Het is in ieder geval niet saai

De dagen vullen zich hier overdag over het algemeen met werken en lezen (heb me natuurlijk vol overgave gestort op de boeken over echtscheiding, u kent mij inmiddels;) en de avonden vullen zich doorgaans met het kijken naar de herhalingen van Penoza om geen andere reden dat het altijd prettig is om te kijken naar iemand die nog veel dieper in de shit
zit dan jezelf, fictief dan hoor! Als ik sommige verdrietige verhalen hoor van mensen in mijn omgeving dan tel ik gewoon mijn zegeningen: ik leef, ben niet ziek, mijn kind is gezond en redelijk gelukkig, ik heb een baan en het is na de scheiding heus mogelijk om iets kleins voor mezelf te kopen. Liefst wil ik vlak bij een station, lekker praktisch. In Wormerveer, Saendelft, Zaandam of -wie weet- Almere waar je toch 'meer vierkante meters krijgt voor hetzelfde geld (mam!)' Maar wat moet ik eigenlijk in Almere? Almere haven lijkt me dan wel kneuterig maar ik heb een godsgruwelijke hekel aan wind en volgens mij waait het altijd in Almere, of niet soms? Bovendien is woon-werkverkeer dan ook best een gedoetje.

Met Kyl gaat het geloof ik wel goed. Ik moet af en toe zo om hem lachen. Het house-sitten in Hilversum is nu voorbij, maar hij heeft alweer een autootje onder zijn kont hoor: de moeder van Kyls vriend M. is met haar vriend op vakantie en de heren mogen op het huis passen. (een villa in the middle of nowhere, het zal ook nooit 3 hoog achter zijn;) En aangezien M. nog geen rijbewijs heeft, mag Kyl chauffeuren. Hij leert wel lekker goed rijden zo, nu weer een kleine fiat 500 automaat, crème kleurig.
(Echt wat voor MIJ!)

Wat ik trouwens ook erg leuk vond was dat hij zijn nichtje Hannah uit Engeland met haar vriend heeft rondgeleid door Amsterdam. De laatste keer dat ze elkaar zagen was Kyl een baby van 7 maanden. Komt natuurlijk doordat Kyl via Jess zijn halfzus contact met Hannah kreeg op FB toen hij in Perth was.
Het klikte zo leuk dat ze in september weer komen. En omdat Kyl dan weer in Vinkeveen house-moet sitten komen ze daar logeren. En natuurlijk zijn dat ook weer niet gewoon arme sloebers zoals u en ik, welnee, die vriend van Hannah is natuurlijk weer gewoon een zoon van een rijke sheik, -surprise, surprise,- dus meneer viel weer eens met zijn neus in de roomboter want zij betaalden natuurlijk de lunch. Hoe krijgt hij het voor elkaar hé? Terwijl ik me dus gewoon in het dagelijks zweet sta te werken zit meneer doodleuk op zijn gemak in Oud Zuid kreeft te peuzelen in de Seafoodbar.
Vanmiddag is hij weer gevraagd om ergens in een ziekenhuis de koffie/ drank en hapjes verzorgen tijdens een vergadering.
Ik deel het nu wel aan u hier, maar ik hoop dat u snapt dat ik dit nog zo graag had willen delen met mijn moeder. Wat zouden we er samen een lol om hebben gehad. (Mis haar niet alleen daarom natuurlijk, wou niets liever dan dat ze er was om me even een knuffel te geven en moed in te praten).

Maar even terug naar Hannah. Of nee, eerst naar Jess -Kyls halfzus-
Een poosje terug vroeg ze mij wat ik ervan vond als zij toch weer contact zou zoeken met haar vader (narcist). Ik had haar verteld dat ze dan rekening moest houden met het risico dat hij haar weer zou kunnen kwetsen, en het evt. eerst goed met haar psycholoog moest bespreken. Haar anorexia zestien jaar terug was ook niet zomaar uit de lucht komen vallen natuurlijk) Maar goed, een weekje later lag ik met Kyl voetje/neusje op de bank: 'Jess heeft een app naar papa gestuurd met de vraag of hij weer contact wilde en wat denk je dat papa antwoordde mam?'
-laat me raden- 'Nou?'
"Ik heb inmiddels mijn eigen leven opgebouwd, misschien moet je hetzelfde doen met het jouwe".
'En eronder een foto van zijn nieuwe vriendin. 30 is ze. Dat kan toch niet. Hij is bijna zestig. Kijk!'

