Een brief voor mijn vader

Hoi pap,

Als je nog geleefd had hadden we vandaag je 82 ste verjaardag gevierd, maar ik denk dat je het wel goed vind zo bij mam, bij Zus, en bij zoveel anderen die al voor je of na je zijn overgegaan. Ik heb in ieder geval een heel berustend gevoel bij jouw dood, al zou ik soms zo graag willen dat je er nog even was. Soms bèn je er ook gewoon volgens mij, al is het dan alleen maar met je stem in mijn hoofd zoals afgelopen maandagochtend, toen ik langs het Guisveld reed en naar rechts keek, naar het plekje in de verte waar ik jullie heb uitgestrooid.

“Vóór je kijken Nadda!!”

Ach pap, het spijt me zo je te moeten vertellen dat Rem en ik uit elkaar gaan. Hij was de zoon voor je die je nooit hebt gehad. Wat hadden jullie veel gemeen samen, zelfs jullie geboortedag: vandaag. Je zou het denk ik maar niets vinden dat Rem en ik gaan scheiden. Of misschien nu ook wel, nu je de situatie misschien wat beter kan overzien. Ik weet het gewoon niet en het doet er ook eigenlijk niet meer toe.

Over het algemeen gaat het best goed met me hoor, maar gister had ik gewoon een off-dag. Deze dagen, jouw verjaardag, de sterfdag van mam morgen, ze zijn zo beladen voor me. Dan loop ik gewoon rond met een dichtgeknepen keel.

Al die herinneringen. Aan heel vroeger, aan twee jaar geleden. Precies twee jaar geleden ging ik eerst naar de mis voor Zus in de kerk, toen door naar de begraafplaats om een plantje bij jouw urn te zetten, en daarna hop-hop door naar het Hospice waar we met taart, paling, haring en een borreltje Rems verjaardag zouden vieren. Maar mam was die dag al niet meer wakker geworden. Het zijn gewoon van die moeilijke dagen nu. Het was wel lief dat tante Nel me zojuist even belde, dat er gewoon iemand is die er even aan denkt. Dan voel ik me niet zo heel erg alleen met mijn verdriet.

Buiten regent het nu pap. Pijpenstelen. Dat zou je vast wel willen weten. -Als eerste gevraagd hebben-. De zomer was maar zo-zo tot nu toe. Vind je het trouwens goed dat ik al je jaargangen Enkhuizer Almanakken weg gooi?

Ik kan ze echt niet allemaal blijven bewaren pap, het spijt me.

Zaterdag komt Neef logeren. Als Kyl en ik trouwens naar Almere Poort gaan verhuizen wonen we ook dichter bij Neef. Nemen we gewoon allebei de trein naar Zwolle, en dan spreken we daar ergens af. Kyl haalt hem zaterdag op. Samen gaan ze dan ook weer een paar dagen in Hilversum op de planten van J. passen. Met Kyl gaat het trouwens best.

Hij heeft afgelopen weekend zijn vader (en diens nieuwe Poolse vriendin) gezien. Het blijft zijn vader hé?! Kyl staat emotioneel wel stevig in zijn schoenen gelukkig. Hij is niet zo makkelijk te kwetsen door zijn vader als zijn halfzus Jess gelukkig.

Nou pap, ik moet mezelf maar eens even een schop onder mijn kont geven nu, want ik heb hier nog niets in huis gedaan, dus vort -vort met de geit.

Hoop dat jullie het goed hebben met elkaar daar.

Ik zal Julio Iglesias straks gezellig voor jullie opzetten. Het is dan net alsof ik dan weer even net als thuis ben op een verjaardag: Jij, die maagdelijk netjes en fris geschoren de kamer nog even snel ‘bijzuigt’ en alvast een grote kan filterkoffie zet, terwijl mam boven zichzelf nog wat zit ‘op te tutten’.

Ik kan de fluitketel al bijna horen.

Liefs xxx

Advertenties

34 gedachtes over “Een brief voor mijn vader

  1. Lieve Narda,

    Wat heb jij toch veel meegemaakt en nog steeds heb je geen rust. Ok heb respect voor de wijze waarop je hier mee omgaat. Ik hoop dat je snel je eigen plekje vindt en je verstandhouding met Remco goed blijft. Ik wens je veel sterkte in deze moeilijke tijd.

    Liefs Irma 😘

    Liked by 1 persoon

  2. Ik weet dat ik nog zelden reageer .Maar nu ,tranen hier omdat je zo mooi ontroerend en herkenbaar schrijft .Zoveel blogs heb ik ook zo geschreven ooit voor mijn familie Sterkte lieve Narda en weet je ze kijken even mee van daarboven ,dat gevoel heb ik ook altijd met mijn familie.
    Liefs Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  3. Dan sla ik maar gewoon even m’n armen(virtueel) om je heen.
    Ja ouders hebben verdriet van scheidende kinderen dus laat het je troosten dat het jouw ouders bespaard is te weten dat je deze beslissing moest nemen, ze zouden het natuurlijk wél begrijpen maar het verdriet om jouw verdriet had pijnlijk geweest. Strekte met al die herinneringen de komende dagen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s