Over een straalkacheltje, drie zolders en wat scheepsjongens

Wat vliegen de dagen voorbij.
Donderdag met oud klasgenootje en haar broer in de tuin bij de Schelp wat gedronken en gekletst. Mam was er ook gezellig bij.

Vrijdagavond, toen we met Rem en de jongens zaten te eten op het terras kwam de verpleegkundige melden dat er zojuist twee bewoners waren overleden: de vader van oud klasgenootje en een man die nog maar dezelfde dag was gearriveerd.
Ook niet normaal eigenlijk hoeveel Neef en Kyl op hun leeftijd in twee paar jaar tijd met de dood worden geconfronteerd. Met de andere opa en oma, de ouders van Ex gaat het ook al niet zo lekker allemaal.

’s Avonds hebben we nog even met oud klasgenootje gepraat onder het straalkacheltje wat Rem voor mam op de veranda gehangen heeft.
Ze krijgt nog sterallures als we niet oppassen;-)
image

Zaterdag natuurlijk gevaren, daar hebben jullie het fotoverslag van kunnen lezen.

Afgelopen zondag is Neef weer opgehaald door Ex. Misschien komt hij deze vakantie nog een keer, of wie weet gaat Kyl naar hem, maar dat laatste betwijfel ik, want hij kan op het moment veel werken in het restaurant. Ex was wel een beetje geschrokken van mam. Neef trouwens eerder die week ook. Niet zo gek na haar bijna een half jaar niet gezien te hebben natuurlijk.
Mam heeft hier daarna gegeten en tussendoor heb ik een beetje ons aller was gedaan.

Vandaag gewerkt, en daarna wat nieuwe shirtjes gekocht in Zaandam. De trein ging toch voorlopig niet verder, dus waarom niet van de nood een deugd gemaakt? Was wel nodig ook hoor, bijna alles is me te klein geworden.
Oké, ik word gewoon een beetje dik. Komt van al die rosé natuurlijk. En gamba’s pil pil (enzo….)

Rem had het eten al lekker klaar toen ik thuis kwam, gezellig. Daarna ben ik weer 2 uurtjes naar mam geweest.

Nog twee dagen werken, woensdag en donderdag, en dan heb ik twee weken vakantie. We kunnen natuurlijk niet weg, dus we (Rem hè!) gaan maar de buitenboel schilderen en verder met hier in huis en op de zolder van de schuur ruimte creëeren zodat ik kan beginnen met het uitzoeken van de dozen achter de zolderluiken in mijn ouderlijk huis.
Klinkt misschien raar, maar nu kan ik dat nog op mijn gemak doen, en nu kan ik nog vragen stellen aan mam over de dingen die ik misschien zal vinden. Dat zijn naast de dingen van mam en mezelf natuurlijk ook veel dingen van toen mijn vader en zus klein waren die ik misschien nog nooit gezien heb.
En zo.

Als ik straks alles tegelijk krijg word ik gek denk ik. Bovendien zijn onze vakantiedagen natuurlijk ook maar beperkt.
Gelukkig is mam het er mee eens, de meubels en spulletjes blijven verder vooralsnog gewoon staan hoor. Als ze naar huis zou willen gaan, zal alles voor het oog nog precies hetzelfde zijn.
-Ik moet wat hé?!-

Nou, weer gewoon maar een update, meer om zelf later de dingen goed te kunnen herinneren, dan om jullie te vermaken, sorry!
Heb ook in mijn hoofd weinig ruimte voor de blogs van anderen op het moment.
Het zijn ook van die rare dagen allemaal.
Het sloopt je.
Soms weet ik niet of ik moet huilen om mijn vader, mijn zus of mijn moeder.
En dus huil ik gewoon maar niet, en roei ik maar gewoon stevig door.
Dat lijkt me voorlopig het beste.

Weet je trouwens wat Ex nog meebracht?
Een klein boekje wat ik ooit heb gegeven aan mijn zus.
Ik zal er binnenkort een blog aan wijden.
Wel heftig hoor, om dat terug te lezen.
Èn de ‘Scheepsjongens van Bontekoe’, die bracht hij ook mee.
Het heeft al die jaren bij haar in de kast gestaan.
image

image

Weet u waar we ook zo gek op waren? Dik Trom! Maar toen waren we wat jonger hoor.
Zus las dan voor in bed en we piesten dan bijna in onze broek van het lachen.
O, ze kon vroeger zo aanstekelijk lachen, echt met de tranen over haar wangen en haar handen over haar buik.

Wat is er toch gebeurd?

Advertenties

25 gedachtes over “Over een straalkacheltje, drie zolders en wat scheepsjongens

  1. Je hebt de laatste tijd wel heel veel te verwerken gekregen. Laat het verwerkingsproces van wat is gebeurd en van wat komen zal rustig zijn werk doen. Koester de herinneringen aan zus, de leuke toestanden waaraan je dagelijks herinnerd wordt. Is het met een glaasje rosé, geniet ook daarvan (met mate). Vakantie is zo voorbij en over enkele maanden zitten we weer met die korte donkere dagen.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik was de eerste vier dagen dat je moeder in het hospice was zo bang….fijn dat dat het nog “goed” met haar gaat.Wat is er gebeurd….dat vraag ik me ook heel vaak af Xxx

    Liked by 1 persoon

    • Ik ook hoor, we hadden ook niet veel langer moeten wachten denk ik of de stap was misschien tè groot geweest. Ze is nu echt blij met deze stap en is al aardig gewend nu. Ze zijn ook zo lief voor haar. En ze heeft weer een soort van ‘dagprogramma’ voor zichzelf wat haar houvast geeft. X

      Liked by 1 persoon

  3. Je doet dat goed hoor meid. Dat zorgen voor anderen en tegelijk ook denken aan zorgen voor jezelf: met een rosétje, een paar gamba’s, een vaartripje en lekker je herinneringen en beslommeringen opschrijven. Dikke knuffel!

    Liked by 1 persoon

  4. Zo’n lief idee, dat straalkacheltje. Het maakt de warmte (liefde) voor je moeder bijna tastbaar!
    Gewoon doen waar je zin in heb, Nar. Je hebt al zoveel aan je hoofd. Dan is er toch geen medeblogger/ster die zal denken: waarom leest Narda niet (meer) bij mij??
    En niet te ver roeien, hoor;-)
    Liefs en een knuffel

    Liked by 1 persoon

  5. kippenvel bij het lezen weet zo goed hoe het voelt. En je moet doen wat in je opkomt maar neem ook een beetje tijd voor jullie samen . En dat je spullen wil uitzoeken snap ik zodat je nog dingen kan vragen . Ik was van de week foto’s aan het bekijken in mijn ouders hun foto doos en daar zaten foto’s in waar mensen op stonden die ik niet ken en er stond niks op geschreven en helaas kan ik dat niet meer vragen. Heel veel sterkte en jullie doen het zo goed . En ik zeg jullie want ik vind dat we ook niet Rem mogen vergeten voor hem is het ook zwaar. een hele dikke knuffel en misschien snel een roseetje doen

    Liked by 1 persoon

  6. Wat hartstikke goed om nu al vast dingen op de zolder van je ouderlijk huis uit te gaan zoeken. Inderdaad, nu kun je het er nog over hebben met je moeder als het vragen oproept.
    Ik heb dat nooit aan mijn ouders kunnen vragen, en dat liet toch vraagtekens achter. Daarbij is het gelijk opnieuw een stukje afscheid nemen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s