Kerstherinneringen 2002

Niet alleen moet ik deze dagen vaak aan kerst in mijn kindertijd denken, ook denk ik terug aan de kerstdagen waarop ik allang uit huis was. Mijn moeder deed altijd enorm haar best om het tot een succes te maken. Komende week zal ik vertellen over de enige keer dat mijn ouders en mijn zus (èn mijn ex) hier in ons huis 2006 op eerste kerstdag kwamen eten, maar laat ik eerst eens vertellen over de allereerste kerst toen ik Rem mee durfde te nemen om bij mijn ouders thuis kerst te vieren.

Dat kerst vieren was namelijk, om heel eerlijk te zijn best-wel-een-dingetje -zeg maar gerust een toestand- ieder jaar.
Hoe zal ik het uitleggen…
Kent u dat stukje van Jochem Meyer aan het eind van zijn eerste bekende show met die poppen?
Daar kunt u het wel een beetje mee vergelijken met het verschil dat die poppen van Jochem nog Zen in hoogst eigen persoon leken vergeleken met ons zessen.

Maar goed. Rem had natuurlijk nog geen flauw idee wat hem te wachten stond die allereerste kerst in mijn ouderlijk huis:

Nadat mijn zus -zoals gewoonlijk uren (zo niet dagen) later dan afgesproken- eindelijk met Neef en al haar tassen was gearriveerd en iedereen elkaar een knuffel (lees: halve kopstoot uit puur enthousiasme) had gegeven ging het ongeveer als volgt (en dan allemaal en alles door elkaar heen):

Mam -euforisch en bloednerveus-:’Jongens, wie wil er wat drinken?’
Zus: -Hyperventilerend, met verwilderde blik-: ‘Mag ik misschien eerst even zitten!’
Pap:’Laat dat kind nou even Adri, je ziet toch dat…’
Neef: Doet gorilla na en gromt naar Rem en mij bij wijze van groet.
Kylian -op zeurend toontje- : ‘Opa, mag ik nog een chocolaatje, mag ik nog een chocolaatje?’
Mam -jubelend-: ‘Rem een pilsje maar?’
Ik: ‘Nee Kyl, je hebt nu genoeg chocolaatjes op, we gaan straks eten’.
Mam -nog octaafje hoger nu-: ‘Rood wijntje Fenna, of amaretto…ik heb ook amaretto hoor, of wil je liever een wit wijntje, of een roseetje. Jij een roseetje Narda? Ja hé, lekker een roseetje toch?!’
Neef: -oink-oink-oink-: ‘Grrrr…ik ben een Dinosaurus…ssshhhwàààhh’
Zus: wapperend met haar armen, happend naar lucht, wilde blik en op boze toon tegen mam -Iiieep…pieeep-: ‘Mag ik misschien eerst even zitten ja?’
Pap:’ Toe maar Kiel, neem maar een chocolaatje hoor, Adri laat dat kind nou eerst even zitten’.
Ik:’ Nee, Kyl geen chocolaatje zei ik’.
Kylian: ‘Maar van opa mag het.’
Ik: ‘En van mij mag het niet’.
Mam: ‘Rem jij wel een pilsje hé?’
Pap: ‘Jij mag wel een chocolaatje hoor Kieliejan’.
Zus: -Zoekt iets in tas wat er blijkbaar niet inzit, strooit tas 1 leeg in midden van woonkamer.
Ik:’ Nee pap, Kyl mag geen chocolaatje meer, hij heeft er thuis ook al zat gehad. Leg hem maar terug Kyl’
Mam: -in verwoede poging pap af te leiden/ kerstsfeer erin te houden-:’ Klaas jij ook een pilsje? ja hé? Gezellig ‘
Kylian: ‘whééééhhh…ik-wil-een cho-co-laaaa-tjèhhhh’
Neef:-inmiddels springend naast me op de bank:
‘Grrrrrrr…..’
Pap: ‘Dat kind mag best nog een chocolaatje Nadda’.
Ik:’ Nee, dat mag hij niet van mij, hij heeft er al vijf op, en ìk ben zijn moeder’.
Zus: leegt met paniekblik in ogen tas 2.
Mam met smekende blik: ‘Toe, doe dat nou boven Fen, alsjeblieft’.
Pap: -in maat van vingers tikkend op tafel ‘En dit is mìjn huis, en als ik zeg dat hij een chocolaatje mag, dan màg hij dat’.
‘Ik heb ook een Portje hoor Fen’.
-Enz…etc…-
Tot Rem op gegeven moment opstond en zei: ‘Als jullie op deze manier kerst willen vieren met elkaar dan gaan jullie je gang maar, maar dan ga ìk wel alleen kerst vieren’.
Echt, zo erg was het soms hoor.
Dodelijk vermoeiend was zo’n kerst. Maar ook best gezellig, begrijp me niet verkeerd.

