Regendagen

Maandag
Nadat ik met de huisarts heel even over mam heb gesproken onderzoekt ze mijn buik.
Hoewel het nog voor negen uur ’s morgens is voelt deze al ongemakkelijk. ’s Avonds lijk ik wel zeven maanden zwanger’.
Ze schrijft medicijnen voor en nieuwe slaaptabletten. Niet dat ik die dagelijks slik, maar als ik de volgende dag moet werken is het toch wel een uitkomst.
‘Gaan we over twee weken even kijken hoe het nu gaat met je maag’. Met een ‘tot vanmiddag’ neem ik afscheid.
Rond elf uur meld ik mij ziek op het werk voor dinsdag.
De rek is er nu echt een beetje uit. Naast maagklachten ben ik soms weer aan het hyperventileren. En mèn, de stoom komt zowat uit mijn oren af en toe, zo geërgerd ik af en toe ben. Een kleuter op een schuivende olifant in de wachtkamer kan me al bijna tot waanzin drijven.

Even na twee uur schuift de huisarts aan onder het afdakje bij de Schelp.
Ze geeft mam een complimentje.
Mam glundert er een beetje van.
Het is een fijn en open gesprek.
‘Wil je niet even alleen zijn met de dokter?’
Het hoeft niet.
Ook de huisarts zelf vindt het prima zo.
‘Kom ik volgende week weer even bij u kijken’.

Vlak nadat ze is vertrokken komt W. even bij ons zitten. (Ik vind W. toch aardiger klinken dan ‘Wee’).
Ze is net als ons een beetje stil.
Het is ook weer om stil van te worden; het regent aan een stuk door. Het is wel druk binnen in de het Hospice. Met de mevrouw in kamer ‘Golf’ (of was het nou ‘Zee’? ) gaat het helemaal niet goed. De hele familie zit bedrukt bij elkaar in de huiskamer. Af en toe komt er iemand even een sigaretje bij ons roken, net als B. de man van de vierde vrouwelijke gast. Hij logeert al een paar dagen op zolder.

Maandagavond beginnen Rem en ik aan onze inhaalslag van ‘Penoza’ serie 1. Best ontspannend om te zien dat een andere vrouw (een fictieve andere vrouw welteverstaan) nog dieper in de shit zit dan jezelf.
Als Kylian terug komt van zijn bezoek aan mam blijkt dat het kind het gewoon ‘hartstikke druk’ heeft gehad. De vrijwilligsters en verpleegkundige waren bezig geweest met de bedlegerige dames en hun gasten, dus Kyl had zich maar een beetje
bekommerd over mam en W.
‘Had ik een puddinkje uit haar kamer gehaald, wilde ze geen chocola. Moest ik weer die huiskamer met al die mensen door. Ik schaamde me dood’.
We lachen. ‘En toen moest ik natuurlijk nog slagroom zoeken ook’.
‘Goed gedaan hoor Kyl’.
‘Nou en wat denk je? Toen wilde W. naar haar kamer. Zegt oma doodleuk: ‘O, dan brengt Kylian je wel naar bed hoor!’
Ik zie Kyls gezicht helemaal voor me en moet vreselijk lachen. Arme jongen. ‘En toen, wat heb je toen gedaan?’
‘Nou, toen moest ik natuurlijk in die volle huiskamer gaan vragen wie er vrijwilligster was. Ja, weet ik veel wie dat zijn’.

Dinsdag lig ik tot een uur of twee met een boek op de bank. Behalve twee wassen doe ik niet veel. Even na drie uur ben ik bij mam. Ze zit nog achter haar kaptafeltje. ‘Ik was zo moe van het douchen. Maar ik heb nìet op mijn bed gelegen hoor!’
-Alsof dat een schande zou zijn-.
‘Zal ik dan eerst even het dorp in?’
Mam vindt dat een prima idee.
‘Doe maar rustig aan hoor mam, dan zie ik je straks wel onder het afdak.’
Als ik door de gang loop zie ik dat de kaars brandt; de mevrouw is dus overleden.

Als ik terug kom met pleisters en memoblaadjes voor de Schelp, een korte broek voor Rem en vers brood van de bakker op de hoek, is ze nog steeds niet klaar.
W. en haar maatje komen wel naar buiten. ‘Leuke zoon heb je’.
Even later schuift mam dan eindelijk ook aan.
Ik geef haar de kaart van ome Joop. Hij komt ook al uit dezelfde collectie als die van Pap (polder), zus (duin met zee) , tante Agnes (bos) en ome Leo (polder2).
Mam leest hem zeer aandachtig door. Donderdag wil ze wel mee naar de condoleance.
‘We kijken eerst hoe het dan gaat hoor mam’.
Pfff…wat is ze toch moedig.

