Over verdriet dat slijt, andere vaders, vakantieplannen en een decadente zoon

Vandaag alweer de vierde vaderdag zonder bijbehorende kam / puzzelboek / geranium. Gek toch, hoe de menselijke geest zich uiteindelijk aanpast aan verlies. Je gelooft eerst niet dat het verdriet ooit zal slijten, maar toch is het waar: de tijd heelt.

Ik herinner mij het verdriet na het overlijden van mijn poes Porky nog zo goed. Nooit, nee nóóit zou ik hier nog overheen komen! Alleen al om te ervaren dat rouw uiteindelijk wél slijt zouden alle kinderen eigenlijk een huisdier moeten hebben. De rauwe, snijdende, stekende pijn die je hart verscheurt en figuurlijk  je borst in tweeën rijt maakt uiteindelijk zachtjes aan plaats voor voorzichtige, weemoedige glimlachjes bij even zo mooie herinneringen.
Ik zal morgen een kaarsje voor mijn vader branden, even luisteren naar Julio en zijn vijvertje netjes schoonmaken. -Misschien geef ik het zelfs even een nieuwe lik zwembadblauw.-

Zag trouwens mijn vader nog voor mijn geestesoog uiterst tevreden in zijn handen knijpen toen ik mijn vakantie boekte afgelopen week. ‘Gewoon doen hoor Nadda!’
Het voelde wel vreemd. En heel erg geld verkwistend. Wat natuurlijk onzin is! Ik ben al jaren niet meer langer dan een week op vakantie geweest. De laatste keer was geloof ik Turkije in 2012. In 2013 werd ik ziek, de jaren daarna stonden in het teken van het mantelzorgen en de dood en vorig jaar besloten we uit elkaar te gaan. Hoezo verspilling😁
Trouwens, ik ga ook maar net acht dagen hoor.

De overige vakantiedagen wil ik nl. gaan besteden aan een cursus NLP Practitioner Intensief. Donderdag ga ik naar de voorlichting avond. Daarna neem ik een besluit.

Thuis loopt het verder wel op rolletjes. De tuindeuren zijn vd week geschilderd, de rozen moeten worden gesnoeid en Kylian is weer terug na anderhalve week villa zitten in Vinkenveen. Hij had tegelijkertijd ook de zorg voor de terrasvegetatie van J. (u weet wel, de voormalig F&B manager aan wie hij zo’n beetje zijn huidige functie te danken heeft). Maar omdat Chef vertrokken is uit het restaurant en het tijdelijk dus rustig is had hij een week vakantie opgenomen. Was dus weer dikke pret daar aan de Vinkeveense plas met z’n vrienden en vriendinnen. En ze troffen het ook zo met het weer. Wat een geluk, het is ‘m zo gegund!

Weet trouwens nog steeds niet waarom ik ben afgewezen. Heb er nog maar een e-mailtje aan HR aan gewaagd. Ben benieuwd of ik nu een echt antwoord krijg. HR heeft mijn vraag wel doorgespeeld en als interne sollicitant hoor je ook geïnformeerd te worden over waarom je afgewezen wordt. Schijnt. Verder rommelt het nogal op het  werk.
Ben nog steeds tussen de bedrijven door met mijn ‘Efficiënt communiceren’ projectje. Afgelopen week heb ik handmatig een pracht van een enquête in elkaar geflanst in Word, ik was er zo verd… trots op. Jammer alleen dat de verpleging wegens werkdruk gewoon geen tijd heeft om ‘m ff in te vullen. (Iets met een cirkel🤔). Da’s nog wel ff een puntje.

Vorige week heb ik trouwens ook een leuk weekend gehad. Zondag was ik met Karin bij Bløf en de Dijk. Het was super gezellig, beter weer hadden we ons natuurlijk ook niet kunnen wensen. Dit weekend hou ik het even rustig. Vanavond heb ik gewerkt, en morgen even lekker in huis en de tuin aan de slag.

Ik wens alle vaders een fijne vaderdag💋

En hen die hen missen veel sterkte😘

Advertenties

13 gedachtes over “Over verdriet dat slijt, andere vaders, vakantieplannen en een decadente zoon

    • Wel heel toevallig… ik had jouw blog nog niet bekeken maar speelde vd week met de gedachte om een klein stukje (iets meer dan 100 km) van de Santiago de Compostela te gaan lopen volgend jaar. Omdat je begon over NLP keek ik zojuist op je blog en wat zie ik? Kwam ook doordat ik vrijdag naar ‘Wild’ had gekeken. En doordat mijn beide ouders la Carretera op hun crematie speelde.
      Volgens mij moet ik jouw blog lezen. Dank voor je reactie!

      Liked by 1 persoon

  1. Wauw wat lekker vakantie.. zal zeker even terug moeten lezen als ik wil weten waar je heen gaat.. maar dat doe ik maar niet. Ik lees het vast nog wel een keer. Die Kylian heeft het toch wel getroffen hè. Mijn schoonzoon huurt al 35 jaar een eiland in Vinkeveen. Ze wonen er zowat… Als je van water en vrijheid houdt is het het einde.
    Succes met je projecten! X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s