Maar nu nog even niet

Vandaag is het precies twee jaar geleden dat ik samen met mijn moeder en zus afscheid nam van mijn vader. Soms heb ik nog steeds het idee dat het allemaal maar een boze droom was. Dat morgen de bel gaat en ze voor de deur staan. ‘Surprise!!’
-Of, realistischer: Pap, die belt en met de deur in huis valt. ‘Nadda, mag ik Rem even?’
Zus die sms’t dat ze het toch niet gaat redden vandaag, en mam die gewoon weer gezellig achter haar sherry-tje hier aan tafel zit.-
En nee, natuurlijk besef ik het heus hoor, ze komen niet terug. Ik zie ze nooit meer. Zal hun stem nooit meer horen, behalve dan in mijn hoofd. Daar hoor ik ze nog dagelijks.

Vandaag dus weer zo’n dag. Misschien moet ik er gewoon geen aandacht aan besteden. Ik kan wel aan de gang blijven:
10 januari sterfdag pap
6 april trouwdag ouders
8 mei moederdag
22 mei verjaardag mam
31 mei mijn verjaardag
19 juni vaderdag
21 juni trouwdag
30 augustus verjaardag pap (en Remco)
31 augustus sterfdag mam
Allerzielen
1 november verjaardag zus
13 november hersenbloeding zus
14 november sterfdag zus
Sinterklaas
Kerst
Oud en nieuw

Het zal vast wel een beetje slijten. Er zal heus wel een dag komen dat ik zal vergeten er even stil bij te staan.

Alleen nu nog even niet.

Advertenties

32 gedachtes over “Maar nu nog even niet

  1. Lieve Narda, het is té veel, té kort bij elkaar, té oneerlijk….vergeten doe je ze natuurlijk nooit. De pijn zal slijten, de mooie herinneringen zullen blijven, en ik geloof dat we elkaar ooit allemaal terugvinden in één of andere vorm. Ze zijn nog bij ons. Sterkte xxx

    Liked by 1 persoon

  2. Jammer dat het fantastische gevoel na het weekendje met Rem direct overschaduwd wordt door de gedachte aan de sterfdatum van je vader.
    Mijn vader is al 34 jaar ‘heen’. Hij blies zijn laatste adem uit op 28 november, precies één dag voordat we één jaar gehuwd waren, mijn schat en ik. Jaren heeft dit ons achtervolgd. Elke keer dat we ons huwelijk vierden zei mijn moeder “en papa is … jaar dood”. Ik heb die datum uit mijn herinneringen geband, en de zoveelste keer dat mijn moeder dit opmerkte voorzichtig gevraagd dit niet meer te doen. Want tenslotte leven wij verder. Mochten alle datums in het geheugen worden gegrift van geliefden die ons ooit zijn ‘ontsnapt’ en ook die van de generatie(s) ervoor worden in onze memorie gestampt, dan wordt het leven bijzonder hard.
    De herinnering aan die verschrikkelijke gebeurtenissen die jou de laatste paar jaar zijn overkomen liggen nog heel vers in het geheugen, dat is héél normaal, en het zou vreselijk zijn mocht je er niet meer aan denken.
    Maar weet dat die data op den duur gaan slijten, maar dat die innerlijke stemmen van je papa, mama en zus zullen blijven klinken. Dat op den duur de ‘mindere’ momenten van het eind van hun leven ook zullen vervagen, en dat enkel nog positieve herinneringen zullen overblijven. Dan zul je een lachje niet kunnen onderdrukken als je op restaurant je voorgerechtje in een worst draait en je zult denken ‘onze mama zou me hiervoor billenkoek hebben gegeven’. Zoiets, dus, Narda.
    Sterkte !!!

