Het ei

Pasen.
Alweer Pasen.
De tweede zonder zus en pap.
De eerste zonder mam.

Maar de herinneringen zijn er nog wel.

Herinneringen aan het grote grasveld op de camping vol met paarse en gele krokussen waar Zus en ik met de andere kinderen paaseitjes mochten zoeken. Ik kon vroeger de paashaas met zijn mand eieren voor mijn geestesoog op het veld zien springen, de mand vol paaseitjes hopsend op zijn rug. Mijn zus kon dit ook, en omdat ze 2,5 jaar ouder was verzon zij de verhalen waar ik onmiddellijk in geloofde er zonder enige moeite bij. 
In onze Hamelen-wereld was er geen twijfel of kabouters, feeën, of paashazen zouden bestaan. En onze moeder deed met haar fantasie maar bar weinig voor ons onder.

Het spreekt voor zich dat wij ons met veel enthousiasme en toewijding aan de taak van het verven van de eieren kweten:
Zus toverde met uiterste precisie en geduld de meest fantastische kunstwerken in de doppen, met complete voorstellingen erop, de mijne herkende je meestal aan de doorgelopen pimpelpaarse en grasgroene banen waarop de plakplaatjes van de plaatselijke Super waren geplakt.

Op een dag had mam voor ons een heus -groot!- chocolade paasei gekocht, eentje voor ons samen. Ik denk dat ik een jaar of vier, vijf was. Het ei stond -in het kader van de voorpret natuurlijk- al dagen voor Paas te pronken en te lonken in zijn zachtgele verpakking, een soort kartonnen standaard waarop vrolijke paas figuurtjes stonden getekend. Mam had het op het tafeltje in de voortent voor het raam gezet. Ik kon er graag naar kijken.

Toen het eindelijk Paas was, we onze gekookte eitjes achter onze kiezen hadden, het zonnetje al flink zijn best deed en we tenslotte op ons paasbest gekleed waren, was het eindelijk tijd om dat prachtige ei uit zijn verpakking te halen. Maar wee o wee, wat een verdriet: in de standaard lag nog slechts een plas gesmolten chocolade. Ik zie ons nog zo zitten met onze theelepeltjes.
‘Denk om jullie kleren kinderen!’

Ja, wij hielden thuis van de Paas met al zijn vrolijkheid en zijn belofte aan een nieuw begin. 

Mijn vader had op zolder een broedmachine staan. Iedere dag moesten de eitjes worden gekeerd en geschouwd, een klusje waar ik hem graag bij hielp.
Soms hadden we éénweeks kuikentjes met de Paas, dan waren ze op hun koddigst: helemaal mooi in het dons en nog zonder de kleine witte pennetjes die weldra zouden groeien. Ze zaten gewoon op het dressoir in een piepschuim doos waarin mijn vader een raampje had gesneden ‘anders zien ze niks!’

We lieten ze dan op tafel lopen als we klaar met eten waren.
Ja, leuke herinneringen zijn dat.

Asperges eet ik nog steeds met de Paasdagen. 
Vorig jaar heb ik ze nog voor mam gemaakt. Goed gaar natuurlijk, dik geschild en lang gegaard. ‘Gewoon met roomboter, ei en ham want dan zijn ze het lekkerst hoor kind’.

Tja.

Zo huppel je nog met je witte kniekousjes en je rieten mandje achter je zusje aan over het veld door de krokussen, en zo sta je voor de kast naar de foto’s voor drie urnen te staren, en fluister je terwijl je het lichtje zacht laat branden: ‘Weten jullie nog?

Fijne paasdagen allemaal,  koester elkaar! 🐥🐣🐥

Advertenties

24 gedachtes over “Het ei

  1. Dat zijn hele mooie herinneringen, hier is dat anders met de mensen die ik ondertussen mag missen… moet missen, maar toch, ja ook wel kleine herinneringen met Pasen, maar minder groots dan de jouwe, heel mooi geschreven lieverd, en ja ik weet, ze weten het nog ❤

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ken je helemaal niet en toch denk ik van wel, wat heb je dit mooi beschreven, ik was er gewoon bij!
    Hebben net Paasdiner met gezin en ouders van B achter de rug en hebben ECHT gekoesterd!!!
    Liefs vanuit het “verre” Hoogstraten! (Ook van B)

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s