Single and over 50: Tinderen

Tinderen! Kent u het?
Ik vind het geweldig!!

Wat is er toch veel veranderd in twintig jaar tijd. Toen de vader van Kylian en ik uit elkaar gingen bestond dat natuurlijk nog helemaal niet. En gelooft u me maar als ik vertel dat het niet meevalt om als alleenstaande werkende moeder van een Terrible Two / kleuter een sociaal leven op te bouwen. Mijn vriendinnen hadden gewoon hun eigen gezinsleven en uitgaan deed ik slechts 1 vrijdag per vier weken na mijn avonddienst in week 4.

Als Hyves, FB, of Tinder toen had bestaan zou ik me vast minder eenzaam gevoeld hebben. En toch maakte ik er op mijn manier wel wat van. Internetforums waren toen net een beetje in opkomst. Ik was lid van 1ouder.nu en heb ooit nog eens een picknick voor een man of 25 + kids in het Twiske georganiseerd. Gut, en ik probeerde tussen alle bedrijven door ook nog een eenoudermagazine op te zetten. Ik had hiervoor zelfs nog een middag langs mogen komen bij de oprichter van de daklozenkrant die het erg leuk vond dat ik zo gedreven en enthousiast was. Ik moet de map nog ergens hebben liggen.
Voor wat betreft de zoektocht naar een nieuwe liefde had ik een advertentie gezet in een Amsterdams blad -hoe heette die geel-kleurige krant ook al weer🤔?- In mijn advertentietekst stond zoiets als: ‘…zoekt alleenstaande vader om samen in de zandbak zoete broodjes mee te bakken’
Ik kan mij nog goed herinneren dat er een grote dikke envelop werd bezorgd met de brieven. Er zat een brief bij van een politieman bij uit Purmerend en nog een leuke man waar ik later nog eens op een zondagmiddag mee heb afgesproken bij Balkon café op het CS waar mijn datingavontuur ook direct mee was geëindigd. Ach, ik stond ook helemaal niet open voor andere mannen, ik mailde van 2000 tot ik Rem leerde kennen zeker 1 keer per week met Robin in Perth -we hebben overigens nog steeds contact- maar destijds vormden de mailtjes van Robin de lichtpuntjes in mijn bestaan. – Op het amoureuze vlak dan-
Maar goed, we zouden het over Tinder hebben, ik dwaal weer veel te veel af.

Voordeel van Tinder ten opzichte van Relatieplanet is dat je eerst een match met elkaar moet hebben voor je een berichtje kunt schrijven. Tinderen is eigenlijk heel simpel: je krijgt een foto in beeld al dan niet voorzien van tekst. Vind je het wat dan veeg je de foto naar rechts, vind je het niets dan veeg je naar links.

Om u een beeld van de praktijk te geven:

Direct gaan bij mij naar links:
Schimmige foto’s, geen foto’s at all, alleen zonnebrilfoto’s, familiekiekjes met afgeknipte ex, halve selfies, kerstboomfoto’s, ik & Boeda’-foto’s….

Verder veeg ik naar links:
…Foto’s met bier, veel tattoos, mannenkruizen, gebloemde / geblokte overhemden cq bermuda shorts, rode broeken, ontblote bovenlijven met en zonder borsthaar, langer dan drie-dagenbaarden, spiegelkiekjes, zichtbare mee-eters /neus- of oorhaar, sportschool foto’s, op een stilstaande motor (doe eens gek, maak een wheely), achter een stuur van auto/ truck/ sloep (why?), foto’s met post- mortale vissen.

Waar ik dan wel weer blij en nieuwsgierig van word:
Foto’s van mannen die muziek maken -liefst sax, maar gitaar doet het bij mij ook lekker-, mannen met een (h)eerlijke lach, Bourgondische keukenprinsen-liefst met hip kookschort (+ natuurlijk de afbeelding van het resultaat, erg belangrijk!!) Verder mannen in een mooi maatpak evt. met halfvol wijnglas. Of van die stoere berenburgmannen op een zeilboot, liefst bij windkracht 9.
Eigenlijk al van dat.

