Moederliefde-dag

IMG_8825Moederdag.

Iedereen heeft vast wel een herinnering aan moederdag. Al was het maar aan de zelf gekleide asbak op school.
Wat Moederdag voor mij betekent?

Ik hou ervan als ik hoor, zie, of lees over de gelukkige gezinnetjes waarbij de kindjes ’s morgens vroeg in hun pyjamaatjes op bed springen met hun zelfgemaakte cadeautje in hun handjes terwijl de papa -met uiteraard het dienblad met daarop de zelfgebakken kleverige croissantjes, de versgeperste jus en een roos in een klein vaasje volgt. ‘Voorzichtig jongens, niet zo springen. Laat mamma nou eerst eens even rustig wakker worden’. Ik hou van de illusie die het schept. Van de onschuld, de puurheid, het rotsvaste -naïeve- vertrouwen dat er uitspreekt.

Ja.
Zulke herinneringen heb ik ook.
-Vanuit mijn eigen kindertijd dan- en daar kun je lang op teren❤️

Toen ik later eenmaal zelf moeder was geworden was er natuurlijk wèl sprake van een kind, maar helaas niet van een liefhebbende papa, laat staan van een goedgevuld dienblad: het was in die eerste vijf jaren van mijn moederschap mijn bloedeigen lieve moedertje die er voor zorgde dat Kylian met zijn op het kvd in elkaar geflanste cadeautje en een bloem uit opa’s tuin naar me toe kwam huppelen. ‘Geef mama maar een kusje Kyl’. Ze deed altijd zo haar stinkende best om mij ook een beetje een fijne Moederdag te geven.
Desalniettemin had het voor mij toch altijd iets schrijnends. Er was altijd sprake van een gevoel van gemis, incompleet zijn, ja, misschien zelfs wel van gefaald hebben. Zus was -vanwege de afstand- in die tijd ook al de ‘grote afwezige’ op moederdag, wat de zaak er natuurlijk niet veel beter op maakte.
Meestal had ik er dan ook wel voortijdig voor gezorgd dat ik een avonddienst had en liet ik Kyl bij mijn ouders achter. Ik zie hem nog zo huppelen naast mijn vader in zijn gele tuinbroekje, met dat kleine handje in zijn grote knuist. ‘Moet je reuken aan deze bloem Kiel’…
‘Hmmmmm…’ riep Kyl dan terwijl hij opa’s voorbeeld volgde en zijn neusje overdreven diep in de eerste gele roos van dat jaar stak en vervolgens uitzinnig van blijdschap zijn vingertje naar de hemel wees:
‘Oppaahh…vliegteug!!’
Nee, herinneringen aan ‘typische ‘ moederdagen met een papa met een dienblad en evt. een zusje of wat broertjes heb ik mijn kind niet helaas niet kunnen geven. Hij heeft het niet echt gemist, mijn ouders hebben die leegte, als hij zich daar al bewust van was, denk ik meer dan voldoende voor hem ingevuld. Nooit was mijn moeder het zat om met hem hotelletje te spelen, sneeuwpoppen te maken, te knutselen, of te proeven van zijn oneindige imaginaire culinaire hoogstandjes. (Koken was zijn hobby al toen hij nog niet eens kon staan. Denkt u maar niet dat zijn potjes en pannen thuis mochten blijven toen we naar Australië gingen. En hij moest daar nog twee worden). Mijn eigen moeder was in die jaren denk ik veel meer een echt moederfiguur voor hem dan ik zelf kon zijn. De steken die ik liet vallen, pikte zij liefdevol voor me op. En daar ben ik haar eeuwig dankbaar voor. Het is echt niet zo makkelijk om een alleenstaande werkende moeder te zijn van een baby, peuter, kleuter. Zorgen, vermoeidheid, eenzaamheid en verdriet maken je niet het meest aangename gezelschap voor je kind. Kyl en ik hadden het getroffen met mijn moeder.

