Overpeinzingen op de zaterdag 2

Naar mate ik ouder word gaat het me steeds makkelijker af om dicht bij mezelf te blijven en voor mijn mening uit te komen. Het komt denk ik ook door mijn opvoeding hoor. Mijn vader was zeer direct tot op het botte af soms. Bij hem hoefde je echt niet te vrezen voor een dubbele bedoeling of een achterliggende sneer. Wat je zag dat wàs hij. We hadden dan ook vaak ruzie. Mén wat hadden we het soms te verduren met elkaar.

Ik lijk wat dat betreft namelijk erg veel op mijn vader. Maar niet iedereen vind dat even makkelijk en aantrekkelijk geloof ik.

Zelf heb ik juist weer moeite met het subtiele en indirecte, alles voor de goede relatie. Je kunt er in mijn ogen maar weinig mee. Ik heb veel liever dat iemand een keer bot maar duidelijk zegt wat er aan de hand is. Dan kun je er over praten, er desnoods een knallende ruzie over maken maar daarna gooi je er
-hoppetee- een berg zand over, schud je elkaars hand en is de lucht weer geklaard. Wat mij betreft dan. Ook dàt heb ik van mijn vader: Over is over, vergeven is vergeven. Daarom vind ik het vaak ook makkelijker om om te gaan met mannen dan met vrouwen. M.u.v. de vrouwen die er net zo over denken en net zo direct zijn als mezelf.

Naast het feit dat ik dus soms behoorlijk direct kan zijn ben ik ook nog eens veel meer op de inhoud gericht dan op de relatie. ‘Het is de toon die de muziek maakt’. Kent u dat gezegde? Ik weet nog zonet niet of ik het daar helemaal mee eens kan zijn, natuurlijk, een prettig melodietje is mooi meegenomen, maar ik hecht persoonlijk veel meer waarde aan de tekst en de boodschap. Ik kan over zoiets dan weer uren malen. Het leidde me als vanzelf naar een van de levenslessen van mijn vader: Je moet mensen niet beoordelen op wat zèggen, je moet ze beoordelen op wat ze dóén.
En inderdaad. Wat blijft er over van de mensen als je hun woorden achterwege laat. Zijn ze ook zo vriendelijk voor je in hun daden? Staan ze voor je klaar als de nood het hoogst is?
Komen ze voor je op? Zijn ze bereid te delen in tijden van schaarste?
Soms vraag ik me zelfs weleens af van sommige mensen hoe ze geweest zouden zijn als ze in de tweede wereldoorlog hadden geleefd. Zouden ze in het verzet hebben gezeten? Onderduikers geholpen hebben? Ik weet dat het rare gedachtekronkels zijn, heus. En zoiets valt natuurlijk echt nooit te voorspellen. Honger en angst doen namelijk hele rare dingen met mensen, vraag het Helder en Vania.

Naast bovenstaande ben ik ook niet altijd even gezellig in de omgang moet ik bekennen. Lekker kletsen over koetjes en kalfjes vind ik lastig/ boeit me meestal gewoon weinig. Vooral niet als er tien zinnen worden gebruikt terwijl de boodschap me al na de eerste zin volstrekt duidelijk is. En terwijl heel veel andere mensen dat gewoon heel gezellig en ontspannend en bindend vinden, ben ik gewoon meestal veel liever alleen.

Nee, erg aangenaam kom ik waarschijnlijk zo niet over.
Best arrogant eigenlijk.
Maar soit!
De mensen die me beoordelen op mijn daden en niet op mijn melodietjes zullen als vanzelf wel in mijn kringetje blijven hoop ik.

Maar hoe denkt u hier eigenlijk over?

Advertenties

31 gedachtes over “Overpeinzingen op de zaterdag 2

  1. Mmm, ik sta bekend om mijn rechttoe-rechtaan houding, ik heb graag duidelijkheid en wind er zelf geen doekjes om, daar sta ik privé én op het werk om gekend. Maar het is zoveel makkelijker om om te gaan met iemand die zich écht voordoet, dat duurt het langste. Alleen moet ik mss af en toe leren een stukje van mijn tong te bijten voor ik er iets uit flap.
    🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Wat raar Narda, het lijkt wel of ik dit geschreven heb, zo herkenbaar.
    Kan jij dan ook zo genieten van een goed gesprek? Niet over koetjes en kalfjes maar een gesprek dat meer de filosofische toer op gaat?

