Begin bij mezelf…

Gister weer bij de Poh geweest.
Eigenlijk had hij een doel / plan voor deze week maar ik heb alleen maar verteld over de afgelopen jaren.
Hij stelde vragen waaruit ik opmaakte dat hij heel goed naar me luisterde. Tenslotte vertelde hij me dat ik het echt allemaal helemaal nog niet zo gek doe.
(Yeah!!)

Zelf ben ik natuurlijk ook bezig om op een rijtje te krijgen wat er in mijn hoofd speelt. Als ik dat namelijk begrijp heb ik er grip op en kan ik er misschien iets aan gaan doen.

Vorige week kwam ik deze tekening tegen:
image

Voor mij bevestigde het wat ik in mijn hart al wist: als het glas vol is stroomt het bij de dagelijkse dingen over.
Best logisch toch!?

Nog een inzicht:
Ik heb ook het idee dat ik nog steeds over-alert ben. Ik heb me natuurlijk lang heel heel erg verantwoordelijk gevoeld voor mijn vader, zus en moeder.
Eigenlijk is het ook best wel bizar wat ik allemaal heb gedaan, naast de ‘normale’ mantelzorg activiteiten. Ik stond continue op scherp om het ‘gevaar’ op tijd te kunnen traceren, net zoals een moeder voor haar pasgeborene.
Alleen kan ik dat gevoel van alertheid een beetje moeilijk loslaten. Ik sta continue op scherp, klaar voor directe (re)actie.

Verder vind ik het eigenlijk ook niet meer zo gek dat ik moeite heb met geduld opbrengen voor zaken die het in mijn ogen niet waard zijn je druk over te maken.
Oeverloos gemopper en geklaag bedoel ik.
Dat trek ik gewoon niet.
Ik ben ook al een tijd niet bij buurvrouw K. geweest, en als ik de buuf van hiernaast in de supermarkt tegenkom dan duik ik als het nog ongezien kan een ander pad in.
Je bent ook niet zomaar van dit soort mensen af, trek daar maar minstens twintig minuten voor uit.

Nou ja, ik trek nog steeds gewoon heel veel niet op het moment…

Het is ook niet zo dat ik me aan alles en iedereen stoor hoor. Als ik gewoon een goed gesprek heb met iemand vind ik dat juist fijn.
Een gesprek dus waarin je dingen deelt, probeert elkaars visie te begrijpen en van elkaar te leren, in plaats van dat de ander steeds probeert het gesprek naar zich toe te trekken, niet geïnteresseerd is in jou en je je achteraf gebruikt voelt als praatpaal of stortplaats en je jezelf helemaal leeggezogen voelt.
En ik heb ook veel mensen in mijn omgeving waar ik wèl goed mee kan praten.
Conclusie: volgens mij ben ik dus nog wel degelijk sociaal.
(Yeah 2)
Misschien was ik vaak wel té sociaal met gevolg dat een ander zich gehoord, begrepen en gesteund voelde (vind ik heel belangrijk), ten koste van mezelf.
Ik kan dat nu gewoon blijkbaar niet meer.
Daar moet ik dus wat mee.

Voor wat betreft ‘prietpraat’: ik denk dat ik daar vanzelf wel weer wat meer voor open ga staan als de druk een beetje van de ketel is bij me.
Nu heb ik het liefst gewoon nog stilte en rust om me heen. Oudwijf.

Tv kijk ik soms, maar dan alleen programma’s als ‘We zijn er bijna’ en ‘Tussen kunst en Kitsch’.

Kent u dat eerste programma?
Daar knap ik zo van op. Dat gepoets en getrut, die accuboortjes en wasrekjes, de voorspelbare opmerkingen (lees:steken onder water). Heerlijk voorspelbaar allemaal…

‘De slimste mens’ is trouwens weer begonnen, daar kijken we ook graag naar.

Verder doe ik nog niet veel.
Gister heb ik gestreken. In de tuin;)
Niet gefiets en ook niet geroeid.
Dus vandaag moet ik echt gaan fietsen.

Rem staat nu met de LZV in Asten. Heel af en toe doet hij dat.
Misschien wil hij vanmiddag mee een rondje Stierop met me fietsen. Er staat namelijk een geel bord bij het begin van de dijk naar molen’de Woudaap’ waarop staat dat het wegdek heel slecht is.
En dat ontdek ik liever samen met hem dan alleen.
Gek hé, zo onzeker ik ineens ben, bàh!!

