Zus / 1992

Nogmaals wat teksten van mijn zus gelezen. Ze was zo wijs voor haar 28 jaar maar ze was ook zo onzeker, depressief en zoekende, voelde zich nergens gewenst en kampte daarnaast met schuldgevoelens voor van alles en nog wat. Ze had besloten eindelijk haar hart te volgen.

Misschien was dus wel degelijk haar depressiviteit (en voor insiders: de return van Saturnus waar ze het zelf ook veel over heeft in de teksten) de onderliggende oorzaak en niet een TIA, zoals ik altijd zo graag wil geloven

Ze zocht het antwoord in droomanalvses, meditaties, regressietherapie, bachremedies, etc. Ze volgde een opleiding tot astrologe, werd handlijnkunde, kreeg Reiki inwijdingen en gaf consulten. Ze begon (weer) kleuren om mensen te zien, een gave die ze volgens eigen zeggen een poosje kwijt was geweest(!)

Natuurlijk heb ik niets tegen deze dingen (behalve op regressietherapie). Met mate zouden ze best een diepere betekenis kunnen geven aan het leven, zolang je de werkelijkheid en je aardse verplichtingen maar niet over het hoofd gaat zien, en je maar niet de antwoorden gaat proberen te vinden in de zogenaamde ‘geestverruimende middelen’.

Maar de vrienden die ze op haar zoektocht naar zichzelf tegenkwam brachten haar dus wèl in contact met drugs. Eerst nog tamelijk onschuldig met spacecake en wiet, maar al in ’92 gebruikte ze dus ook al coke lees ik.

Deze mensen hebben haar gewoon (ik noem het) gehersenspoeld onder het mom van zelfontplooiing. ‘Nu jij!’, ‘Volg je intuïtie’, ‘Je hebt echt bijzondere helderziende gaven’ etc.

Ik kan en zal natuurlijk niet al haar teksten overnemen maar de onderstaande teksten verduidelijken veel voor mij, en hopelijk kunnen deze teksten ook andere mensen ervan overtuigen dat ze gewoon een kwetsbaar meisje was, dat uiteindelijk niet veel meer verlangde van het leven dan liefde geven en zichzelf kunnen en mogen zijn, vrij van schuldgevoel.

image

image

image

image

image

Advertenties

17 gedachtes over “Zus / 1992

  1. Drugs zijn heel vaak een soort strohalm, en dan júist voor onzekere mensen!
    Wat me opvalt is dat ook haar handschrift steeds anders is en handschrift schijnt iets over je karakter te kunnen zeggen dat zou dus ook op verandering kunnen wijzen, al weet je dan niets over de redenen daarvan.

    Liked by 1 persoon

    • Ook al is dat wat zij destijds geschreven heeft natuurlijk maar een momentopname, het geeft me wel meer duidelijkheid, en hopelijk (later) mijn dus Neef ook.
      Ik ben blij dat het bewaard is gebleven en dat ik het kan lezen. Ze heeft het niet voor niets bewaard.

      Like

  2. Het was een zoektocht naar haarzelf, wie ze was, wie ze wilde worden. Wie haar waardeerde en wie niet. Dat schuldgevoel lijkt haar de das om te hebben gedaan. Heel triest, je zus had zoveel in haar mars (wilde bijna Mars schrijven. Niet verkeerd bedoeld…) Ook al is het “te laat” je leert haar wel beter begrijpen en dat is voor jouzelf veel waard. Als jij je nu naar haar toe maar niet schuldig gaat voelen, Nar ♥ Ik ken je een klein beetje…
    Knuffel

    Liked by 1 persoon

    • Het is me heel veel waard om alles te begrijpen. Daardoor krijg ik een klein beetje het gevoel dat niet alles wat er gebeurd is helemáál zinloos is geweest. Wat zou ik voor zus zijn als ik hier niet de antwoorden zou willen vinden? Knuffel terug

      Like

      • Ja, maar sommigen worden horken, hoor, naar overleden dierbaren toe. Praten alleen maar over vroeger en worden rancuneus. Mijn moeder heeft dat heel erg. Dus zo vanzelfsprekend is jouw zoektocht niet…
        XXX

        Like

  3. Jeetje, sommige fragmenten of allemaal eigenlijk? wil je het weten? Heb ik ook meerdere malen geschreven, keer op keer, op keer weer, echt ik herken dit zooooooooooooooooooooooo. Maar ja, ik heb zonder drugs op eenzelfde pad gezeten maar nog niet in die tijd, in 1992 kreeg ik mijn kindje was alles nog ‘normaal’ volgens planning, maar 15 jaar geleden zoiets, werd ik zo, en weer later nog meer schuldgevoelens, gelukkig!!!! Heb ik een hele goede vriend die al 10 jaar aan mij bewijst en helpt en doet, vertelt en mij heeft geholpen mijn weg te vinden…

    anders…. zelfde pad zei ik dat al?

    Ik denk als ik haar had leren kennen, dat ik haar juist heel goed had begrepen!

    Ik ben blij dat jij de antwoorden stukje bij beetje vind en zo ook jouw rust. ❤

    X

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s