Ehh…over mij?

Zoals ik in mijn vorig blogje vertelde heb ik me een klein beetje wijzer gemaakt omtrent autisme en dan met name Asperger. Nu had ik dat in mei 2013 ook al een beetje gedaan, vandaar mijn vermoeden dat mijn vader autistische trekken had.
Vlak na die constatering bleek dat hij kanker had, dus mijn drang om meer te weten te komen over autisme verruilde zich voor mijn interesse in darmkanker, vervolgens in de loop van de maanden gevolgd door onderwerpen als palliatieve zorg, longkanker, CVA, stervensbegeleiding, rouwverwerking en leven na de dood. Maar goed: nu is het kennelijk tijd om me te verdiepen in het syndroom van Asperger.

En des te meer ik de afgelopen dagen las en begreep, des te stelliger werd ik in mijn overtuiging. Om even een paar trekjes op te noemen: Het op de voet volgen van de weerberichten.
En dan moesten wij altijd muisstil zijn hoor. Vooral van weerman Pien uit België met zijn straalstormen en grapjes was mijn vader groot fan. Maar ook van Pelleboer natuurlijk.
Maar ik herkende hem in nog zoveel meer ‘gekke’ dingen.
Soms was het wel grappig ook hoor: Als mijn vader bijvoorbeeld jarig was en hij vond het welletjes, dan ging hij gewoon stofzuigen. ‘Voeten omhoog!’ Paps broer G. memoreerde er nog aan tijdens paps uitvaart. Dat was dus typisch mijn vader.

Waar ik wel een beetje van schrok om heel eerlijk te zijn was dat ik toch ook wel mijn moeder, zus en mezelf in een behoorlijk aantal dingen herkende. Nu weet ik wel dat iedereen wel een aantal autistische trekjes heeft, maar sommige dingen waren echt zo…nou ja, herkenbaar dus.
Kan natuurlijk ook komen door de invloed van pap hoor, door hem zijn we immers opgevoed.

Als ik over mezelf spreek dan herken ik mij bijvoorbeeld in het totaal kunnen opgaan in ‘iets’. Bij mij kan zo’n onderwerp me dan een paar weken achtereen in beslag nemen, en het onderwerp is maar net wat op dat moment mijn aandacht vraagt. Archeologie bijvoorbeeld, of astrologie, hekserij, ziekten, de VOC, you name it.
Bij mij gaat het niet zo ver dat ik pas stop als ik er ook alles van af weet, maar wel is het zo dat als ik dan zit te lezen ik me dan voor niets anders meer interesseer en/ of niemand meer hoor. Behalve dan het irriterende gezoem van airco’s, koelkasten, de radio op de achtergrond, mensen die met elkaar praten etc. Dát hoor ik wel. Zo vermoeiend. Rem heeft ook meestal zijn koptelefoon op als hij tv kijkt en ik ben aan het lezen, of schrijven. Anders kan ik gewoon mijn aandacht er niet bijhouden.

Ook een dingetje is mijn overgevoeligheid voor luchtjes, kleding en licht. Ik kan gèk worden van kaartjes in kleding, maar ik kan bijvoorbeeld ook niet slapen als er ook maar een streepje licht binnenvalt. Dan moet mijn kastdeur open.

Vorige week hadden Rem en Kyl de radio hard staan toen ik binnenkwam. Iets house achtigs of zo. Die moet dan echt meteen zachter, of liever nog uit. Ze moesten er gelukkig wel om lachen want ze hadden gewed hoe lang het zou duren voor ik hem uit zou zetten. Vijf seconden. Ik kan er gewoon niet tegen.

Nu hou ik best van muziek hoor. Maar ik luister bijna altijd naar dezelfde. Daar word ik rustig van. Dus wat betreft hou ik ook wel van herhalingen. En daar worden Rem en Kyl op hun beurt natuurlijk wel eens knettergek van.
Nieuwe recepten verzinnen kan ik trouwens ook niet. Ik heb wat dat betreft totaal geen fantasie en ben dus een waardeloze kok.

