Systematische gezinsopstellingen 3

Nieuwe inzichten

De reden dat ik ‘alles wat er gebeurd is’ nog steeds niet helemaal kan afsluiten heeft meer nodig dan alleen het het wachten op het gevoel van bevestiging dat mijn idee over ‘hoe het zo gekomen is’ (lees: waarom ik nog leef en best gelukkig ben, terwijl mijn zus depressief is geworden, rond haar 27ste verslaafd is geraakt, en uiteindelijk aan een hersenbloeding is overleden ) correct is.
Ik bekeek en beoordeelde het eigenlijk alleen vanuit mijn eigen wereldbeeld, mijn eigen kaders, eigen normen. (Dat was voor mij ook de enige manier om mij staande te houden).

Na de NLP dag van gister werd mij ineens duidelijk hoezeer Fenna eigenlijk tevergeefs bij mij naar begrip en erkenning heeft gezocht.

Zelf heb ik de systematische opstelling gister vanaf de zijlijn bekeken. Actief daaraan deelnemen voelde niet goed, niet correct. Want hoewel Fenna vast heel graag gewild had dat ik dat deed heb ik de wens van mijn ouders hierin te respecteren.
Bovendien leek de systematische opstelling van mijn ouderlijk gezin veel te heftig voor degene die ik gekozen zou hebben om mijn zus te spelen. Fenna was nogal intens.

Na de opstelling gebeurde er nog iets heel bijzonders waar ik maar weinig van begreep. (Soms moet je kennelijk ook alleen maar voelen, een leerpuntje voor mij). Ik zal daar niet te veel over uitweiden maar het eindigde met alle zes vrouwen in een groepsknuffel! De meesten huilden. Ik stond samen met S. (mijn maatje van de eerste dagen) achteraan, en het voelde voor mij alsof ik ze allemaal moest beschermen en kracht geven, waardoor ik zelf ook weer sterker werd en voor mijn gevoel groter werd.

Gisteravond heb ik weer de bespreking van Fenna haar geboortehoroscoop, haar volgeschreven kladblaadjes, de passage uit het boek van M2 en haar deprimerende tekeningen bekeken op mijn blog.
Pas nu vóélde ik ook echt hoe onbegrepen zij zich heeft gevoeld.

Ik heb nu een breder zicht op mijn eigen aandeel in haar geschiedenis.
Het voelt nu heel klaar voor mij dat ik dat stukje nog op moet lossen voordat Fenna rust zal vinden,

-al is het alleen maar in mìjn hoofd.-