Gebruis

Wat is de wereld soms toch weer klein: kwam ik zomaar een oud klasgenootje tegen tijdens de NMLK-borrel zaterdag.
‘Jij bent Narda toch?’
Een tip: de mensen die je sinds je jeugd niet meer hebt gezien herken je eerder aan hun ogen en mond dan aan hun postuur.
Wij hadden slechts een jaar bij elkaar in de klas gezeten.
‘F? Ben jij het? Jee, wat leuk zeg, kun je je nog die zogenaamde pyjamaparty herinneren bij jou thuis?’
Er was trouwens geen pyjama aan te pas gekomen.
Wel rum.
Witte rum.
Veel witte rum.
-Gelijk mijn laatste witte rum ooit zeg maar-
F wist het pas weer toen ik begon over het glaasje draaien. Is mijn geheugen dan echt zoveel beter dan dat van anderen?
Vijftien zullen we zijn geweest. ‘Je was groot fan van Michael Jackson. Thriller, weet je nog?’ Ze wist het niet meer.

Ze haalde een wijntje voor ne en even later proosten we samen. Nee, kinderen had ze niet.
‘Jij wel?’
Onze ouders kwamen ter sprake.
Haar moeder die pas overleden was. Haar broer kwam ter sprake en daarna mijn zus.
‘Jee Narda wat erg, zo snel achter elkaar?’
F. had het wat carrière betreft uiteindelijk beduidend beter gedaan dan ik.

Na een poosje sloten we aan bij een ander groepje. Het was een personen aangenaam groepje, ik heb me die avond wederom zeer goed vermaakt met allemaal nieuwe mensen.
-Komende zaterdagavond is trouwens mijn eerste zelf georganiseerde evenement, best spannend hoor, maar dan wel leuk spannend. Een persoon heb ik al op het zeilweekend leren kennen, dus dat is toch wel fijn. Wordt trouwens een drukke zaterdag want overdag heb ik de eerste cursusdag van de 3-daagse IPSO training, i.v.m. de schrijfworkshop die ik samen met V. ga geven.
Straks, om half elf is trouwens de eerste bijeenkomst. Ik vind het zo mooi en bijzonder dat ik dit mag gaan doen, dat ik misschien iets kan betekenen, ook al is het maar zo weinig. Ik ben heel benieuwd.
Erover gaan schrijven kan ik natuurlijk niet echt.

Net zoals ik niet over mijn OR ervaringen tot dusver kan schrijven. ‘Heel bijzonder’ en ‘fascinerend’ is het zeker allemaal. Ik moet nog zoveel leren, er valt zo ontzettend veel te lezen.
Maandag en dinsdag ga ik trouwens op OR cursus. Zandvoort. Hotel naast het strand.
Ik heb er heel veel zin in!

Vanavond is de opening van het restaurant waar Kylian manager is. Een nieuwe chef, een nieuwe kaart, en een nieuwe naam. Alle reden voor een feestje dus! Joyce gaat met me mee. Gewoon een paar uurtjes, hapjes en ‘n drankje. Rond negen uur taaien we af, zo hebben we afgesproken. Morgen gewoon weer de trein van half zeven

Niet alleen dat we daarom bijtijds weggaan hoor, ik ben nl. ook een beetje moe en raar in mijn lijf de laatste tijd. Zo weeïg, snel buiten adem en zo. Dacht eerst dat het de nasleep was van die kou in mijn hoofd. Blijkt dus dat ik gewoon bloedarmoede heb. Denkt u nou niet gelijk dat ik gewoon teveel wil doen hoor, van de activiteiten die ik hier genoemd heb kríjg ik juist energie. Gister heb ik ijzertabletjes voorgeschreven gekregen en ik moet over twee weken weer even mijn bloed laten prikken.

Goede reden om mezelf met een sappige tournedos te verwennen, nietwaar? Speaking of which: afgelopen zondag hebben Kylian en ik eindelijk de dinerbon die we nog hadden van ons feest vorig jaar opgemaakt. Kylian was zowaar zondag vrij omdat hij op maandag en dinsdag de opening moest voorbereiden. Heerlijk gegeten en lekker bijgekletst. Hij wordt zo volwassen nu hé, echt een vent wordt het, leuk hoor. Wat ik ook leuk vond was dat hij dingen die hij moet doen op zijn  werk die hij nooit gedaan of geleerd heeft net als ik even opzoekt op YouTube. Visueel!

Valt me op dat ik de laatste tijd steeds vaker gewoon updates schrijf dan voorheen. Het lijkt misschien net alsof er niet zo heel veel gebeurd in mijn hoofd. Dat is niet zo, mijn hoofd tolt als nooit tevoren, maar dan wel met andere dingen. plaats  van zorg, ziek, dood en gemis. (Hoewel ik ze heus dagelijks nog mis). Er is weer meer plaats voor werk, loopbaan, OR, workshop, huis, dat soort dingen. Gewoon. Normále dingen die je laten voelen dat je leeft.
Bruist.
Ondanks ‘gebrek aan’

Advertenties

11 gedachtes over “Gebruis

  1. Heel fijn dat je hoofd weer bruist van de normale dingen, maar ja, wat je zegt, kun je erover schrijven? Hier een beetje hetzelfde, het verleden is het verleden, met hier en daar zeker gemis, en het heden gaat niet altijd iemand wat aan, dus is het soms even schipperen, maar dat kunnen wij wel toch? 😉

    Wat betreft de oude klasgenoot, hahahaha ik moet erom lachen, wat ik mij dan afvraag, ik herken dat wel namelijk, dat ik dan nog zoveel weet als… dat de ander dan zelf bijna niets meer weet, dat ik mij afvraag, hoe kan het? Dat jij je mij dan nog zo herinnert, wat is de trigger dan… 😉

    X

    Like

  2. Waarschijnlijk onthoudt ieder mens het best de dingen die het meest indruk gemaakt hebben en wát er indruk maakt kan van mens tot mens verschillen natuurlijk. Fijn dat er weer bruisruimte in je hoofd is, houden zo! Trouwens, bloedarmoede loop je niet op door teveel te doen maar kán met je eetpatroon te maken hebben.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s