5 jaar

Het is morgen alweer vijf jaar geleden dat Fenna is overleden.

Vandaag vijf jaar geleden kreeg ze haar hersenbloeding in de Lidl.

Remco dacht er vanmorgen aan en stuurde mij een appje.

Ik vraag me af of ik de afgelopen vijf jaar wel bewust heb meegemaakt, zo snel lijken ze voorbij gevlogen.

Het gemis is nog even groot.

Ik mis mijn vader. Mis mijn moeder, mijn zusje. Mis òns.

Mis het om ergens deel van uit te maken. Om ergens bij te horen. Veilig. Geborgen. Gewenst. Geliefd en altijd welkom en ‘eigen’.

Geen gast.

Het met elkaar verdriet te kunnen delen, elkaars tranen drogen, elkaars hand vasthouden en erover kunnen praten, tot vervelends aan toe.

Herinneringen ophalen aan goede tijden. Samen foto’s kijken. Met port. Met sherry. Met wijn.

Samen aan een half woord genoeg hebben.

Ik mis het zo.

Dat alles.

Ja, dat gekke, soms totaal disfunctionele gezin dat wij vormden.

Een front.

7 gedachtes over “5 jaar

  1. Ik begrijp je gevoel zo goed .In de tuin zitten met mijn broer een hapje een wijntje .Toen maakte ik de opmerking ”galgen humor” ,we zijn nu weesjes maar weer hebben elkaar nog .Een jaar later was ik de enige van ons 4tjes die over was .Het doet nog zo vaak pijn en voelt zo vaak eenzaam .
    Liefs Elisabeth

    Like

  2. Vijf jaar geleden…Wat vliegt de tijd. Zelfs als je het minder goed naar je zin hebt. Als je had gezegd dat het er drie waren, had ik je ook geloofd.
    Mijn oma zei dat het gemis alleen maar groter werd in plaats van minder.
    Je mist je veilige haven waar je altijd welkom was.
    Sterkte liefie ♥

    Geliked door 1 persoon

  3. De laatst overblijvende van een gezin is ook eenzaam, gewoon omdat je niemand meer hebt die er altijd was en álles van je weet. Waarmee je samen jeugdherinneringen op kunt halen, ook als die soms minder leuk waren. Verdrietig,en ik kan het helaas niet voor je oplossen, je kunt alleen jezelf eruit zien te worstelen.Dikke knuffelXXX

    Geliked door 1 persoon

    • Dank je wel Riet. Gelukkig zijn het maar momenten, oké, soms dagen zoals op een dag als vandaag. Het gemis is deel van me geworden. En ondanks dat verdriet en die eenzaamheid, voel ik me ook gewoon gelukkig en gezegend met alles wat ik wel heb. Liefs X

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s