Kerkgangers

Vanmorgen in de kerk werd er een meneer niet goed.
Rem had zojuist zijn wenkbrauwen gefronst omdat de pastor verkondigde dat ‘trots’ bij de zondes hoorde. Dat was nadat ze al twee keer met het bordje en mandje langs waren geweest om geld op te halen.

Opeens zei de pastor door de microfoon: ‘Ik moet heel even naar die meneer daar’.
Het was nogal een vreemde toestand.
Niemand maakte in eerste instantie aanstalten een ambulance te bellen.
Iedereen keek.
Ik pakte dus maar mijn telefoon, maar net op dat moment ging een vrijwilligster gelukkig zelf bellen.

Ik voelde een enorme lachkriebel opkomen. Ik kon er niets aan doen. Twee vrouwen ontfermde zich over de man.
En toen ging de pastor gewoon weer over tot de orde van de dag: het uitdelen van de hosties en de wijn.
Ik heb bedankt voor de eer.

De man achter ons vroeg tijdens het bidden na de hostie aan zijn buurman: ‘Kunnen ze hem nou niet heel even mee naar achter nemen?’
Na het bidden moesten we iedereen iets van ‘Christus met vrede’ wensen of zo.
De ambu liet behoorlijk op zich wachten.

Ik vermoedde dat de man een herseninfarct had. Of een hartinfarct.
Op gegeven moment begin hij over te geven.
Daarna werd dan toch nog zus haar naam omgeroepen.

Ik herinnerde mij opeens een zondagochtend dat zus en ik met ons vriendinnetje van het einde van onze galerij lopend naar de kerk waren gegaan. Het was begin jaren ’70. Ik zal een jaar of zeven geweest zijn, zij een jaar of negen of tien.
We hadden ons verveeld, en pap had gezegd: “Waarom gaan jullie niet naar de kerk?”

Gut. Hoe heette dat vriendinnetje nou toch ook al weer? Haar neef heette Ronald en haar zus Yvonne.
#Dat weet ik dan weer wel.

Het was de eerste en de laatste keer geweest dat wij vrijwillig naar de kerk waren geweest.
Vriendinnetje was een heiden.
Dat weer ik ook nog goed.
‘Je moet wel zachtjes praten hoor!’ had zus gezegd. ‘En niet zo met open mond kauwen’.
De kerkboekjes hadden toen nog op de hoeken van de banken gelegen, waren nog dik, lichtgroen, hadden ezelsoren en roken nog net zo muf als de pastoor zelf.

De pastor deed haar best ons bij de les te houden, maar was inmiddels zelf zo van slag dat ze het zomerprogramma boekje er even op na moest slaan om de tien geboden van Mozes op te zoeken. ‘Trots’ had ik goed onthouden.

We (lees: ze) deden nog een stukje samenzang tot het ambulance personeel met een brancard ten tonele verscheen. We keken allemaal toe hoe ze de arme meneer samen op de brancard tilden.
‘Hij moet een beetje hogerop liggen’.

Uiteindelijk breidde ze er maar een eind aan met de agenda voor de komende week. Een braderie geloof ik waarvan de opbrengst naar een mooi doel gaat, en de uitvaart van dorpsgek W. die ik 1 juli nog tegen was gekomen toen ik voor mam een nieuwe pyjama moest kopen op de markt.
Ik had gedacht dat de beste man allang al dood was.

Er was nog even onduidelijkheid over het exacte tijdstip van een en ander, maar toen mochten we via de Maria kapel het pand verlaten.

Ze zouden alleen nog even een keer met het mandje schudden bij de uitgang. Voor de nieuwe kaarsen, begrijpt u wel?

Wordt vervolgd.

Advertenties

20 gedachtes over “Kerkgangers

  1. Theater all over the place. Dat vind ik sowieso vaak bij de Katholieken, maar met een bijna dode man erbij terwijl de pastor stug doorgaat met z’n programma is een soort van bizar.
    Wel fijn dat je zus haar naam genoemd werd, dat kan niet vaak genoeg gedaan worden.

    Like

  2. Ik ben ook een heiden. Ondanks of dankzij de christelijke scholen waar ik opgezeten heb. Je gemoed klaart er in de kerk zelden van op, is mijn ervaring.
    Toen ik net met Joris omgaan, zei hij: “Je mag van mij alles maar niet met mijn ouders mee naar de kerk.” Normaal zou dat een reden zijn om elke zondag vooraan te gaan zitten, maar die keer heb ik me beheerst. Nooit spijt van gehad.
    Soms moest ik me bijbel lezingen bij Lief thuis, mijn best doen om niet in de lach te schieten. Dat mensen die verhalen geloven die in de bijbel staan…
    Ik geloof trouwens wel in God, maar mijn God is een hele lieve 🙂
    De pastoor had vandaag best het goede voorbeeld mogen geven!
    Toch fijn dat de naam van Ferna genoemd is, Nar. Boven weten ze daar wel raad mee ❤
    Liefs en een knuffel

