maar wensen kunt.
Nooit pruttelen.
En zuinig!
Een top wijf.
Dat is het.
Onze Beaut!

20130722-084126.jpg

20130722-084145.jpg

20130722-084158.jpg

20130722-084219.jpg