Tijdens de laatste kerst met mam hadden we het er nog even over. We speelden met z’n vieren een gemoedelijk potje yahtzee terwijl het eten in de oven stond.
Rem pakte een pilsje uit de koelkast of zo en Kyl was op het toilet toen ik zoiets zei als:
‘Ik mis ze wel hoor mam. Jij ook?’
We keken elkaar aan en pakten elkaars hand.
‘Ja, ik ook hoor kind. Vreselijk’.
Op dat moment zag ik dat ze hetzelfde dacht als mij. Een beetje weifelend sprak ik mijn gedachten uit. Toen verschenen er een paar kleine pretlichtjes in haar groene ogen, kneep ze met haar kleine hand in de mijne, en lachte zachtjes: ‘Ja, maar wel lekker rustig zo hè kind.’

Advertenties

24 gedachtes over “Kerstherinneringen 2002

  1. Ik herken een beetje mijn moeder, die volkomen doordraaide in ubergastvrijheid en dat dan nét niet aankon zodat er altijd wel iets mis ging (de biefstuk brande aan, ze vergat een onderdeel van het menu…) Oma zat vol verhalen de Gast te spelen. Broers en zussen hadden allemaal hun eigen mening en hier en daar botste dat wel eens. Verplicht met een groep in een huis zitten niks doen levert geheid ellende op (en er was nooit écht ruzie, maar ik ben nogal allergisch voor een minder goede sfeer of stressende medemens). Eigenlijk denk ik dat daar mijn kerstfobie heb opgedaan.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik moet stiekem een beetje gniffelen. Wat een herkenning, maar wat Rem heeft gezegd, heeft nog nooit iemand bij ons gedurfd 🙂 Al zal iedereen het wel willen hebben zeggen. Maar wat was het al met al toch een heerlijkheid, je wist precies wat er op het programma stond, en wat je ging eten, elke kerst soepje vooraf, dan een pasteitje, en dan het kerstkonijn met stoofpeertjes en ijs toe. Want elke kerst was hetzelfde. Mijn moeder schoot pas goed in de stress toen mijn zus (10 jaar ouder) een vriend kreeg en er jaarlijks werd gewisseld. Het ene jaar eerste kerstdag bij ons, en het jaar daarop tweede kerstdag. Want hoe kon je nou de restjes van tweede kerstdag de eerste kerstdag opeten???

    Heerlijk, heimwee 🙂

    Liked by 1 persoon

    • O ja, Rem wel hoor. We schrokken ons rot, het was gelijk stil.
      Bij ons was het garnalencocktail, soepje, pasteitje, hoofdgerecht, uiteraard met stoofpeertjes en tutti frutti toestand on the side. En alles was doordrenkt met drank. Wijn, port, whiskey, sherry, you name it;-)

      Like

  3. Gewoon een kerst in het huishouden van Jan Steen, zoiets, stiekem moet ik lachen om de laatste zin 😉 Gelukkig zijn de herinneringen er nog, en rust, ja … Ik wens jullie nog een keertje hele fijne dagen toe met alle mooie en hectische herinneringen vandien ❤

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s