Systematische gezinsopstellingen 3

Nieuwe inzichten

De reden dat ik ‘alles wat er gebeurd is’ nog steeds niet helemaal kan afsluiten heeft meer nodig dan alleen het het wachten op het gevoel van bevestiging dat mijn idee over ‘hoe het zo gekomen is’ (lees: waarom ik nog leef en best gelukkig ben, terwijl mijn zus depressief is geworden, rond haar 27ste verslaafd is geraakt, en uiteindelijk aan een hersenbloeding is overleden ) correct is.
Ik bekeek en beoordeelde het eigenlijk alleen vanuit mijn eigen wereldbeeld, mijn eigen kaders, eigen normen. (Dat was voor mij ook de enige manier om mij staande te houden).

Na de NLP dag van gister werd mij ineens duidelijk hoezeer Fenna eigenlijk tevergeefs bij mij naar begrip en erkenning heeft gezocht.

Zelf heb ik de systematische opstelling gister vanaf de zijlijn bekeken. Actief daaraan deelnemen voelde niet goed, niet correct. Want hoewel Fenna vast heel graag gewild had dat ik dat deed heb ik de wens van mijn ouders hierin te respecteren.
Bovendien leek de systematische opstelling van mijn ouderlijk gezin veel te heftig voor degene die ik gekozen zou hebben om mijn zus te spelen. Fenna was nogal intens.

Na de opstelling gebeurde er nog iets heel bijzonders waar ik maar weinig van begreep. (Soms moet je kennelijk ook alleen maar voelen, een leerpuntje voor mij). Ik zal daar niet te veel over uitweiden maar het eindigde met alle zes vrouwen in een groepsknuffel! De meesten huilden. Ik stond samen met S. (mijn maatje van de eerste dagen) achteraan, en het voelde voor mij alsof ik ze allemaal moest beschermen en kracht geven, waardoor ik zelf ook weer sterker werd en voor mijn gevoel groter werd.

Gisteravond heb ik weer de bespreking van Fenna haar geboortehoroscoop, haar volgeschreven kladblaadjes, de passage uit het boek van M2 en haar deprimerende tekeningen bekeken op mijn blog.
Pas nu vóélde ik ook echt hoe onbegrepen zij zich heeft gevoeld.

Ik heb nu een breder zicht op mijn eigen aandeel in haar geschiedenis.
Het voelt nu heel klaar voor mij dat ik dat stukje nog op moet lossen voordat Fenna rust zal vinden,

-al is het alleen maar in mìjn hoofd.-

17 gedachtes over “Systematische gezinsopstellingen 3

  1. Een syst.gezinsopstelling kan enorm bevrijdend zijn, zonder dat je je ouders tekort zou doen of dat je respect voor hen zou verdwijnen. Wat bijzonder om dit blog te lezen en te zien (?) dat jij, geboren na een miskraam, wellicht altijd hebt geprobeerd om dat gat in jullie gezin op te vullen. 😘

    Like

      • Hoi Soof,

        Eind oktober ga ik naar een aanvullende workshop (dezelfde vrouw). Ik voelde me heel goed en veilig bij jaar en weet zeker dat zij noet zomaar iets doet. Ze heeft onder andere ook een managersfibctie in het bedrijfsleven gehad en doet inmiddels elf jaar aan systematische opstellingen.
        Voor wat betreft de onhandige opmerking van mijn moeder: ik heb dat eigenlijk gewoon als feit aangenomen en daar verder nooit echt last van gehad. Vond het wel heel erg leuk voor mijn vader dat hij een kleinzoon kreeg.

        Like

  2. Lieve Narda,
    je bent er nog lang niet klaar mee, denk ik zo. Je zus voelde zich niet begrepen door jou, maar je weet toch: dat is écht niet jouw fout. En al kwamen jullie uit hetzelfde gezin, deelden veel dezelfde ervaringen, toch ging het met haar een hele andere kant op. Maar zij was ànders – en daar kun jij niks aan doen.

    Mijn zoon is ook de enige van de hele familie die ‘anders’ is, niemand begrijpt hem, zegt hij. Mijn ouders hebben zich ook al honderd maal afgevraagd, hoe komt dat toch? Wat is er mis gegaan? Zelfs als je er zogezegd alles aan probeert te doen, gaat het toch nog mis. Of ‘mis’ in onze ogen, ja. Volgens onze maatstaven.

    Je wil altijd het beste, voor je omgeving: je zus, je ouders, je kind,… en je geeft jezelf de schuld als dat niet lukt. Maar is dat wel nodig? Het ligt niet aan ons.

    Misschien moeten we dringend eens samen een wijntje drinken – en over leuke dingen praten ook. 🙂

    Geliked door 1 persoon

    • Mag ik me (gemakshalve) bij Tiny aansluiten. Het is in dit leven onmogelijk om alle kaders van waaruit je naar dingen zou moieten kijken te snappen. Ik leef nu al 21 jaar dag in dag uit samen met mijn echtgenote, en geen van beiden hebben denk ik goed door vanuit welk “kader” de andere naar de wereld kijkt. En mogelijks is dat kader de ene dag ook nog verschillend van de andere. Het is nu eenmaal zo dat je alle inzichten niet op het moment zelf kunt genereren. Sommige hebben gewoon hun tijd en evolutie nodig. Hoe jammer dat ook is. Maar dat is leven.
      Take care.
      Dank voor het openhartige stukje.

      Like

      • ‘Als de leerling klaar is, verschijnt de meester’, een Tibetaans gezegde dat ik prefereer op te vatten als: alles komt op zijn tijd, als je daar klaar voor bent.
        Dus ook bepaalde visies en. inzichten. Dank voor je waardevolle reactie Bentenge

        Like

  3. Lieve Narda, aangrijpend dit te lezen…
    reacties op papier zullen nooit volstaan.
    We zijn allemaal wie we zijn, ook al zijn “we” bloedverwanten. Fundamenteel kan je een karakter niet veranderen, je karakter ligt vast en bepaalt hoe je tegen de wereld aankijkt. Mijn broer is bijna ten onder gegaan aan de dood van mijn mama, ik heb me daar heel lang verantwoordelijk voor gevoeld..maar dat kan en mag niet. Ik ben hem niet en hij mij niet…
    Jij bent niet verantwoordelijk voor het leven van je zus, je kan proberen haar te begrijpen, maar jij bent jij en bekijkt alles door jouw ogen.
    Liefs xx

    Like

  4. Ik zeg niet veel .Ik ben jaloers geweest boos en verdrietig en zelfs zo machteloos .Ik heb ”begrepen” en gesteund zoveel ik kon en hij werd slechts 45 jaar . Het lijkt nooit echt ”over ” te gaan al die gedachten .Ik heb gedaan wat ik kon en jij ook daar twijfel ik niet aan maar soms kun je gewoon niet meer doen
    Liefs Elisabeth

    Like

    • Misschien gaan die gedachten ook nooit over. Er gebeurt altijd wel weer iets (in je hoofd) wat weer een andere blik geeft.
      Ik denk dat onuitgesproken dingen altijd een issue zullen blijven als iemand onverwachts sterft. Soms is daar inderdaad kwaadheid, soms intens verdriet, soms even berusting.
      Ik snap wat je voelt. Liefs x

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s