Het komt wel weer goed met me, heus, onkruid vergaat niet.

Advertenties

30 gedachtes over “Begin bij mezelf…

  1. Beste Narda, je verbaast me. Dat je nu ook al je tulpen gaat strijken in de tuin heb ik nu nog nooit gehoord…
    Ik volg je nu al een tijdje, en heb sterfgevallen meebeleefd via je weblog. Heb met stijgende verbazing ondervonden hoe je ermee omging, en dacht telkens van ‘hoe houdt die dame het vol?’. Wat je vandaag meemaakt is normaal. Hoe je de strijd aangaat om één en ander aan te pakken is heel moedig. Ik zie mezelf die Poh nog niet opzoeken, ben teveel in mezelf gekeerd, beeld mezelf in dat die mensen ‘dikke zever’ verkopen, terwijl dit helemaal het geval niet is. Enfin, dat hoop ik toch.
    De TV-programma’s die je opnoemt zijn heel ontspannend en volg ik ook graag. Het helpt de zinnen te verzetten.
    Je bent goed op weg, Narda, zoveel is zeker…

    Liked by 2 people

  2. Absolute herkenning van voor mij dan gelukkig? Alweer enige tijd geleden, heel gewoon, doodgewoon, je komt er wel weer, alles heeft een plek nodig, en dat kan even duren.

    Wat de tv betreft, hahahaha ja die drie kijk ik ook graag, alleen Kunst en Kitch nu even wat minder, we zijn er bijna, zo grappig elk jaar weer en De slimste, Maarten van Rossum… geweldig en heb je de Brabokaan gezien, ik kwam niet meer bij! 😉

    En nu gewoon je dingen doen, alles mag, je doet echt heel goed als je het mij vraagt en echt, weet onthou dat dit zo normaal is na zoveel en zo kort achter elkaar.

    Liked by 1 persoon

  3. Herkenning, veel herkenning. Ik ben ook te lang over mijn eigen grenzen gegaan. En moet nu “tol betalen.” Bij Di Mario las ik eens: “Sommige mensen komen in je leven als een zegen. Anderen als een les.” Nou, van mensen die mij leegzuigen zal ik dan maar leren dat ik voor mezelf mag kiezen (-: Waar een positieve wil is, is een positieve weg.
    Nu eerst je interne batterijen opladen! Voor jezelf kiezen is iets heel anders dan egoistisch zijn.
    Een knuffel lieverd ♥ Je doet het hartstikke goed…

    Liked by 1 persoon

  4. De programmanamen doen niet meteen een belletje rinkelen, hoe je je voelt en dat “continu op scherp staan” dat ken ik wél! Kon je maar eens wat vrijaf nemen van je hoofd dat steeds maar ‘on’ staat en door blijft malen. Ik wens het je toe. En alles wat ook maar lijkt op ontspannen: gewoon doen en ergens, ooit lukt dat wel weer om er gewoon ten volle van te genieten. Blijven doorroeien dus, maar af en toe toch die riemen wat laten rusten hé, meid. 🙂

    Liked by 1 persoon

  5. “We zijn er bijna” ken niet, maar als jij het prettig kijken vindt is dat toch prima.
    Klinkt allemaal goed hoor wat je hier schrijft, ik heb er ook geen seconde aan getwijfeld of het goed gaat komen, natúúrlijk komt het goed. Het is zó logisch dat je het allemaal moest verwerken nu de rust weerkeert. Je hebt al die tijd “moeten zorgen” nu is het tijd dat je alleen maar voor jezelf hoeft te zorgen en anderen je daarbij mogen/moeten/kunnen helpen. XXX

    Liked by 1 persoon

  6. De dingen waar je je lekker bij voelt moet je doen of naar kijken. Verder gewoon even niks..
    Neem je tijd hoor, als je te snel wilt opknappen duurt het vaak nog langer.
    En het zal zeker goed komen, maar je moet jezelf niet ‘overschatten’.
    Liefs!

    Liked by 1 persoon

  7. Meis, denk nu vooral aan jou behoeften.
    Aan die van een ander kan je nooit voldoen. Die willen altijd meer.
    Neem lekker de tijd en ruimte voor jezelf, jou gezin en vrienden.
    En tegen de buurvrouw zeg je hoi, en loop je vrolijk verder.

    Je bent zeker sociaal! Hihi je bent een topper hoor.
    En ga genieten van die heerlijk onzinnige ontspannende tv programma’s hoor.
    😘

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s