In een vingerknip

Gisteravond was ik op het ‘samen 100 feestje’ van R. en P. En mensen, wat was dat leuk en gezellig.

R. was het eerste vriendje waarmee ik de liefde ontdekte. Mijn liefde voor hem begon op de vijftiende verjaardag van mijn (nog steeds;-) vriendin Sandra. 22 februari was het, een gewone doordeweekse koude dag. We zaten met een mannetje/vrouwtje of tien, twaalf op San haar kamer. Arend was er, Martin natuurlijk, Pascalle, Ilse…
Sandra woonde in een herenhuis langs de Zaan, en alles was daar mooi en groot, wit en hoog: de hal, de woonkamer, nou ja alles, zo ook haar zolderkamer. Het was 1983, zeg maar de periode dat ieder zichzelf respecterend meisje haar slaapkamer kobaltblauw dan wel suikerspin-rose schilderde en op een zelfgeschilderde fietst met witte stippen rond reed.
San had een grote blauw met witte kamer. Er paste met gemak een bed een slaapbank, een wit tafeltje, een grote tv en een stoel in, en nog kon je er met z’n tienen op de blauwe vloerbedekking dansen mocht het nodig zijn. In de hoek bij het raampje waardoor ik zo graag over de Zaan uitkeek stond een grote stereotoren. Het uitzicht  

Ik sliep heel vaak bij Sandra, was er kind aan huis. Thuis was de sfeer in die tijd gewoon heel naar tussen mij en mijn ouders. Sandra haar ouders waren heel erg lief en zeer sociaal. Ik voelde mij daar altijd heel welkom en veilig, dus het was vrij logisch dat ik daar vaak was.

Terwijl we die avond rookten, en bessen-up / bier uit flesjes dronken luisterden we naar UB40 en maakten we de eerste vage plannen om in de zomervakantie op Texel te gaan kamperen.
Het was pas later op die avond dat ik voor het eerst een serieus gesprek had met R. Ik was die zondag ervoor weggelopen van huis en hij had mij zien lopen op het fietspad naast de provinciale weg toen ik alweer op de terugweg was naar huis.

‘Wat deed je daar nou?’

Op 11 maart kregen we verkering. Smoorverliefd was ik, maar tegelijkertijd ontzettend onzeker over mijn uiterlijk wat ik zeer goed wist te verbloemen achter mijn stoerdoenerij. Maar R. wist dat wel. ‘Wacht maar’, zei hij op een middag toen we samen in zijn grenen bed een van zijn gedraaide bloemenbossen (shag) rookten. We hadden twee tussenuurtjes  of zo, en zijn ouders waren aan het werk. Radio Decibel stond aan. Ik keek naar de grote AZ vlag die hij met punaises op de met grenen schrootjes had gehangen.
‘Wacht nou maar, als jij later veertig bent heb jij nog steeds een mooi figuur’.
Ik kon het me onmogelijk voorstellen. ‘Wij, veertig! Zie je het voor je?’ Het leek  me oneindig ver weg.

Negen maanden en elf dagen duurde onze verkering, en zo verdrietig om die eerste verbroken grote liefde van toen ben ik daarna nooit meer geweest.
Het stomme was nog dat ik het zelf steeds uit maakte, puur uit onzekerheid weet ik nu, maar op gegeven moment was hij dat zat en bleef het dus uit.
Ja -Robert Long zong het destijds al- kalverliefde was het wel…

Achteraf bezien is het natuurlijk een prachtige tijd om op terug te kijken, en om herinneringen aan op te halen. Misschien moet ik er wat vaker over bloggen. Gister zei iemand me ook al dat hij mijn verhaaltjes over vroeger zo leuk vond om te lezen. Ach het deed me allemaal zo goed gister. Gewoon alleen al om even die vertrouwde gezichten weer te zien. Zelfs Arend was ervoor uit Spanje gekomen.  ‘Mensen van vroeger’. Mensen waar ik mee heb gevoetbald heb, en gekeet, gespijbeld, gezoend, gezopen, gepuberd, gedanst. Gewoon, mensen waar ik herinneringen mee deel aan vroeger. Mee kàn delen.
En niet dat ik daar dan steeds die behoefte aan heb hoor, maar gewoon…nou ja u begrijpt het vast wel.

Die gevoelens voor R. zijn natuurlijk inmiddels al lang verdwenen, ook al zal het ‘geven om’ wel altijd blijven bestaan. Het deed me zo goed toen hij op de condoleance ineens voor me stond. R. is inmiddels alweer heel lang gelukkig getrouwd met (mijn oude Start to Run maatje) M. en samen hebben ze twee leuke zoons die alweer ouder zijn dan wij destijds.
Bijna al onze kinderen zijn alweer ouder dan wij destijds.
Nu ik er zo over nadenk: allemaal.
-en in een vingerknipje gebeurd-

Ik ben heel erg blij en dankbaar dat Kyl ook zo’n fijne grote vriendenkring heeft.
Vanavond, nadat wij met ons drietjes wat hebben gegeten bij Atlantic schuiven er een stuk of tien vrienden van hem aan om nog even samen met hem en ons te proosten op een super mooie tijd in Australië. Kyl weet van niets, dus mondje dicht hè mensen, ssssst!

Gaaf toch!

16 gedachtes over “In een vingerknip

  1. Prachtig hoe dat zo gaat. Dat die mensen nog steeds in je leven zijn. Mooie herinneringen zijn het vast. En Kyl is vast ook zo’n verzameling aan het aanleggen. Veel plezier vanavond daar!

    Geliked door 1 persoon

  2. Ik herinner me een poster die in de sociëteit hing waar ik in het weekend naartoe ging: De tekst die erop stond was bedoeld om te stoppen met roken: “‘Het leven begint bij 40.”
    Veertig! dacht ik smalend. Nu zou ik het (af en toe) wel weer willen zijn (-:
    Koester de herinneringen en schrijf er zo vaak over als je wilt. Ik zal ze allemaal met plezier lezen.
    Fijn dat je heelhuids terug bent!
    Dikke kus ♥

    Geliked door 1 persoon

  3. Bij jou leest álles geweldig dat gewoon recht uit je hart komt, dus ja, ook dit verhaal natuurlijk weer! Wat leuk zo’n “goede reis party voor Kyl” , daar zal hij dan later weer mooie herinneringen aan hebben, zeker weten!

    Geliked door 1 persoon

  4. My lips are sealed!
    Wat een verschil in opvoeding tussen de jouwe en de mijne. Ik mocht pas ‘uitgaan’ toen ik afstudeerde, op mijn 21ste dus. Veel vrienden had ik dus niet, en tegen dat ik naar buiten mocht leek ik wel een paria tussen de andere jongeren.
    Een wonder dat ik R. heb ontmoet, vind ik nog steeds!

    Geliked door 1 persoon

  5. Prachtig verhaal. Heel belangrijk zo’n grote vriendenkring. Heb helaas door mijn verhuis naar België op 18 jarige leeftijd al mijn schoolvrienden verloren. Het verwaterd gewoon door de afstand. Nu wel via facebook weer contact met een paar maar je hoort er niet meer bij. En hier heb ik nooit vrienden gemaakt. En daarom heb ik ook altijd zo’n plezier om hier te komen lezen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s