Thuis werken

Eigenlijk weer de eerste echte week waarin ik op de donderdagen na weer alle dagen thuis moet werken vanwege de halve Lockdown Ook Kylian is nu weer meer thuis. Omdat het café / restaurant onderdeel is van een hotel kunnen ze gelukkig nu open blijven, al loopt het natuurlijk geen storm.

Het afschalen van de operaties is nu ook echt begonnen. Hoefden we vorige week maar 1 dagje in te leveren, voor komende week waren het er maar liefst drie (voor ons specialisme dan). En dat bericht kwam pas donderdag, even voor half vijf.

Behalve de keizersnedes en de oncologische patiënten moesten bijna alle operaties worden gecanceld. Gelukkig lukte het uiteindelijk om ruilingen te maken onder de gynaecologen zelf waardoor drie patiënten alsnog een dag eerder dan gepland en op de andere locatie door hun eigen specialist geopereerd konden worden.

Triest hoor, vooral voor de twee patiënten waarvoor ik al heel lang (maanden) bezig was geweest om een datum te vinden waarop voor de ene patiënte een bepaalde chirurg en een gynaecoloog, en voor de andere patiënte een bepaalde uroloog en de gynaecoloog samen konden opereren. Er werden wat tranen en teleurstellingen weggeslikt afgelopen vrijdag aan de telefoon. Maar gelukkig was er ook nog veel begrip.

Het maakt me zo boos op mensen die het verdommen om zich aan een paar simpele adviezen te houden. Hou toch alsjeblieft op met die onzin dat het virus niet bestaat of niet veel schuldiger is dan een griepje!

Vorige week zelf nog op de valreep lekker uit eten geweest met mijn ex-collega en onze teamleider. Mooie gesprekken over wonen in een kibboets, een studie in zuid Afrika, verre wandeltochten en wat al niet meer. Ook nog even mijn plannen om de Camino te gaan lopen ter berde gebracht. Het was een heerlijke avond mooie gesprekken heerlijke wijn en heerlijk eten. Ik mis mijn collega best wel. We waren allebei behoorlijk perfectionistisch, gek op handige lijstjes en functionele werkafspraken, voor planners gewoon een verdomd goede eigenschappen. Maar goed, ik dwaal af, we hadden het over thuiswerken…

Al met al vind ik het niet zo heel vervelend op thuis te werken. Voordelen zijn dat je toch een uurtje langer kan blijven liggen, tussendoor even de vaatwasser aan kan zetten, een bakkie koffie kan drinken in het zonnetje in de tuin, en dat ik kater Bram een beetje in de gaten kan houden (het gaat denk ik geen maanden meer duren voor ik zal moeten besluiten hem in te laten slapen).

Nadelen zijn dat ik nu geen warme maaltijd meer op het werk kan eten en dus zelf moet koken, ik maar 1 klein beeldscherm tot mijn beschikking heb, en mijn kater Spook bovendien steeds weer op mijn toetsenbord gaat liggen zodra ik maar even mijn kont keer. Vrijdag presteerde hij het om de tekst een kwartslag te draaien op het beeldscherm. Lekker ding!

Ik heb trouwens van de week een bos-behangetje besteld voor ons grote fotobord (annex tafeltennistafel). Het vermoeide beeldschermoog wil ook wat nietwaar?

Een van de dokters kan er trouwens maar bar slecht tegen dat ik er niet gewoon ben. Mailen vindt hij maar niets, hij is nog een beetje van de oude garde, gaat volgend jaar met pensioen.

Meestal komt hij gemiddeld zo’n 1 x per week quasi boos bij me binnen stampen om te klagen over het feit dat ik alwéér vééél te weinig patiënten op zijn OK dag heb gepland. (Punt is dat we gewoon niet meer sessieruimte van de OK krijgen, er soms gewoon geen bed is, je kan de patiënten toch moeilijk op de gang leggen, nou ja, er spelen veel meer factoren mee. Als planner wil iedereen wat van je, alle betrokken partijen hebben hun eigen wensen waaraan jij onmogelijk altijd aan kunt voldoen zonder een van de partijen -die allemaal van mening zijn dat zij het voor het zeggen hebben- teleur te stellen)

Anyway, deze dokter ‘leent’ nog wel eens een brilletje van me als hij de zijne vergeten is. Ik heb nl. meestal wel een stuk of drie E.tos brillen 2.5 bij me, vier of vijf euro kosten ze. Laatst was er weer eens van eentje een pootje los gegaan.

