Mooier kan ik het zelf niet verwoorden…

Moet je hard zijn om te overleven?
Tot de tanden toe
bewapend voor je eigen veiligheid.
Moet je sluw zijn om te overleven?
Voor als het zover is, op het ergste voorbereid.
Niemand meer vertrouwen
Altijd afstand houen
En overal op je hoede
Met dat ernstige vermoeden
Dat iedere belofte wordt gebroken met de tijd

Moet je hard zijn om te overleven?
Knokken voor jezelf en alleen voor jouw belang
Zorgen dat je je nooit bloot zal geven
Je lach onder controle je huilen in bedwang
Naar voren ellebogen
Kleppen voor je ogen
Nergens zwakke plekken
Honden, hoge hekken
En geloof en hoop en liefde achter het behang

We weten dat het allemaal kan kantelen
Naar die blijde boodschap van vrede en veiligheid
Naar het wonder van ontwapenen en ontmantelen
In die betere wereld van ‘eenmaal komt de tijd’
Dat de liefde het zal winnen
Als we morgen maar beginnen
En dat wij op vertrouwen
Ook een toekomst kunnen bouwen
We weten het nog wel, maar het geloof dat zijn we kwijt

Want je moet hard zijn om te overleven
Onverschillig voor de wanhoop, onkwetsbaar voor verdriet
Met geen ander doel om naar te streven
Dan ieder voor zichzelf, verschanst op zijn gebied
Met niemand iets te maken
Koel berekenend schaken
Op kansen blijven loeren
Om de anderen te vloeren
Ja, dan zal je overleven
Maar leven is dat niet

Tekst: Paul van Vliet

Advertenties

18 gedachtes over “Mooier kan ik het zelf niet verwoorden…

  1. Ik herken het. Toen ik merkte dat het niet langer kon zoals het ging, ben ik vrijwillig naar een therapeut gegaan. Hij zei naderhand: ‘Jij kwam altijd gewapend binnen. Soms wist ik niet wat ik met je aanmoest.’
    Heb ruim een half jaar de kat uit de boom gekeken of ik ‘m kon vertrouwen. Voelde me veilig achter die dikke muur. ‘Maar dan kan niemand je raken,’ zei hij. En ik weer: ‘Maar ik wil ook door niemand geraakt worden.’
    Binnenkort ga ik over de oorzaak schrijven. Het moet er uit…
    De tekst is zo mooi, ik kopieer ‘m.
    Lieve groet

    Liked by 1 persoon

    • Die tweede zin van je, daar heeft het echt alles mee te maken: ik kan ook niet verder zoals ik ging. In eerste instantie was het gewoon goed voor me om te werken en gewoon lekker door te roeien, maar nu is het tijd om ermee aan de gang te gaan.
      Een deskundige zei ook dat deze ‘crisis’ juist ook vooruitgang is. Dat ik juist op de goede weg ben.
      Jouw woorden over die dikke muur hadden de woorden van mijn zus kunnen zijn. Soortgelijke teksten lees ik in het geboortehoroscoop dat ze had laten maken omstreeks haar 28-ste en in haar brieven, teksten.
      Wat eruit moet moet eruit, schrijf jij maar. Posten hoeft niet toch?!
      Liefs.
      Ps Het is een liedje, kijk maar op youtube.

      Like

      • Ik heb me ook op bezigheden gestort. Altijd afleiding zoeken, nooit stil op de bank gaan zitten, want dan ging ik nadenken en dat wilde ik niet. Ik liep gewoon voor mezelf weg. Stom hè? Het is zeker vooruitgang! De voortgang die je boekt, raak je nooit meer kwijt.
        Heb op youtube gekeken. Nooit geweten. Weer wat geleerd vandaag (-:

        Liked by 1 persoon

  2. De woorden raken me keihard.Hard en flink zijn was het motto van mijn Moeder en dat droeg ze uit naar mij toe [niet naar mijn Broer haar lieveling } Vaak is me verteld door anderen dat ik onbenaderbaar en afstandelijk overkom ,maar van binnen ben ik eigenlijk heel klein en onzeker .
    Lieve groetjes Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  3. Het is heel mooi maar ook een beetje (te) idealistisch en mijn streven is een beetje de gulden middenweg te nemen.
    Laat ik zeggen dat ik een bescheiden doolhofje aan muurtjes heb staan waar sommige de weg in kunnen vinden al kan dat even duren.
    Het “hoe en waarom” doet niet ter zake, wanneer je de omstandigheden uit heden en/of verleden niet kunt veranderen moet je ermee leven zoals het bij je past, desnoods met muurtjes die niet voor iedereen toegankelijk zijn.

    Liked by 1 persoon

  4. Wat een prachtige woorden… Het laatste stuk daar zat ik op te wachten omdat mijn grootste les tot nu toe was dat muren best handig kunnen zijn maar dat ze wel echt alles buiten houden. Dus ook liefde en geluk. Voor mij was dat altijd prachtig verwoordt in Pinks ‘Love Song’: “What’s the use of this armor if it keeps away the love too? I rather bleed with cuts of love, than live without any scars.”
    Soms is overleven heel hard nodig maar dan merk je op een dag dat het niet meer nodig is en dat je ook bent vergeten hoe je moet leven. En dan moet je het weer leren…

    Liked by 1 persoon

  5. Geen WiFi op reis?? Afkicken, dat wel, maar op dit terrasje met een heerlijk glas witte wijn heb ik dit prachtige gedicht tot mij genomen. Ontroerend mooi en vol waarheid. Narda, je bent door een dal aan het ktuipen, maar kijk gerust eens achterom naar de enorme weg die je hebt afgelegd. Volhouden en doordoen!
    Groeten uit een zonovergoten Malaga!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s