Ben je door mijn visuele selectie – wat op zich best een prestatie te noemen is-, dan kijk ik vervolgens naar de naam. Alles waar een verkleinend ‘ie’-of ‘tje’ achter geplakt is veeg ik linea recta alsnog naar links mijn virtuele afvalbak in, sorry Wimpie en Dirkje. Ook mannen met fictieve namen als bijvoorbeeld ‘Mr Right’ zijn bij mij aan het verkeerde adres.
Er is niets mis met mannen die het gewoon bij hun eigen naam houden, mocht dat te eng zijn dan verzin je desnoods een fictieve, maar laat me je wel serieus kunnen blijven nemen alsjeblieft!

Komen we bij scholing:
Het maakt me niet uit wat voor opleiding je hebt gevolgd als je maar goede manieren hebt, verstand hebt van zaken waar ik geen verstand van heb, je eigen geld verdient en ik een beetje met je kan sparren is het voor mij al snel goed. Tenenkrommend: ‘Universiteit vh leven’.

Beroep? Maakt me ook niet zoveel uit maar iemand die ‘Iets met treinen’ doet verdenk ik -al dan niet terecht- van een paar trekjes uit het autisme spectrum. En met iemand die
‘iets met kinderen’ doet wil ik liever gewoon helemaal niets te maken hebben. Verder maakt het me echt niet zoveel uit, hoewel ik een sterke voorliefde begin te ontwikkelen voor troubleshooters, chef-koks, klusjesmannen, fysiotherapeuten, en managers in de financiële dienstverlening😉altijd handig natuurlijk.

Afstand:
Da’s best een dingetje bij Tinder hoor mensen. Het kan namelijk zomaar gebeuren dat iemand uit Drachten, Hoogeveen-Sappemeer of Weert op een flauwe zondag in z’n van Gilsje jouw kilometerstraal binnen zeilt, inclusief kookschort en sax! Heb je zomaar ineens een match. En geloof me, hoe verder ze wonen hoe aantrekkelijker ze zijn.

Mocht je door de eerste twee selectierondes zijn gekomen dan wordt het tijd om de tekst onder de loep te nemen:
Afvallers: rokers, jippies (van die overactieve mannen waar je al moe van word als je alleen al naar hun foto’s kijkt),
anderstaligen, geen tekst at all, quotes van ‘n ander, open haard slash strandwandelingenromantiek, spirituele diepgravers, teksten als: ‘niet in een hokje te plaatsen’, ‘keep iT simple, life is short’, ‘carpe diem’, mannen die een ‘meisje’ zoeken, ‘authentieke jongen’s en ‘vrolijke humoristische jongemannen’ (van 55+hé😁)

Wat ik dan wel weer leuk en / of interessant vind:
‘Bella Italia’, en je hebt me gewoon bij ‘Zuid Frankrijk’ of ‘appeltjes stoven in de tuin’.

Twijfelachtig:
flexitariers, introverte extraverts en vice versa, easy going mannen, ONS geen probleem – daar had ik wel even over moeten nadenken-

Maar ach, zo heeft weer mens natuurlijk zijn eigen voorkeuren, dit vertelt slechts iets over de mijne en niet of iets goed of fout is.

Anyway, als je een beetje mazzel hebt en het is je gelukt om wat matches te scoren dan begint het eigenlijke werk pas. Over het algemeen wacht ik tot de man een berichtje stuurt. Heb ik na 24 uur geen bericht dan delete ik hem van mijn lijstje. Graag of niet.
Meestal komt het wel tot een chat. Als een gesprek echt nergens over gaat/ niet lekker vanzelf loopt zeg ik gewoon netjes gedag en verwijder hem van mijn lijst. Het gebeurt ook wel eens dat iemand mij heeft gematcht en mij dan alsnog verwijderd nog voor er een berichtje is verstuurd. Het hoort er allemaal bij en ik zou het zeker niet te serieus nemen. De helft van de mannen op Tinder is nl. alleen op zoek naar seks volgens mij, maar er zitten ook zeker hele leuke normale nette mannen tussen.

Al met al vind ik Tinderen best ontspannend, zeker het swipen, kan ik helemaal in flow van raken, het is net zoiets als zegeltjes plakken.
Soms heb ik er wel weer een poos genoeg van en dan zet ik mijn profiel gewoon tijdelijk op ‘onzichtbaar’. Het hoeft ook niets te kosten verder, in tegenstelling tot veel andere datingsites.

Tot zover even een eerste verslagje over het leven als single vrouw in de overgang anno nu😇