‘Morgen neem ik wel even mijn schroevendraaiertje mee’, zei hij toen hij het kleine schroefje naast het pootje zag liggen. ‘Ach dokter’, zei ik, dat hoeft toch niet… dat ding is gewoon van de E.tos, dat weet u toch?

Toen ik de volgende donderdag weer op mijn kamer kwam lag mijn bril daar, gepoetst en al, en met het pootje er weer aan.

Het deed me ineens zo aan mijn vader denken. Niets weggooien wat nog gemaakt kon worden. Dat er iemand was die gewoon zoiets voor me deed ontroerde mij ineens zo. Ik schoot helemaal vol door die stomme e.tos bril.

Nou ja, vandaar dus nog dat ene dagje in het ziekenhuis. En uiteraard ook om de poli dames te ontzien. -For the record-

Spook ‘de verschrikkelijke’

28 gedachtes over “Thuis werken

  1. TL, DBH, InBasket, Zoom, Pexip: het duizelt me na het lezen van je logje. Ineens voel ik me ongelooflijk dom. (Wat zou kunnen, want ik ben een Belg.)
    Ik onthoud vooral dat je goed op dreef bent en dat Bram een ongunstig lot is beschoren. Life goes on and so are we, toch als ik corona even buiten beschouwing laat.

    Geliked door 1 persoon

  2. Herkenbaar hoor, dat thuiswerken. Ik Teams hele dagen, is ook een soort zoom. a.s. heb ik weer een dag vergadering van 9.30-16.00 als ik geluk heb. Dood moe ben ik dan en heb zelfs dan geen zin in koken meer, terwijl ik dat heel graag doe.
    Mijn teamleider heeft 5 katten en een hond, o ja en een man en dochter………. bij haar is het soms erg druk op dat scherm. Het gebeurd wel dat we 2 kattenkontjes zien en een hond die commentaar geeft …….. dikke lol in het team dan 🙂 Want ja, laten we de lol er dan maar van inzien op dat moment.

    Geliked door 1 persoon

  3. Mensen die zich “opgesloten” voelen door alle regels, moeten maar naar Minsk verhuizen. Kijken of ze daar ook zo’n grote mond hebben dat ze hun vrijheid terug willen.
    Wat lief dat de arts de moeite nam om je bril te maken, Narda ♥
    Hahaha, die Spook (-: Jouw dagen zijn nooit saai.
    Blijf gezond!

    Geliked door 1 persoon

  4. Ik werk nu al sinds maart bijna elke dag thuis, denk dat ik in totaal nog maar 6 keer op kantoor ben gaan werken, dus ik raak het wel gewoon zo. Lekker rustig. Een hele tijd hebben we zowat elke morgen ge-skyped met elkaar, maar dat raakte in het slop. Nu iedereen weer meer verplicht thuis moeten werken, staat er voor vandaag alvast weer een online vergadering gepland en daar ben ik wel blij om!

    Geliked door 1 persoon

  5. Ik vind het knap dat mensen kunnen thuis werken, ik zou dat niet kunnen, heb het ook wel gedaan, maar echt een crime! Ik zou het nodig hebben om eruit te gaan, naar een ander pand dan thuis. Respect voor jou en allen die dat doen! mijn werk ligt dus stil, als vrijwilliger, al sinds de lockdown van maart trouwens, nog altijd zijn mijn cliënten wel op de dbs, maar in een andere formatie dan voorheen. Ze roeien met de riemen die ze hebben, zonder vrijwilligers, tot nu goed gaat het redelijk in elk geval.

    Dat jij vol schoot om het brilletje kan ik mij ook heel goed voorstellen, dat iemand nog zoiets doet. En bijna met pensioen, die artsen heb ik graag, maar helaas… het wordt telkens jonger en jonger.

    Sterkte met Bram, en Spook… hahaha ja, hier hetzelfde met Picasso, die ook half op mij toetsenbord komt liggen en ineens gebeurt er van alles. grrrrrrrrr 😉

    X

    Geliked door 1 persoon

  6. Fijn je nog eens te lezen 🙂

    De blik van Spook spreekt boekdelen 🙂

    Hier is het ook soms lastig dat thuiswerken, als je nog geen twee maanden in dienst bent heb je een hele hoop vragen en dan telkens bellen of chatten is moeilijk. Maar inderdaad, de rust is wel fijn. En jouw werk, petje af!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s