De hulp en de schrijfcursus

Gister had ik voor de eerste keer mijn schrijfcursus.

Een lange dag dus, want ’s morgens om half zeven zat ik al in de trein. Na het werk ben ik twee uurtjes naar de Bijenkorf gegaan en heb ik daar wat gegeten.

De cursus duurde van 19:00 tot 22:00 uur.
De groep bestaat uit tien cursisten. Aardige mensen hoor, maar ik voelde me wel een beetje de domoor van het stel. De een had namelijk literatuur gestudeerd, de ander criminologie, weer een ander sprak vloeiend Chinees en Japans en had op een ministerie gewerkt, of was voorlichter van een bank. Er was een huisvrouw bij, maar ik durf er donder op te zeggen dat zij ook heeft gestudeerd.

De lerares was erg aardig en kon boeiend vertellen. Na de theorieles was het tijd om e.e.a. in de praktijk te brengen in teams van twee. Dat viel echt niet mee voor me. Ik heb al niet veel fantasie, maar een plot verzinnen binnen vijf minuten is voor mij helemaal geen doen.
Zeker niet met de afleiding van mensen om me heen, en daarbij nog het gevoel dat ik iets moest presteren.
En nu moet er ineens een extern of intern conflict in mijn verhaal komen. Er moet een impliciete bewering in zitten en een onontkoombaar eind.
Dat kan ik helemaal niet.
Meestal doe ik maar wat.
-Misschien ook de reden waarom mijn ‘Inez’ verhaaltjes zo flauw zijn-.

Om half twaalf was ik pas thuis.
Ik viel na een wijntje als een blok in slaap.

Vanmorgen werd ik heel laat wakker. Snel maar een broodje naar binnen geschrokt, koffie naar binnen gegoten en als een idioot in huis aan de slag gegaan want Yvon kwam vanmiddag langs.
‘Yvon, de hulp van je moeder?’ hoor ik u nu vragen.
Juist!

Yvon had namelijk een blog of wat terug gelezen dat ik toch op zoek ging naar een hulp, en had me een lief berichtje gestuurd dat ze ons huisje er best eens in de twee à drie weken erbij kon hebben. En vanmiddag hebben we samen tot eind maart wat data gepland en de bijzonderheden doorgenomen.
Ik ben nu al blij met haar, en ze heeft nog niet eens wat gedaan.

En nu lig ik dus op de bank te staren naar het opgegeven huiswerk, probeer ik wat wijs te worden uit mijn eigen aantekeningen en zoek ik naar nieuws waar ik mijn verhaaltje kan baseren.

  
De deadline is zondag 24:00 uur.
Het zweet breekt me nu al uit want ik voel me leeg, en bij geen enkel bericht krijg ik inspiratie.
Maar ik ga mijn best doen hoor mensen.
Dat toch zeer zeker wèl!

Advertenties

35 gedachtes over “De hulp en de schrijfcursus

  1. Wow da’s wel een uitdaging. Was Amsterdam hier om de hoek, dan zat ik bij je in de les. Maar die opdrachten, die zien er wel pittig uit zeg! Schrijven op commando, je moet daar inderdaad een beetje voor ‘in the mood’ zijn vind ik. Ach, je kan maar gewoon proberen met iets te beginnen en zien wat er uit je vingers komt. Iets is beter dan niets. Succes!

    Liked by 1 persoon

  2. Fijn dat Yvonne begint maandag :-)… ik ben ook nog steeds op zoek haha en met die schrijfcursus wens ik je gewoon succes…als je het leuk vindt, moet je het doen… en anders kun je er ook altijd mee stoppen, toch? …schrijven doe je toch wel, lezen en ervan genieten doen wij wel 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Het duurt maar tot half maart. Misschien is het toch niet echt mijn ding om echt verhalen te verzinnen, maar ik zal er sowieso van leren, al is het alleen al dat het echt niet mijn ding is. Het is wel leuk, en dat is ook belangrijk, al bak ik er niets van. Dank je Helena.