    Liked by 1 persoon

  3. Ik ben ook liever met inhoudelijke dingen bezig dan met onzinnige koetjes en kalfjes. Het moet ergens over gáán en mensen moeten eerlijk en direct zijn. Dat ben ik ook.
    Ik leer wel om dingen iets genuanceerder te verwoorden om de ander te sparen (met wisselend resultaat). 😉
    Die haast herken ik ook. Je snapt al meteen waar die ander naartoe wil en dat schiet maar niet op! Zo frustrerend. Vermoedelijk werken onze hersens te snel.
    Blijf lekker dicht bij jezelf. Daar is niets mis mee.

    Liked by 2 people

  4. Ik houd van eerlijk. Al ben ik dan ook weer niet zo goed in ruzie maken of iemand eerlijk vertellen wat ik niet zo geweldig aan hem/haar vind. Ik verkies jouw manier van communiceren verre boven de glibbers die huizenhoog van de daken schreeuwen maar daar niets van menen of laten merken in daden.

    Liked by 1 persoon

  5. Tja, je maakt niet altijd vrienden met direct zijn maar in veel gevallen is het wel mogelijk een direct antwoord zó in te kleden dat je niemand voor het hoofd hoeft te stoten.
    maar inderdaad , ik ken ook wel iemand die “de volmaakte mens”lijkt en altijd precies weet hoe alles hoort en zou moeten zijn….. alleen bij situaties die haar zélf aangaan altijd een reden vindt waarom zij zélf niet naar die opvattingen hoeft te handelen.
    Je vader had dus gelijk, kijk naar het handelen, dan weet je méér wat je aan iemand hebt.
    Geen energie stoppen in dat soort mensen. Maar ik ga het niet uit de weg als ik er tegenaan loop en kan best lekker strak m’n zegje doen als dat nodig is;-)

    Liked by 1 persoon

  6. Ik heb meestal ook zo’n moeite met de dagdagelijkse praatjes over koetjes en kalfjes. Ik hou er gewoon niet van. En ik weet ook nooit wat zeggen. Volgens veel mensen ben ik ook te rechtuit, maar goed, dat ben ik dan. Ik probeer dingen alleen op een redelijke manier te zeggen.

    Liked by 1 persoon

  7. Ik ben wel hetzelfde alleen kies ik wel uit tegenwoordig, of ik iets zal zeggen, dit hangt ervan af hoe close de ander bij mij staat, zo niet, kan ik zelfs helemaal niets zeggen, staat de ander wel close, dan zeg ik het gewoon, kortom er zijn maar weinig mensen die het achterste van mijn tong zien, ik kies het uit.

    En dat is ook wel zo prettig, ooit was dat anders, mijn ongezouten mening of gedachten, hoe je het wilt noemen, nu denk ik, soi… laat maar gaan.. ze komen er vanzelf wel achter 😉

    X

    Liked by 1 persoon

  8. Ik hou erg van duidelijkheid. Maar ik probeer het wel altijd netjes in te pakken. Botte hakbijlen kunnen soms pijnlijke wonden geven die met een berg zand niet meer te verbergen zijn namelijk… Helder en duidelijkheid dus, maar wel met een beetje gevoel! 😉

    Liked by 1 persoon

  9. Typisch, ik vraag me soms ook af wat mensen in de oorlog gedaan zouden hebben. In het verzet, niets doen, meelopers?
    Ik ben direct. Vaak hebben mensen daar moeite mee maar ik heb een pesthekel om ergens omheen te draaien. Of mensen die geen mening hebben. Ik heb altijd een mening (-:
    Je bent een lieverd, Narda. Niet te hard zijn voor jezelf, dat verdien je niet ♥

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s