Opruimperikelen

De afgelopen weken zijn in sneltreinvaart voorbij gevlogen met het uitzoeken van de spulletjes. En dat is nog niet eens het meeste werk hoor, wat dacht je van eerst ruimte maken hier?

Ons huis heeft inmiddels meer weg van een antiekwinkel / museum / kerk. Maar hoe kan ik het nou over mijn hart verkrijgen om het hier totaal uit de toon vallende schilderij van J.Gr., het door mijn vader persoonlijk gebeitste beeld van Maria, het houten ‘Onze lieve Heertje’ en Jezus aan het kruis weg te doen / op zolder in een verdomhoekje te stoppen?
En dan had ik dat beeld van Maria van 1 meter beton dat van Zus was al in de tuin staan hé?!
Nou ja, wat zegeningen kunnen geen kwaad;-)
Rem houdt gelukkig wijselijk zijn mond.

Toch geeft het ook wel troost hoor, al die spulletjes om me heen. Voor het mooie kastje van zwart ebbenhout (dat mijn opa en oma ooit in hun verlovingstijd in een antiekwinkel kochten, ja, net als het kerststalletje;-) heb ik ook al een plekje bedacht.
Wordt wel een beetje vol in de woonkamer, maar nu had ik zo gedacht dat we dan maar een mooie lichte laminaatvloer moesten nemen om een en ander te compenseren. En Rem is het daar wel mee eens.
‘Maar eerst de tuin bestraten, anders beschadigd het laminaat door grind’.

Gister ben ik de hele dag bezig geweest met de kasten en lades in onze slaapkamer. Veel medicijnen terug gebracht naar de apotheek. Ook daar ruimte gecreëerd zodat het buffetkastje en het hoge ladenkastje daar ook bij kunnen. ‘T ken nét.
Ik wil het niet wegdoen, net als het antieke salontafeltje, maar dat moet maar op zolder.
Als Kyl over een paar jaar het huis uitgaat krijgen we wel weer wat ruimte.

Het voordeel van de extra kast ruimte is dat ik nu ook de brieven / tekeningen / foto’s van mijn zus netjes op kan bergen. Daar ben ik nog steeds ook niet verder mee gekomen dan de eerste grove selectie.

Vorige week maandag ben ik even op het werk geweest om me hersteld te melden. Woensdag ben ik thuis zoet geweest met het rooster november maken. Tot en met 26 september mag ik (plb)uren opnemen. Dat is wel lekker hoor. Krijg het de eerste week oktober alleen wel erg druk want op zaterdag 3 oktober moet ik de hele dag een cursus inhalen, en behalve donderdag 8 oktober (oplevering huis) werk ik alle dagen.
Maar als alles hier en in het huis van mijn ouders weer op orde is geeft dat natuurlijk wel rust in mijn hoofd. Bovendien komt (mams) super- Yvonne tegen die tijd misschien wel bij mij helpen schoonmaken. Yeehaa;-D

Straks gaan we maar weer aan de slag. Ik ga mij vandaag maar eens op de kerstversiering storten, en Rem helpen met de zware dingen tillen natuurlijk.
Kind is dan wel vrij, maar hij heeft een pittige praktijkweek achter de rug, en morgen moet hij weer gewoon werken in het restaurant, dus die laten we maar even zoveel mogelijk op zijn bedje liggen;-)

Donderdagavond was er trouwens een voorlichting over zijn lange stage. Deze stage start in januari en eindigt 19 juni. In 21 weken moeten ze 20 weken (800 uur) stage lopen. Best krap. Het plan om Kyl op Curacao stage te laten lopen hebben we dan ook maar in samenspraak met hem laten vallen. Voorheen was het 20 weken stage in 26 weken tijd, maar van een vierjarige opleiding mbo4 is het sinds Kyl daar op school zit een driejarige opleiding geworden. Ook al zouden wij dus halverwege twee weken langskomen, hij heeft daar zelf bar weinig aan omdat hij zich geen vakantie kan permitteren, want als hij ziek wordt dan zit hij. En geen 800 uur is echt geen diploma. Bovendien is er de afgelopen twee jaar zoveel in ons leven gebeurd dat het misschien beter is als hij een beetje in de buurt blijft. (Oké, niet in het minst voor mij). En zelf hoeft Kyl ook niet zo heel nodig. Dusss…
@Petra, we komen vast nog een andere keer buurten hoor!

Nou, ik hou ermee op. Snel maar eens koffie zetten voor Snurky hier naast me. Die was gister ook weer van 5.00 tot 20.00 in de weer.

Fijn weekend allemaal!
image

image

image

Bram wijkt tegenwoordig niet van mijn zijde als ik thuis ben.
Zo lief.

Advertenties

44 gedachtes over “Opruimperikelen

  1. Bram weet wat jij nodig hebt, en weet je wat nog gekker is? Ik zit dit rustig te lezen, ik lees herkenning, ik bedenk wat ik heb mee genomen, wat er eventueel nog ligt of staat, heb sommige dingen zelfs in mijn handen gehad van de week weer ook, per ongeluk of toevallig? En mijn Picasso besluit prompt om hier bij mij te komen liggen, tussen mij en de laptop in, hij is nu weer weg na even kroelen, maar ik bedoel maar, zover kan het strekken, de energie die jij en ik kunnen voelen, vooral jij nu. Rustig aan en alles krijgt vast en zeker een mooi plekje.

