Een maand later

Inmiddels is er alweer een maand verstreken sinds mam is overleden.
Het schrijven wil niet erg, ik heb er gewoon geen puf voor.
Ook het lezen schiet erbij in.
Komt ook omdat ik het nog steeds druk heb met het huis, maar ook met mijn werk.
Voel me ook niet zo top.

De familiedag laatst was reuze gezellig, maar op het laatst was ik toch wel wat emotioneel, dus heb ik heerlijk een potje gehuild op de schouders van mijn nichten.

Vorige week zondag werd Neef, de zoon van mijn zus achttien, en zijn we naar Groningen geweest. Neef heeft een Antilliaanse vriendin, en haar hele familie was er ook. Reuze gezellig, en ik heb even met de moeder van het meisje gesproken. Fijn voor Neef dat ze allemaal zo gek met hem zijn, van groot tot klein.
Ik heb het gelukkig droog gehouden, maar ik moest wel af en toe slikken.

Vandaag de hele dag cursus gehad, en nu ga ik nog even door naar de verjaardag van het jongste zusje van mijn vader.

Morgen nog een dagje werken in het huis van mijn ouders.
Het is nu nagenoeg leeg, het einde is in zicht.
Rem heeft de hele dag weer daar gebuffeld.

Lieve mensen, het lezen komt echt wel weer, sorry dat het er nu zo bij inschiet.

Fijn weekend allemaal.

Advertenties

40 gedachtes over “Een maand later

  1. Schrijven en lezen zijn nu net de dingen waar je hoofd naar moet staan. Dat is bij nog niet zo en dat is heel normaal. Je hebt genoeg andere dingen waar je je mee bezig houdt om van een verwerking nog maar niet te spreken.
    De tijd van schrijven en lezen komt heus wel weer. Voor mij hoef jij je echt niet te verontschuldigen. Doe wat nodig is en pak de goede momenten voor jezelf. Sterkte!

    Liked by 1 persoon

  2. Je hoeft toch geen sorry te zeggen, suffie! Je hoofd loopt om, na alles. Het rouwen is amper begonnen…Wij lezen jou gewoon omdat wij willen weten hoe het met jou gaat. Niet omdat we er iets voor terug willen. Ik spreek ook namens de rest van je bloggers 😉 We zijn allemaal Narda-fan. Zorg jij nou maar voor jezelf en je mannen…
    Liefs en een knuffel

    Liked by 4 people

  3. Hou je nu even op Narda? Tijd om te rouwen is nu gekomen, pak die tijd en vergeet ons, het komt vanzelf wel weer, je hebt wel meer aan je hoofd dan te bloggen of ons te bezoeken en dan ook nog te reageren. Dusssssssssssss En ik weet zeker dat je genoeg mensen hebt als je even wat kwijt wilt, waar je privé ook wat mee kunt, en zo ie zo heb je jouw Rem naast je, volgens mij is dat echt je grootste steun en toeverlaat. ❤

    X

    Liked by 1 persoon

  4. Doe niet zo gek muts… Verontschuldigen dat je niet komt lezen is helemaal niet nodig…
    Neem de tijd die je nodig hebt… Jij hebt nu pas tijd om en voor je vader, en voor je zus en voor je moeder (en alle andere familieleden die ietsjes maar niet veel verder van je af staan) ….
    Dat vreet energie…

    Liked by 1 persoon

  5. Ach, meis, daar hef je echt geen sorry voor te zeggen. Als mensen niet begrijpen waarom je niet bij hun komt lezen, zijn ze jou aandacht niet waard!
    En ook wel logisch dat het schrijven even niet zo lukt, qua tijd maar ook qua zin.
    Neem gewoon je tijd, eest het huis van je ouders, dat is al zwaar genoeg om daar de deur definitief dicht te trekken………. nogmaals, neem je tijd en denk goed aan jezelf.
    Liefs Minoesjka

    Liked by 1 persoon

  6. Maak je géén zorgen, iedereen snapt wel je momenteel geen of véél minder tijd hebt voor blogs. Je mama verliezen is best wel een erge ervaring die een lange tijd blijft hangen alvorens je terug wat normaal kan functioneren. Sterkte nog.

    Liked by 1 persoon

  7. Dat is niet zo raar toch, het komt vast allemaal wel weer. Doe gewoon je dingen en zo gek is het natuurlijk niet. Herken wel dat emotioneel worden. Mijn dochtertje was op 21 december overleden en met oud en nieuw kwam de hele familie oma nieuwjaarwensen die toen bij mijn moeder woonde. Kon het even goed houden maar toen er een nicht met een dochtertje van haar leeftijd binnen kwam was ik weg en helemaal van de kaart. Dat zijn van die momenten die zo ontzettend moeilijk zijn. Alles heeft zijn tijd nodig, vergeten zal je het nooit, de pijn voelen iedere keer weer maar hopelijk net als ik er wel mee leren leven en dat gun ik je van harte al kan je dat nu nog niet verwachten……

    Liked by 1 persoon

  8. Het zou wel heel erg idioot zijn willen we je kwalijk nemen dat je niet zoveel schrijft. Lieverd, doe heel rustig aan, geef jezelf tijd om verdrietig te zijn.

    Heel veel liefs en een dike knuffel.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s