Helaas zijn er kinderen die het slechter treffen. Kinderen die door hun moeder aan hun lot worden overgelaten. Kinderen die niet van hun moeder geleerd hebben lief te hebben, en /of dit te uiten. Die er getuige van moe(s)ten zijn hoe hun eigen moeder zichzelf ten gronde richt(te). Drank. Drugs. Moeders met depressies. Agressieve moeders. Egoïstische moeders.
Kinderen die evengoed zielsveel van hun moeder houden maar haar tegelijkertijd verachten.
Eenzame, verdrietige kinderen.
Kinderen die, gehard door het leven, vermoedelijk (later) zullen roepen: ‘Moederdag? Flauwekul hoor, dat is alleen maar goed voor de middenstand!’
Ik ken er helaas een paar.
-Maar u vast ook-

Tja, Moederdag.
Vandaag is het alweer precies tien moederdagen geleden. Mijn neefje werd die dag door zijn vader voor het avondeten teruggebracht. Met zijn moederdag cadeautje in zijn hand belde hij aan. Negen was hij, toen zijn moeder op die moederdag in 2007 niet opendeed.
Samen met zijn vader en de buurvrouw die de sleutel had vonden ze haar op de bank.
In coma.
Herseninfarct.
Zijn moeder.
Haar kind.
Mijn moeders kind. 
Op Moederdag.

De gevoelens die ik voel op zo’n dag als vandaag zijn zo ontzettend complex.
Voel ik verdriet? Ja natuurlijk. Om mijn zus, mijn neef, om het gemis van van eigen moeder. Om het gemis van mijn kind dat ergens in Melbourne zit.

Blijdschap? Ja, dat ook. Omdat ik heel blij ben dat ik een kind heb dat gezond is van lijf en leden èn in zijn hoofd, een kind dat graag gezien wordt door velen, een kind dat gelukkig is, zich zelfstandig kan redden. Een kind dat door de jaren heen is uitgegroeid tot een zelfbewuste liefhebbende en zorgzame jonge man, ondanks alles wat we samen in de afgelopen 20 jaar voor onze kiezen hebben gekregen.IMG_4613

Dankbaar?
Innig! Voor mijn kind én voor mijn moeder. En voor haar moeder, mijn oma, die immers haar kinderen vroeger heeft geleerd wat liefhebben is, zodat zij het weer aan ons konden leren.
Dankbaar dat ik ooit moeder heb mogen worden, iets wat echt niet iedereen gegeven is. Dat vergeten we weleens als we trots onze moederdagschatten op fb tentoonstellen. 

Ik vind het woord Moederdag eigenlijk ook helemaal niet fair en dekkend. U wel? Waarom zouden we voor een woord kiezen dat andere vrouwen die toch ook altijd maar weer liefdevol klaar staan voor anderen uitsluit? 
Spreekt daaruit dan geen moederliefde?

Eigenlijk vind ik dat we het gewoon met ons allen moederliefde-dag moeten noemen.

Moederliefde is namelijk veel omvattender en grootser dan alleen de liefde tussen een moeder en een kind. Moederliefde gaat om zorgzaamheid, warmte, koesteren, troosten, luisteren, onzelfzuchtigheid. Dat soort dingen. Maar dat kan net zo goed geschonken worden aan een vriendin, een collega, een eenzame, een ziek diertje.
Moederliefde komt namelijk UIT ONS HART en NIET vanuit onze baarmoeder.

Ik wens alle liefdevolle en zorgzame vrouwen daarom vandaag een hele fijne MOEDERLIEFDEdag. 💐❤️

Advertenties

30 gedachtes over “Moederliefde-dag

  1. Ik ben eerlijk als ik vertel dat moederdag altijd een soort van feestje was, al is het omdat mijn oma op 8 mei jarig was, en vaak dus een combi is geweest, oma was jarig, en dat op moederdag… Mooie herinneringen heb ik eraan en ook in families waar wel alles koek en ei is geweest, kan men zeggen, commerciële shit, en is een appje of een muziekje op Fb genoeg, het gaat niet om vandaag, maar om elke dag. En dat heb ik mijn dochter ook weer mee gegeven, ze hoeft niet hier te zijn vandaag, liever morgen weer, tijdens haar lunch break, dat moment, morgen, als ze koffie komt halen, een half uurtje maar, dat maakt dat ik een mama ben, iemand bij wie ze graag wil zijn in haar vrije tijd. En zo denkt mijn moeder er ook weer over.

    het enige wat ik wel heb, is dat ik het mis op een dag als deze, dat mijn oma er niet meer is, niet haar verjaardag te vieren….