Ook heb ik wel een probleem met tijd. Ik kon helemaal innerlijk over de rooie gaan als -altijd dezelfde- ex collega mij ook maar twee minuten te laat kwam aflossen. Vooral vanuit de nacht.
Ook stoppen met iets waar ik geconcentreerd mee bezig ben kan ik slecht. Roosteren bijvoorbeeld. Misschien eigenlijk helemaal niet zo heel gek voor me dat mijn leidinggevende daar een tijdslimiet voor aan heeft gegeven, want ik kon uren door puzzelen.

Verder heb ik het altijd al erg moeilijk gevonden om over koetjes en kalfjes een gesprek gaande te houden. Gewoon niet goed in. Met een paar glazen wijn gaat dat wel beter, maar ik blijf me er gewoon vaak ongemakkelijk bij voelen. Net of ik een toneelstukje aan het opvoeren ben.

Vaak afspreken met vriendinnen hoeft voor mij óók niet. Eens in de paar maanden is voor mij voldoende. Ook voor wat betreft spontaan een kaartje opsturen, of onverwachts op bezoek komen: Don’t count on me!

Maar me inleven kan ik wel hoor, al reageer ik soms ‘verkeerd’ of bot. En sociaal ben ik ook heus.
Wie neemt er nou mensen (Portugezen) in huis?
Ik hou heel veel van mensen.
Ik heb alleen veel meer tijd nodig voor mezelf als anderen geloof ik.

Ach, ik ben gewoon ik.
Waardoor dat dan ook gekomen is.
Opvoeding, karakter, de stand van de planeten, of wat voor een ‘stoornis’ dan ook:-D

Advertenties

38 gedachtes over “Ehh…over mij?

  1. Oh, maar dan heb ik ook autistische trekjes hoor: kan niet tegen geluidjes, met name repeterende (druppende kraan, tikkende verwarmingsbuis, snurken, etc), ben graag alleen zonder radio/tv, na het handenwassen mijn handen 5x afschudden ……. 🙂

    Liked by 1 persoon

  2. Kijk, ik heb destijds het hele psychopathologie boek moeten uit mijn hoofd leren, alle ziektebeelden en hun symptomen erbij. Dan ga je héél vaak denken: oh ja, dat heb ik ook. Zo was ik zeker ook manisch depressief, had ik borderline, ook veel autistische trekjes en nog wel een en ander. Oh ja schizofrenie zat er ook tussen. Ik wil maar zeggen: als je over een bepaald ziektebeeld of aandoening veel gaat lezen, herken je massa’s dingen die ook op jezelf van toepassing zijn. Dat is volledig normaal. Bij elk psychisch gezond mens trouwens.
    Veel mensen hebben behoorlijk wat “steekjes los”, maar dat maakt ze juist zo boeiend, uitdagend en interessant. Kijk, en dat ben jij dus ook. Ik ben ook niet van de koetjes en de kalfjes, maar ik vond ons gesprek deze zomer behoorlijk lekker gaan. 🙂 Was dat nu echt door dat wijntje? Neuh, dat was gewoon omdat je zo’n leuke vrouw bent. 🙂

    Liked by 1 persoon

    • Ja, dat was gezellig;-))

      Is ook zo hoor, je kunt je overal wel in vinden. Iedereen heeft wel trekjes van dit of dat. Volgens mij gaat het wel redelijk met met ondanks en/of dankzij dat, dus waar zal ik me verder druk om maken toch?!

      Like

  3. Weet je hoe ze dat tegenwoordig noemen? HSP, hooggevoeligheid. Kijk eens, als je wilt, naar het boek van Elaine Aron (geloof ik dat je het zo schrijft) daar zullen wat aha! Momentjes voor je in staan als ik dit zo lees. Naast haar onderzoek zijn er veel meer onderzoeken en tegenwoordig ook gradaties in de mate van hooggevoeligheid. Wordt positiever benaderd dan autisme 🙂 interessante blog, eens iets echt over jezelf.

