Hoe denkt u?

Op mijn werk hebben we onlangs onder elkaar een onderzoekje gedaan omtrent de ‘overlast’ op onze werkplek. Wij werken meestal met zijn tweeën aan een receptie. Een paar meter voor de receptie staan twee zithoekjes. Links van onze balie is een hele grote wachtkamer van ongeveer negen bij negen meter met ruim dertig zitplaatsen. Het ziet er echt allemaal prachtig uit.

Natuurlijk geeft een en ander behalve gezelligheid ook veel drukte. Soms zoveel dat ik me gewoon niet meer kan concentreren op mijn werk.

Nu had ik echt het idee dat mijn collega’s daar net zo veel last van hadden als ik. In mijn ogen kón dat gewoon bijna niet anders.
Maar dat is dus gewoon niet zo!
Die ontdekking was echt een eye-opener voor me.

In mijn vorige blog had ik al de afbeelding van het glas laten zien en verteld dat het glas inderdaad juist bij de dagelijkse kleine ergernissen bij mij overloopt. En mede door de afgelopen drie jaren is mijn verdraagzaamheid kennelijk tot een dieptepunt gedaald. Ook privé.

Anyway, zoiets vroeg natuurlijk om nader onderzoek en al vrij snel kwam ik er achter dat ik gewoon wat sensitiever ben dan de meeste andere mensen. Daardoor raak ik schijnbaar ook sneller overprikkeld en heb ik meer tijd alleen nodig om alles te verwerken, als ik het goed begrijp heeft zo’n vijftien à twintig procent van de bevolking dat ook. 
Ik ben volgens mij ook een introvert. Even heel kort door de bocht: extraverte mensen krijgen energie door het omgaan met andere mensen, introverte mensen laden zich op in afzondering. Dat heeft bijvoorbeeld dus verder weinig met veel praten/ weinig praten van doen.

Waar ik verder ook achter ben gekomen is dat ik een zgn. beelddenker ben. Dat was ook wel een eye-opener zeg. Ik dacht dat iedereen altijd in beelden denkt, maar naar het schijnt denkt zo’n negentig procent van de mensen in woorden?

Bij de meeste beelddenkers is de rechterhersenhelft dominant. Een grappig klein onderzoekje om erachter te komen welke hersenhelft dominant is kunt u hier vinden. Hoeveel waarde u eraan moet hechten laat ik in het midden, de meningen zijn nogal verdeeld op het www.

Ook het visualiseren van voorwerpen en dat voorwerp dan vervolgens van alle kanten in je hoofd kunnen bekijken schijnt typisch iets voor beelddenkers te zijn. Ik dacht echt dat iedereen dit kon. (En niet goed zijn in rekenen komt ook vaak voor:-)

Als ik een fictief verhaal schrijf moet ik het ook eerst in mijn hoofd zien als een film voor ik het kan opschrijven. Hetzelfde geldt eigenlijk voor mijn jeugdherinneringen: ik beschrijf wat ik zie, en vaak kan ik me dan ook nog de geuren en zo herinneren en wat ik op dat moment dacht of voelde.

Mijn moeder en zus hadden precies hetzelfde. Aan een half woord hadden we genoeg, gewoon omdat we de beelden direct levendig voor ons zagen.

Soms is het ook niet leuk. Dierenleed bijvoorbeeld. Ik kan sommige (ook fictieve) dingen zo precies voor mijn ogen zien af spelen dat ik daar helemaal naar van kan worden. Gelukkig lukt het me meestal wel om dat tegen te houden, maar ik kàn het dus wel.

Maar nogmaals: volgens mij is dat dus echt niet zo bijzonder. Daarom mijn vraag:
Hoe werkt dat bij u in het dagelijks leven?
En als u een verhaal schrijft?

Ik ben daar reuze nieuwsgierig naar, dus hoop op veel reacties.

Noot: Wat ik zonet tijdens het roeien nog bedacht: Volgens mij is een verschil tussen beide soorten denkers dat een beelddenker schrijft om de beelden die hij ziet concreet te maken, en de woordenker ziet pas de beelden voor zich als hij de woorden gelezen heeft.  

Advertenties

45 gedachtes over “Hoe denkt u?

  1. Beeldenken is best vermoeiend
    Vooral als iemand iets te lang doorgaat met een verhaal. Vaak kan ik met mijn HSP goed omgaan.Als ik mij maar af en toe kan terug trekken Maar kan dat niet en zijn er mensen die breedsprakig zijn en dan ook nog in je “aura” komen. Dan kan ik wel spugen van vermoeidheid Ik probeer mijn grenzen heel goed te bewaken …Het is te leren maar is een lange weg. Ennuh van dat rekenen HET KLOPT

    Liked by 2 people

  2. hahahaha die draaiende danseres, en wat als je haar nu twee kanten op kunt zien draaien? Als ik eerst kijk, gaat ze met de klok mee, als ik even afwend en weer kijk, dan gaat ze ertegenin, wat zegt dat dan!

