Maar gezellig was het wel…

Ik moet u iets bekennen.

Dat zit zo:

Vanavond hadden we, mijn negen mede-cursisten en ik, les twee van de cursus ‘Verhalen schrijven’. Tussen Werk en Gracht natuurlijk eerst nog een hapje gegeten (en daarbij de raad opgevolgd van een Bloggie om een wijntje te drinken. En nu zult u vast verwachten dat daar de aap al uit de mouw gaat komen, (Narda+wijn=) maar dat ging prima, ik had het er keurig bij eentje gehouden).
Deze keer had ik overigens gezelschap van vriendin Joyce in het restaurant van de Bijenkorf , en wijs geworden door het gevecht met de sushi-stokjes vorige week hield ik het vandaag gewoon bij de paddenstoelen lasagne.
(Aan het eind van de cursus heeft u de recensies van mij tegoed). 

Ook was ik nog bijna netjes op tijd in het juiste lokaal, dus daar lag het ook al niet aan. Op zich best een prestatie want Joyce en ik hadden aardig wat bij te kletsen. Helaas moesten we vlak voor de duiven update alweer afscheid nemen, maar die houdt u dan ook nog gewoon van mij te goed. (ja, ik kan u gerust stellen: Pootje leeft nog).

Ik was dus nuchter en op tijd in het juiste lokaal.
De recensent, de literair agent, de woordvoerder van de bank, de theaterproducent, de vertaler ChineesENJapans van BuZ, en de IT-expert zaten al te trappelen om van start te gaan, hun schrijfblokjes cq notebooks stand-by.
Ik nam plaats tussen de criminoloog, de jongste van het hele spul, en naar ik meen de deskundige van de Nederlandse Taal.
Ik was, kortom, zoals je dat zegt in goed gezelschap.
Ook mijn lerares -van wie ik er op de valreep gelukkig nog achter was gekomen dat zij een gevierd schrijfster is- was gelukkig weer present.
Wij konden zogezegd van start.

Vandaag hadden we het onder andere over ‘de fysieke laag’, ‘de sociale laag’ en ‘de psychologische laag’. Dachten mijn mede cursisten direct aan diverse boeken die bij mij maar flauw een bel deden rinkelen (hoogstwaarschijnlijk van de achterkaften die ik uit verveling bij de Ako had gelezen terwijl ik had moeten wachten op mijn trein), míjn inbreng, -een hele hele hele stilzwijgende welteverstaan-, kwam niet verder dan Pippie Langkous (fysieke laag) Ciske de Rat (sociale laag) en Silence of the lambs.

Maar goed.
Gezellig was het wel.

Nadat de nodige ‘stencils’ weer waren uitgedeeld, -in oude grachtenpanden doen ze kennelijk nog gewoon aan ‘stencils’-, gingen we over tot het bespreken van onze plotten en bijpassende verhalen.
Om een lang verhaal kort te maken: de verhalen die ik thuis als het slechts had beoordeeld, kregen de mooiste kritieken en vice versa. -Dat ging voor alle verhalen op, behalve dan voor het mijne, daarin waren we allen kennelijk even eensgezind-. Leergierig als ik ben had ik mijn twee recensenten gevraagd geen blad voor de mond te nemen, maar ik had me de moeite kunnen besparen.

Ik denk dat ik nu op het punt beland ben waar ik heen wilde gaan: mijn bekentenis.
Ik moet hier namelijk toegeven dat ik echt in de veronderstelling was aan de cursus ‘Verhalen Schrijven.’ deel te nemen, als in: gewoon, verhalen met een kop en een staart, begrijpelijk, luchtig en leuk, ‘bladiebla’. Maar nee, ik moet mij natuurlijk weer inschrijven voor een cursus ‘Literáíre Verhalen schrijven’. Ìk, die na ‘Een roos van vlees’ en ‘een dagje naar het strand’ mijn verdere leven ergens halverwege in de ‘Ik heb altijd gelijk’ ben blijven steken. 

Enfin.

Evenzogoed was het een bere gezellige avond, vooral met die crimi kun je lachen , en al was het verhaal dan wel helemaal niet goed,
het plot blijft ‘gruwelijk mooi’;-)

  
 

Advertenties

34 gedachtes over “Maar gezellig was het wel…

  1. Ik dacht altijd dat verhalen uit het hart kwamen en dat je wel kan leren schrijven maar dat literair schrijven een kwestie van talent is. Nu blijkt dat literatuur maakbaar is. Dat neemt een deel van mijn plezier weg eerlijk gezegd. Ik heb wel eens gelezen dat ze in Amerika ook schrijffabrieken hebben. Literatuur op bestelling, productiekantoren dus.
    Nee, ik laat die dingen maar aan me voorbij gaan.

    Liked by 1 persoon

  2. Waarom de beslissing genomen om een cursus verhalen schrijven te gaan volgen? Dat heb jij toch niet nodig.
    Ooit, maanden geleden, jouw blog vanaf het begin gelezen, en ik kon niet meer stoppen met lezen.

    Gewoon zo blijven schrijven zoals je nu al jaren doet.

    Bij deze bedankt voor de toenmalige wallen onder mijn ogen 😉.
    Ondertussen min of meer opgelost.

    Groetjes

    Liked by 1 persoon

  3. Taalgevoelig

    ze ervoer haar leven als een goddelijke gift
    verslond zware boeken
    in de donkerste hoeken
    de vingertoppen dansten over brailleschrift

    Jouw antwoorden van moeilijk tot leerzaam deden me dit kwatrijntje schrijven, Narda.
    Goed bezig meiske! 😉
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s