    Liked by 1 persoon

  4. Dat je veel van mensen houdt is duidelijk, dat lees je overal tussen de regels…
    Op het internet gaan zoeken mag je echt niet doen hoor… Heb dat ook gedaan om te weten of de ziekte van mama erfelijk was, heb zelfs een mail gestuurd en er dagen niet van geslapen tot ik antwoord kreeg 😦
    Enne… autistische trekjes hebben we allemaal hoor, die spleet ts de gordijnen, moet bij mij ook dicht 🙂
    Liefs!

    Liked by 1 persoon

  5. Dit hokje om mijn reactie te schrijven is vééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééééél te klein om al mijn ‘trekjes’ op te sommen. Gelukkig heb ik mijn leven niet te veel asperges gegeten, en heb ik nog geen last van asperger.

    Liked by 1 persoon

  6. Ik ben daar dus mee gestopt, wat Tiny schrijft, als je je gaat verdiepen in bepaalde ziektebeelden, dan heken je er zoveel in. Ik heb ook diverse persoonlijkheidsstoornissen en ben ook autistisch, en ben een HSP-er. Ik word soms ook gek van mezelf 😉

    Liked by 1 persoon

  7. Dan heb ik ook asperger in lichte vorm denk ik, ik kan mij vinden in het studie geval, dat iets je aandacht trekt en dan weken achter elkaar maar kan ook ineens klaar zijn, en precies wat je zegt, wil nog niet zeggen dat je dan klaar bent. Vervolgens even niets en dan komt er weer wat anders wat je absorbeert. Muziek, hier dito, zeker house en klassiek word ik helemaal kriegel van, van de klassiek krijg ik vaak de opmerkingen, dat dit juist goed zou zijn, fijn voor jou, voor mij dus niet, kan er zelfs agressief van worden, hahaha

    Opera en Operette snap ik dus ook totaal niet, die hoge stemmen, doen zeer aan mijn oren. En ook hier, draai ik veel en vaak hetzelfde, tot ik het uit mijn hoofd ken, tot vervelens toe voor anderen, een nieuwe cd van favo artiest moet ik ook eerst 5x horen om dan pas te zeggen, JA, de vind ik leuk of niet… lol.

    Tijd voor mijzelf nodig hebben, ja ook hier is dat zo, daarom weet ik ook niet of ik ooit nog wel kan samen wonen, de laatste 5 jaren zijn een soort van walhalla, maar ik mis soms toch gezelschap. Afspreken met vriendinnen, altijd leuk, maar ik zie ze nog minder dan jij, daar sta ik wel voor open. Maar over koetjes en kalfjes spreken, ben ik ook niet goed in, dat kan ik niet gaande houden, geef mij maar een leuk goed gesprek over een onderwerp, hoeft niet zwaar te zijn, al gaat het om films die we wel of niet gezien hebben, maar dat is tenminste een onderwerp, of boeken voor mijn part. En ga zo maar door.

    X

    Liked by 1 persoon

  8. er is niets ongewoons aan jou, Narda. Je bent gewoon jezelf!
    Ik ben trouwens ook geen grote babbelaar, een gesprek gaande houden vind ik dan ook een supermoeilijke opgave. Tenzij we over mijn interesses kunnen babbelen… 😉

    Liked by 1 persoon

  9. Een eerlijk blog over jezelf. In een aantal dingen herken ik mezelf: me inlezen in een bepaald onderwerp en daar dan niet van loskomen voordat ik (bijna) álles weet. Harde muziek. Licht.
    Afspreken met vriendinnen doe ik zelden en van mensen die te laat komen word ik gek. Maar nog het meest van mezelf 😉
    Dikke kus!

    Liked by 1 persoon

  10. Wat jij nu schrijft is heel herkenbaar en geldt volgens mij voor heel veel mensen!
    Over muziek bijvoorbeeld, ik luister ook het liefst naar muziek die ik zelf uitzoek. Heerlijk!
    Radio zelden, TV eigenlijk haast nooit meer aan. En soms heb ik dagen dat ik helemaal niks op heb staan, wil ik de rust horen..
    Je weet zelf het beste hoe je in elkaar zit en hoe je met jezelf om moet gaan!
    Ik kan goed met mezelf door een deur en jij ook volgens mij!
    Mooi logje Narda!
    Veel liefs en mooie dagen gewenst ondanks het gemis!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s