    En wat betreft vriendinnen, die zet ik ook altijd al in het zonnetje op een dag als vandaag, of ze nu moeder zijn of niet.

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Een moederhart

    Al zou het wellicht niet gaan zonder stotteren en blozen.
    Mocht ik het kunnen, ik gaf alle moeders duizend rozen.

    Want zelfs al bezit men het meeste goud op aarde
    zonder moederliefde heeft dat allemaal weinig waarde.

    Een moeder, bron van het leven
    blijft zichzelf helemaal weggeven

    aan haar kinderen, als een immer zorgzame bij.
    Ja, het prachtigste wezen op aarde, moeder ben jij.

    Ooit hoorde ik een aangrijpend moederverhaal.
    Ik vertel het hier graag in mijn rijmentaal.

    Een slechte zoon had zijn moeder voor geld
    haar hart weggesneden met bruut geweld.

    Hij wou het voor klinkende munt verkopen
    greep het vast en zette het op een lopen.

    Daar lag een grote steen
    hij struikelde er overheen.

    Viel kermend neer op de verharde baan.
    Toen vroeg het ‘moederhart’
    bekommerd, vol smart.
    Jongen, je hebt je toch geen pijn gedaan?

    Ik wens jou en alle moeders een super fijne dag! 🙂
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

  3. Wat een prachtig logje, en inderdaad zó hoort moederdag te zijn.
    Ik heb geen klagen, ik kreeg ook altijd van die mooie moederdagen toen ze klein waren.
    Nu ze groot zijn is het “geen verplicht nummer”, want ik voel de moederliefde gelukkig het hele jaar jaar door. Kan me voorstellen dat je Kyle extra mist vandaag, mijn zoon vertrok vandaag weer naar Amerika en kwam dus ook geen ontbijtje voor me maken;-)

    Liked by 1 persoon

  4. Mooie bedenking maak je op het einde. We vergeten vaak op zulke dagen al die vrouwen die, al dan niet bewust, geen kinderen hebben maar zich toch elke keer weer inzetten voor kinderen alsof het die van henzelf zijn. En zulke vrouwen hebben we in onze samenleving echt nog steeds keihard nodig!

    Liked by 1 persoon

  5. Ontroerend mooi blog. Eigenlijk is ieder mens het levende bewijs dat hij/zij geboren is uit een vrouw. Als je je dat realiseert is Moederliefdedag een veel geschiktere naam.
    Lieve groet ♥

    Liked by 1 persoon

  6. Moederdag was vroeger altijd fijn. Vandaag is het een dag vol weemoed en stil verdriet om wat is geweest. Ik had zelfs de moed niet om woorden op mijn blog te plaatsen.

    Like

  7. Een mooi verhaal over moederdag. Hoe het vroeger ging weet ik alleen nog maar van dat mijn moeder die dag echt niets hoefde te doen, denk pas toen wij zelf wat gingen werken dat er pas cadeautjes kwamen. Van zoonlief kreeg ik wel inderdaad de bekende ontbijtjes en daar bewaar ik mooie herinneringen aan. Al was ex wel eens te lui en zette de avond daarvoor al thee in een thermoskan klaar maar goed….. Dit jaar kwam Peter met Chantal eten soms komt het er niet van, als het van die ene dag moet komen dus als ik ze zie is het voor mij altijd moederdag. Toch mooi dat je zoon er nog aan gedacht heeft…..

    Liked by 1 persoon

  8. Moederdag is sinds 1980 een lastige dag ………… in 1979 een miskraam en mijn moeder verloren. ……….
    Ik ben geen moeder, ik heb geen moeder en zelfs een schoonmoeder heb ik nooit gehad (de mannen waar ik wat mee gehad heb, waren ook hun moeder al verloren).
    Soms kan ik op die dag wel eens jaloers zijn op andere, maar daar schiet ik niets mee op, dus laat dat maar snel los.

    Jij heb in ieder geval een heel mooi berichtje van af de andere kant van de aarde van je zoon gehad ………. hoe fijn is dat 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s