Over onze vakantie en over ons work-aholickje

De vakantie zit er op helaas.
Maar wat hebben we een hoop gedaan:
De eerste dagen waren we natuurlijk in Noordwijk waar ik mijn vijftigste verjaardag heb gevierd met mijn mannen. De week erna heeft Rem een waterleiding onder het huis gelegd naar de tuin en hebben we ons Beautje verkocht. Daar zijn we nog best druk mee geweest hoor, veel mail (ik), gebel (Rem) en natuurlijk de bezichtigingen. We hebben de boot uiteindelijk verkocht aan een zeer enthousiast stel uit Den Haag met een zoontje van een jaar of acht, helemaal top! De man wist nog niet veel over boten dus Rem heeft de hele middag met de man en zijn zoontje gevaren om hem alles uit te leggen. Wat zeer werd gewaardeerd: de volgende dag al kregen we drie hele leuke foto’s van hun eerste boottochtje. Ik hoop dat ze er net zoveel plezier aan gaan beleven als wij hebben gedaan.

Daarna was het tijd voor de nieuwe laminaatvloer. Op wat plinten in de keuken na ligt hij erin. En dat was ook het streven, overige klussen kunnen we makkelijk in de weekenden doen: de vloer in de hal, het rooster in de vloer, de deuren en kozijnen, buitenwasbak ophangen, muur schilderen, trap opknappen, ja er moet nog genoeg gebeuren hier hoor, rustig aan!
Tussendoor hadden we ook nog het feest van neef J. die ook vijftig werd en mijn tante Nel, een oudere zus van mijn moeder die tachtig werd. Zo fijn om familie te zien. ‘T is toch eigen hé?!

Vorige week zijn we ook nog even naar Terschelling geweest. Durf het hier bijna niet te bekennen maar ik had me vergist met de boeking dus we waren een dag te laat. Zo stom. Gelukkig kwamen we daar al om half elf achter toen we vroegen of we alvast 1 rugtas mochten laten staan in het hotel. De hotelier reageerde trouwens zeer schappelijk en vond het echt rot voor ons dat er op het hele eiland geen slaapplaats meer te vinden was. Op die ene dag dus 12 km gelopen (het is echt prachtig daar, ik wil zeker terug), op het strand in West geluncht, kwartiertje op het strand gelegen, daarvandaan de bus genomen naar West-Terschelling, daar rondgelopen en terrasjes bezocht. Om half 6 hadden we de langzame boot terug en hebben we uitgebreid gegeten in het à la carte restaurant. Hartstikke leuk was het, en ondanks mijn stomme vergissing hadden we een hele leuke dag!

Met Kyl gaat alles ook goed. In de eerste week thuis heeft hij open sollicitaties gestuurd naar twee restaurants waar hij graag wilde werken. In Beverwijk (waar hij al 4 jaar in de bediening hielp) was nl. niet zo veel werk op het moment. Bij beide restaurants mocht hij (na het eerste gesprek) al direct aan de slag, dus hij heeft voor het restaurant dat hem de meeste uren kan bieden gekozen. Het grappige is dat de eigenaren van dat restaurant ook andere restaurants bezitten in Amsterdam, dus hij heeft inmiddels alweer twee restaurants waar hij sinds vorige week werkt.
In het weekend 10/11 juni kon hij gelijk weer aan de gang als butler in Vinkeveen. Zaterdag moest hij eerst met onze auto naar Amstelveen om een vriend van zijn opdrachtgever op te halen. Onze auto bleef daar dan staan en Kyl mocht met zijn spiksplinternieuwe weet ik veel wat voor idioot dure auto verder rijden naar Vinkeveen om daar weer in superblitse weet ik veel wat voor gave auto van opdrachtgever over te stappen en de heren naar Eindhoven te chauffeuren. De volgende dag moest hij de bbq verzorgen voor een man of acht. Ook heel vervelend en zwaar: de Thaise hulp van de moeder van de opdrachtgever kwam mee om voor Kyl af te wassen.
O, je lacht je echt slap om sommige dingen. Nu had Kyl ook weer wat: hij zou even snel voor een gast diens auto parkeren, zul je net zien: werd hij aangehouden voor alcohol controle. Niets bij zich natuurlijk, en dat vlees lag daar op die bbq…gelukkig kon de politie er wel om lachen. Inmiddels kennen ze hem vast: vorig jaar werd de hele Baambrugse Suwe aan weerszijden afgezet. Iets met het alarmen of zo.
Vanavond mag hij er geloof ik weer een bbq verzorgen. En begin september mag hij weer een poosje huis-zitten, inclusief gebruik van de tweede auto. ‘Is dichter bij school dan ons huis hoor mam, en ik kan daar gratis parkeren’.

Klinkt allemaal hartstikke mooi en fijn (en na mijn periode van achterdocht en wantrouwen) is het dat ook gewoon. Niet iedereen hoeft gelijk ziek en verdorven te zijn als hij geld heeft. Maar goed: hij moet eerst zijn herexamen doen, en dan weer -in ieder geval- twee jaar naar school. Maar eerst nu dat diploma, pfff. Want alles klinkt nu leuk en aardig, en dat is het ook voor een maand of twee, maar als hij niet de rest van zijn werkzame leven in de bediening wil blijven werken zal hij toch ook zijn energie in zijn opleiding moeten steken. Dus zorgen zijn er ook zeker, het is hier heus niet allemaal pais ende vree.

 

Advertenties

21 gedachtes over “Over onze vakantie en over ons work-aholickje

  1. Bootje weg, ga je het niet missen denk je? Tijd voor iets anders hè… Lekker dat de klussen goed lopen!
    En zoonlief heeft het prima voor elkaar zo, echt fijn voor hem en voor jullie. Ik heb kennissen op de Baambrugse Zuwe wonen, mag wel uitkijken… 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Dat is geen vakantie, dat is een werkkamp! Maar soms moet het gewoon gebeuren.
    Het zou natuurlijk best mógen hoor, alleen maar pais en vree, gewoon lekker de voetjes omhoog op die heerlijke zonnebedjes, de katten kieper je gewoon en de struiken.

    Liked by 1 persoon

  3. Voor de katten overduidelijk wel, echt Narda, ik lach met vaak suf als jij ze weer eens neer zet elders, hahahaha

    Rem, gaat dat wel doen, komt goed! En Bootje, altijd fijn als het een goed nieuw thuis heeft gekregen. Ik ze nog steeds zonde, maar ja… ik heb er nooit eentje gehad, dus geen idee hoe dat zou zijn na jaren.

    X

    Liked by 1 persoon

  4. O wat zonde van je reservering. Ja ik herken het met mijn zoon ook, hij had altijd werk en alles wat er bij hoort maar school schoot er vaak bij in. Gelukkig heeft ie het uiteindelijk toch nog positief afgerond maar het heeft hem (en mij zeker) heel wat zweetdruppels gekost….

    Liked by 1 persoon

  5. Oh…jullie Beautje weg! Ga je ‘m echt niet missen?
    Flink een aansteker onder Kyl z’n kont houden en zorgen dat-ie z’n herexamen haalt (-: Hij WIL toch ook niet z’n hele leven in de bediening werken… Dat lijkt me een enorme stimulans.
    Dikke kus ♥

    Liked by 1 persoon

    • Nee, we hebben genoeg aan onze herinneringen aan alle heerlijke boottochtjes die we gemaakt hebben. Tja…Kyl werkt heel veel en hard de laatste weken, soms dagen van 12 uur met 2 x 15 min pauze. Komt wel goed met dat diploma denk ik😁 kus terug x

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s