      Like

  3. Gestudeerd of niet: er staan fouten in het huiswerkblaadje 😉
    Je kán schrijven, Narda. Ik denk alleen dat je op tilt slaat als je ineens iets móet verzinnen. Als ik mee wil doen aan een schrijfwedstrijd met een bepaald onderwerp, komt er niets in me op. Inspiratie laat zich niet dwingen.
    Probeer je cursus te zien als iets waar je wat van opsteekt, niet iets waarin je jezelf moet bewijzen. Dat heb je bij ons lang geleden al gedaan ♥
    Het is trouwens wel veel huiswerk, zeg.
    Houd vol, je hebt meer fantasie dan je denkt.
    Fijn van je hulp!
    Dikke kus

    Liked by 1 persoon

  4. Neem een paar wijntjes voordat je ernaar toe gaat….misschien helpt het 🙂 Ik voelde je angst en onzekerheid bij het lezen gewoon maar ze moeten allemaal,net als jij,gewoon poepen hoor……

    Liked by 1 persoon

  5. Zoek de zinnen diep vanbinnen

    schrijvers laten gewoon hun pen over de inktdrager glijden
    zelfs als er geen stervende ziel zit te wachten
    op hun soms door fantasie gekleurde gedachten
    blijf jezelf, laat de schrijfhand door jouw diepste zijn leiden

    Gewoon door-roeien, Narda!
    Lenjef

    Liked by 1 persoon

  6. O, herkenbaar dat je je dom voelt als het grootste deel gestudeerd heeft of een hoge functie hebben. Dat probeer ik altijd maar weg te denken, door te denken dat ik veel levenservaring heb en jij trouwens ook, maar het blijft een rot gevoel……..
    En pittige opdrachten hoor, maar aan de andere kant ook een uitdaging, om anders te gaan denken en schrijven, succes,

    Liked by 1 persoon

  7. jaaaaaaaaaaa dat valt mij ook altijd op, heb een aantal teken cursussen gedaan en dan mensen treffen die al heel lang schilderen, zulke mooie werken maken dat ik mij afvraag, wat doe je hier! hahahaha Daar dus ook al, nou goed, een schrijfcursus vind ik een beetje onzin zelf, er zijn hele mooie boeken waarmee je leert te schrijven en dan ook nog eens op een leuke manier vind ik zelf, ontspannen en je leert alles… in je eigen tijd.

    het boek heet, uhm… chips.. ben de titel vergeten, ga ik even opzoeken zodra ik weer aan de externe schijf zit. Julia Cameron volgens mij… Je leven schrijven, ik haalde het ooit uit de bieb.

    http://www.bol.com/nl/p/je-leven-schrijven/1001004006434694/?bltg=itm_event%3dclick%26pg_nm%3dpdp%26slt_id%3dprd_reco%26slt_nm%3dproduct_recommendations%26slt_pos%3dC1%26slt_owner%3dccs%26itm_type%3dproduct%26itm_lp%3d0%26itm_id%3d1001004006434694%26itm_role%3din

    x

    Liked by 1 persoon

  8. Carmiggelt heeft wel eens een stukje geschreven over het feit dat leraren zijn stukjes opdelen en nog kleinere stukjes en daar dan vragen en opdrachten voor de leerlingen bij verzinnen. Hij vond dat belachelijk en daar had ie gelijk in. Hij scheef: ze ontdekten lagen in mijn stukje die ik er nooit had ingelegd, ik was verbaasd te lezen wat ik NU weer bedoelde. En de vragen kon ik maar met moeite beantwoorden en soms zelfs helemaal niet.
    Ook Bomans heeft zich ooit in soortgelijke bewoordingen uitgelaten.

    Beiden vonden dat je wel les kon krijgen in zorgvuldig taalgebruik en in het verhogen van je denkniveau, maar vonden deze manier van literatuuronderwijs killing voor het leesplezier.
    En ook daar hadden ze m.i. gelijk in.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s