Over mijn afwijzing, een bijzonder mooi blog, NLP en de eerste tree

Bistro-setje en de truttige gansjes… ik kon ’t niet over mijn hart krijgen ze te dumpen.

Ergens las ik laatst: ‘Je hoeft niet de hele trap te zien om de eerste tree te nemen’. En ik besefte mij dat dat eigenlijk wel is wat ik wil, voor dat ik die eerste tree op stap. En meestal zie ik die trap ook wel, in de vorm van een plan A voor me, eventueel met een splitsing erin naar plan B.

Maar nu leer ik eigenlijk dat het gewoon gaan stáán op die eerste trede al gewoon een beetje een ander uitzicht geeft. Ik zie nu mogelijkheden die ik vanaf de grond nog niet zag. Er komen met dat kleine stapje dus zomaar ineens wat meer dingen binnen handbereik. Dat was best wel een eye-opener voor mij.

Nog iets:
Afgelopen week ben ik naar de voorlichtingsavond van NLP geweest, en ik ben er nu nog meer van overtuigd dat het mij zou kunnen helpen, dus ik heb mezelf -heel stoer- opgegeven voor de intensieve cursus in de eerste twee weken van mijn vakantie. De derde week kan ik bijkomen in Turkije. Ik ga op single reis, lijkt me zo leuk. Zit al weer in een Ieniemienie app-groepje met twee vrouwen die in dezelfde periode gaan. Jawel, mijn sociale leven viert hoogtij tegenwoordig!

Wat ik precies verwacht te halen uit de cursus NLP practitionar?
Ik hoop dat ik leer om wat assertiever te worden en handiger mijn grenzen kan stellen. Vaak laat ik dingen maar voortkabbelen tot het mij echt te gortig wordt en dan komt mijn mening voor een ander soms hard en bot over. Ik lijk dus assertief, maar ben dat helemaal niet zo.

Verder zal het gaan over familie opstellingen, ik ben daar erg benieuwd naar, en hoop dat stuk d.m.v. NLP af te kunnen sluiten.
Dat bot overkomen is echt iets wat ik overgenomen heb van mijn vader. Hij was soms zo ontzettend tactloos en bot. Hij besefte dat gewoon niet eens.

Daarnaast wil ik ook handvatten vinden om maat te houden. Ik vind van mezelf dat ik teveel wijn drink, (echt niet idioot veel hoor!) en daar wil ik wat mee. Daarin spelen mijn overtuigingen ook een rol. Mij is (bijna;) met de paplepel ingegeven dat wijn drinken bij gezelligheid hoort. Dat het goed voor je is. Een oplossing.
Ontspanning biedt. Een beloning is. Onbewust werkt zoiets door. Ik moet niet korte termijn denken (lekker, wijntje, gezellig+verdiend) ik moet meer lange termijn gaan leren denken.

Voor ik het vergeet:
Afgelopen week kreeg ik de reden van mijn afwijzing: Ik zat bij laatste 10 kandidaten (van de 94). Maar de andere kandidaten hadden een bredere werkervaring, dus niet alleen binnen de zorg maar ook in andere beroepsgroepen en met werkzaamheden die boven de gewone secretaresse taken uitstijgen. En dat is waar ze naar zochten.(Dit stond helaas niet in de vacaturetekst).
Denk aan maken en bewaken van budgeten, jaarverslagen, begeleiden van leerlingen, scholingsprogramma’s monitoren, presentaties houden, coachen, fondsen werven, juridische achtergrond. (Je gaat je dan toch een beetje afvragen wat de teamleider zélf allemaal aan kwaliteiten in huis heeft🤔)

Zo, u bent weer bijna helemaal op de hoogte van mijn wel en wee. Bijna ja, want ik ga u natuurlijk niet alles aan uw neus hangen.
Straks komt Rem even de wasmachine repareren (hij is weer stuk ja). Vanmiddag lekker een beetje oetelen: auto wassen, rozen snoeien, kast opruimen, beetje lezen in mijn nieuwe (NLP) bijbel…
Vanavond of morgen misschien iets afspreken met Willem. Als hij tenminste geen date heeft, want hij ligt behoorlijk goed in de markt.

Mocht u nog een hele fijne leestip willen:https://amsterdammonrovia.wordpress.com
Dit is een bijzonder mooi en leerzaam blog over het wonen en leven tussen andere culturen.
Gerlinda was mijn teamleider ten tijde van het overlijden van Fenna.
Ik vind het zeldzaam mooi om te lezen. Brengt me automatisch terug naar mijn eerste alinea: Daar zit ze dan, weer in een nieuw land waar ze helemaal opnieuw een leven moet zien op te bouwen, stap voor stap, tree voor tree.
Zij kan dat!

Fijn weekend!