Gelukkig is Kyl er niet zo vatbaar voor. Hij haalt nog slechts zijn schouders op als hij voor de zoveelste keer wordt gevraagd om met S. mee op vakantie te gaan naar Egypte. 'Prima hoor, ik hoor het wel als je tickets hebt geboekt pap'. Meestal volgen er dan een tijdje later foto's op FB van hem met iemand anders in Egypte.
Maar goed, Hannah is dus ook woest op haar oom. Het is ook net een soap daar, want die nieuwe vriendin is dus de Poolse schoonmaakster van Jean, 'oma van Engeland', de moeder van S. Jean is inmiddels behoorlijk aan het dementeren. Nu gaat Kyl binnenkort ook een keer bij Hannah in Leeds logeren en dan gaan ze samen een dagje naar Jean in Selby.
En dat is toch wel weer erg fijn voor hem hoor. Hij heeft zo weinig familie.

Met mijn (to be: ex) schone stiefvader gaat het trouwens ook helemaal niet goed. En met M. een oomzegger van Rem ook niet. Mijn schoonmoeder heeft dus ook wel verdrietiger en veel ergere dingen aan haar hoofd dan onze scheiding. En mijn schoonzus ook natuurlijk. Om Neef -de zoon van mijn zus- maak ik me ook zorgen. Hoewel hij nu onder behandeling is.

Nou, genoeg akelige dingen weer voor het moment. Laten we vooral ook de mooie dingen blijven zien.

P.s: Voor de mensen die zich af vragen waarom ik lelijke dingen schrijf over de vader van Kyl en Jess op mijn blog: Voor hem maak ik graag een uitzondering. Ten eerste omdat hij in Engeland woont en mijn blog hem dus niet veel kwaad kan doen en ten tweede omdat ik geen enkele compassie voor hem voel.
Ik ben niet meer manipuleerbaar en te kwetsen door hem, maar Jess helaas nog wel.
En Kyl zal het heus ook niet echt allemaal in zijn koude kleding gaan zitten.

Fijne zondag allemaal.
Ik heb een avonddienst dus geniet ook een klein beetje voor mij in de zonnestraaltjes vanmiddag.

Advertenties

10 gedachtes over “Het is in ieder geval niet saai

  1. Een hele boterham om te lezen. Heel wat inhoud ook, voldoende om een heel jaar soap mee te vullen. Alleen is het geen soap, is het bittere realiteit. Ik lees vooral een moeder die niet van plan is om bij de pakken te blijven zitten, hoe erg het voor sommige zaken ook is. En dat màg je ook niet, want het leven flitst voorbij.
    Mag ik je hierbij heel veel kracht toewensen. Het geluk mag eindelijk ook eens jouw richting toe waaien.

    Liked by 1 persoon

  2. Ja jammer, té ver weg anders zou ik je natuurlijk graag even die knuffel komen geven. Snap het wel hoor dat je je een beetje onzeker voelt over “hoe nu verder” maar gelukkig zie je zelf al dat je er relatief goed voorstaat.
    Het is of ik de onzekerheid zie die mijn dochter ruim 10 jaar geleden had over haar toekomst , ondertussen is dochterlief helemaal happiedepeppie in haar nieuwe relatie en heeft ze haar leven weer op de rails, beter dan vóór haar scheiding want ze heeft er ook van geleerd over wat ze nu nog wél en niet wil.
    Het gaat met jou ook goed komen, ik weet het zékerXXX

    Liked by 1 persoon

  3. Is er een start is er een einde? Pffffffffffff Narda… ik wens ooit, echt een snelle ooit, waarin alles in rustiger vaarwater komt voor jullie allemaal!

    Dikke knuffel van mij, en oh ja, in almere wonen.. nah, doe maar niet 😉 Echter wat je zegt, polder is ook altijd wind toch? daar in de kop van…
    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s