Tekeningen Zus periode’93 / ’94

Ik heb een paar maanden terug al in een blogje geschreven dat ik dagboekbriefjes van mijn zusje tegen  ben gekomen waaruit blijkt dat ze depressief was rond ’93 ’94, in die periode verhuisde ze naar 230 km verderop.

Ik denk dat deze tekeningen voor zich zullen spreken. Misschien heeft ze in die periode ook vrolijke tekeningen gemaakt,  dat kan, maar ik ben ze helaas niet tegen gekomen.

Mme butterfly rechts boven.

img_3254

De tekening hierboven had ze al tijden in een plastic hoesje op haar kleine schildersezel hangen. Ik begrijp nog steeds niet waarom, ik zie er niets in. U wel?

Deze grijpt mij het meeste aan:

img_3239

Advertenties

34 gedachtes over “Tekeningen Zus periode’93 / ’94

  1. De Schreeuw, maar dan op de wijze van je zus. Jammer dat-ie niet op een schoon vel papier getekend is. Anderzijds heeft ze ook deze waarschijnlijk gedroedeld en maakt ‘m dat voor mijn gevoel meer waard. Omdat ze in één adem heeft doorgewerkt.
    Ik vind de vierde zwart/wit tekening ook veelzeggend.
    De boomtekening is van een andere orde. Er gaat kracht van uit. Maar dat komt mss omdat-ie me aan de boom-houding van yoga doet denken. En dat is een heel krachtige oefening.
    Groot gelijk dat je dit allemaal niet kon weggooien. Je zou er een stukje van je zus mee hebben weggegooid…
    Dikke kus ♥

    Liked by 1 persoon

  2. Wat bijzonder dat je die allemaal nog hebt Narda. Ik kan me ook zo voorstellen dat je er naar kunt blijven kijken en er misschien wel iedere keer weer iets meer uithaalt voor jezelf; mooi hoor! Dikke knuffel en een mooie weekend gewenst.

    Liked by 1 persoon

  3. Misschien was het “de warboel” die ze maar niet kon ontwarren in haar hoofd en waar ze niet van kon ontdoen.
    De mooiste vind ik de eerste op de tweede rij, ook heel veelzeggend, iets van “ik zit héél diep in een put waar ik op eigen kracht niet uit kan komen, en niemand ziet mijn verdriet!

    Like

  4. Die ene onuidelijke? Het donkere beest wat een vrouwfiguur ‘opslokt’.. In de achtergrond zie ik nog wat licht, wat kaarsen.. Het baken voor de weg terug…

    Ze had het zwaar, je zus…

    Like

  5. In de kleurrijke schets ontwaar ik duidelijk een vrouw die over de knie ligt van een bonkige man wiens hoofd naar beneden – op haar lichaam – is gericht. Volgens mij is hij haar niet bepaald aan het vertroetelen, als je begrijpt wat ik bedoel. Erg intrigerend.

    Like

  6. Ja ik wel…… het monster dat in de depressieve mens zit… die niemand kan zien maar voor die depressief mens alles in een vermorzelende greep houdt….

    Het is heel moelijk voor anderen om te gaan met een depressief iemand. Laat staan begrijpen waarom zo iemand iets doet/laat.

    Deze tekeningen grijpen mij enorm aan en vertellen mij hele verhalen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s