    Like

    • Dank je Thomas. Je hebt gelijk. Mooi wat je zegt van die stemmen. Daar hoop ik op. Ik heb het afgelopen weekend gewoon echt genoten hoor. Soms gaan verdriet en vreugde heel goed samen. Misschien maakt alles wat er gebeurd is mij in zekere zin wat recalcitrant gemaakt. Een beetje soms, zoals de puber die ik vroeger was…

      Like

  3. Nee lieverd, dat vergeet je niet, en elk jaar opnieuw zul je er ergens even bij stil staan, dat doe ik zelfs bij mijn trouwdag nog bijv. en weet je? Ik ben al meer dan 20 jaar geleden gescheiden ondertussen, ik ben langer gescheiden, dan dat ik ooit gehuwd was, laat staan, zoals je van de week bij mij kon lezen, na zovele jaren nog ineens even het te kwaad krijgen, terwijl zij, mijn tante Bonnie, al in 2005 is overleden ook, elk jaar met een lach, en nu met tranen?

    Je weet het niet, maar erbij stil staan, zul je vanaf hier altijd doen, maar wel telkens meer met mooie herinneringen en een lach, dat is mijn ervaring ❤

    Sterkte lieverd vandaag!

    X

    Liked by 1 persoon

  4. Mijn eigen ervaring is dat je de data nooit vergeet. Maar dat is niet erg, op die manier eer je ook de personen die jou ontvallen zijn. En heel langzaam zal het verdriet verzachten, de scherpe randjes kwijtraken. En zo is het leven….
    XXX

    Liked by 1 persoon

  5. Dat rijtje dragen wij allemaal in onze rugzakken, dus herkenbaar.
    Bij jou is het vlug achter elkaar aangekomen en dat geeft de nodige impact.
    Je bent een hele, hele sterke meid, Narda !
    En het ALLERBELANGRIJKSTE vergeet jij niet.
    Het rouwproces!
    En dat, meisje, doe je heel erg goed.
    Dikke en warme HULKENKNUF

    Liked by 1 persoon

  6. Het waren ook twee jaren waarin je héél veel hebt meegemaakt!
    Al deze datums zul je waarschijnlijk nóóit vergeten en dat hoeft ook niet gelukkig. Maar de scherpe kantjes zullen wel slijten al is dat niet voor iedereen hetzelfde. Voorlopig voel je het “gemis” nog heel sterk en dat maakt het zwaar! Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  7. Nee, nu nog even niet…. De meeste mensen krijgen rustig de tijd om aan een zo’n levensgebeurtenis te wennen, jij krijgt er drie voor je kiezen (en dan laat ik de rest van de famile nog even buiten beschouwing)… Dat heeft z’n tijd nodig…

    Liked by 1 persoon

  8. En het hoeft ook niet, je mag dit helemaal op jouw
    manier doen, een andere optie is er trouwens niet.
    Je zal gaan ervaren dat die dagen verschillen, dat je
    steeds vaker onverwachts bedenkt dat het mee viel.
    Terwijl je in opnieuw onverwachts niet meer kunt
    stoppen met huilen en dan zegt tijd en het slijt niets…
    Hou je taai meis, dikke zoen voor jou! X

    Liked by 1 persoon

  9. Gisteren was de verjaardag van mijn vader, hij is al tien jaar dood maar we ‘vieren’ het ieder jaar nog even. Data vergeet je volgens mij nooit maar het verdriet slijt wel ieder jaar een beetje.

    Like

  10. Er is zoveel om te herinneren… Ik vraag me af of het ooit “over zal gaan.” Waarschijnlijk niet. Maar op den duur zul je het gemakkelijker onder ogen kunnen zien. Maar inderdaad: voorlopig nog niet. Rouw kan zo rauw op je dak vallen. Sterkte lieve Narda ♥
    Liefs Kakel

    Liked by 1 persoon

  11. Na 2 jaar ga je er pas een klein beetje aan wennen dat ‘nooit meer’ ook echt nooit meer betekent. En dan te bedenken dat je in anderhalf jaar ook nog je zus en moeder zou verliezen… Dat is zo veel en zo heftig… Neem je tijd, je doet het zo goed.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s