    Ik ben ook zo’n beelddenker, als ik over vroeger schrijf of geschreven heb, dan zie ik het zo voor me nog, soms met geuren maar niet altijd. Beelddenken als ik iets lees doe ik ook, daarom las ik zoveel vroeger, elk boek, werd een film in mijn hoofd, ik zag het voor mij gebeuren terwijl ik de woorden las.

    Dat is nog zo. Wat ik dan weer moeilijker kan, men zegt, dat je een schild op kan trekken bijv. om je heen, om de invloeden van buitenaf van je af te houden, zodat men niet in je energieveld komt, ja dit werkt, want het is mij weleens gelukt, maar dit is erg lastig voor mij om mij dat voor te stellen dat ik in een glazen koepel verborgen rondloop die gewoon met mij mee gaat, maar als het wel lukt, dan werkt het ook goed, Of een schutting optrekken onderweg als je bijv. ineens een raar figuur naast je krijgt in het ov of iets.

    Dyscalculie heb ik ook, hahaha dus ja, gevoelig, ik ben zowel introvert als extrovert, maar dat hangt van de mensen af die ik om mij heen heb, anderen zeggen altijd dat ze energie van mij krijgen, ja logisch? Dan kan ik doodmoe thuis komen, anderen geven veel energie, dus hangt helemaal van de club af waar ik mij in bevind.

    X

    Liked by 1 persoon

      • Ja, mijn moeder is het ook en zij leerde mij… als je weet dat van een boek een film bestaat? Ga eerst de film kijken en pas daarna het boek lezen… anderen zeggen juist van niet, ik zeg van wel, hahahaha HP was een crime in de eerste 3 films, daarna heb ik mij ermee verzoend 😉

        Liked by 1 persoon

      • Oh en het boek wat het meest slecht verfilmd is als je het mij vraagt? Is mijn lievelingsboek van vroeger lees ik nog steeds…. De brief voor de Koning van Tonke Dragt, hahahaha die leerde ik kennen toen ik 10 was, dankzij juf die het voorlas, ik mocht het zelf kopen dus ken het van binnen en buiten en dan komt in het nu die verfilming, oh vrouw…. wat heb ik mij zitten ergeren, hahaha

        Liked by 1 persoon

  3. Tiens, heel veel van wat je schrijft herken ik bij mijzelf ook. Maar ik ben niet introvert.
    Als ik iets wil onthouden moet ik het eerst opschrijven, dus ik heb een fotografisch geheugen.
    De danseres kan ik in twee richtingen zien draaien. 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Stom verbaasd. Beelddenker dus, ik dacht eigenlijk dat iedereen dat was…. Introvert ook, Ik krijg nergens zoveel energie van als een dag in mijn eentje doorbrengen, al moet ik dan schoonmaken of gewoon in de tuin liggen, dat maakt mij dan niet uit. Ik had nog gekeken waar je dat testje kon doen, maar je had geen link bijgesloten. Trouwens ook op het werk zit ik het liefst alleen.

    Liked by 1 persoon

  5. Nooit in verdiept… In beelddenken.
    Ik weet ook niet goed wat ik er mee moet.
    Ik denk in beelden, maar lang niet altijd. Boeken lees ik graag. Verfilmingen van boeken vind ik in 99% van de gevallen vredelijk. Mijn ideeën en beelden passen totaal niet bij een film.
    Nu ga ik mee met mijn flow van het leven.
    Ik schrijf over mijn directe leven en belevenissen. Over wat mij bezig houdt. Ik schrijf in die zin geen verhalen. Zoals jij zo prachtig kan.

    Dus eigenlijk kan ik je hierin niet echt helpen. Omdat ik voor mijn gevoel geen schrijver ben. Maar verteller van mijn leven. Dat is toch iets anders

    Liked by 1 persoon

  6. Waarschijnlijk denk ik veel te weinig over mezelf na want eerlijk gezegd wéét ik het niet. Zie wel het danseresje naar alle kanten draaien als ik dat wil maar dat kon wel eens gewoon een handigheidje zijn begreep ik uit het stukje 😉 Tja, ik zég wel vaak “ik zie het gewoon voor me” nu ik er over nadenk;-)

    Liked by 1 persoon

  7. hoe werkt dat bij mij? idem als bij jou! Heel veel herken ik. Alleen heb ik al heel lang mezelf verstopt achter een heel andere ik. zelfbescherming. Nu ik ontdek en probeer te aanvaarden dat alles bij mij anders werkt, dat ik tijd nodige heb om dingen te verwerken, of op te laden zoals jij zegt, leer ik mezelf beter kennen. Wat een ontdekkingstocht! Maar niet altijd even gemakkelijk, want ook nare dingen komen dubbel zo hard binnen…

    Liked by 1 persoon

  8. Bedankt voor je compliment: jij denkt dus dat ik denk…

    Ik ben introvert en loop snel over. Meer dan drie mensen vind ik een menigte. Voordat ik cvs kreeg, had ik daar geen last van. Heb het altijd wel goed met mezelf kunnen vinden.