    Like

  3. en die kaarsen zijn dan nog van een inferieure kwaliteit. Pas stak ik er eentje aan, althans, ik probeerde er eentje aan te steken, zo’n steekvlam van hief tot in Nice, maar wat dacht je, geen vlammetje hoor, dus ik slecht gezind naar die priester, die zei, wij zijn gesloten broeder, ik zei, broeder, broeder, sebiet een string of life tegen je kanis. Daar kon hij niet tegenop en hij gaf mij alras een paaskaars mee. Wat weegt zo’n ding zwaar, zei ik en ik vroeg een kleinere versie, die had hij niet meer in voorraad, ik zei, waarom geven mensen jou eigenlijk geld, toch om een voorraadkelder kaarsen aan te leggen, of niet zeikerd. Dat had ik niet mogen zeggen, ik bedoel, hij begon ineens te zweten als een rund dat al enkele dagen koorts had en vervolgens werd hij kwaad, dat ik niet mocht spotten met hem. Ik zei, spot ik nu met jou, man, ik wil gewoon waar voor mijn geld, geinponem. Gelukkig kreeg ik toen drie kleine kaarsjes mee. Zo slecht was het dus ook weer niet. Blij keerde ik huiswaarts met en grote 🙂 op mijn gezicht.

    Like

  4. Ze schudden wel vaak met het mandje daar. Krijgen ze geen geld van de staat bij jullie?
    Van kerkgangen ben ik ook geen fan. Het gebouw zelf vind ik prachtig, maar niet altijd wat daar wordt uitgevoerd… treffend verhaal dat ze gewoon lekker verder gaan met de orde van de dag terwijl een man half dood ligt.

    Like

  5. Toch een paar keer gelachen hoor. Een heiden… Ik ben katholiek opgevoed en wil op reis per se elke kerk binnen. Verder ga ik naar huwelijken en begrafenissen, maar voor de rest… Verplichte kost op school, gelukkig nooit verplicht door mijn ouders – die het zelf een stom gedoe vonden. Heb wel jaren in een koor gezongen, dus ook in kerken, dus al dat Latijns kan ik nog steeds mee murmelen.

    Like

  6. Hier nog een heiden, en als ik dit lees, snap ik waar mijn familie vandaan komt geloof ik, nu was ik laatst bij een concert van Venice in utrecht, en 1 man ging daar onderuit maar zij stopten tenminste tot de man uit de zaal was en verzekerd was van hulp, het was oorzaak nummer 2 dat ik nog maar net de laatste trein wist te redden, maar wel heel normaal lijkt mij om dan gewoon te stoppen en daarna verder te zien, wie luistert er dan nog eigenlijk als er iemand half ligt vergapen op de grond…. ik niet in elk geval!

    X

    Like

  7. Lijkt me “normaler” als de dienst even stop gezet was. Wel zo menselijk tegenover de man die daar op de grond lag.
    Ach ja de kerk, ik heb er niets mee na een jeugd waarin kerkbezoek verplicht was maar er zijn momenten dat mensen er toch blijkbaar iets vinden.
    Niets mis mee als het vrijwillig is. Maar ik herinner me óók heel veel momenten met lachkriebels, voorál in Katholieke kerken.
    Toch kom ik wel eens in het prachtige kapelletje van een kerk in Delft, daar wordt ik niet “heilig” van maar k steek er altijd een kaarsje aan waarbij mijn gedachten dan afdwalen naar mensen die er niet meer zijn of het moeilijk hebben, ik was er kortgeleden nog!

    Like

  8. Die kerkdienst moet een vreemde ervaring zijn geweest. Hoe is het met die man afgelopen?

    Ik moest even nadenken bij W. Deze week is er in Wormerveer een man overleden die ook W. heette. Het was geloof ik geen dorpsgek maar een oud scheidsrechter die ik me nog herinner uit mijn QSC tijd. Hij was stokdoof en tamelijk eenzaam. De laatste keer dat ik hem zag was toen ik hem zag lopen bij het kerkje op ‘de Noord.’ Volgens buurtgenoot Ikan Mas was hij op vakantie gegaan naar Italië en daar zeer opgetogen over. Tijdens die reis kwam hij niet opdagen voor een excursie. Toen ze zijn kamer openden bleek hij in zijn slaap te zijn overleden.
    Vreemd: ik kende hem nauwelijks maar toch deed het me wat. Buurtvrouw is naar zijn afscheid in de RK kerk geweest. Ik kon het niet opbrengen want ik zie opa daar nog liggen, bewierookt, geölieseld en grauw van kleur. Nee, ik moet daar niet heen.

    Like

    • Plato, W.D. Was inderdaad eerder overleden. Ik noemde hem vroeger altijd de dorpsgek. Soms ging hij stomdronken en schreeuwend door de straat. Ik hoorde van de pastor vanmiddag dat hij al jaren niet meer drinkt.
      Mijn oordeel over hem is gebaseerd op wat ik van hem meemaakte in mijn pubertijd.
      Vandaar ook dat het me begon juli zo verbaasd had dat hij nog leefde.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s