Even voor vijf uur ga ik naar huis waar ik enorm mijn best doe om een gezonde warme maaltijd op tafel te zetten van kipfilet, geroerbakte spinazie met pijnboompitten en tomaat, paddestoelen en aardappeltjes.
Het klinkt helaas beter dan het smaakt.
Alleen de pijnboompitten zijn gelukt. Zelfs Bram haalt vandaag zijn neus op voor mijn kipfilet, zodat ze uiteindelijk nog bij onze kannibaaltjes in de tuin belanden. 
   Gelukkig kunnen we er alledrie wèl smakelijk om lachen. Dat dan weer wel. Voorlopig was het geloof ik ook even de laatste maaltijd met Kyl want school begint morgen weer voor hem en na schooltijd  zal hij de hele week in touw zijn vanwege ‘Sail’. Het restaurant waar hij werkt gaat op locatie. En ook voor (hotel)school moet hij er geloof ik deze week wat doen.  
Leuk voor hem.

Nadat we bij mam zijn geweest kijken we weer Penoza.
-Geinig om te zien dat ik niet de enige ben die met urnen as loopt te zeulen.-

En nu lig ik dus weer wakker.
Lag al een uurtje te draaien voor ik besloot om maar wat te schrijven. Ruimt weer een beetje op in mijn hoofd.

Morgen maar eens kijken of ik de ramen even kan lappen beneden, want ik kan amper nog naar buiten kijken. Zit nog zo’n vieze bruine vogelvledder ook pal voor de gootsteen. Nu heb ik wel half en half afgesproken dat Yvon (de hulp van mam) hier binnenkort schoon komt maken, maar dan wil ik wel eerst dat het schoon ìs natuurlijk.

Mam krijgt vanmiddag visite, dus ik heb de middag voor mezelf. Ik moet alleen even wat boodschapjes naar haar brengen.
Waarschijnlijk is het weer vanmiddag goed genoeg opgeknapt voor de tuin.
Ga ik misschien lekker lezen.
-En andere dingen
niet doen-.

Maar eerst draai ik me nog maar even om. Kan ik natuurlijk wel weer een pilletje nemen, maar voor ik het weet ben ik verslaafd aan die dingen, dus als ik niet hoef te werken doe ik het gewoon niet.

Ik ga wel blogjes lezen.
😉

Advertenties

24 gedachtes over “Regendagen

  1. De sleur zit er duidelijk in, de rek er uit. Niemand kan al dat leed ineens dragen, ook jij niet. Je probeert je vast te houden aan de kleine takjes die een glimlach kunnen opwekken, zoals de kipfiletjes die aan de kannibalen worden gevoerd. Dit is ook de enige manier om deze tijden zonder al te veel pillerij te doorstaan.
    Sterkte !

    Like

  2. ‘Tussen het volhouden door, mag je best even uitrusten’… hij schoot me te binnen toen ik je blog las en wat goed dat je ervoor gekozen hebt om dat even te doen! Hoop dat je snel beter slaapt, met of zonder pil…. enne, voor wat betreft dat schoonmaken, ik denk persoonlijk dat Yvon het helemaal niet erg vindt als er hier en daar wat ligt :-). Sterkte met alles de komende tijd xx

    Liked by 1 persoon

  3. Ja ik moest ook even grinniken, schoonmaken voor de schoonmaakster komt, haha, zo typisch! Pas een beetje op met die pillenwinkel, een pilletje voor dit en een pilletje voor dat en dan een pilletje omdat het ene pilletje het andere tegenwerkt… Misschien heb je iets aan relaxatieoefeningen? Rustiger leren ademhalen en zo… Klinkt zo betweterig, hé? ’t Is maar een idee.

    Liked by 1 persoon

    • Ik slik zelf ook liever geen pillen, maar ik loop er nu al een paar weken mee en het wordt alleen maar erger. Vergeleken met de medicatie die ik twee jaar geleden slikte is dit peanuts. Dank je wel Tiny.

      Like

  4. Wat een verhaal weer! Vanuit Zweden ook een welgemeend STERKTE en goed dat je je even hebt ziekgemeld voor je andere activiteit. Je buik en je geest geven duidelijk aan dat t even te veel is! Vreemd genoeg nu pas. Digitale arm om je schouder. Groet, Ingrid (SE)

    Liked by 1 persoon

  5. Het is allemaal zo herkenbaar (maar voor mij al weer zolang geleden). Maar zoveel als jij te verstouwen hebt, dat is haast onmenselijk. ’t Is goed dat je er de dokter bij gehaald hebt en dat je de ellende deelt. Want helemaal alleen, dat kan niet.
    Alle sterkte van de wereld gewenst.

    Liked by 1 persoon

  6. Alleen de pijnboompitten zijn gelukt. Smakelijk lachen vind ik óók een kunst, gegeven de omstandigheden, Narda. Eerst opruimen voor de hulp komt: ik snap er alles van.
    Hang in there! Liefs en een knuffel ❤

    Liked by 1 persoon

  7. Ik herken je angst om verslaafd te raken aan die pillen, maar één keer in de week om één nacht in de week goed te slapen en even bij te tanken kan echt geen kwaad hoor, maak je het jezelf waarschijnlijk alleen maar makkelijker mee.
    Maar nogmaals, dan moet je inderdaad eerst over die berg heen stappen. Sterkte meis.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s