    Geen idee of ik in beelden of woorden denk. Volgens mijn therapeut ben ik altijd “druk in mijn hoofd,” maar ja, dat is ook maar een uitspraak (-: Ik wil alles kunnen beredeneren; met onderbuikgevoel heb ik niets.

    Schrijven kan ik op twee manieren.
    1) dingen die ik meemaak/me zijn overkomen kan ik direct op papier zetten. Letterlijk. Overal in huis liggen schriften, kladjes papier en pennen.
    2) er schiet me iets te binnen- meestal een eerste zin waarvan ik denk: die schrijf ik op – en dan komt de rest vanzelf. Ik weet dus zelden waar het eindigt. Stel dat ik aan een schrijfwedstrijd wil meedoen met een bepaald thema en ik ga ervoor zitten, dan komt er niks. Niks als in: niks. Vergeten is dan maar het beste. Als het meezit komt er ineens een verhaal.
    Vorig jaar kerst wilde ik per se een kerstverhaal schrijven maar er kwam niks. Wel derde kerstdag (-: Dus dit jaar zit ik gebeiteld!

    Als ik aan “vroeger” denk, heb ik er altijd meteen beeld bij.
    Wat ik wel grappig vind, is dat lezers van mij schrijven dat ik heel beelden schrijf. Zelf heb ik daar geen notie van. Ik doe maar wat (-:

    Ik kom nog terug om andere reacties te lezen. Zo leuk!
    Dikke kus

    Liked by 1 persoon

  9. Hier nog een introverte beelddenker die het schijt krijgt van drukte om zich heen. Ook van rommel om me heen, mensen die te veel zagen en klagen, en anderen die hun neus in de gordijnen snuiten.
    Mijn manier van schrijven? Is jouw ‘manier twee’. Ik begin met iets, maar evolueer honderdtachtig graden om dan terug naar het begin te stappen. Of niet, een beetje afhankelijk van waar de wind komt. En komt de wind niet, dan heb ik onvoldoende ui gegeten.

    Liked by 1 persoon

  10. Tja, ik denk dat ik geen denker ben, maar als het dan toch eens zo is eerder beelden dan woorden. Dat punt rond introvert = opladen in afzondering. Cool. Ik ben dus introvert. Wij zitten met vier in een bureau en geluid van de productie naast ons (radio + mensenstemmen) en mijn efficiëntie is maar half zo groot.

    Liked by 1 persoon

  11. Beelddenker (en dan balen dat Lamme Urgh niet zo op papier komst zoals het zich in mijn hoofd afspeeld) die helemaal gelukkig wordt van alleen zijn… (al is gezelschap bij tijd en wat minder wijle ook leuk… maar het hoef niet) .. Ik kan mij wel enorm goed van de buitenwereld afsluiten als dat moet, maar ik kan ook geconcentreerd werken en het gesprek achter mij volgen. Vraag me niet waar dat vandaan komt.

    Liked by 1 persoon

  12. Ben door de bipolariteit zeer gevoelig voor triggers.
    Mijn zintuigen zijn loeischerp.
    Kan beeldend denken, vertellen en schrijven.
    Ontzettend onderbuik gevoel wat altijd duidt op foute boel.
    Meer vertel ik niet!

    Liked by 1 persoon

  13. Ik ben een woord denker. De woorden komen voor ik ze zie. Bizar, alsof het verhaal een eigen leven leidt en ik enkel de pen hanteer. Wel ben ik ook hoog sensitief, en een spons. Ik zuig alles rondom mij op, da’s niet niks, zeker niet in de setting waar ik nu werk…een eenzame bergtop, afgewisseld met een bezoek aan een stad, da’s ideaal voor mij 🙂

    Liked by 1 persoon

  14. Wat een stof om na te denken zeg ……… niet alleen voor jou, maar ook voor mij!!
    Ja, ik ben bang dat ik tot de 15 á 20 % behoor die nog al sensitief is, en introvert ….. that’s my!
    Beelddenken? heb ik eigenlijk nooit zo bij stil gestaan, beelden komen veel harder binnen dan woorden, van woorden kan ik beelden maken die ik kan afzwakken ……. ik weet het niet……. trouwens, ik snap echt niet dat mensen dat danseresje naar links zien draaien ………. ze draait toch alleen maar naar rechts?

    Liked by 1 persoon

  15. Ik ben ook gevoeliger voor prikkels, vrij introvert en een beeldendenker. De dingen die jij in dit blogje vertelt, zijn voor mij vrij herkenbaar 🙂 Dat maakt verhalen lezen wel interessant maar films of series kijken van boeken dan weer vrij vermoeiend, omdat de beelden niet passen…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s