    X

    Liked by 1 persoon

  2. Ik bewonder je werklust!
    Maar zelf heb ik geleerd om ‘dingen’ los te laten…
    Vaak doen de herinneringen pijn, maar ik ben al blij wanneer ik mezelf kan behelpen, zonder dat ik mij om overbodige spullen moet bekommeren.
    Zolang je het aankan moet je zeker je hart volgen…

    Liked by 1 persoon

  3. Je bent er stevig tegenaan gegaan. Ik had al zo’n vermoeden…’
    Spullen die je aan je hart gaan als je ze wegdoet, móet je gewoon houden. Anders krijg je spijt.
    Wordt flink aanpakken voor Kyl. Gelukkig kan de jeugd wel tegen een stootje. Maar gewoon naar huis kunnen na een lange dag werken, geeft meer rust dan Curacao. Verstandige keuze; helemaal als hij er zelf achterstaat.
    Lief van Bram…Dieren voelen precies aan wat je nodig hebt. Wat een heerlijke derde foto ❤
    Liefs en een knuffel xx

    Liked by 1 persoon

  4. het is normaal dat je al die herinneringen en persoonlijke spullen wil bewaren. Maar ik kan me inbeelden dat het huis dan wel vol komt te staan. En je krijgt er die dierbaren zeker niet mee terug…
    Bram ligt daar goed!

    😉

    Liked by 1 persoon

  5. Wat een lieverd, die Bram! Ik heb zó veel hier staan, liggen en hangen. En er staan/liggen/hangen nog steeds spullen in ’t huis van mijn pa omdat het nog altijd niet verkocht is. Zo nam ik laatst twee bloempotten mee, euh, mijn man weet dat nog niet :-), maar ik kon ze toch niet weggooien? Net zoals zoveel prullen …… Intussen is mijn (ons) huis een museum haha

    Liked by 1 persoon

  6. Gewoon lekker badderen in al die spullen. Het zou mij in ieder geval een goed gevoel geven. Wat de toekomst brenge moge zie je dan wel weer. Het loopt toch nooit zoals gepland. Daar weet jij ondertussen alles van. Doe rustig aan, meis. X

    Liked by 1 persoon

  7. Het lievelingsklokje van mijn moeder, een antiek en behoorlijk waardevol ding, heb ik weggegeven aan vrienden die het fantastisch mooi vonden. Ik ben blij als ik op die manier iemand kan blij maken met dingen waar mijn moeder blij mee was. Zelf hecht ik niet zo aan materiële herinneringen.
    Foto’s met poes: heerlijk!

    Liked by 1 persoon

  8. Dat opruimen gaat niet in de koude kleren zitten. Wat je kunt gebruiken, dat gaat nog, dat wordt op den duur van jezelf. Maar al die nostalgische dingen… nou ja, dat went ook maar langzamer.
    Moeilijk maar onvermijdelijk. En inderdaads (Menck), als je iets kan weggeven aan iemand die dat waardeert, dan doe je ook nog iets goeds in de geest van de overledene. Pffff… herinneringen.

    Liked by 1 persoon

  9. Hoop dat je met verloop van tijd met een glimlach kan kijken naar alle spulletjes die van jouw ouders waren. Een glimlach die samen zal gaan met herinneringen.
    Morgen misschien een glimlach met een traantje, later een glimlach zonder traantjes, en nog later een echte lach met hoe mooi herinneringen kunnen zijn.

    Toen mijn vader overleden was, heeft mijn ma alle, maar dan ook alle kleren van mijn vader gegeven aan mijn nonkel. Je hebt er geen idee van hoe kwaad ik toen was. Niks mocht weg van mij.

    Gelukkig zie ik dit nu anders en ben nu, na meer dan vier jaar, telkens blij als ik mijn nonkel zie in kleren van mijn vader. Ben zelfs echt trots dat iemand die mij ook zo na staat nu de kleren van mijn vader draagt.

    Foto’s van jou met Bram zijn prachtig.

    Neem je tijd Narda.

    Liefs.

    Liked by 1 persoon

  10. Wat een schattige foto’s, katten voelen dat gewoon altijd heel goed aan.
    Ik zou denk ik hetzelfde doen met de spulletjes van mijn moeder. Van mijn vader heb ik niet zo heel veel, maar ik koester wat ik heb nog steeds (en dat is al meer dan 20 jaar geleden).
    Dus gewoon alles een mooi plekje geven en een mooi excuus voor een nieuwe vloer.

    Wordt een pittige tijd voor zoon, das nogal wat met maar een week speling in de hele periode.

    Liked by 1 persoon

  11. Jeetje, die Bram… dieren voelen het hoor!
    Je bent goed bezig, en moeilijk is het zeker om dierbare spulletjes weg te doen. Zoek er eerst maar eens een plekje voor. Over een paar jaar heb je kans dat je van veel dingen wel afstand kunt doen en dan is het vroeg genoeg. XXX

    Liked by 1 persoon

  12. Ik heb echt heel veel respect voor je. En je hebt gelijk dat je niet alles meteen wegdoet. Als je het later wilt kan het altijd nog, beter dan spijt hebben dat je het weg hebt gedaan. Ik vond het ook moeilijk bij mijn zwager en broer om al die dingen weg te doen.Net alsof je meteen alle herinneringen weg wilde doen. Mijn zolder heeft ook heel lang vol gestaan tot ik in de loop der tijd dingen heb weggegeven en weggedaan.

    Liked by 1 persoon

  13. Dat zou lekker zijn zeg, als Yvonne jou nu komt helpen, je weet hoe ze werkt, ze is vertrouwd en het scheelt jou gewoon 🙂 Goed idee lijkt mij!!
    Trouwens, als ik die foto’s zie, voel ik haast dat warme kattenlijf tegen me aan ……. mij gaf dat altijd zo’n troost, warmte en veiligheid ……… hoop dat het bij jou ook zo is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s