Melk

Bijzonder toch, ik dronk gewoon een beker melk. En voor ik het wist zaten mijn gedachten bij onderbroeken met de dagen van de week erop die ze vroeger soms bij gymles droegen.

Heeft u dat ook wel eens? Valt heus te verklaren hoor: ik bedacht me gewoon tijdens het drinken dat het zo fijn is dat de smaak van melk altijd lekker hetzelfde blijft, ongeacht of de wereld op zijn kop staat of je leven in puin ligt: melk is melk.

Via mijn melk gingen mijn gedachten daarna als vanzelf naar de rode beker waarin die zat, en voor ik het wist ging ik in gedachten terug naar bekers waar ik ooit mijn melk uitgedronken had: van de rode naar de zwarte, hop naar de koeienvlekken, en via de vierkante en de dikke groene glazen naar de rood met witte stippen beker die ik van mijn oma had gehad, om via de Goofy-beker van mijn zus uiteindelijk te belanden bij de bekers met oren en gekleurde cijfers van 1 tot en met zes die vroeger thuis aan een rekje naast het aanrechtblokje hingen, niet ver van het Brabantia kammenbakje.

De rode 1 was snel gebroken. De blauwe 2 was van mij. De paarse zes had de anderen uiteindelijk overleefd.

Tja, en via de gedachten dat zoiets toch eigenlijk best educatief was voor die tijd beland je dan als vanzelf op de markt voor de onderbroekenstal waar de genoemde onderbroeken aan een waslijn pronkten en -voilà- ben je zomaar opeens weer in de kleedkamer van school ‘de Schakel’.

De kunst is echter om het dan ook verder daarbij te laten.

Dus dan niet je gedachten verder te laten dwalen naar het truttige losse kraagje van Klasgenootje S. of aan Piet Hazelbach, want voor je het weet loop je dan weer op een regenachtige donkere avond in de Schoorlse duinen dierengeluiden te raden.

Nee, beter is het om de gedachten daar tot stoppen te manen en je bijvoorbeeld af te vragen wat er nou eigenlijk veranderd is, behalve de bekers dan?

Proberen we nu niet nog steeds het leven overzichtelijk te maken? Ontlenen we daar niet nog steeds onze schijnzekerheden aan?

Alles veilig in hokjes.

Etiketten.

Regels.

Vastomlijnde functie omschrijvingen.

Data en afspraken.

Hiërarchie.

Wat zijn we zonder dat al?

Wat zal er met ons gebeuren als we niet meer weten van cijfers en letters, wetten en woorden?

Als je huis je huis niet meer is en je iedereen op de wereld nog moet leren kennen?

Wie zullen we zijn?

Wie ben jij?

Is je beker half leeg of half vol?

En: Wát, WAT zit erin?

Dat is eigenlijk toch de grote vraag.