Drie jaar geleden alweer…

Begin april is het alweer drie jaar geleden dat ik op een zondagavond in het ziekenhuis belandde vanwege ernstige nekklachten die op de maandag daarvoor waren begonnen.
Vermoedelijk was de oorzaak daarvan een gemene gewrichtsontsteking waar geen Tramadol iets aan kon helpen, en later ook de Diclofenac, Oxycodon, of Oxinorm maar weinig tegen de pijn uithaalden. Ik kon mijn bovenlijf alleen maar bewegen als Remco of Kylian mijn hoofd daarbij vast hielden, zodra ik mijn nek ook maar een fractie bewoog gilde ik het uit van de pijn.
Het herstel heeft erg lang geduurd. Nadat de nekklachten over waren kreeg ik zoveel andere gewrichts- en spierpijnen dat ik zeker een jaar als een soort quasimodo rond gestrompeld heb.
Het ergste was misschien nog wel mijn angst dat dat voor altijd zo zou blijven. Voor altijd pijn. Voor altijd trekken met mijn been.

Nu had ik al eerder gewrichtsontstekingen gehad, en inmiddels weet ik dat ik polyartrose heb, een van de vele vormen van Reuma. Op het moment gaat het best goed met mijn lijf. Mijn heup /si gewricht zeurt de ene dag wat meer dan de andere dag, en soms spelen mijn handen en voeten een beetje op waardoor bijvoorbeeld schrijven een beetje vervelend is, maar daar hoor je me -oké, nu dan even- niet over klagen.

Ja. Bij mij ging het ‘over’.
Maar bij sommige mensen gaat Reuma nooit meer over. Zij moeten de rest van hun leven zware medicatie slikken om de ontstekingen in toom te houden.
Ontstoken gewrichten doen niet alleen ontzettend veel pijn.
Reuma ontwricht gewoon je hele leven.

Deze week is het de jaarlijkse collecteweek van de Reumafonds.
Vanmiddag / vanavond ga ik dus weer met de groene bus langs de deuren.
Nee, veel zin heb ik er echt niet in hoor, maar mèn wat ben ik blij en dankbaar dat ik dat gewoon weer kàn! image

Advertenties

28 gedachtes over “Drie jaar geleden alweer…

  1. Als je aanbelt, doe ik zeker open 🙂 !
    Tot straks…

    (en wat fijn inderdaad dat je van die pijn bent verlost / mijn bejaarde moeder heeft artrose over haar ganse lichaam, en geen enkele pijnstiller helpt nog / onlangs kreeg ze morfinepleisters, waarop ze zeer slecht reageerde / inderdaad een hel om met die pijnen te moeten leven!)

    Like

  2. Hartstikke fijn dat je in ieder geval weer min of meer goed functioneert. Er zijn helaas nog heel wat ziektebeelden die mensen heel erg belemmeren.
    Collecteren is eigenlijk niet meer van deze tijd, met geld over straat lopen wordt altijd afgeraden alleen collectanten worden onschendbaar geacht voor overvallers geloof ik.

    Liked by 1 persoon

  3. Knap van je dat je zelf collecteert! Respect hoor!
    En reuma is een vreselijke ziekte, mijn moeder had een vorm van reuma en mijn jongste zus heeft het. Heel erg en is afgekeurd ook. Die pijnen zijn echt vreselijk. Ik schrik soms ook als er iets met mijn gewrichten is… maar heb al een aantal keren mijn bloed laten onderzoeken, nog geen aanwijzing gelukkig. Maar je weet maar nooit…

    Liked by 1 persoon

  4. O, wat goed zeg dat je het doet!!!
    Ik heb ook zo’n 35 jaar terug een periode van heel veel gewrichtsontstekingen gehad, veel medicatie geslikt op advies van de reumatoloog, toen ik daar bij verschijnselen van kreeg en de reumatoloog zei : dan moet je er gewoon nog een pil bij nemen om die bijverschijnselen te stoppen, was voor mij de emmer vol.
    Ik ben rond gaan kijken en ben mijn voeding aan gaan passen. Geen dierlijkeiwit, geen caffeine, geen geraffineerde suiker. Dat heb ik een tijd volgehouden en toen ben ik er mee gaan spelen. Nu eet ik alleen geen vlees en moet uitkijken met suiker. En ja, naar mate ik ouder word zeuren mijn gewrichten er lustig op los, maar ontstekingen heb ik bijna niet meer gehad.

    Liked by 1 persoon

  5. Wat stoer dat je dit doet! Ik kwam bij op mijn Facebook bij twee lotgenootjes een digitale collectebus van het Reumafonds tegen. Compleet nieuw voor mij maar wel fijn dat zij op die manier konden collecteren.

    Liked by 1 persoon

  6. Ik ben altijd blij dat er mensen zijn zoals ikzelf, die weten wat het is, en waar het dan wel bij weg trekt en vermindert, zelf val ik ook onder het reuma fonds, alleen de regering moet het nog even erkennen dat fibromyalgie een serieuze ziekte is, dan komt alles weer goed, ook hier.

    Herkenbaar dus, wat mijn gesprek laatst ook zo lastig maakt, weer terug naar werk, naast mijn gat in mijn cv, nu dus ook de fibromyalgie/reuma/spierreuma die niet erkent wordt door… WAt kun je nog, ja soms heel veel, en soms dus niks…. uhhhhh

    Wat goed dat jij gaat lopen voor het reuma fonds, dat boekje en alle andere info heb ik ook liggen.

    X

    Liked by 1 persoon

  7. Ook ik wens je natuurlijk een hele volle bus en misschien als je afwisselt tussen links en rechts, dat de pijn daarna in je handen ook meevalt :-). Succes en top dat je het doet!

    Like

  8. Bedankt dat je voor ons geld hebt opgehaald, ik heb een collageen aandoening waardoor ik nu op wat latere leeftijd (ben 46 jaar) polyartrose heb, het is inderdaad niet altijd leuk,ik slik Oxycontin en plak morfine pleisters , heb ook al wat rug en nekoperaties gehad en nog steeds altijd pijn,het ergste is vind ik dat het erfelijk kan zijn dus ik maak mij ongerust om mijn jongens, zou fijn zijn als er meer aan deze balle aandoening te doen is, daar is geld voor nodig dus ben blij dat er mensen zoals jij zijn 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s